• Αθήνα
    Αραιές νεφώσεις
    9°C 8.2°C / 10.2°C
    1 BF
    87%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    4°C 1.9°C / 5.7°C
    3 BF
    66%
  • Πάτρα
    Αραιές νεφώσεις
    9°C 7.0°C / 8.8°C
    1 BF
    86%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    2°C 1.9°C / 2.2°C
    1 BF
    85%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    6°C 5.7°C / 5.9°C
    2 BF
    93%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    3°C 1.2°C / 3.8°C
    1 BF
    82%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    -1°C -0.6°C / -0.5°C
    3 BF
    74%
  • Αγρίνιο
    Αραιές νεφώσεις
    6°C 6.3°C / 6.3°C
    1 BF
    92%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    10°C 9.1°C / 10.8°C
    3 BF
    82%
  • Μυτιλήνη
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 7.9°C / 8.5°C
    1 BF
    87%
  • Ερμούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    11°C 8.3°C / 11.2°C
    1 BF
    78%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 5.7°C / 5.7°C
    4 BF
    70%
  • Κεφαλονιά
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 11.3°C / 11.3°C
    2 BF
    69%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    0°C -0.1°C / -0.1°C
    0 BF
    100%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 2.5°C / 7.2°C
    2 BF
    81%
  • Ρόδος
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 10.8°C / 10.8°C
    1 BF
    82%
  • Χαλκίδα
    Αραιές νεφώσεις
    9°C 8.6°C / 9.9°C
    1 BF
    85%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 6.3°C / 6.6°C
    0 BF
    86%
  • Κατερίνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    2°C 2.0°C / 4.7°C
    1 BF
    84%
  • Καστοριά
    Σποραδικές νεφώσεις
    0°C 0.1°C / 0.1°C
    2 BF
    84%

Βαρβάρα Νταλιάνη: Πώς είναι να επικοινωνείς με 140 λέξεις

  • A-
  • A+

Η Βαρβάρα Νταλιάνη σκηνοθετεί και παρουσιάζει για πρώτη φορά στη χώρα μας το έργο του Σαμ Στάινερ «Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια». Στο έργο πρωταγωνιστούν δύο νέοι ταλαντούχοι ηθοποιοί: ο Νίκος Κουκάς και η Λίνα Πάτσιου. 

Λίγο μετά την πρεμιέρα της παράστασης στο Studio Μαυρομιχάλη, μας εξήγησε τι τη γοήτευσε στο έργο του Στάινερ, μοιράστηκε μαζί μας την εμπειρία της από τη σχολή σκηνοθεσίας του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε μια δύσκολη περίοδο, με την πανδημία, το ελληνικό Metoo και την αλλαγή των καλλιτεχνικών διευθύνσεων σε πρώτο πλάνο. 
    
● «Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια» Πείτε μας δύο λόγια για το έργο του Σαμ Στάινερ.

Ο Όλιβερ και η Μπερναντέτ είναι ένα ζευγάρι που προσπαθεί να επικοινωνήσει. Θέλουν ο ένας τον άλλον, θέλουν να είναι μαζί, αλλά υπάρχει εγγενής δυσκολία στον μεταξύ τους τρόπο. Σε αυτό έρχεται να προστεθεί μια συνθήκη περιορισμού λέξεων που επιβάλει η κυβέρνηση. Επιτρέπεται η χρήση μόνο 140 λέξεων την ημέρα. Βλέπουμε πάντα τους δυο τους να προσπαθούν να πλησιάσουν, να γνωριστούν ή και να διαφωνήσουν και να εκφράσουν την απόστασή τους. Αλλά όλα αυτά σε ένα καθεστώς που απαιτεί να γίνεις συνοπτική/ος ή να μείνεις μετέωρος/η. Το έργο διαπραγματεύεται την πορεία της σχέσης ενός ζευγαριού. Μιλάει όμως και για δύο ολόκληρους κόσμους που έρχονται σε σύγκρουση, του Όλιβερ και της Μπερναντέτ, και αυτοί οι δύο κόσμοι αρχίζουν να εσωκλείονται σε έναν  άλλον κόσμο. Τον κόσμο των 140 λέξεων. Πώς λοιπόν δύο κόσμοι μπορούν να επικοινωνήσουν με διαμεσολαβούμενο εμπόδιο τον κόσμο των 140 λέξεων; Είναι ένα ζωτικό ζήτημα γι' αυτήν τη σχέση αυτό. Το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιος είναι στ’ αλήθεια ο άξονας της ουσιώδους επικοινωνίας; Ποια πορεία πρέπει να διανύσει αυτό το ζευγάρι για να συναντηθεί και τι σημαίνει, εντέλει, αυτή συνάντηση; 

● Προκαλεί εντύπωση ο τίτλος του έργου. Μπορείτε να μας αποκαλύψετε πώς προκύπτει;

Ναι. Προκύπτει από το ίδιο το κείμενο. Η ειρωνεία είναι ότι προκύπτει σε στιγμή που η επανάληψη λέξεων θεωρείται σπατάλη. Σε σημείο, δηλαδή, που οι 140 λέξεις ημερησίως είναι ο νόμος που λειτουργεί ο κόσμος. Δεν μπορώ να μιλήσω πιο συγκεκριμένα γι' αυτό, διότι θα ήταν σπόιλερ. Αλλά θέλω να τονίσω ότι ό τίτλος δεν είναι αυτός επειδή απλώς ακούγεται έξυπνος. Απεναντίας, είναι ένας εύστοχος τίτλος.

● Τι σας γοήτευσε στο κείμενο του Στάινερ και αποφασίσατε να το σκηνοθετήσετε; 

Η όχι προφανής ευαισθησία του. Ξέρω ότι το κείμενο είναι εξαιρετικά καλογραμμένο. Συνθέτει πολύ ωραία το μοντάζ του και σίγουρα και αυτός ήταν ένας ακόμα λόγος που με κέντρισε να ασχοληθώ. Ο συγγραφέας διάλεξε να μην ακολουθήσει την γραμμική χρονική ακολουθία, εννοώντας ότι το έργο κάνει άλματα μεταξύ παρόντος-μέλλοντος και παρόντος-παρελθόντος. Η ροή είναι περισσότερο εσωτερική παρά εξωτερική. Αν και αυτό αποτελεί μια πρόκληση στην αφήγηση, μου φάνηκε ευφυές και με έφερε πιο κοντά στο έργο και στην πραγματική εξέλιξη των ανθρώπινων σχέσεων. Τα πράγματα που είναι «λάθος», ας πούμε, βρίσκονται πάντα από την αρχή σε μία σχέση, όπως και τα «σωστά». Εντέλει, ο χρόνος σε ένα «μαζί» είναι ενιαίος και δεν περιορίζεται στον κλασικό χρονολογικό άξονα, που πηγαίνει πάντα προς τα μπρος. Το βρίσκω αρκετά συγκινητικό αυτό, ποτέ όμως ο συγγραφέας δεν το υπερτονίζει. Και εκεί βρίσκεται ένα σημαντικό κομμάτι της ευαισθησίας του έργου.

●Υπάρχει κάποια φράση του έργου που σας συγκινεί ιδιαίτερα; 

«Και μπορούμε τουλάχιστον να λέμε σ ’αγαπώ», γιατί οι λέξεις με απόστροφο μετράνε σαν μία και όχι σαν δύο. 

● Ανήκετε στην πρώτη “φουρνιά” σκηνοθετών που αποφοίτησαν από τη σχολή σκηνοθεσίας του Εθνικού Θεάτρου. Παρ’ όλα αυτά είχατε ήδη εμπειρία στη σκηνοθεσία με πέντε παραστάσεις. Πόσο διαφορετικά βλέπετε τώρα τα πράγματα;

Κάποια πράγματα τα βλέπω ακριβώς το ίδιο. Δηλαδή, θέλω να κάνω θέατρο ακριβώς για τους ίδιους λόγους από πριν την σχολή. Κάποια πράγματα άλλαξαν λόγω της σπουδής και κάποια πράγματα άλλαξαν λόγω της ευρύτερης εμπειρίας μέσα στη σχολή. Εμείς πέσαμε και πάνω στην πανδημία, στο ελληνικό Metoo και στην αλλαγή καλλιτεχνικών διευθύνσεων. Ήταν μια εμπειρία με δύσπεπτα σημεία, αλλά και ευχάριστες εκπλήξεις. Όλα αυτά δε  γίνεται να μην τα ενσωματώσεις. Δε γίνεται να μην σε κάνουν να σκεφτείς. Κυρίως να μη σε κάνουν να αναρωτηθείς για το τι είναι σημαντικό. Κάποια πράγματα τα βλέπω πιο απενοχοποιημένα και με μεγαλύτερη σιγουριά. Κάποια άλλα έπρεπε να τα δω με μεγαλύτερη αμφιβολία. Δεν ξέρω σε ποιο ακριβώς σημείο βρίσκομαι αυτή τη στιγμή, διότι οι αλλαγές είναι συνήθως ανεπαίσθητες, απλώς κάποια στιγμή φτάνουν στο σημείο να εκφράζονται. Ελπίζω ότι έχω ακόμα δρόμο μπροστά μου να διανύσω και πάλι να δω διαφορετικά τα πράγματα. Προς το παρόν, μπορώ να πω με σιγουριά πως άλλαξα. 

● Σας έδωσε κάποια εφόδια η σχολή; Και αν ναι, ποια είναι αυτά;

Φυσικά και μου έδωσε εφόδια. Απαραίτητα εφόδια για έναν άνθρωπο που σκηνοθετεί. Να πω καταρχάς ότι είμαι υπέρμαχη των σπουδών σκηνοθεσίας. Δηλαδή, αν δεν σπουδάσει ο άνθρωπος που σκηνοθετεί, τότε ποιος/α θα σπουδάσει; Είναι ένα ανεξάντλητο επάγγελμα και δεν περιορίζεται στην σπουδή του, όμως είναι καλό να μην νομίζουμε ότι ανακαλύπτουμε κάθε μέρα τον τροχό ή, ακόμα χειρότερα, να μην πασχίζουμε ανεπιτυχώς να ανακαλύψουμε τον όποιο τροχό. Η σπουδή σε βάζει σε μια διαδικασία όχι μόνο να πάρεις τα απαραίτητα καλλιτεχνικά εφόδια, αλλά και να αντιμετωπίσεις αυτό που κάνεις σαν μια συγκεκριμένη πρόταση για την οποία πρέπει τουλάχιστον εσύ να γνωρίζεις γιατί την κάνεις. Ποιος είναι ο λόγος που επιλέγεις την κάθε μορφή; Και πώς αυτή θα επικοινωνηθεί; Επίσης, πρέπει να ξέρεις ή να διαλέξεις σε ποιο επίπεδο θέλεις να την επικοινωνήσεις. Κάθε παράσταση απαιτεί πολύ δουλειά και τεράστια κατανάλωση ενέργειας στις αποφάσεις. Επίσης, απαιτεί πολύ μεγάλη αντοχή. Πολλά εξαρτώνται και από ποια διαδικασία είναι κατάλληλη για την ψυχοσύνθεση κάθε σκηνοθέτη/τριας, σαφώς, αλλά κάποια πράγματα είναι- τουλάχιστον μέχρι στιγμής-αδιαπραγμάτευτα. Η σπουδή υπάρχει για να δώσει αυτά τα «αδιαπραγμάτευτα». Το λέω έτσι για να συνεννοηθούμε. Όλα μπορούν να γίνουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης, απλώς πρέπει να ξέρεις το γιατί και το πώς και να καταφέρεις να το επικοινωνήσεις. Χρειάζεται πολύ προσωπική δουλειά σε κάθε επίπεδο, αλλά πρέπει να μάθεις και πότε να κλείνεις τις σημειώσεις σου και να είσαι παρούσα στην πρόβα. Πρέπει να μπορείς να βρίσκεις την ισορροπία ανάμεσα στη δική σου πρόταση και στην πρόταση που προκύπτει από την δουλειά των υπολοίπων. Η σπουδή δεν εξαντλεί την εμπειρία που σταδιακά θα παίρνεις από την δουλειά, όμως δίνει μια πρώτη σταθερή βάση για να ξέρεις τουλάχιστον πώς να ψάξεις, πώς να μην αναλώνεσαι και πώς να προσπερνάς εμπόδια τα οποία δεν μπορείς να ξεπεράσεις με την κλίση, το ταλέντο σου ή την αγάπη σου για το θέατρο. 

● Συνεργάζεστε, ως βοηθός σκηνοθέτη, με την Ιώ Βουλγαράκη για την παιδική παράσταση του Εθνικού Θεάτρου «Η Χάιντι και τα βουνά». Πώς είναι η εμπειρία να απευθύνεσαι σε μικρούς θεατές; 

Θα ήθελα να διευκρινίσω καταρχάς ότι η απεύθυνση στους θεατές προέρχεται από τη σκηνοθέτρια και εκφράζεται άμεσα από τους ηθοποιούς. Οπότε, η κα Βουλγαράκη απευθύνθηκε/απευθύνεται και όχι εγώ. Η συνεργασία με την κα Βουλγαράκη ξεκίνησε λόγω της πρακτικής μου άσκησης στο Εθνικό Θέατρο εκείνη την περίοδο, ως απόφοιτη του Τμήματος σκηνοθεσίας. Μου άρεσε η ιδέα ότι θα συμμετάσχω στο παιδικό επειδή το θεωρώ το πιο απαιτητικό είδος θεάτρου. Τα παιδιά δεν τρώνε εύκολα τις συμβάσεις γιατί φαντάζονται με διαφορετικό τρόπο από το ενήλικο κοινό. Πιστεύω πως μπορείς να μιλήσεις για όλα στα παιδιά. Όμως, τα παιδιά δεν θα συμπληρώσουν κενά στην συνέπεια της επικοινωνίας, όπως ενδεχομένως να έκανε το ενήλικο κοινό. Ήταν μεγάλη ευκαιρία για μένα να δω τη διαχείριση του παιδικού από μια έμπειρη σκηνοθέτρια. Από την άλλη, το κείμενο είναι του φίλου και συνεργάτη Ανδρέα Φλουράκη, για του οποίου τη δραματουργία έχω γράψει μονογραφία στα πλαίσια της έρευνας μου στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Θεατρικών σπουδών, η οποία και εκδόθηκε το 2014. Οπότε, συνολικά η συγκυρία ήταν αρκετά ευνοϊκή και πράγματι θεώρησα τον εαυτό μου αρκετά τυχερό που εντάχθηκα στη συγκεκριμένη παραγωγή. Είχα την τύχη να παρακολουθήσω μια δουλειά στη γέννησή της, που γίνεται από άριστους συνεργάτες και που, υπό την καθοδήγηση της κας Βουλγαράκη, στοχεύει πάντα σε κάτι ουσιαστικό, χωρίς έκπτωση στη βαθύτητα των θεμάτων. Και αυτό είναι μια θαρραλέα απόφαση από την πλευρά της σκηνοθέτριας, ειδικά όταν πρόκειται για θέατρο που απευθύνεται σε παιδιά. Ήμουν μάρτυρας μιας δουλειάς λεπτών χρωματισμών που δεν υπάρχει αμφιβολία για το αν θα συνομιλήσει με μικρούς και μεγάλους θεατές και έφυγα απ’ τις πρόβες ευτυχής. Έμαθα πολλά περισσότερα απ’ όσα ποτέ θα ήλπιζα από αυτή τη δουλειά και είμαι ευγνώμων. 

● Αν επιλέγατε και εσείς μια λέξη για να την λέτε πέντε φορές στον εαυτό σας κάθε μέρα. Ποια θα ήταν αυτή; 

Επανάληψη σημαίνει κάτι να συμβαίνει πάντοτε με τον ίδιο τρόπο, χωρίς διαφοροποίηση. Είναι αδύνατο να το κάνεις αυτό με μια λέξη ή με οτιδήποτε, εκτός και αν πρόκειται για άσκηση και το ζητούμενο είναι ακριβώς αυτό. Παρόλα αυτά, βρίσκω πως είναι ένα απίθανο ζητούμενο. Κάθε φορά που επαναλαμβάνεις κάτι, παρεισφρέει μια μικρή μετατόπιση. Οπότε, θα πω με σιγουριά πως δεν μπορώ να διαλέξω να επαναλάβω μια λέξη ακόμα και αν θέλω. Ακόμα και αν πρόκειται για την ίδια λέξη, δεν θα 'ναι ποτέ η ίδια. 

 

⌛INFO

«Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια Λεμόνια» του Σαμ Στάινερ 

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο Studio Μαυρομιχάλη

Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/lemonia-lemonia-lemonia-lemonia-lemonia/

Διάρκεια: 110 λεπτά 


 

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΘΕΑΤΡΟ
«Στα μάτια κάποιων οι καλλιτέχνες φαντάζουμε ανύπαρκτοι»
Με αφορμή την παράσταση «Η Κοριτσιέρα των Βούρλων», που συνυπογράφει και σκηνοθετεί, η Έφη Ρευματά ξεδιπλώνει πτυχές από τη ζωή των γυναικών που έζησαν και αγαπήθηκαν πίσω από την Πορτάρα...
«Στα μάτια κάποιων οι καλλιτέχνες φαντάζουμε ανύπαρκτοι»
ΘΕΑΤΡΟ
«Η σύγχρονη ελληνική δραματουργία μπορεί να βγει και εκτός συνόρων»
Τον λες και άνθρωπο - ορχήστρα: Γράφει θεατρικά έργα, σκηνοθετεί και παίζει, συνθέτει μουσική, γράφει στίχους, τραγουδάει και δημιουργεί μοναδικά βίντεο στο YouTube. Ο λόγος για τον Σταύρο Δάλκο.
«Η σύγχρονη ελληνική δραματουργία μπορεί να βγει και εκτός συνόρων»
ΘΕΑΤΡΟ
«Το να είσαι καλλιτέχνης στην Ελλάδα είναι ένα roller coaster υψηλών απαιτήσεων»
Η περίεργη ασθένεια μιας οικογένειας στο Κεντάκι των ΗΠΑ ήταν η πηγή έμπνευσης της σκηνοθέτριας Ηρώς Κισσανδράκη για να γράψει, σκηνοθετήσει και να ενσαρκώσει έναν από τους ρόλους στην παράσταση «Μπλου».
«Το να είσαι καλλιτέχνης στην Ελλάδα είναι ένα roller coaster υψηλών απαιτήσεων»
ΘΕΑΤΡΟ
Η Χριστίνα Χριστοφή πιστεύει στις επαναστάσεις και τραβάει «Σκληρές Φωτογραφίες»
Ένα άκρως ενδιαφέρον κείμενο με άρωμα από Κούβα και άλογα ιπποδρόμου, που βάζει στο επίκεντρο τις παράλληλες διαδρομές τριών προσώπων, τα οποία έκαναν τις επαναστάσεις τους και τώρα αναλογίζονται αν κέρδισαν ή...
Η Χριστίνα Χριστοφή πιστεύει στις επαναστάσεις και τραβάει «Σκληρές Φωτογραφίες»
ΘΕΑΤΡΟ
Παιδιά της διπλανής πόρτας στους «Νόμους της Έλξης»
Ο Γιώργος Κατσιφής γράφει, σκηνοθετεί και κάνει όνειρα, όπως κάθε νέος της ηλικίας του παλεύοντας με «πίστη και σκληρή δουλειά», όπως λέει, για να δει τα έργα του να ζωντανεύουν επί σκηνής.
Παιδιά της διπλανής πόρτας στους «Νόμους της Έλξης»
ΘΕΑΤΡΟ
Δούλες: Η υπερβολική φαντασία διέξοδος στα ανέγγιχτα της ψυχής
Η Βάσια Χρονοπούλου είναι αυτό που λέμε «πολυεργαλείο» της παράστασης: Σκηνοθέτης, με σημαντική συμμετοχή στη μετάφραση και αποκλειστική ευθύνη στα κοστούμια.
Δούλες: Η υπερβολική φαντασία διέξοδος στα ανέγγιχτα της ψυχής

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας