• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    27°C 25.1°C / 27.9°C
    3 BF
    49%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 24.0°C / 28.6°C
    2 BF
    64%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    28°C 28.3°C / 28.7°C
    3 BF
    56%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    26°C 23.1°C / 25.9°C
    2 BF
    38%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    22°C 22.1°C / 22.1°C
    4 BF
    69%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    25°C 22.0°C / 25.4°C
    1 BF
    57%
  • Κοζάνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    18°C 18.4°C / 21.8°C
    2 BF
    77%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    23°C 22.9°C / 22.9°C
    2 BF
    51%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    26°C 22.7°C / 26.4°C
    5 BF
    62%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    25°C 23.5°C / 24.9°C
    3 BF
    61%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.8°C / 25.4°C
    5 BF
    61%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.6°C / 24.6°C
    4 BF
    69%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    27°C 27.1°C / 27.1°C
    2 BF
    66%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.9°C / 25.1°C
    0 BF
    57%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    27°C 22.5°C / 28.4°C
    1 BF
    51%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    26°C 26.0°C / 27.8°C
    1 BF
    70%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.3°C / 28.0°C
    3 BF
    46%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    26°C 26.0°C / 26.0°C
    2 BF
    65%
  • Κατερίνη
    Αραιές νεφώσεις
    26°C 24.7°C / 27.3°C
    1 BF
    66%
  • Καστοριά
    Ελαφρές νεφώσεις
    19°C 19.1°C / 19.1°C
    0 BF
    76%

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, δεν έχει πάψει να μας εκπλήσσει με τη δύναμη και το πάθος της. Τώρα δεν διστάζει να υποδυθεί τη γερασμένη Εκάβη, ρόλο που δεν ταιριάζει στην ηλικία της

ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Νιώθω λυτρωμένη μόνο όταν τα δίνω όλα

  • A-
  • A+

Με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη από το Εθνικό Θέατρο ξεκινούν τα Επιδαύρια την Παρασκευή, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη και με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ρόλο της Εκάβης.

Η Τροία καίγεται. Οι γυναίκες αιχμάλωτες περιμένουν τον κλήρο που θα τις μοιράσει σκλάβες στους Αχαιούς. Η Εκάβη κληρώθηκε στον πιο μισητό, τον Οδυσσέα. Τα παιδιά της χάθηκαν το ένα μετά το άλλο, είδε με τα μάτια της τον φόνο του Πριάμου, τώρα της ανακοινώνουν τη σφαγή της Πολυξένης και βλέπει την Κασσάνδρα, σκλάβα του Αγαμέμνονα, να προφητεύει φριχτά για την ίδια και τη μητέρα της.

Μέσα στην οιμωγή η Εκάβη ενθαρρύνει την Ανδρομάχη να τιμήσει τον καινούργιο της άντρα, τον Νεοπτόλεμο, που ο πατέρας του σκότωσε τον Εκτορα, να αναθρέψει τον γιο της, κι ίσως χάρη σ’ αυτόν αναστηθεί κάποτε η Τροία. Μόλις ονοματίσει την ευχή, ο Ταλθύβιος αναγγέλλει την απόφαση του Οδυσσέα να γκρεμίσουν τον μικρό Αστυάνακτα από τα τείχη. Η Εκάβη θρηνεί: «Τι ποίημα θα σου γράψουνε στο μνήμα; “Εδώ είναι ένα παιδάκι που οι Αργείοι κάποτε σκότωσαν από φόβο”; Επίγραμμα ντροπή για την Ελλάδα»...

Η Καρυοφυλιά Καραμπέτη πρώτη φορά παίζει στις «Τρωάδες», έργο με αρκετούς ωραίους γυναικείους ρόλους.

«Μου είχε προτείνει κάποτε ο Κακογιάννης, αλλά είχα κλείσει την “Αντιγόνη” με τον Μ. Βολανάκη. Ομως έχω πει τον μονόλογό της για τον Αστυάνακτα σε οντισιόν για τον χορό του “Ιππόλυτου”, το 1984. Μόλις είχα έρθει στην Αθήνα, το κείμενο μάλιστα μου δίδαξε η Κάτια Γέρου, η οποία είχε παίξει την Κασσάνδρα στην υπέροχη παράσταση του Κουν με τις Αλέκα Παΐζη, Ρένη Πιττακή, Μάγια Λυμπεροπούλου.

Εκείνες οι “Τρωάδες” του 1979 ήταν η πρώτη παράσταση που είδα στην Επίδαυρο. Είχαμε κατεβεί 5-6 παιδιά από τη Θεσσαλονίκη για να δούμε στη γενική πρόβα τη δασκάλα μας, τη Μάγια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μοναδική αίσθηση όταν, κατεβαίνοντας τα σκαλιά -είχαμε αργήσει-, είδα να απλώνεται μπροστά μου το θέατρο».

• Εργο αντιπολεμικό, ίσως το πιο επίκαιρο εσαεί από κάθε άλλη τραγωδία.

Ανέβηκε το 415 π.Χ., ενώ ο Πελοποννησιακός Πόλεμος συνεχιζόταν. Λίγους μήνες πριν οι Αθηναίοι είχαν επιτεθεί στην ουδέτερη Μήλο ερημώνοντάς την. Ο Ευριπίδης προειδοποιεί τους Αθηναίους για την επερχόμενη καταστροφή στη σικελική εκστρατεία: «Οποιος ναούς, τεμένη και τους τάφους των νεκρών ρημάζει, θα ρημάξει κι αυτός».

Η φρίκη, ο θρήνος ξεχειλίζουν, η καταγγελία αποτελεί φυσικό επακόλουθο των καιρών του Ευριπίδη. Πώς να μη συνδεθεί με την εποχή μας; Με φωτογραφίες από εμπόλεμες ζώνες, παιδιών νεκρών, ορφανών, τραυματισμένων. Εικόνες από δελτία ειδήσεων καμένων, λεηλατημένων πόλεων και μνημείων, κύματα προσφυγιάς από τη Συρία, την Αφρική.

• Η τέχνη τι μπορεί να κάνει;

Το μόνο που μπορεί να κάνει ο ηθοποιός είναι να παρηγορήσει διά της τέχνης τον καθένα μας χωριστά και όλους μαζί.Το ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, δυστυχώς, αποτελεί το μεγάλο απατηλό όνειρο της εφηβείας, των νεανικών μας χρόνων. Μεγαλώνοντας επιβεβαιώνεται πόσο πολύσημο, σκοτεινό, αντιφατικό πλάσμα είναι ο άνθρωπος. Το κακό θαρρείς και έχει φυσική δύναμη, συμπαντική.

Το γρανάζια του απρόσωπου συστήματος αλέθουν τα πάντα. Πώς να πολεμήσεις τον εγωισμό, την απληστία, την αλαζονεία της εξουσίας; Οι πρόσφυγες που πνίγονται κατά χιλιάδες στη Μεσόγειο βεβαιώνουν το παράλογο, το ανήθικο των νόμων και των πράξεων της λεγόμενης ενωμένης Ευρώπης. Είναι ικανοί ακόμα και να αποσύρουν τα πλοία διάσωσης εγκαταλείποντας τους ανθρώπους να πνιγούν. Οι ίδιοι που δημιουργούν τα θύματα, την προσφυγιά, προκαλώντας πολέμους είτε για να πουλήσουν όπλα είτε για να κερδοσκοπήσουν από φυσικές ύλες πλουτισμού.

Τους ανέστιους δεν τους θέλει κανείς μέσα στα πόδια του. Λες και πρόκειται για ανθρώπους δεύτερης διαλογής. Επειδή δεν στάθηκαν τυχεροί να γεννηθούν σε μια χώρα που παρείχε διαβίωση, παιδεία, δημοκρατία. Ποιος θέλει ν’ αφήσει την ωραία του πατρίδα, να πληρώσει όλες του τις οικονομίες σε δουλέμπορους, να θαλασσοπνιγεί πάνω σε ένα καρυδότσουφλο, κι αν ποτέ ξεβραστεί σε κάποια ακτή να τον περιμένει βία, φασισμός, εξανδραπισμός;

• Ποια είναι η δική σας Εκάβη;

Χοϊκή, γήινη. Δεν έχω την ηλικία της, αλλά συμφωνώ με την άποψη του σκηνοθέτη ότι κάποιοι ρόλοι πρέπει να παίζονται από ηθοποιούς που έχουν ακόμα ενέργεια, σωματική αντοχή, φωνή, κι ας στερούνται την ωριμότητα της ηλικίας. Προσπαθώ να δαμάσω τη δική μου ορμητική κίνηση, αλλά συχνά η οργή, η αγανάκτηση ακόμα και σ’ ένα γεροντικό σώμα υπερβαίνει τα όρια. Δεν στηρίζομαι σε ραβδί, όμως έχω άσπρα μαλλιά, κουβαλάω την κούραση της ρημαγμένης Εκάβη.

Ο βαθμός του συναισθήματος έχει μεγαλύτερη σημασία από το σχήμα του σώματος. Επειτα δεν μπορείς να δώσεις στη φωνή σου γεροντική χροιά στην ορχήστρα της Επιδαύρου, σε πετάει έξω. Μπορείς μπροστά σ’ ένα μικρόφωνο ή στο σινεμά. Από ένα σημείο δεν έχει νόημα να προσπαθείς να υποτάξεις την απόγνωση σ’ άλλο τόνο. Αλλωστε κάποτε το σώμα κλονίζεται, καταρρέει, μένει στο έδαφος για ώρες.

• Εχετε τη φήμη της εργατικής στο όριο της υπερβολής…

Η αλήθεια είναι ότι βρίσκομαι συνεχώς σε μια φροντίδα του εαυτού μου πριν από την παράσταση. Ασκήσεις, ζέσταμα, εισπνοές ατμών από βότανα, εκχυλίσματα, δεκάδες γιατροσόφια… Φοβάμαι κρυολογήματα, θλάσεις αλλά και την ίδια την κόπωση, για την οποία όμως δεν μπορώ να κάνω κάτι. Δυστυχώς, δεν κάνω καμιά οικονομία στις πρόβες. Κάποιοι συνάδελφοι το κάνουν, έξυπνη τεχνική που προφυλάσσει σώμα και φωνή από φθορές.

Σε μένα όμως τα πράγματα προκύπτουν μόνον όταν πραγματικά βυθιστώ στην τρέλα της στιγμής, της κατάστασης. Θέλω να το δοκιμάσω πάνω μου, να το κάνω βίωμα. Να βάλω σώμα και ψυχή στην περιπέτεια ώστε αυτά να γεννήσουν τον δρόμο, την αλήθεια της κραυγής για παράδειγμα. Τότε όμως κινδυνεύεις να κάψεις τα μέσα σου. Να κουράσεις φωνητικές χορδές, κορμί. Κι έτσι συνέχεια παλεύω να βρω μια ισορροπία.

• Μετά την πρεμιέρα δεν χαλαρώνετε;

Ούτε στην εβδομηκοστή παράσταση… Δεν χαλαρώνω ποτέ. Και δεν είναι το καθήκον προς το κοινό -που βεβαίως υπάρχει, ειδικά σήμερα- είναι κυρίως ένα περίεργο χρέος προς τον εαυτό μου. Βρίσκεσαι στη σκηνή για να επιτελέσεις ένα συγκεκριμένο έργο, αλλιώς δεν έχει νόημα. Πρώτα εσύ ο ίδιος πρέπει να πάρεις αυτό το ψυχικό λουτρό, να δεχτείς την κάθαρση. Αρα μόνο όταν αισθάνεσαι ότι τα έχεις δώσει όλα, νιώθεις κάπως λυτρωμένος.

• Εχει συμβεί να μην τα καταφέρετε; Αλήθεια, έτυχε να ξεχάσετε λόγια;

Φυσικά δεν είμαι πάντα ευχαριστημένη και τότε θυμώνω, νιώθω ενοχές. Στα τόσα χρόνια συμβαίνουν και ατυχήματα. Ο ήχος ενός κινητού, μια κίνηση που πήρε το μάτι σου μπορεί να σε πετάξουν έξω. Σκοντάφτει η γλώσσα ή κάνεις ένα μικρό σαρδάμ. Αν είσαι σε κλειστό χώρο ή σε πρόζα κάτι θα σκεφτείς για να τα μπαλώσεις. Στο ποιητικό θέατρο όμως είναι πολύ δύσκολο, γιατί υπάρχει ρυθμός, αυστηρή δομή.

Η αδρεναλίνη είναι υψηλή, είτε θα λειτουργήσει υπέρ δίνοντάς σου ώθηση είτε θα σε διαλύσει. Στον «Γλάρο» του Γιούρι Λιουμπίμοφ το 1994 έπεσε ένας ξύλινος πάγκος πάνω στο γυμνό πόδι μου βγάζοντας όλο το νύχι από το μεγάλο δάκτυλο. Ο πόνος ήταν αφόρητος. Ο Γιάννης Φέρτης μού έκανε νόημα να σταματήσουμε. Εγώ, που δεν είχα σκύψει καν το κεφάλι να δω τι συμβαίνει, του είπα όχι. Εκείνος όμως βλέποντας το αίμα να τρέχει, σταμάτησε την παράσταση κι εγώ έφυγα κουτσαίνοντας από τη σκηνή.

• Οι καλλιτέχνες συνηθίζετε να λέτε ότι η δουλειά σας αποτελεί λόγο ύπαρξης. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;

Δεν μπορώ να σου δώσω έναν ορισμό, αλλά θα προσπαθήσω να στο περιγράψω. Από παιδί αρχίζεις λίγο να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο, τη ζωή, τον θάνατο. Και με τα πρώτα ισχυρά σοκ συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι αθάνατος. Μεγαλώνοντας το βιώνεις βλέποντας ανθρώπους αγαπημένους να φεύγουν. Τα μεγάλα ζητήματα της ύπαρξης αραδιάζονται στο μυαλό, στην ψυχή σου. Νιώθεις την ανάγκη από κάπου να πιαστείς, να ξορκίσεις τη ματαιότητα.

Οι καλλιτέχνες πιάνονται από τη μουσική, τη ζωγραφική, το γράψιμο. Ο ηθοποιός δινει πνοή σε μεγάλα κείμενα κι αυτό του προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση. Δρα παρηγορητικά, ψυχαναλυτικά. Αυτή την περιβόητη αριστοτελική κάθαρση τη βιώνεις στο σαρκίο σου. Η ζωή σου δεν πάει χαμένη. Κάτι σημαντικό προσφέρεις στον εαυτό σου, στον συνάνθρωπό σου. Φυσικά δεν προκύπτει πάντα κάτι εξαιρετικό. Αλλά έτσι έχεις μάθει να ζεις, αυτός είναι ο δρόμος σου.

• Πώς διαχειρίζεστε την αυστηρή κριτική;

Με σκέψη και προβληματισμό. Είμαι έτοιμη να εκμεταλλευτώ ό,τι χρήσιμο ακούω ώστε να διορθώσω κάτι. Ο κριτικός θα εκφράσει την υποκειμενική του άποψη πάνω σ’ ένα έργο τέχνης βάσει της αισθητικής του. Αλλά στην τέχνη δεν υπάρχει μία και μοναδική αλήθεια.

Οι γνώμες είναι όσες και οι άνθρωποι. Αν παίζω σε αβανγκάρντ και κάποιος προτιμά μια κλασική παράσταση θα με κρίνει κακά, όπως και το αντίθετο. Επίσης αν είμαι καλή σε μια κακή κλασική παράσταση και κριθώ θετικά θα είναι δίκαιο; Εγώ δεν συμφωνώ, γιατί με απασχολεί το όλον της παράστασης.

• Με τόσους ψυχαναγκασμούς γύρω απ’ τη δουλειά, τι προσωπικός χρόνος περισσεύει;

Βαρυγκομώ βλέποντας ότι χάνω απλές χαρές. Ούτε κι εγώ ξέρω από πότε έχω να κάνω διακοπές. Θα ήθελα να ταξιδέψω, να δω τον πλανήτη, να φύγω από τον μικρόκοσμό μου. Εχω σταθερούς, καλούς φίλους που δεν τους βλέπω όσο συχνά θέλω, αλλά ανέχονται τις απουσίες μου, ξέροντας ότι δεν προδίδω τη σχέση. Επίσης είμαι τυχερή γιατί έχω δίπλα μου ένα σύντροφο από τον οποίο αντλώ δύναμη και συμπαράσταση.

Παρακολουθώ τι συμβαίνει με τη χώρα, προσπαθώ να βρίσκω λύσεις στο δάνειό μου, τον ΕΝΦΙΑ, τους τόκους. Εχω να κάνω τηλεόραση οκτώ χρόνια. Τα χρήματα εκείνης της εποχής κάλυψαν συγκεκριμένες οικογενειακές ανάγκες. Δεν μπορώ να είμαι σε εμπορικά θέατρα ή σε οτιδήποτε τηλεοπτικό. Για την επιβίωση κάνω τους μικρούς συμβιβασμούς μου με ενοχές, άγχος. Προσπαθώ να ισορροπήσω πάνω σ’ ένα τεντωμένο σχοινί.

 

Προτιμώ πια το πειραματικό θέατρο

• Τον χειμώνα συνεργάζεστε με τον Γιάννη Χουβαρδά σε δύο παραστάσεις: «Ριχάρδος Γ'» του Σέξπιρ στο Εθνικό Θέατρο και «Οπερα της Πεντάρας» του Μπρεχτ στο Παλλάς ως κυρία Πίτσαμ.

Και είμαι πολύ χαρούμενη. Ομολογώ ότι η επιθυμία μου είναι να βρίσκομαι περισσότερο στον πειραματικό χώρο. Εχω κάνει, όμως, πολλές κλασικές παραστάσεις που τις εκτιμώ γιατί μου έδωσαν γνώση, πείρα. Σήμερα θα προτιμούσα δουλειές πιο φρέσκες, διερευνητικές ως προς την πορεία του σύγχρονου θεάτρου.

• Οι «Τρωάδες» του Σωτήρη Χατζάκη όμως είναι κλασικής αισθητικής.

Αυτό δεν στερεί ούτε τη χαρά ούτε την αφοσίωση. Πάντα υπερασπίζομαι τη σκηνοθετική άποψη και τον ρόλο με όλο μου το είναι. Ως ηθοποιός δεν έχεις την ευθύνη της παράστασης ούτε καν του ρόλου σου -η άποψη ανήκει στον σκηνοθέτη. Αυτό για μένα είναι άρρητος νόμος στο θέατρο. Δεν υπονομεύεις, δεν κρίνεις τη γραμμή που σου δόθηκε. Είναι σαν το πρώτο βιολί να διαφωνεί με τον ρυθμό που δίνει ο μαέστρος. Αν κοντράρεις, αν παίζεις «αλλού», η παράσταση θα γίνει παράφωνη.

• Τι συνέβη με την Αλκηστη Πρωτοψάλτη και αποχώρησε από την παράσταση;

Στους δύο μήνες μάς κατέκτησε με τον χαρακτήρα, την προσωπικότητά της. Ηταν καθημερινά σε όλες τις πρόβες, στο ζέσταμα, σε κίνηση, σε φωνητικά. Είχε έναν παιδικό ενθουσιασμό βλέποντας τον μαγικό κόσμο του θεάτρου, πώς στήνεται μια παράσταση. Μια μέρα μάς διάβασε πολύ συγκινημένη την επιστολή που δημοσιεύτηκε και δακρυσμένη αποχαιρέτησε τον θίασο αγκαλιάζοντας έναν έναν. Δεν γνωρίζω ούτε είναι στη δικαιοδοσία μου να σχολιάσω τα περί αμοιβής της.

Info:

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. «Τρωάδες» του Ευριπίδη. Μετάφραση: Κ.Χ. Μύρης. Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης. Σκηνικά: Ερση Δρίνη. Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ. Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου. Χορογραφία: Κική Μπάκα. Παίζουν: Θέμης Πάνου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Νίκος Ψαρράς, Κόρα Καρβούνη, Μαρία Κίτσου, Κρατερός Κατσούλης, Ελένη Ρουσσινού. 3, 4 Ιουλίου.

 

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΘΕΑΤΡΟ
«Μήδεια είναι η ίδια η φύση»
Ο λόγος ξανά για τη Μήδεια. Τώρα η ιστορία έρχεται στη σκηνή όχι μέσω του Ευριπίδη αλλά μέσα από μύθους που προϋπήρχαν του ποιητή. Με τίτλο «Μήδεια∙ μηδέν στο κόκκινο» το καινούργιο έργο της Σοφίας...
«Μήδεια είναι η ίδια η φύση»
ΘΕΑΤΡΟ
«Θέλω να δημιουργώ ένα αυτόνομο σύμπαν πάνω στη σκηνή»
Με το «Colossus» (Κολοσσός), που παίζεται στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, ο Θάνος Παπακωνσταντίνου καταθέτει το τρίτο μέρος μιας δραματουργικής και σκηνοθετικής πρότασης που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια πάνω...
«Θέλω να δημιουργώ ένα αυτόνομο σύμπαν πάνω στη σκηνή»
ΘΕΑΤΡΟ
H διαχρονική γοητεία των Ατρειδών
«Killing In The Name Of», μια παράσταση βασισμένη στον μύθο των Ατρειδών, που συνθέτουν κείμενα από έξι τραγωδίες («Ιφιγένεια εν Αυλίδι», «Τρωάδες», «Αγαμέμνων», «Ευμενίδες», «Ηλέκτρα», «Ελένη»), ανεβαίνει...
H διαχρονική γοητεία των Ατρειδών
ΘΕΑΤΡΟ
Σαν μαθητής στην Επίδαυρο
Μια ελληνορωσική συμπαραγωγή προκαλεί το ενδιαφέρον. Το ιστορικό Θέατρο Βαχτάνγκοφ της Μόσχας συνεργάζεται για πρώτη φορά με το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζοντας την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο την...
Σαν μαθητής στην Επίδαυρο
ΘΕΑΤΡΟ
Οι μύθοι γαντζώνονται σε κάθε εποχή
To «Δέντρο του Οιδίποδα» είναι εμπνευσμένο από τον Θηβαϊκό Κύκλο και τη γενιά των Λαβδακιδών. Εξι ηθοποιοί και ο σκηνοθέτης Κώστας Γάκης ως μουσικός πάνω στη σκηνή ξεφυλλίζουν το οικογενειακό δέντρο του...
Οι μύθοι γαντζώνονται σε κάθε εποχή
ΘΕΑΤΡΟ
Μόχθησα, έχασα κιλά, αλλά κέρδισα την Αμερική
Οι κριτικές εξύμνησαν τον Θόδωρο Τερζόπουλο που επέστρεψε νικητής από την Αμερική. Η αντιρατσιστική σοφόκλεια «Αντιγόνη» του με πρωταγωνίστρια την Αφροαμερικανή Τζένιφερ Νίκι Κίντγουελ παίχτηκε από τις 14...
Μόχθησα, έχασα κιλά, αλλά κέρδισα την Αμερική

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας