Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενας «Αμλετ»-φόρος τιμής στον Σπύρο Ευαγγελάτο

Νίκος Ψαρράς

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ενας «Αμλετ»-φόρος τιμής στον Σπύρο Ευαγγελάτο

  • A-
  • A+
Η Κατερίνα Ευαγγελάτου ξανανοίγει το ιστορικό Αμφι-Θέατρο του πατέρα της κι αναμετριέται με το κορυφαίο κείμενο του Σέξπιρ. Ο Κλαύδιος της παράστασης επιχειρεί να τον καταλάβει για να μπορέσει να τον ερμηνεύσει

Νύξεις, εικόνες, αντικείμενα, συναισθήματα, αναφορές, αναμνήσεις, φθορές του χρόνου και φαντάσματα. Οχι μόνο ένα που ξέρουμε πως εμφανίζεται στην ιστορία του «Αμλετ» αλλά και πολλά ακόμα που χρόνια τώρα κρύβονται στους σκοτεινούς χώρους του Αμφι-Θεάτρου και περιμένουν ξανά θεατές για να τους πάρουν από το χέρι και να τους διηγηθούν ιστορίες.

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου αναμετριέται με το εμβληματικό έργο του Ουίλιαμ Σέξπιρ, ανοίγοντας στις 11 Δεκεμβρίου την κλειστή εδώ και οκτώ χρόνια εμβληματική θεατρική σκηνή του πατέρα της, Σπύρου Α. Ευαγγελάτου, στην Πλάκα. Και κοίτα να δεις μια σπαρακτική σύμπτωση: στον ίδιο χώρο προ 30ετίας ο σημαντικός σκηνοθέτης είχε ανεβάσει τον δικό του «Αμλετ», τα σημάδια του οποίου υπάρχουν ακόμα στον χώρο και δένουν το σήμερα με το χθες με ένα αδιόρατο νήμα.

Tον πρίγκιπα Αμλετ ερμηνεύει ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, τον φονιά του πατέρα του Κλαύδιο ο Νίκος Ψαρράς, τη μητέρα του Γερτρούδη η Αννα Μάσχα, τον βασιλικό σύμβουλο Πολώνιο ο Δημήτρης Παπανικολάου, την αγαπημένη του Οφηλία η Αμαλία Νίνου, τον Οράτιο ο Μιχάλης Μιχαλακίδης. Στον ρόλο του Φαντάσματος εμφανίζεται σε βίντεο ο Γιάννης Φέρτης.

«Η Κατερίνα ήθελε για δικούς της συναισθηματικούς λόγους να είναι εκεί έστω και για μία χρονιά. Χαίρομαι πολύ που της δόθηκε αυτή η ευκαιρία και χαίρομαι που επιστρέφω σ' έναν χώρο που σημαίνει τόσο πολλά για το ελληνικό θέατρο. Ο “Αμλετ” μας είναι ένας φόρος τιμής προς τους γονείς της», λέει ο Νίκος Ψαρράς. «Το σκηνικό μας είναι το ίδιο το θέατρο.

Οι θέσεις των θεατών είναι όπως τις ξέραμε καθώς είχαν κρατηθεί σε άριστη κατάσταση, ενώ η σκηνή όπου θα παίζουμε έχει το πάτωμα που υπήρχε στον Αμλετ του Σπύρου Ευαγγελάτου. Σκάβοντας σκάβοντας, φτάσαμε και στο πάτωμα που είχε χρησιμοποιηθεί τότε».

Για την Κατερίνα Ευαγγελάτου αυτό το μεγαλειώδες κείμενο της δίνει αφορμή να ερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο το έργο διαταράσσει το όριο μεταξύ θεάτρου και πραγματικότητας. Παράλληλα, όπως λέει: «Στο επίκεντρο της ανάγνωσής μας τίθεται ο θάνατος - όχι απλώς ο φυσικός θάνατος και η φιλοσοφική αναρώτηση για το μετά, αλλά, κυρίως, ο θάνατος του θεάτρου: η θνησιγενής τέχνη του θεάτρου, η παλαιά γενιά που εξαφανίζεται δίνοντας τη θέση της στη νέα, τα φαντάσματα που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, το νήμα των τριάντα ετών που συνδέει τον παλαιό Φόρτινμπρας με τον νέο, τον παλαιό Αμλετ με τον γιο του και την παράσταση του 1991 με τη φετινή».

Στον «Αμλετ» συναντά κανείς όλα τα θεμελιώδη ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Μια ιστορία εκδίκησης αποτελεί τη βάση για να αναπτυχθεί ένα πολυσύνθετο έργο που άλλαξε την πορεία της ανθρώπινης σκέψης και επηρέασε όσο σχεδόν κανένα άλλο στοχαστές, επιστήμονες, δημιουργούς.

«Συνεχώς λέμε ότι ο Αμλετ είναι ο απόλυτος ήρωας της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ο πιο ανεξερεύνητος, ο κορυφαίος του Σέξπιρ, ο τέλειος θεατρικός ρόλος. Για μένα αυτός ο άνθρωπος συμβολίζει τη δικαιοσύνη. Βρίσκω σπαρακτικό όταν λέει: "Αυτός ο κόσμος είναι στραβός. Γιατί έπρεπε να γεννηθώ εγώ για να τον φτιάξω;"».

Και ο Κλαύδιος τι είναι; «Είναι ο άνθρωπος που του δίνει πάσες για να βάλει γκολ. Είναι ο χαρακτήρας που υπάρχει για να μπορεί ο Αμλετ να είναι όλα αυτά που του αναγνωρίζουμε. Δεν είναι αδικημένος, ούτε έχει μια παραγνωρισμένη πλευρά.

Ομως, εγώ που καλούμαι να παίξω έναν κακό χαρακτήρα, πάντα προσπαθώ να τον δικαιολογήσω. Διότι ακόμα κι ένας φονιάς τα 'χει όλα τακτοποιημένα, τις έχει βρει τις δικαιολογίες του. Αυτές είναι που αναζήτησα εγώ για να βρω τις λύσεις για την ερμηνεία. Καμιά φορά σκέφτομαι: Γιατί αυτός ο άνθρωπος φτάνει στους φόνους τη στιγμή που ως αδελφός του βασιλιά έχει προνόμια, παροχές, ανέσεις, χωρίς να έχει καν τις ευθύνες της εξουσίας;».

Και τι απάντηση δίνεις; Γιατί έγινε δολοφόνος; «Γιατί του έλειπε η Γερτρούδη. Εκεί για μένα δίνεται το βάρος: υπάρχει ένας φοβερός έρωτας για τη γυναίκα του αδελφού του. Το λέει, άλλωστε, και ο ίδιος: Αυτά που επιθύμησα είναι το στέμμα, η δόξα, η βασίλισσα.

Αλίμονο αν δεν αναγνωρίσουμε ότι ο έρωτας κινεί βουνά. Κατά τα άλλα είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος, με φοβερή ευχέρεια λόγου. Αν δεν υπήρχε αυτό το μελανό σημείο της αδελφοκτονίας, θα ήταν ένας ικανός και αποτελεσματικός βασιλιάς. Ομως, αυτή η πολυπλοκότητα είναι που τον καθιστά σπουδαίο ως χαρακτήρα. Αν ήταν ένας αφελής, ανόητος φονιάς, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να ασχοληθούμε μαζί του».

Η κορυφαία φράση που θα απολαμβάνεις να λες κάθε βράδυ ποια είναι; «Η αρχή της προσευχής είναι για μένα όλος ο ρόλος: "Η ύβρις μου έχει πια σαπίσει, την οσμίζεται ο ουρανός. Η πρώτη κατάρα που δόθηκε ποτέ στον άνθρωπο, να σκοτώσει τον αδελφό του (αναφορά στους Αβελ και Κάιν). Δεν είναι συγκλονιστική η αυτογνωσία της σαπίλας σου;"».

ΘΕΑΤΡΟ
Ποδαρικό στο 2020 με... θρίλερ
Με τη νέα όπερα του Γιώργου Κουρουπού ξεκινά η χρονιά. Βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ και λιμπρέτο Ιουλίτας Ηλιοπούλου, η «Λεπορέλλα» είναι ένα ψυχογράφημα που εξερευνά τις σκοτεινές πλευρές...
Ποδαρικό στο 2020 με... θρίλερ
ΘΕΑΤΡΟ
«Εχουμε ανάγκη όχι από βιομηχανία τουρισμού αλλά χασομεριού»
Ποιος δεν θέλει ν’ ακούσει τον Βασίλη Παπαβασιλείου να φιλοσοφεί περιπατώντας ανάμεσα στις αρχαιότητες και τους πορτοκαλεώνες της Επιδαύρου, να ανατρέχει στην ιστορία τριών κρίσιμων προχριστιανικών αιώνων;
«Εχουμε ανάγκη όχι από βιομηχανία τουρισμού αλλά χασομεριού»
ΘΕΑΤΡΟ
«Το κοινό θα επιστρέψει διψασμένο στις αίθουσες»
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος αξιοποιεί μέσω του διαδικτύου το καταπληκτικό αρχείο του οργανισμού, στρέφει την προσοχή του στις καλοκαιρινές παραστάσεις «Ορνιθες» και «Γκόλφω»...
«Το κοινό θα επιστρέψει διψασμένο στις αίθουσες»
ΘΕΑΤΡΟ
Ενα «μαγικό παραμύθι» για θεατές κάθε εποχής
Το έργο της Ξένιας Καλογεροπούλου, από τα σημαντικότερα της θεατρικής λογοτεχνίας μας, με την έξοχη ματιά του Θωμά Μοσχόπουλου και της Σοφίας Πάσχου, είναι μια σχεδόν επική, «στοχαστική» παράσταση, όπου τα...
Ενα «μαγικό παραμύθι» για θεατές κάθε εποχής
ΘΕΑΤΡΟ
Μια ονειρική παράσταση για τη μητρότητα
Σκηνοθετεί την «Πτέρυγα» στο θέατρο Χώρος, μια παράσταση ξεχωριστή, γεμάτη συγκίνηση και χιούμορ, με αφορμή ένα προσωπικό βίωμα: την εμπειρία της κύησής της στη διάρκεια μιας δύσκολης, παρατεταμένης...
Μια ονειρική παράσταση για τη μητρότητα
ΘΕΑΤΡΟ
Οταν πέφτει... «Το βρακί»
Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου σκηνοθετεί στο θέατρο Skrow το έργο του Γερμανού συγγραφέα Καρλ Στέρνχαϊμ που με ιδιότυπα κωμική γλώσσα σατιρίζει την υποκρισία της ανερχόμενης μεσαίας τάξης, προαναγγέλλοντας το...
Οταν πέφτει... «Το βρακί»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας