Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αίθουσα βασανιστηρίων

«Οθέλλος» σε σκηνοθεσία Χάρη Φραγκούλη. © Εβίτα Σκουρλέτη

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αίθουσα βασανιστηρίων

  • A-
  • A+

Ο Φραγκούλης και η ομάδα Κουρσκ διαπράττουν απερίφραστα αυτό που ήθελε ο Αρτό στο θέατρο. Ο,τι δεν επιθυμεί να δει ο φιλοθεάμων (τηλε)θεατής και ο κριτικός του θεάτρου: την ωμότητα!

Θα έλεγα την κατάφαση στη μέγιστη θεατρική στιγμή που είναι η ευαισθητοποίηση του σώματος ως προσώπου στο θέατρο –εάν υποτεθεί ότι στη ζωή προηγείται η ευαισθητοποίηση του εαυτού (για την οποία ο Φραγκούλης και η ομάδα του ασκούνται καθημερινώς).

Προφανώς γνωρίζω πως αθωότητα είναι να διαθέτεις ωμότητα και να τη δραματοποιείς. Γι’ αυτό και παραμένουν εδώ και 10 χρόνια ομάδα. Οχι μόνο γιατί η πιο εκλεπτυσμένη ενέργειά τους είναι το σώμα (ο Φραγκούλης παίζει μποξ), αλλά και γιατί το σώμα είναι και η διανοητική προσπάθειά τους. Εχουν προηγουμένως κατανοήσει ότι το θέατρο δεν περιγράφει τον άνθρωπο, αλλά τον παραβιάζει. Και τότε αλίμονο στον εφησυχασμένο θεατή: θα δει από την παράσταση μόνο το παραστάσιμό της. «Το άλλο» το βλέπουν παίζοντας οι ίδιοι. Παίζουν για να εμπαίξουν την παράσταση, εμπαίζοντας κι αυτό που δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να φανεί: τη βία του «υψηλού». Αλλά για μας κάτι τέτοιο είναι ψιλά γράμματα. Γι’ αυτούς όμως είναι τα κεφαλαία.

Ποιος νομοταγής κριτικός θα μπορούσε να συστήσει μια τέτοια θεατρική εκτροπή όπου η βία μεταστρέφεται όχι βέβαια σε παρφουμαρισμένη καλοσύνη στο «Παλλάς», αλλά σ’ ένα βέλτιστο για την ανθρώπινη μοίρα στοιχείο: την τέχνη στο Υπόγειο του Κουν;

Ο «Οθέλλος», μετά τον «Λεντς», φέρνει επί σκηνής ό,τι ο Δ. Δημητριάδης δηλώνει στον επίλογο της σπουδαίας μετάφρασής του: «Εναν αληθινό ποιητή τίποτα δεν τον απασχολεί περισσότερο από τη σωτηρία του ανθρώπου, εκείνο όμως που τον αποτρέπει να την επιχειρήσει είναι ότι αυτός ξέρει πως τίποτα δεν μπορεί να σώσει τον άνθρωπο».

Τι θα σήμαινε για τη θεατρολογία μια θεατρική «γλώσσα» που διαβάλλει σωματικά -ώστε να την προάγει- τη σημασία των λέξεων; Στο ερώτημα απαντά ο Φραγκούλης: το ίδιο το κείμενο του Σέξπιρ, κατά λέξιν. Αλλά έτσι είναι. Σκηνοθετεί κανείς τις λέξεις όχι για να τις αθετήσει καλύτερα επί σκηνής, αλλά για να τις επαναθέσει εκ νέου σκηνικά στον ιδιοφυή νου που τις συνέλαβε –έχοντας επιπλέον το χάρισμα και να τις υποδύεται επί σκηνής. Να λοιπόν το μείζον καθήκον των ηθοποιών απέναντί στον Σέξπιρ: να μετρηθούν μέσα από τη φωνητική υφή του κειμένου του αλλά και την κειμενική υφή της φωνής τους.

Πρέπει να ξεχάσουμε το θέατρο ως ωδείο ή σουβενίρ. Ο ηθοποιός δεν είναι μπιμπελό, αλλά τρομερό όργανο της σκοτεινότερης αίθουσας βασανιστηρίων του πολιτισμού μας.

Με κρατάει δέσμιο.

ΘΕΑΤΡΟ
Δεν κρεμάστηκα ποτέ από ρόλους
Από τους παλιούς και πιο στενούς συνεργάτες του Θόδωρου Τερζόπουλου, ένας αφοσιωμένος στην τέχνη του ηθοποιός, πρωταγωνιστεί μαζί με τη Σοφία Χιλλ και τον Αντώνη Μυριαγκό στη «Νόρα», έτσι όπως διασκεύασε το...
Δεν κρεμάστηκα ποτέ από ρόλους
ΘΕΑΤΡΟ
Το θέμα στο θέατρο δεν είναι το «πόσο» αλλά το «πώς»
Σκηνοθετεί «Μικρές ιστορίες για αγρίους», μια ενδιαφέρουσα παράσταση στη Σκηνή Rex του Εθνικού Θεάτρου που αφορά τους νέους και την εφηβική ηλικία, βασισμένη σε ιστορίες του Γάλλου συγγραφέα και εκπαιδευτικού...
Το θέμα στο θέατρο δεν είναι το «πόσο» αλλά το «πώς»
ΘΕΑΤΡΟ
Νέα δρομολόγια του «Stamboul Train»
Το διάσημο θρίλερ, που καθιέρωσε τον Γκράχαμ Γκριν ως έναν από τους σπουδαιότερους συγγραφείς της αγγλικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Νέα δρομολόγια του «Stamboul Train»
ΘΕΑΤΡΟ
Τρυφερότητα ή σεξουαλική παρενόχληση;
O Βασίλης Μαυρογεωργίου σκηνοθετεί το σύγχρονο έργο του καταξιωμένου Ισπανού συγγραφέα Ζουζέπ Μαρία Μιρό και μας φέρνει αντιμέτωπους με ένα απλό, επίκαιρο δίλημμα: Μπορεί η τρυφερή κίνηση ενθάρρυνσης ενός...
Τρυφερότητα ή σεξουαλική παρενόχληση;
ΘΕΑΤΡΟ
«170 τετραγωνικά» στο Από Μηχανής Θέατρο
Πρεμιέρα κάνει η παράσταση «170 τετραγωνικά» του Γιωργή Τσουρή. Ένα καινούριο νεοελληνικό κείμενο, ένα έργο συγκρούσεων και κωμικοτραγικών ανατροπών με άξονα το εδώ και το τώρα της Ελλάδας.
«170 τετραγωνικά» στο Από Μηχανής Θέατρο
ΘΕΑΤΡΟ
Είμαστε καταδικασμένοι να συμβιώνουμε με τους άλλους
Σκηνοθετεί στο Εθνικό Θέατρο την πικρή κωμωδία του Μολιέρου «Ο Μισάνθρωπος» με πρωταγωνιστή τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, ένα έργο για την αλήθεια και το ψέμα, για τη δυνατότητα ενσωμάτωσης μέσα σε μια κοινωνία...
Είμαστε καταδικασμένοι να συμβιώνουμε με τους άλλους

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας