• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    26°C 24.3°C / 26.8°C
    2 BF
    52%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 21.6°C / 26.6°C
    2 BF
    66%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    24°C 22.0°C / 24.4°C
    0 BF
    66%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    15°C 14.9°C / 19.2°C
    1 BF
    94%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    19°C 18.9°C / 19.1°C
    0 BF
    82%
  • Βέροια
    Σποραδικές νεφώσεις
    23°C 22.0°C / 23.2°C
    2 BF
    70%
  • Κοζάνη
    Αίθριος καιρός
    18°C 17.6°C / 19.5°C
    2 BF
    72%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    23°C 23.1°C / 23.1°C
    1 BF
    62%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 23.8°C / 25.8°C
    4 BF
    66%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    23°C 22.3°C / 22.9°C
    1 BF
    68%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    24°C 24.4°C / 24.8°C
    4 BF
    64%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.7°C / 24.6°C
    0 BF
    78%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.7°C / 24.7°C
    1 BF
    76%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    19°C 18.9°C / 22.3°C
    0 BF
    82%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    27°C 20.5°C / 27.2°C
    1 BF
    51%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.8°C / 24.9°C
    3 BF
    60%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    23°C 22.2°C / 26.5°C
    2 BF
    53%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    25°C 19.3°C / 24.9°C
    0 BF
    69%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    23°C 21.7°C / 25.1°C
    2 BF
    99%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    18°C 18.0°C / 18.0°C
    1 BF
    84%

Ο Γιάννης Κακλέας σκηνοθετεί αρχαίο θέατρο και απαντά με Αριστοφάνη, διά στόματος Δικαιόπολη, στο αιώνιο ερώτημα πόλεμος ή ειρήνη

ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

«Η ιδέα του διχασμού βαθαίνει μέσα στην κοινωνία»

  • A-
  • A+

«Τα πράγματα προϊόντος του χρόνου δεν ενώνονται, αποκλίνουν, χωρίζουν, δυστυχώς χωρίς επιχειρήματα αλλά με επιθετικά κλισέ άνευ νοήματος», τονίζει ο πληθωρικός σκηνοθέτης καθώς ετοιμάζεται για το αρχαίο θέατρο, όπου μετά τους περσινούς σολντ άουτ «Βατράχους» σκηνοθετεί και διασκευάζει και πάλι Αριστοφάνη. Με την ευκαιρία αυτή μάς μιλάει για τον πρωταγωνιστή του Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, το όνειρό του για ένα αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο αλλά και για τη σχέση του με την πολιτική και το χρήμα

Πόλεμος ή ειρήνη; Ο Αριστοφάνης απαντά διά στόματος Δικαιόπολη στους «Αχαρνής» που παρουσιάζονται την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο. Μια πολιτική κωμωδία για τη διαφθορά, τη δημαγωγία, τη δικαιοσύνη, την αξιοκρατία. Ο Γιάννης Κακλέας σκηνοθετεί ακόμα μια φορά στο αρχαίο θέατρο, ενώ συγχρόνως διασκευάζει και το κείμενο.

«Ολο το εγχείρημα συνδέεται με την επιθυμία της ειρήνης αλλά και τη διαχείρισή της. Στον πόλεμο παίρνεις θέση και πολεμάς. Η ειρήνη όμως είναι πολύπλοκη εργασία. Απαιτεί σύνθεση, ανάλυση, ταπεινότητα. Στο κείμενο έχει γίνει απόδοση παρά μετάφραση -όλοι αποδίδουμε, τι αποδίδουμε είναι το θέμα-, αλλά πατά γερά στον Αριστοφάνη. Πειράχτηκαν κάποιες ενότητες για να τονιστούν έννοιες, καταστάσεις. Ενα έργο που αναφέρεται στον πόλεμο δεν είναι αστεία υπόθεση, όσο κι αν ο δρόμος περνάει από την κωμωδία. Η παράσταση, λοιπόν, αρχίζει με Θουκυδίδη και τελειώνει με ένα ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη, “Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος”».

• Και ενδιάμεσα;

Ενδιάμεσα ο Κακλέας παίζει με τον Αριστοφάνη… Το 425 π.Χ. που ο Αριστοφάνης έγραφε τους «Αχαρνής» μόλις έχει τελειώσει ο μεγάλος λιμός με το 1/3 των Αθηναίων εξολοθρευμένους. Οι νεκροί ήταν τόσοι πολλοί που κάποιοι δεν ήξεραν τι να κάνουν τα πτώματα και τα πέταγαν κρυφά σε ξένες πυρές. Η παράσταση αρχίζει με την αφήγηση ενός αστέγου, συνεχίζει στην Εκκλησία του Δήμου όπου συντελείται μια ισχυρή σάτιρα της έπαρσης της αθηναϊκής δημοκρατίας και φτάνει στους Αχαρνής. Τολμώ να πω ότι προσπαθούμε να μελετήσουμε, να εξηγήσουμε ποιοι είναι οι Αχαρνής που όλο γι’ αυτούς μιλάμε αλλά δεν τους βλέπουμε και τόσο καθαρά.

• Οι οποίοι στην παράστασή σας είναι μηχανές πολέμου;

Αν περιοριστούμε να πούμε ότι πρόκειται για τους κατοίκους του Μενιδίου δεν θα αποκαλύπταμε κάτι συνταρακτικό. Οι Αχαρνής δουλεύοντας το κάρβουνο τροφοδοτούσαν όλη την πολεμική βιομηχανία της Αθήνας. Μπορούμε να τους φανταστούμε σαν χθόνια πλάσματα σε μια τεράστια έκταση που καπνίζει να επεξεργάζονται το κάρβουνο το οποίο προκύπτει σε αργή καύση και καθόλου δεν είναι καμένο ξύλο αλλά μια συμπυκνωμένη μορφή ενέργειας. Σ’ αυτούς λοιπόν τους κυριευμένους από τη βία, την ψύχωση του πολέμου καρβουνιάρηδες επιτίθεται ο Αριστοφάνης μέσω του Δικαιόπολη. Θέλει να τους επαναφέρει, να δημιουργήσει ένα νέο τελετουργικό για να γιορτάσουν ξανά τον θεό του έρωτα και της ζωής, τον Διόνυσο. Οι Αχαρνής μέσω της μνήμης θα επιστρέψουν στην ειρήνη.

• Η παράσταση φλερτάρει με την επικαιρότητα;

Στοχεύω στον ποιητικό κι όχι στον επιθεωρησιακό κόσμο του Αριστοφάνη. Δεν υπάρχει τίποτα επικαιρικό, τύπου κοντός, ψηλός κι ανόητος. Ποτέ δεν το έκανα. Τα φτηνά παραδείγματα, το ψευτοεπικοινωνιακό παιχνίδι με ενοχλεί. Γιατί δεν προσθέτουν άραγε επικαιρότητα και στον Ευριπίδη; Ο Αριστοφάνης νομίζουν ότι προσφέρεται, αλλά ο ποιητής δεν χρειάζεται φτηνά κολπάκια, διαθέτει γερά εργαλεία. Μου άρεσε μια φράση της Γερμανίδας ακτιβίστριας Γιοζεφίνε Βιτ, που είχε διακόψει τη συνέντευξη του Ντράγκι: «Οποιος κοιμάται στη δημοκρατία ξυπνάει στη δικτατορία». Ο ιστός της αράχνης υφαίνεται με όπλο τη λήθη, την απαξία και τον εγωκεντρισμό, οδηγώντας σ’ αυτό που λέμε αβγό του φιδιού, τον φασισμό. Εζησα τον ερχομό της χούντας, δεν είμαι μικρός.

• Βλέπετε φασιστικές νοοτροπίες στην ελληνική κοινωνία σήμερα;

Κυρίως στην απόλυτη απαξία πολιτικής σκέψης και πολιτικής πρακτικής. Η έννοια του εμφυλίου, η ιδέα του διχασμού βαθαίνει με διάφορους τρόπους μέσα στην κοινωνία. Τα πράγματα προϊόντος του χρόνου δεν ενώνονται, αποκλίνουν, χωρίζουν, δυστυχώς χωρίς επιχειρήματα αλλά με επιθετικά κλισέ άνευ νοήματος. Οι δικτατορίες πια γίνονται με άλλους τρόπους. Αυτό που τόσο κομψά ονομάζουμε ανάγκη λιτότητας δεν είναι μορφή δικτατορικής επιβολής;

• Κάποιοι σας χαρακτηρίζουν μαξιμαλιστή. Φλύαρη όψη της παράστασης, ογκώδη σκηνικά, πολλά εντυπωσιακά κοστούμια.

Εγώ νομίζω ότι έχω γίνει μάλλον μινιμαλιστής. Ναι, κάποιοι με θέλουν πιο λιτό. Εγώ μάλλον άκουσα…λυτός. Αλλά είναι μαξιμαλιστής ο Τιμ Μπάρτον; Εγώ πάλλομαι ακόμη από τη μεταφυσική τρέλα του Αρτό. Θέλω οι παραστάσεις μου να είναι βιωματικές στους δημιουργούς και σε εκείνους που απευθύνονται, κάτι που χρειάζεται εικόνα, μουσική, ανθρώπινο σώμα, εκρήξεις, καταβυθίσεις. Δεν ξέρω αν όλα αυτά είναι μαξιμαλιστικά, υπηρετούν όμως αυτό με το οποίο ασχολούμαι χρόνια τώρα, το total theater, το ολοκληρωτικό θέατρο. Μεγάλη παραγωγή σημαίνει πολλά μέσα, πολλές εφαρμογές ιδεών. Μπορείς να παίξεις ωραία με τα παιχνίδια σου.

• Εχετε αλλάξει από τον καιρό του Τεχνοχώρου;

Χτυπήθηκα μέσα μου, σοβάρεψα, δεν φοβήθηκα. Ενιωσα την ήττα μιας ολόκληρης ιδέας. Πάντα ονειρευόμουν ένα θέατρο χωρίς παραγωγούς, αυτοδιαχειριζόμενο -γι’ αυτό με βλέπεις και ρωτάω τόσο επίμονα για την εφημερίδα σας. Οσο αυτό εξαφανίζεται και τη θέση του παίρνουν ιδρύματα τύπου Στέγη, Μέγαρο, Νιάρχου που κατευθύνουν παραστάσεις και δημιουργούς, γιατί να είμαι ευχαριστημένος; Πιστεύω στην επαναστατικότητα των μικρών ομάδων, των πυρήνων που είχαν τη δύναμη να δημιουργούν πειραματικές δουλειές, που δρούσαν με ελευθερία χωρίς τα χρήματα κάποιου παραγωγού, γράφοντάς τον στα παλιά τους τα παπούτσια. Ετσι ήταν στον Τεχνοχώρο. Με παιδιά που συχνά δεν απολάμβαναν αποδοχής, δεν ήταν χαϊδεμένα από δημοσιογράφους και το σύστημα. Επιζήσαμε μέσα σ’ αυτό, αλλά δεν μείναμε αλώβητοι.

• Σήμερα δουλεύετε με οργανισμούς, μεγάλους παραγωγούς. Εχετε ενσωματωθεί;

Πώς λες με τόση ευκολία ότι έχω ενσωματωθεί; Σε διαβεβαιώ ότι δεν σταματάω να ονειρεύομαι. Κάνω τις παραστάσεις μου εκεί που μπορώ, όπως μπορώ. Οχι, δεν είμαι αντιφατικός. Δημιουργούμε μέσα σε βιότοπους· το στοίχημα δεν είναι πια κοινωνικό αλλά αγγίζει τα όρια μιας μυητικής ομάδας. Μιας κοινοβιακής ομάδας που βιώνει το ίδιο όνειρο, κι αυτό το στοιχείο την κάνει να αυτονομείται ακόμα και μέσα στο ισχυρότερο παραγωγικό σχήμα. Υπάρχω, κινούμαι μέσα στο σύστημα αλλά δεν είμαι συστημικός. Δρω με τρόπο καθαρό, δημιουργώντας το δικό μου πλωτό νησί.

• Εχετε βγάλει χρήματα; Φοβάστε το capital control;

Βγάζω χρήματα, αλλά η σχέση μαζί τους δεν είναι αυτή που νομίζεις. Θέλω να αμείβομαι και να ξοδεύω όπου γουστάρω. Σε ταξίδια δηλαδή. Δεν κάνω καταχρήσεις, δεν έχω καταναλωτικές ανάγκες. Δεν φοβάμαι κι ούτε έχω βγάλει λεφτά στο εξωτερικό. Μα μιλάς σ’ έναν άνθρωπο που δεν έχει λεφτά. Προσπάθησα ν’ αγοράσω ένα σπίτι, αλλά δεν μπορώ να μαζέψω το ποσόν.

• Πώς είναι αλήθεια η αίσθηση του sold out; Το ζήσατε στην Επίδαυρο με τους περσινούς «Βατράχους» αλλά και με τον «Σιρανό» τον χειμώνα.

Η εμπειρία της Επιδαύρου αλλά και όλης της περιοδείας των «Βατράχων» ήταν συναρπαστική. Οταν το αρχαίο θέατρο είναι γεμάτο μ’ αυτό τον παλλόμενο κόσμο, μοιάζει με όνειρο, σχεδόν ξεπερνά τα όρια αντοχής αυτού που δέχεσαι. Ενιωσα θετικά και αρνητικά. Από ένα σημείο και μετά άρχισα να σκέφτομαι ότι υπάρχει ο κίνδυνος επιθυμίας των σολντ άουτ, παγίδα που αντιμετώπισα γρήγορα. Γιατί αυτό είναι αντιπαραγωγικό, αντικαλλιτεχνικό. Δηλαδή, αν δεν είσαι γεμάτος δεν είσαι καλός; Τέτοια πράγματα αφορούν ενδεχομένως παραγωγούς, οι παραστάσεις δεν κρίνονται από τα σολντ άουτ. Με απασχολεί μόνο η αποδοχή από το κοινό.

• Εχετε γίνει ομάδα με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο.

Κατ’ αρχάς να πω ότι όλος ο θίασος είναι εξαιρετικός. Ο sui genesis Αρης Σερβετάλης είναι ευφυής ηθοποιός, παλιός συνεργάτης του Τεχνοχώρου αλλά και από τον πρόσφατο πολύωρο Μπέκετ στο Φεστιβάλ. Ο Φάνης Μουρατίδης ήταν έκπληξη: γενναιόδωρος, η χαρά της ζωής. Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης συγκροτημένος, δουλευταράς, επίμονος ώσπου να βγάλει το αποτέλεσμα. Αν και ως σκηνοθέτης θέλω να κατευθύνω, έχω ανάγκη από ηθοποιούς να με καθοδηγούν επίσης με τον τρόπο τους. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος είναι ταλεντάρα και πλάσμα αριστουργηματικό. Είναι περισσότερο Βασίλης παρά ηθοποιός, κατάσταση εξαιρετικής ποιότητας. Εγώ ας πούμε είμαι πάνω απ’ όλα σκηνοθέτης. Ο Βασίλης κάνει θέατρο κι όμως δεν είναι ο απόλυτος ηθοποιός. Δεν ζει με τον κόσμο του θεάτρου αλλά με τους ανθρώπους. Σε κουβέντα για το θέατρο, πλήττει. Σε οποιαδήποτε άλλη όμως, ανθίζει. Η ζωή τού διοχετεύει συνεχώς πράγματα σ’ αυτό που επαγγέλλεται, την ηθοποιία, σε αντίθεση με τους περισσότερους από εμάς που στεγνώνουμε μέσα στην καλλιτεχνική συνθήκη. Ο Βασίλης είναι άνθρωπος θετικός. Στην κρίση θα σκεφτεί καλά, ποτέ καταστροφικά. Ξέρεις τι σπουδαίο είναι αυτό;

Η Ζωή, ο Μαγιακόφσκι και ο Μπρεχτ

• Ο πρωτότυπα μαχητικός τρόπος της προέδρου της Βουλής, Ζωής Κωνσταντοπούλου, πώς σας φαίνεται;

Θέλω να είμαι προσεκτικός και δίκαιος. Ας κρατάμε μικρά καλάθια στην κρίση μας, γιατί η παγίδα έχει στηθεί. Η πληροφόρηση που δέχεται η κοινή γνώμη είναι κατευθυνόμενη έτσι ώστε να απαξιωθεί η αριστερή σκέψη και τα πρόσωπα να εμφανίζονται ως ανισόρροπα, εμμονικά, γραφικά κ.λπ. Ολοι οι ορθολογιστές του κώλου έχουν εξαπολυθεί σε ανένδοτο αγώνα προκειμένου να καταπιούμε το ψευδές αμάσητο. Πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να σώσει μια χώρα που κείτεται ήδη στο βάθος του ωκεανού. Προσωπικά δεν συμφωνώ με τη συνολική πρακτική αυτού του κόμματος, ούτε στη συγκυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛΛ. Αλλά ναι, το παλεύουν. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου διεκδικεί με τον δικό της τρόπο το δίκαιο. Και σου λέω πώς ό,τι κι αν κάνει θα είμαι μαζί της για έναν λόγο: για την παρουσία της στη Βουλή σε μια ολοφάνερα ψηφοφορία-μαϊμού. Μόνο εκείνη βρισκόταν εκεί, ολομόναχη, μαζί με άλλους τρεις μουγκούς βουλευτές, λέγοντας μονότονα αλλά δυνατά «όχι», ενώ ο προεδρεύων, αγνοώντας την, έλεγε για κάθε άρθρο «εγκρίνεται κατά πλειοψηφία», προχωρούσε την ανάγνωση και τελείωσε αποχαιρετώντας: «Η συνεδρίαση έληξε, καλό σας απόγευμα». Αφού λοιπόν έχει τα κότσια να το κάνει αυτό, respect.

• Δεν σας ενοχλεί το επιθετικό ύφος;

Και λοιπόν; Είδα και τους αβρούς, τους σοβαροφανείς… Βαρέθηκα τα ψέματα και τη διπροσωπία τους. Τουλάχιστον αυτή έχει τσαμπουκά. Γι’ αυτό ας αφήσουν τα μικροαστικά χτυπήματα κάτω από τη μέση.

• Εσείς τι ψηφίζετε;

Είμαι άστεγος στην ψήφο, αλλά στη σκέψη παραμένω αριστερά της Αριστεράς.

• Ρεαλιστική σκέψη;..

Δεν ξέρω πώς το εννοείς, μπορεί και να μην είναι ρεαλιστικό. Εγώ θέλω να ονειρεύομαι έναν άλλο κόσμο ολότελα διαφορετικό απ’ αυτόν που ζούμε. Πιστεύω ότι μόνο μια πολύ βαθιά ρήξη, μια επαναστατική δύναμη, μπορεί να τα τινάξει όλα στον αέρα και να φτιάξει καινούργιο τοπίο. Δεν μου αρέσει αυτός ο κόσμος, είναι πολύ μίζερος, δυστυχισμένος, καταθλιπτικός. Θα ήθελα εκείνον που ονειρευόταν ο Μαγιακόφσκι.

• Μήπως έχει πεθάνει ο ρομαντισμός;

Δεν επιτρέπω σε κανένα να μου το πει, να μου σκοτώσει το όνειρο. Αλλιώς θα φύγω, θα γίνω αναχωρητής. Δεν θα πάω στο Αγιον Ορος αλλά στην Κόστα Ρίκα. Εκεί από το 1956 δεν υπάρχει ούτε στρατός. Υπάρχουν μόνο καταπληκτικές παραλίες. Κι όσα παιδιά δεν μπορούν να πάνε σχολείο, μαθαίνουν γράμματα από ειδικές ραδιοφωνικές εκπομπές, εξετάζονται μάλιστα, βαθμολογούνται. Η πολιτική εκτείνεται πέραν της ατομικής βιολογικής ύπαρξης. Προσωπικά δεν έχω λόγο να παραπονιέμαι. Εχω το θέατρο, τους ηθοποιούς μου, δουλεύω πάνω σ’ αυτό που αγαπώ. Αλλά πώς αντέχει κανείς τα θλιμμένα μάτια, τον φόβο, τον συμβιβασμό;.

• Εσείς δεν φοβάστε;

Το θέατρο με τροφοδοτεί με ελπίδα, με κρατά 100%. Η θλιβερή πραγματικότητα σπάει μόλις διαβάσεις μια-δυο φράσεις, μόλις χωθείς στην πράξη που θα σε οδηγήσει στον πυρήνα της ύπαρξής σου, στον βαθύτερο εαυτό σου.

• Και η καθημερινότητα πώς αντιμετωπίζεται;

Θα αναλωθούμε στα μικρά; Ποτέ. Ο Μπρεχτ έλεγε «παλέψαμε με τα θηρία του βουνού, δεν θα μας φάνε οι κοριοί της πεδιάδας». Δεν θα ασχοληθώ με έντομα και ψιλοτσιμπήματα. Την έχουμε δει, την έχουμε ακούσει την ιστορία. Οι άνθρωποι της γενιάς μου είμαι σίγουρος ότι βλέπουμε ένα δυνατό φως.

Info:

Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. «Αχαρνής» του Αριστοφάνη, 10 και 11 Ιουλίου. Σκηνοθεσία-Δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Κακλέας - Εύη Σαραγά. Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης. Κοστούμια: Εύα Νάθενα. Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος. Χορογραφία: Αγγελική Τρομπούκη. Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης. Μουσική διδασκαλία: Λία Βίσση. Πρωταγωνιστούν: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Αρης Σερβετάλης, Φάνης Μουρατίδης, Λεωνίδας Καλφαγιάννης, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης.

 

 

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΘΕΑΤΡΟ
Το δημοψήφισμα ήταν ατόπημα, η συμφωνία το μη χείρον βέλτιστον
Με μια ομάδα οκτώ Γιαπωνέζων ηθοποιών και μουσικών, μαστόρων του Νο, παρουσιάζει την επόμενη εβδομάδα στην Επίδαυρο τη «Νέκυια», το ταξίδι του Οδυσσέα στον Αδη. Και στο μεταξύ, μακριά, από το Τόκιο, ζει με...
Το δημοψήφισμα ήταν ατόπημα, η συμφωνία το μη χείρον βέλτιστον
ΘΕΑΤΡΟ
«Δεν ήμουν πολιτικός καριέρας, μια αουτσάιντερ ήμουν»
Η Λυδία Κονιόρδου ερμηνεύει τον «Μέγα Ιεροεξεταστή», το φιλοσοφικό κείμενο του Ντοστογιέφσκι από το έργο του «Αδελφοί Καραμάζοφ», και με την ευκαιρία αυτήν μας μιλάει για την παράσταση, για τη θητεία της στο...
«Δεν ήμουν πολιτικός καριέρας, μια αουτσάιντερ ήμουν»
ΘΕΑΤΡΟ
«Είμαστε αλλοτριωμένοι, επιρρεπείς στη διαφθορά»
Ο Σέρβος σκηνοθέτης, Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, διασκευάζει και σκηνοθετεί στην Επίδαυρο, μεταφέροντας στις μέρες μας τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη, μια παγκόσμια κωμωδία όπως τη χαρακτηρίζει, συμπαραγωγή του Εθνικού...
«Είμαστε αλλοτριωμένοι, επιρρεπείς στη διαφθορά»
ΘΕΑΤΡΟ
«Ο Αριστοφάνης δεν έχει ανάγκη από γραβάτες»
Ο Κώστας Τσιάνος επιστρέφει ύστερα από 14 χρόνια στην Επίδαυρο, την Παρασκευή και το Σάββατο, σκηνοθετώντας την πρώτη παράσταση του καλοκαιριού στο αρχαίο θέατρο, τους «Αχαρνής» του Αριστοφάνη, με πρωταγωνιστή...
«Ο Αριστοφάνης δεν έχει ανάγκη από γραβάτες»
ΘΕΑΤΡΟ
«Οι σχέσεις μας έχουν γίνει ανθρωποφαγικές»
Τον «Κύκλωπα» του Ευριπίδη ανεβάζει την Παρασκευή και το Σάββατο στο Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου ο Παντελής Δεντάκης. Στο μόνο σατυρικό δράμα που σώζεται ακέραιο, ο ποιητής μεταγράφει από την Ι ραψωδία της...
«Οι σχέσεις μας έχουν γίνει ανθρωποφαγικές»
ΘΕΑΤΡΟ
Ζούμε τον υπαρκτό... σουρεαλισμό
Κάνει και σχολιάζει τα πάντα με τον δικό του, μοναδικό τρόπο. Ετσι, χωρίς δέος ο Τζίμης Πανούσης ντεμπουτάρει στην Επίδαυρο και με μπόλικο αυτοσχεδιασμό θα ερμηνεύσει τον Τρυγαίο στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη,...
Ζούμε τον υπαρκτό... σουρεαλισμό

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας