Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αίθουσα βασανιστηρίων

«Οθέλλος» σε σκηνοθεσία Χάρη Φραγκούλη. © Εβίτα Σκουρλέτη

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αίθουσα βασανιστηρίων

  • A-
  • A+

Ο Φραγκούλης και η ομάδα Κουρσκ διαπράττουν απερίφραστα αυτό που ήθελε ο Αρτό στο θέατρο. Ο,τι δεν επιθυμεί να δει ο φιλοθεάμων (τηλε)θεατής και ο κριτικός του θεάτρου: την ωμότητα!

Θα έλεγα την κατάφαση στη μέγιστη θεατρική στιγμή που είναι η ευαισθητοποίηση του σώματος ως προσώπου στο θέατρο –εάν υποτεθεί ότι στη ζωή προηγείται η ευαισθητοποίηση του εαυτού (για την οποία ο Φραγκούλης και η ομάδα του ασκούνται καθημερινώς).

Προφανώς γνωρίζω πως αθωότητα είναι να διαθέτεις ωμότητα και να τη δραματοποιείς. Γι’ αυτό και παραμένουν εδώ και 10 χρόνια ομάδα. Οχι μόνο γιατί η πιο εκλεπτυσμένη ενέργειά τους είναι το σώμα (ο Φραγκούλης παίζει μποξ), αλλά και γιατί το σώμα είναι και η διανοητική προσπάθειά τους. Εχουν προηγουμένως κατανοήσει ότι το θέατρο δεν περιγράφει τον άνθρωπο, αλλά τον παραβιάζει. Και τότε αλίμονο στον εφησυχασμένο θεατή: θα δει από την παράσταση μόνο το παραστάσιμό της. «Το άλλο» το βλέπουν παίζοντας οι ίδιοι. Παίζουν για να εμπαίξουν την παράσταση, εμπαίζοντας κι αυτό που δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να φανεί: τη βία του «υψηλού». Αλλά για μας κάτι τέτοιο είναι ψιλά γράμματα. Γι’ αυτούς όμως είναι τα κεφαλαία.

Ποιος νομοταγής κριτικός θα μπορούσε να συστήσει μια τέτοια θεατρική εκτροπή όπου η βία μεταστρέφεται όχι βέβαια σε παρφουμαρισμένη καλοσύνη στο «Παλλάς», αλλά σ’ ένα βέλτιστο για την ανθρώπινη μοίρα στοιχείο: την τέχνη στο Υπόγειο του Κουν;

Ο «Οθέλλος», μετά τον «Λεντς», φέρνει επί σκηνής ό,τι ο Δ. Δημητριάδης δηλώνει στον επίλογο της σπουδαίας μετάφρασής του: «Εναν αληθινό ποιητή τίποτα δεν τον απασχολεί περισσότερο από τη σωτηρία του ανθρώπου, εκείνο όμως που τον αποτρέπει να την επιχειρήσει είναι ότι αυτός ξέρει πως τίποτα δεν μπορεί να σώσει τον άνθρωπο».

Τι θα σήμαινε για τη θεατρολογία μια θεατρική «γλώσσα» που διαβάλλει σωματικά -ώστε να την προάγει- τη σημασία των λέξεων; Στο ερώτημα απαντά ο Φραγκούλης: το ίδιο το κείμενο του Σέξπιρ, κατά λέξιν. Αλλά έτσι είναι. Σκηνοθετεί κανείς τις λέξεις όχι για να τις αθετήσει καλύτερα επί σκηνής, αλλά για να τις επαναθέσει εκ νέου σκηνικά στον ιδιοφυή νου που τις συνέλαβε –έχοντας επιπλέον το χάρισμα και να τις υποδύεται επί σκηνής. Να λοιπόν το μείζον καθήκον των ηθοποιών απέναντί στον Σέξπιρ: να μετρηθούν μέσα από τη φωνητική υφή του κειμένου του αλλά και την κειμενική υφή της φωνής τους.

Πρέπει να ξεχάσουμε το θέατρο ως ωδείο ή σουβενίρ. Ο ηθοποιός δεν είναι μπιμπελό, αλλά τρομερό όργανο της σκοτεινότερης αίθουσας βασανιστηρίων του πολιτισμού μας.

Με κρατάει δέσμιο.

ΘΕΑΤΡΟ
Εμμονή με ελέφαντες και νοητικά παιχνίδια
Νιώθω αμήχανα που αναγκάζομαι να παρουσιάσω την τελευταία παράσταση του Αργύρη Πανταζάρα και της ομάδας Momentum αμετάφραστη ως «Elephant song», μα έτσι, με τον αγγλικό τίτλο, ανακοινώθηκε στα δελτία Τύπου και...
Εμμονή με ελέφαντες και νοητικά παιχνίδια
ΘΕΑΤΡΟ
«Κάποτε οι διανοούμενοι έσπαγαν αυγά»
Πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας αλλά και υποψήφιος με τον Κώστα Μπακογιάννη. Το θεατρικό έργο του με τίτλο «Μελίσσια» μόλις ανέβηκε στο Εθνικό με πρωταγωνίστρια τη μητέρα του, Μπέτυ Αρβανίτη.
«Κάποτε οι διανοούμενοι έσπαγαν αυγά»
ΘΕΑΤΡΟ
Μια παραβολή για την αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου
Τα πάντα κινούνται ή μένουν αμετακίνητα πέριξ του Πύργου. Οι άνθρωποι, τα γεγονότα οργανώνονται γύρω από αυτόν ως δυστοπία. Αυτός είναι το αυθαίρετο και ακατανόητο κέντρο αναφοράς, χωρίς κανείς να ξέρει πώς...
Μια παραβολή για την αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου
ΘΕΑΤΡΟ
Ο Εκτορας Λυγίζος στον καθρέφτη του Αμλετ
Μετά τον «Θείο Βάνια» και τις «Βάκχες» έρχεται η τρίτη συνεργασία του Εκτορα Λυγίζου και της ομάδας Grasshopper με το Θέατρο του Νέου Κόσμου, αυτή τη φορά με το δημοφιλέστερο αλλά και πιο αινιγματικό έργο του...
Ο Εκτορας Λυγίζος στον καθρέφτη του Αμλετ
ΘΕΑΤΡΟ
Το «Tango bar» επιστρέφει
Θα μπορούσε να είναι μια ελεγεία για τη φιλία: τρυφερή και σκληρή κι ακόμη ένα παιχνίδι εξουσίας. Θα μπορούσε ακόμη να είναι μια πραγματεία για την αποτυχία, για τα ανεκπλήρωτα όνειρα που ακόμη στοιχειώνουν ή...
Το «Tango bar» επιστρέφει
ΘΕΑΤΡΟ
Μια λαμπρή στιγμή του θεάτρου μας
Το μυστικό της επιτυχίας της παράστασης βρίσκεται στη συνομιλία του Δημήτρη Καραντζά με τον Ιψεν και στην ερμηνεία των ηθοποιών. Τα υπέροχα ζευγάρια επί σκηνής φανερώνουν τι επιδιώκουν και πώς σκοπεύουν να το...
Μια λαμπρή στιγμή του θεάτρου μας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας