Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι ηθοποιοί του Ίκαρου μιλούν στην efsyn.gr λίγο πριν την απογείωση
Φωτ. Χρήστος Συμεωνίδης

Οι ηθοποιοί του Ίκαρου μιλούν στην efsyn.gr λίγο πριν την απογείωση

  • A-
  • A+

Ποιος δεν ξέρει τον μύθο του Δαίδαλου και του Ίκαρου; Ποιος δεν έχει νιώσει τα φτερά του να λιώνουν ενώ η ψυχή του θέλει να πετάξει;

Από αυτή την ιστορία εμπνεύστηκε ο Δημήτρης Παγώνης, σκηνοθέτης και χορογράφος και μετά την επιτυχημένη πορεία της παράστασης και τη διάκρισή της στο off-off Festival, ο Ίκαρος ανοίγει πάλι τα φτερά του και ετοιμάζεται να πετάξει για δύο μοναδικές βραδιές (24 και 25 Οκτωβρίου) στο θέατρο Ροές. 

Ο μύθος του Ίκαρου παραλληλίζεται με παιδικό πάρτι γενεθλίων, οι ερμηνευτές γυρνάνε τον χρόνο πίσω. Ένα έργο φόρος τιμής στα παιδικά τραύματα, στην απόρριψη, στη μοναξιά. Ένα σκληρό ταξίδι ενηλικίωσης, μια απότομη προσγείωση από τα σύννεφα στο έδαφος. Το κυνήγι της ευτυχίας σε έναν λαβύρινθο που οι ίδιοι χτίζουμε. Πόσους ανθρώπους έχω ανάγκη για να προσγειωθώ ευτυχισμένος.

«Δέστε τις ζώνες σας, η πτήση σας ξεκινάει σε 3, 2, 1… χρόνια πολλά!» 
Εμείς μιλήσαμε με τους τέσσερις νέους πρωταγωνιστές και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τι τους κάνει να συνεχίζουν να πετούν εν μέσω πανδημίας....

Φωτ. Χρήστος Συμεωνίδης

Πώς ο μύθος του Ίκαρου παραλληλίζεται με παιδικό πάρτι γενεθλίων;

Γιώργος Ομηρίδης: Ο μύθος του Ίκαρου είναι διδακτικός, οπότε έχει να κάνει έμμεσα αλλά και άμεσα με τη ζωή. Νομίζω ότι όλη η ενέργεια και ο ενθουσιασμός του Ικάρου αντικατοπτρίζεται στην εφηβική ηλικία, που είναι παράτολμη αλλά και αντιδραστική! Συν του ότι τα όνειρα μας σε αυτή την ηλικία εκπληρώνονται (πτήση) ή ξεθωριάζουν (πτώση).

Βασίλης Σιδερόπουλος: Ο μύθος του Ίκαρου αποτελεί το όχημα για να πούμε μία ιστορία. Το θέμα της παράστασης είναι η ενηλικίωση. Τα γενέθλια είναι μία συνθήκη που συνήθως κάνουμε ανασκόπηση: πού βρισκόμαστε αυτήν την στιγμή, τι έχουμε καταφέρει και τι θέλουμε να πετύχουμε στο μέλλον. Επίσης, τα γενέθλια, επειδή τα γιορτάζεις με φίλους, οικογένεια, αυτόματα είναι ένα χαρούμενο γεγονός. Είναι όμως στα αλήθεια πάντα ένα χαρούμενο γεγονός; Ο Ίκαρος βιώνει πολύ σκληρά την ενηλικίωση του. Όπως τα κεριά που λιώνουν στην πτήση του προς τον ήλιο, με τον ίδιο τρόπο λιώνουν και στην τούρτα του.

Κωνσταντίνος Παράσης: Όποτε άκουγα το όνομα Ίκαρος μου ερχόταν στο μυαλό ένας επαναστάτης έφηβος που είχε παντού πάνω του την έλλειψη του φόβου αλλά και τη ζωντάνια του νεαρού της ηλικίας. Σαν τον James Dean ένα πράγμα. Η ενηλικίωση του ήρθε απότομα μαζί με τον θάνατο του. Από ένα μοιραίο λάθος: να φτάσει τον ήλιο. Πως να ήταν άραγε σαν παιδί; Σίγουρα όλοι έχουμε πάει σε ένα παιδικό πάρτι. Αν παρατηρήσει κάποιος αρκετά καλά θα δει πολλούς μικρούς ανθρώπους να προσπαθούν να ενηλικιωθούν μέσα από την αποδοχή τους από το περιβάλλον τους. Κάποιοι θα τα καταφέρουν, άλλοι ποτέ. Είναι σαν ένα σοβαρό παιχνίδι. Οι άνθρωποι θέλουν να ανήκουν κάπου από παιδιά. Και η αποδοχή τους νομίζω πως είναι ένα σκληρό γεγονός από μόνη της. Αλλά τι γίνονται οι υπόλοιποι; Αυτοί που δεν έγιναν δεκτοί; Αυτοί που δεν ταίριαξαν; Ένα αθώο παιδικό πάρτι.

Περικλής Σιούντας: Ο μύθος του Ικάρου μπορεί να διαβαστεί και ως μια αλληγορία ενηλικίωσης. Ο έφηβος Ίκαρος, έχοντας άγνοια κινδύνου, έρχεται αντιμέτωπος με την θνητή φύση του ανθρώπου. Αντίστοιχα, κάθε παιδί που ενηλικιώνεται βιώνει μια Ικάρια πτώση, καθώς έρχεται αντιμέτωπο με τον ενήλικο κόσμο. «Όταν σταματάς να γιορτάζεις τα γενέθλιά σου σημαίνει πως έχεις μεγαλώσει», λέει ο Δαίδαλος στην παράσταση. Θυμηθείτε, την ευχή την κάνουμε πριν σβήσουμε τα κεράκια. Όταν σβήσουν, μένει μόνο μια τούρτα λερωμένη με λιωμένο κερί.

Πες μας δύο λόγια για τον ρόλο σου

Κωνσταντίνος Παράσης: Υποδύομαι τον Ίκαρο έναν νέο που κυνηγάει το όνειρο του ή καλύτερα έναν νέο τη στιγμή που κάνει μια επιλογή. Στην ουσία για μένα ο Ίκαρος είναι το τίμημα που πληρώνουμε για τις επιλογές μας. Ο πρωτοπόρος που θα ζήσει την χαρά της ανακάλυψης, της πτήσης, αλλά και την συντριβή της πτώσης. Βέβαια ο δικός μου Ίκαρος ξανασηκώνεται γιατί πρέπει να πέσει παραπάνω από μια φορές. Χαίρομαι που μέσα από την συνεργασία μου με το Δημήτρη όλα αυτά τα χρόνια, έχω μάθει ένα καινούργιο κομμάτι του εαυτού μου που έχει αυτό ακριβώς το διττό κομμάτι του Ίκαρου. Έμαθα πως για να πετάξεις πρέπει να δοκιμάσεις πρώτα να πηδήξεις. Και δεν μιλάω μόνο μεταφορικά.

Βασίλης Σιδερόπουλος: Ο ρόλος μου είναι ο Δαίδαλος. Ο πατέρας του Ικάρου. Στην παράσταση προσεγγίζουμε τους ρόλους ως αρχέτυπα μέσα από τις διαφορετικές χρήσεις των σκηνικών αντικειμένων. Ως Δαίδαλος, πατέρας του Ίκαρου, κινώ τα νήματα οδηγώντας τα πράγματα και τις καταστάσεις του έργου.

Γιώργος Ομηρίδης: Ο φοίνικας είναι ένα μυθικό πλάσμα που δεν ανήκει στον μύθο του Ικάρου. Παρόλα αυτά νομίζω ότι είναι μια όμορφη παρομοίωση για το τι συμβαίνει στην ζωή. Γιατί στο μύθο ο Ίκαρος μπορεί να πεθαίνει, αλλά στην πραγματικότητα μετά την πτώση μαθαίνει, καταλαβαίνει τι έκανε λάθος και ξανασηκώνεται καλύτερα προετοιμασμένος για ότι έρθει! Και νομίζω ότι ο φοίνικας είναι το κατάλληλο πλάσμα για να δώσει ακριβώς αυτή τη δυναμική στο Ίκαρο!

«Το κυνήγι της ευτυχίας είναι σε ένα λαβύρινθο που οι ίδιοι χτίζουμε», διαβάζουμε στο δελτίο Τύπου. Πώς καταλαβαίνετε αυτή τη φράση;

Γιώργος Ομηρίδης: Άλλοι λένε ότι ο καθένας κουβαλάει τον δικό του σταυρό. Εμείς χτίζουμε τον δικό μας λαβύρινθο! Και η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Όπως διαμορφώνουμε τον χαρακτήρα μας, την προσωπικότητα μας, έτσι φτιάχνουμε και τον λαβύρινθο μας. Το αν θα είναι σκοτεινός ή φωτεινός, με μεγάλους διαδρόμους και πολλές πορείες για να επιλέξεις ή στενός και γεμάτος αδιέξοδα, κρίνεται εν τέλει από τις δικές μας επιλογές!

Βασίλης Σιδερόπουλος: Είμαστε οι επιλογές μας. Μπορεί να μην μπορούμε να καθορίσουμε το τι πρόκειται να συμβεί στον κόσμο. Οι εξωτερικές συνθήκες μπορεί να μας υπερβαίνουν, ωστόσο σε προσωπικό επίπεδο και στο μέτρο του δυνατού, εμείς ορίζουμε τον τρόπο που θέλουμε να υπάρξουμε, να ζήσουμε. Έτσι χτίζουμε τον δικό μας προσωπικό λαβύρινθο. Μέσα σε αυτόν αναζητούμε στιγμές ευτυχίας.

Κωνσταντίνος Παράσης: Επιλογές. Πιστεύω πως πάντα υπάρχει επιλογή και πως χρειαζόμαστε την κατάλληλη εκπαίδευση ώστε να τις δούμε όλες την εκάστοτε χρονική στιγμή. Δυστυχώς η γενιά μου λόγω της ταχύτητας που υπάρχει γύρω της, πολλές φορές τις «χάνει». Επιλέγει τις πιο λαμπερές επιλογές από τις ουσιώδεις. Εάν το κέντρο του λαβύρινθου είναι η ευτυχία, η αυτοπραγμάτωση, τότε υπάρχουν πολλοί δρόμοι και ακόμη περισσότερα εμπόδια για να φτάσω εκεί. Το ζήτημα είναι το πώς εμείς τα ορίζουμε με την καθημερινή μας στάση. Και πώς τελικά, ακόμη και αν βρούμε προβλήματα και εμπόδια κι αν κάνουμε λάθη στην πορεία, δεν είναι και τόσο άσχημο. Δεν είναι και τόσο «κακό». Οι λαβύρινθοι για να γίνουν μαγικοί πρέπει να είσαι μέσα τους και θα σου ξεδιπλωθούν σταδιακά. Αρκεί να τους αποδεχτείς.

Περικλής Σιούντας: Αρκετοί, έχουμε την τάση να εστιάζουμε συνεχώς στο πρόβλημα. Σε αυτό που δεν πηγαίνει καλά στη ζωή μας, σε αυτό που μας λείπει. Μερικές φορές μπορεί να γινόμαστε και εμμονικοί με επιθυμίες που είναι αδύνατο να πραγματοποιηθούν. Και ζούμε μια δυστυχισμένη ζωή, γεμάτη γκρίνια, προσπαθώντας για το ακατόρθωτο, κυνηγώντας την ευτυχία μέσα σε έναν λαβύρινθο που οι ίδιοι χτίσαμε. Η ευτυχία όμως υπάρχει ήδη μέσα μας. Αρκεί να ακολουθήσουμε τον μίτο και η διαφυγή θα είναι απλή. Μπορεί όχι εύκολη, αλλά απλή. Το αν θα προσπαθήσουμε να βγούμε από το λαβύρινθο μας, είναι δική μας επιλογή. Εμείς όμως δεν αρκούμαστε στο ότι πετάξαμε, θέλουμε να φτάσουμε και μέχρι τον ήλιο.

Πώς είναι να κάνει κανείς πρόβες εν μέσω πανδημίας;

Κωνσταντίνος Παράσης: Θέλω πολύ να πω ότι μας κρατάει αυτό που κάνουμε γιατί το λατρεύουμε τόσο πολύ και ας μην βγάζουμε κανένα εισόδημα από αυτό. Αλλά έχω αρχίσει να κουράζομαι από την στάση του κράτους μας. Δεν είναι μόνο πως δεν μας βοηθάει καιρό τώρα, είναι σαν να είναι απέναντί μας συνεχώς. Με μηδέν ανακοινώσεις όταν άνθρωποι περιμένουν κυριολεκτικά να ζήσουν από το θέατρο, με επιδόματα λες και μας κάνουν χάρη όταν δεν υπάρχει ο θεατρικός χώρος τους τελευταίους 7 μήνες, με μέτρα που τιμωρούν συνεχώς τον πολιτισμό - ίσως γιατί θεωρείται πολυτέλεια - μαντέψτε δεν είναι. Και αυτό κάνει την πανδημία διπλά δύσκολη. Ειλικρινά, το μόνο που με κρατάει είναι η αγάπη μου για αυτό που φτιάχνουμε πάνω στην σκηνή. Η παιδική πίστη να αλλάξω τον κόσμο. Και η θέληση μερικών ανθρώπων να βάλουν την υπογραφή τους κάτω από αυτό που έφτιαξαν. Τις περισσότερες φορές πάω στην πρόβα γιατί είναι το εργαστήρι μου, που είναι προστατευμένο από όλα τα άσχημα του κόσμου (και κανένας covid δεν είναι σε αυτά), ώστε να ζήσω όπως θέλω. Δημιουργικά.

Περικλής Σιούντας: Οι πρόβες εν μέσω πανδημίας δεν ήταν καθόλου εύκολες. Αφενός η προσοχή να μη θέσουμε σε κίνδυνο την υγεία μας και αφετέρου το άγχος «θα γίνει;», «δεν θα γίνει;», καθόλου βοηθητικά δεν ήταν στην δημιουργική διαδικασία. Επίσης το γεγονός πως δεν γνωρίζαμε για καιρό αν θα ανοίξουν τα θέατρα και με ποιους όρους, μας ανάγκασε να διακόψουμε για ένα διάστημα τις πρόβες, γιατί δεν θα μπορούσαμε να τις στηρίξουμε οικονομικά επ' αόριστον. Είναι πολλοί οι τομείς που επηρεάζονται σε μια τέτοια συνθήκη. Ευτυχώς όμως είμαστε μια ομάδα που ποτέ δε διχάστηκε από την κατάσταση. Συμφωνήσαμε από την πρώτη στιγμή ομόφωνα πως θα κάνουμε τον Ίκαρο να πετάξει. No matter what.

Γιώργος Ομηρίδης:Η αλήθεια είναι ότι η πανδημία δεν βοηθάει στις πρόβες. Υπάρχει ένα άγχος με την όλη κατάσταση, όλοι μας φέρουμε μια ευθύνη προς τους ανθρώπους με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή, πόσο μάλλον στην πρόβα. Το θετικό βέβαια στην όλη κατάσταση, ότι όλοι είμαστε πολύ χαρούμενοι για τη συμμετοχή μας στην παράσταση και έχουμε δημιουργήσει ένα πολύ όμορφο κλίμα αυτές τις ώρες που βρισκόμαστε, χάρη στον σκηνοθέτη μας Δημήτρη Παγώνη και την βοηθό του Κατερίνα Σκυλογιάννη!

Βασίλης Σιδερόπουλος: Οι πρόβες εν μέσω πανδημίας ήταν δύσκολες διότι πρέπει να προσέχεις την υγεία σου, προστατεύοντας τον εαυτό σου και τον συνάδελφό σου. Το δυσκολότερο πρόβλημα ήταν η αβεβαιότητα που υπήρχε με τη λειτουργία ή όχι του θεάτρου. Ο πρωθυπουργός είχε πει πως τα κλειστά σχολεία ίσον κλειστά μυαλά. Αναρωτιέμαι «κλειστός» πολιτισμός ίσον.. τί;

Φωτ. Χρήστος Συμεωνίδης


Απαραίτητη η αγορά ηλεκτρονικού εισιτηρίου 

https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-roes/ikaros/

ΘΕΑΤΡΟ
Τα θέατρα ανοίγουν περιμένοντας την επιδότηση
Τα θέατρα πήραν το σήμα για να ξεκινήσουν υπό την απειλή όμως της πανδημίας -η διαθεσιμότητα των αιθουσών θα εξαρτάται από το υγειονομικό επίπεδο της περιοχής.
Τα θέατρα ανοίγουν περιμένοντας την επιδότηση
ΘΕΑΤΡΟ
Τέλος και στις θεατρικές παραστάσεις
Τέλος σε όλες τις υπαίθριες θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες σε ανοικτούς χώρους σε όλη τη χώρα μπαίνει από την Πέμπτη με εξαίρεση μόνο τους θερινούς κινηματογράφους.
Τέλος και στις θεατρικές παραστάσεις
ΘΕΑΤΡΟ
Ψηφιακός πολιτισμός στην εποχή του κορονοϊού
Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ζήτησε από τους επικεφαλής των εποπτευόμενων πολιτιστικών οργανισμών να μην αποκοπούν οι πολίτες από τον σύγχρονο πολιτισμό εξ αιτίας του κορονοϊού.
Ψηφιακός πολιτισμός στην εποχή του κορονοϊού
ΘΕΑΤΡΟ
Κραυγή αγωνίας από θεατρικούς παραγωγούς
«Καμία θεατρική παραγωγή δεν μπορεί να είναι βιώσιμη με ποσοστά πληρότητας 30% ή ακόμη και 50%», επισημαίνει σε επιστολή της προς την κυβέρνηση η Ένωση Θεατρικών Παραγωγών.
Κραυγή αγωνίας από θεατρικούς παραγωγούς
ΘΕΑΤΡΟ
«Δεν είμαι αιρετική. Απλώς θέλω να βλέπω την αλήθεια πίσω από το περιτύλιγμα»
Η Λένα Κιτσοπούλου μιλά στην «Εφ.Συν.» για τη νέα της παράσταση «Ερωτικές καρτ ποστάλ από την Ελλάδα» που ανεβαίνει με καθυστέρηση κάποιων μηνών, αλλά με υλικό από το καλοκαίρι της πανδημίας.
«Δεν είμαι αιρετική. Απλώς θέλω να βλέπω την αλήθεια πίσω από το περιτύλιγμα»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας