• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    21°C 17.5°C / 22.3°C
    1 BF
    83%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    21°C 17.3°C / 23.9°C
    2 BF
    63%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    19°C 17.0°C / 19.4°C
    0 BF
    74%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    16°C 11.9°C / 15.5°C
    1 BF
    83%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    16°C 15.9°C / 15.9°C
    0 BF
    94%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    20°C 16.0°C / 20.5°C
    0 BF
    61%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    12°C 11.5°C / 16.8°C
    2 BF
    71%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    18°C 18.1°C / 18.1°C
    1 BF
    92%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 23.8°C / 24.9°C
    4 BF
    79%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    20°C 20.1°C / 20.1°C
    2 BF
    84%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    23°C 22.7°C / 23.8°C
    1 BF
    83%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    21°C 20.7°C / 20.7°C
    3 BF
    69%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    22°C 21.9°C / 21.9°C
    1 BF
    78%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    16°C 15.9°C / 19.0°C
    2 BF
    77%
  • Λαμία
    Ελαφρές νεφώσεις
    20°C 18.9°C / 20.1°C
    2 BF
    66%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 23.8°C / 23.8°C
    3 BF
    88%
  • Χαλκίδα
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 15.8°C / 23.8°C
    0 BF
    77%
  • Καβάλα
    Αραιές νεφώσεις
    21°C 21.0°C / 21.0°C
    2 BF
    74%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    19°C 17.7°C / 23.9°C
    2 BF
    75%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    12°C 11.9°C / 11.9°C
    1 BF
    88%
Φωτ.: Alexandra Riba
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Τι θα συνέβαινε αν επέστρεφε στη ζωή κάποιος αγαπημένος μας;»

  • A-
  • A+
Αυτό το ερώτημα βρίσκεται στο επίκεντρο του -εμπνευσμένου από την Αλκηστη του Ευριπίδη- έργου του Ηλία Μαγκλίνη, όπως ξεκαθαρίζει ο Σύλλας Τζουμέρκας, σκηνοθέτης της παράστασης που κάνει αύριο πρεμιέρα στη Μικρή Επίδαυρο.

Εντάσσεται στο πρωτοποριακό εγχείρημα δημιουργίας νέων δραματικών κειμένων από συγγραφείς της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας με αφετηρία αρχαία έργα, τον κύκλο Contemporary Ancients του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Ο «Φάκελος Βάνκαου» είναι το -βασισμένο στην «Αλκηστη» του Ευριπίδη- έργο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Ηλία Μαγκλίνη που σκηνοθετεί ο Σύλλας Τζουμέρκας και κάνει πρεμιέρα αύριο, στο μικρό θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου. Η ιστορία της Αλκηστης, μιας γυναίκας που θυσιάζεται για τον άντρα της κι επιστρέφει αναστημένη, χωρίς κανείς να την αναγνωρίζει, προκαλεί αναπόφευκτους συνειρμούς την εποχή των γυναικοκτονιών.

«Υπό τη σκιά των πρόσφατων γεγονότων, πώς μπορούμε να σταθούμε απέναντι στη θυσία μιας γυναίκας από την αγάπη στον άντρα της»; ρωτήσαμε τον σκηνοθέτη, ηθοποιό και σεναριογράφο Σύλλα Τζουμέρκα που τον ξέρουμε βέβαια καλά κι από τις κινηματογραφικές του δουλειές (όπως το πολυβραβευμένο «Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών» ή την κοινή τους δημιουργία με τον Χρήστο Πασσαλή «Η πόλη και η πόλη» για την ιστορία της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης).

Φωτ.: Alexandra Riba

«Η Αλκηστη», απαντά, «κινείται σε αυτό το έργο με μοναδική ευγένεια, αυτόβουλα, παρά τα σκοτεινά που συνυπάρχουν και την παράλογη πίεση που υφίσταται. Στο έργο δεν μπορεί να μην καθρεφτίζεται αυτή η συζήτηση που έχει ευτυχώς ξεκινήσει ώστε αυτό που συμβαίνει να ονομάζεται με αυτό που είναι: γυναικοκτονία.

Αν δει κανείς τη συχνότητα και τα χαρακτηριστικά του φαινομένου, και το έργο μας τοποθετεί κατευθείαν εκεί με έναν τρόπο κάπως σπαρακτικό: ο θύτης στο έργο αυτό είναι ο Αδμητος, ένα πάρα πολύ σκοτεινό πρόσωπο στις μεθόδους του. Το βασικότερο είναι ότι δεν μαθαίνουμε ποτέ αν αγαπά την Αλκηστη. Υπάρχει κάτι που λέμε με ευκολία και χυδαιότητα μιλώντας για «έγκλημα πάθους» ή αγάπης, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για το εντελώς αντίθετο: για έλλειψη αγάπης. Και αυτό ο Ευριπίδης το δείχνει αμείλικτα».

● Το ερώτημα που θέτει η παράσταση, με αφορμή το γεγονός ότι η Αλκηστη επιστρέφει από τον Αδη, είναι αν όντως αυτό είναι ένα happy end..

Το έργο του Ηλία Μαγκλίνη μετατοπίζει το κέντρο βάρους από την «Αλκηστη» - θραύσματα της οποίας χρησιμοποιεί καθώς από αυτήν αντλεί την έμπνευσή του. Επίκεντρο όμως γίνεται η έννοια της νεκρανάστασης. Τι θα συνέβαινε αν επέστρεφε στη ζωή κάποιος αγαπημένος μας; Αυτό το αλλόκοτο γεγονός που απασχολεί το υποσυνείδητο της ανθρωπότητας από αιώνες είναι ταυτόχρονα εκπλήρωση επιθυμίας και εφιάλτης. Πηγή τρόμου, για να σκεφτούμε τα ζόμπι.

Αυτή την πάρα πολύ πλούσια αμφισημία αγγίζει πολύ δυναμικά ο «Φάκελος Βάνκαου»: στην πραγματικότητα ενώνει τον μύθο της Αλκηστης με ένα υλικό που είναι πολύ απτό σε έργα όπως το «Σολάρις» του Ταρκόφσκι, όπου οι άνθρωποι πάνε σε έναν άλλο πλανήτη για να δουν τον ωκεανό να τους απαντά, παίρνοντας τη μορφή προσφιλών τους πεθαμένων προσώπων. Είναι ένα υλικό με το οποίο ασχολήθηκε πολύ η ψυχεδελική επιστημονική φαντασία στις δεκαετίες του ’60-’70. Αυτά τα υλικά χρησιμοποιώ για να ενεργοποιήσω ξανά αυτήν την παράδοση, κάτι που βρίσκω απόλυτα γοητευτικό.

Η αμφισημία αυτού του ερωτήματος είναι συγκλονιστική και ερωτήματα όπως αν δεν θέλουμε τη νεκρανάσταση για ποιο λόγο την ονειρευόμαστε, ή γιατί είναι τόσο κεντρικό αυτό το θέμα στην πνευματική και ονειρική μας παράδοση από την Αλκηστη μέχρι τον Λάζαρο. Αυτό κάνει ο «Φάκελος Βάνκαου». Διερευνά αυτό το παράδοξο.

Ο Σύλλας Τζουμέρκας

Φωτ.: Ilias Hatzakis

● Πέρα από το παράδοξο, τι σας συγκινεί στο έργο;

Το έργο διατηρεί τις αντινομίες και «ανατινάξεις» στο ύφος που έχει η «Αλκηστη», με τον διασκεδαστικό τρόπο που πηγαίνει από την ιλαρότητα της ατέλειωτης μικρότητας των ανθρώπινων σε στιγμές που έχουν μεγάλο πνευματικό ύψος και έντονη σκηνική δράση. Από κει και πέρα υπάρχει και ένα άλλο στοιχείο, χαρακτηριστικό: το έργο προσφέρεται για μια απεικόνιση του πλούτου και μιας μπουρζουαζίας του μέλλοντος, η οποία είναι παραδομένη σε όνειρα, εφιάλτες και τρόμο.

Απεικονίζει την ευδαιμονία του πλούτου με πάρα πολύ κωμικό τρόπο. Και θα μπορούσαμε να το δούμε σαν ένα μεγάλο καθρέπτισμα με το σήμερα και κυρίως με τον κόσμο τού πάρα πολύ μεγάλου πλούτου που είναι λες απόλυτα ξεκομμένος από οτιδήποτε άλλο.

Η συζήτηση με τον σκηνοθέτη που αγαπά και εμπνέεται από τα αριστουργήματα της μεγάλης οθόνης είναι μεγάλη: για τις κινηματογραφικές αναφορές στην επιστροφή από το επέκεινα, τις απεικονίσεις, αλλά και το λεξιλόγιο του σινεμά που τον ακολουθεί και χρησιμοποίησε στη σκηνοθετική προσέγγιση του «Φακέλου Βάνκαου», από τον «Τελευταίο Πειρασμό» και τον Ταρκόφσκι μέχρι το «Περπάτησα με ένα ζόμπι» στο μικρό βουντού ποίημα του Ζακ Τουρνέρ...

*Αυτό είναι το γεγονός που τους έχει σημαδέψει;
 
Αυτό που έχει σημαδέψει τους ανθρώπους και άλλαξε την κατεύθυνσή της ζωής τους είναι ο σεισμός το Φεβρουάριο του 1968 που ισοπέδωσε τον έναν και μοναδικό οικισμό που είχαν. Από τους 1000 κατοίκους που ζούσαν στο νησί μετά το σεισμό μειώθηκε κατακόρυφα ο πληθυσμός, έμειναν περίπου 300. Το χωριό βρισκόταν στην πλαγιά του λόφου και οι νέες κατοικίες χτίστηκαν εκεί που ήταν η πεδιάδα, στα χωράφια τους, μέσα στο ποτάμι δημιουργώντας τους τεράστιο πρόβλημα. Δεν είναι μόνο ότι χάθηκαν τα πετρόκτιστα σπίτια με τα παραδοσιακά καλντερίμια του χωριού αλλά ότι αυτό που δημιουργήθηκε από τη χούντα ήταν τετράγωνα κουτάκια στη σειρά, από τσιμεντόλιθους σαν σιδηρόδρομος όπως το χαρακτηρίζουν οι ντόπιοι. Και μάλιστα στον παλιό τομέα των εξορίστων: με το που έφυγαν πήγαν οι κάτοικοι στη θέση τους στις σκηνές και έζησαν εκεί κανα χρόνο... Καθώς μάλιστα τα σπίτια δόθηκαν με κλήρο, χάθηκαν οι γειτονιές, όλη η κοινωνικότητα που είχαν άλλαξε...

*Τι κρατάτε από αυτές τις εμπειρίες σας;

Τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους, πόσο όμορφα μοιράζονται τις ιστορίες της ζωής τους. Τόσες μικρές και σημαντικές ιστορίες που φτιάχνουν ένα κολάζ. Λες τι είναι ένας τόπος, είναι οι άνθρωποί του και τι τους ενώνει; Αυτό που βιώνουν μαζί σαν κοινότητα. Στη Λήμνο ειδικά μας διηγήθηκαν πάρα πολλές ιστορίες μετανάστευσης: οι μικρασιάτες πρόσφυγες που έρχονται, οι Λημνιοί που φεύγουν στην Αυστραλία για δουλειά, οι φαντάροι που υπηρετούν και μερικοί παντρεύονται και μένουν μέχρι μια ιστορία με έναν μετανάστη που φτάνει από την Αλβανία τη δεκαετία του '90. Στη Λήμνο είναι μια ιστορία περάσματος ενώ στον Αη Στράτη τους ενώνουν τα μεγάλα γεγονότα που έζησαν μαζί.

📌 INFO: «Φάκελος Βάνκαου» του Ηλία Μαγκλίνη, εμπνευσμένο από την «Αλκηστη» του Ευριπίδη
Σκηνοθεσία: Σύλλας Τζουμέρκας
Δραματουργία: Βάσια Ατταριάν. Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου.
Κοστούμια: Μάρλι Αλειφέρη.
Μουσική και ήχοι: Μάκης Κεντεποζίδης a.k.a. Quetempo.
Σχεδιασμός κομμώσεων και μακιγιάζ: Εύη Ζαφειροπούλου. Kοσμήματα: Katerina Vassou.
Παίζουν: Βασίλης Κανάκης, Στέφανος Μουαγκιέ, Νικόλας Παπαγιάννης, Νίκη Παπανδρέου, Αννα Τσακουρίδου, Μαρία Φιλίνη.
Παρασκευή 5 και Σάββατο 6 Αυγούστου στις 21.30. Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους.
Εισιτήρια από 5-20€. Αγορά εισιτηρίων: aefestival.gr, viva.gr & public.gr

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΘΕΑΤΡΟ
«Οταν δολοφονείς ή βιάζεις η καταδίκη είναι αιώνια»
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου διασκεύασε και σκηνοθετεί τους «Επιτρέποντες» του Μενάνδρου και μιλά στην «Εφ.Συν.» λίγο πριν την παρουσίαση τους στην Μικρή Επίδαυρο.
«Οταν δολοφονείς ή βιάζεις η καταδίκη είναι αιώνια»
ΘΕΑΤΡΟ
«Πάμε κόντρα στην ηττοπάθεια που αφαιρεί τη δύναμη του πολίτη για αλλαγές»
Ο Αλέξανδρος Ραπτοτάσιος σκηνοθετεί την «Αντιγόνη» για το Φεστιβάλ Αθηνών και μιλά στην «Εφ.Συν.» για την προσέγγιση του έργου και τη διαχρονικότητά του στα ζητήματα δικαιωμάτων.
«Πάμε κόντρα στην ηττοπάθεια που αφαιρεί τη δύναμη του πολίτη για αλλαγές»
ΘΕΑΤΡΟ
Η Ελένη του Ευριπίδη, του Παπαβασιλείου και της «διπλανής πόρτας»
«Στους αιώνες των αιώνων επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη» λέει η πρωταγωνίστρια της παράστασης του ΚΘΒΕ, που επιτέλους πάει στην Επίδαυρο στις 12 και 13 Αυγούστου.
Η Ελένη του Ευριπίδη, του Παπαβασιλείου και της «διπλανής πόρτας»
ΘΕΑΤΡΟ
Να νιώσουμε πως οι «Πέρσες» είμαστε εμείς
Η επέμβαση του Δ. Καραντζά στο έργο αφορά τελικά ένα σχετικά μικρό μέρος του και στοχεύει στην απεικόνιση κυρίως και λιγότερο στην κειμενική του διάσταση με ένα αποτέλεσμα όμως ριζοσπαστικό.
Να νιώσουμε πως οι «Πέρσες» είμαστε εμείς
ΘΕΑΤΡΟ
«Ο Μποστ έχει μια τόλμη που τείνει να εκλείψει»
Ο Γιάννης Καλαβριανός μας μιλά όχι μόνο για τη Μήδεια αλλά και για έναν μοναδικό και πολύπλευρο καλλιτέχνη που συνδύασε το έντεχνο με το λαϊκό, σατιρίζοντας εύστοχα τις κακοδαιμονίες μας.
«Ο Μποστ έχει μια τόλμη που τείνει να εκλείψει»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας