Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Χειμωνιάτικο παραμύθι» μέσα στον Μάιο

Το έργο του Σέξπιρ ανεβαίνει στο Θέατρο Από Μηχανής

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Χειμωνιάτικο παραμύθι» μέσα στον Μάιο

  • A-
  • A+

Ενα «Χειμωνιάτικο παραμύθι» ξετυλίγεται μέσα στην άνοιξη στο θέατρο Από Μηχανής, ένας ύμνος στον έρωτα, την άδολη αγάπη, τη συγχώρεση. Το έργο του Σέξπιρ ανεβαίνει στις 4 Μαΐου σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου, ο οποίος κρατάει και τον ρόλο του Λεόντιου στην παράσταση.

Ενα αλλόκοτο παραμύθι που διηγείται την ιστορία του παρανοϊκού και ζηλόφθονου βασιλιά Λεόντιου, του οποίου το άρρωστο πάθος για την ωραία σύζυγό του Ερμιόνη γίνεται η αιτία για 16 χρόνια δυστυχίας και μοναξιάς. Ο Λεόντιος, τυφλωμένος από ζήλια και διψώντας για εκδίκηση, θα οδηγήσει την «άπιστη» στη φυλακή και το παιδί του στην εξορία, βυθίζοντας ταυτόχρονα τον ίδιο στην απόλυτη μοναξιά και απελπισία.

«Το σκοτάδι που επικρατεί στην αρχή θα δώσει τη θέση του στο φως της χαράς, καθώς ο χρόνος θα παρασύρει τους χαρακτήρες σ' ένα αναπάντεχο τέλος» λέει ο Θανάσης Σαράντος. «Στη συγγραφική του ωριμότητα, ο Σέξπιρ μιλάει για τη ζήλια και την αποτυχία του ανθρώπου. Για τη μη αναστρέψιμη καταστροφή που μπορεί να φέρει η παράλογη ζήλια, αλλά και για την λύτρωση που μπορεί να φέρει η ανθρώπινη συγχώρεση και η ελπίδα της αγάπης. Οι ήρωες αισθάνονται με όλη την ψυχή τους και αποκαλύπτουν τον πλούτο των συναισθημάτων που μπορεί να υπάρχει στον άνθρωπο. Ακόμη και τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης.

»Η αγάπη που ολισθαίνει στη ζήλια και στην εκδίκηση, η μετάνοια που οδηγεί στη συγχώρεση, το κουράγιο που δίνει ο έρωτας, ο φόβος για χάρη του καθήκοντος στην τυραννική εξουσία που μοιραία ωθεί στον θάνατο, η επανάσταση στο παράλογο, η τρέλα που τυφλώνει συνειδήσεις. Από την άλλη, υπάρχει και αυτή η υπέροχη ελαφράδα του δεύτερου μέρους με τους χαρούμενους ανθρώπους της Βοημίας, που είναι γεμάτοι αθωότητα και συμπόνια μέσα στη φύση όπου ζουν.

Η χαρά της γιορτής, οι ευτράπελες κωμικές σκηνές παρεξηγήσεων, τα χαμόγελα και οι ματιές των ερωτευμένων, οι αγαθοί και απλοί άνθρωποι που χαίρονται τη ζωή και τη φύση και αγνοούν το χρήμα ή την πίεση του χρόνου και όλα αυτά τα συναισθήματα, εμπλουτισμένα φυσικά με την αγέρωχη σεξπιρική ποίηση. Το έργο λοιπόν είναι ένα ισχυρότατο ερέθισμα για τους ανθρώπους του θεάτρου να επιμένουν σήμερα να αγγίξουν και να μεταφέρουν λίγο από το σπάνιο πνεύμα του Σέξπιρ στις μέρες μας. Ειδικά σ' αυτές τις τόσο άνυδρες και αντιποιητικές εποχές που ζούμε».

Στην παράσταση όλοι οι ηθοποιοί επωμίζονται διπλό ή και τριπλό ρόλο, αφού το μισό έργο εκτυλίσσεται στη σκοτεινή, «πολιτισμένη» Σικελία και το υπόλοιπο μισό στη φωτεινή και άγρια επαρχιώτικη Βοημία, που είναι «γεμάτη ανθρώπους αθώους και χαρούμενους». Οι ηθοποιοί εναλλάσσονται συνεχώς ανάμεσα στις δύο συναισθηματικές περιοχές του έργου.

«Η παράσταση βασίζεται στο σύνολο των ηθοποιών και στον λόγο του Σέξπιρ με τη ρέουσα, δόκιμη μετάφραση του Νίκου Χατζόπουλου. Πρόκειται για μια καθαρή ανάγνωση του ιδιαίτερου αυτού έργου και με απόσταση από πειραματισμούς και μεταμοντερνισμούς. Αλλωστε, ο συγγραφέας φαίνεται να πρωτοπορεί ήδη, αφού δοκιμάζει μια νέα φόρμα όπου η τραγωδία μεταλλάσσεται σταδιακά σε κωμωδία. Κι αυτό γιατί η ενότητα του χρόνου, του τόπου και της δράσης χάνεται μέσα σε ένα ταξίδι που διαρκεί 16 ολόκληρα χρόνια ανά την Ευρώπη, από την αυλή στην εξοχή, από την τραγωδία στην κωμωδία».

Στην παράσταση συνυπάρχουν πολλά είδη θεάτρου, όπως το τσίρκο, το μιούζικαλ, η σάτιρα, αλλά και η ελληνική επιθεώρηση με τους ήχους από μια ιδιόμορφη εκδοχή της ροκ και τζαζ μουσικής, αλλά με απόηχους ελληνικής μουσικής.

«H χρονική στιγμή είναι πράγματι η πλέον ακατάλληλη για θέατρο ρεπερτορίου και δη το ανέβασμα ενός πολυπρόσωπου έργου μπορεί να είναι απαγορευτικό, αφού έχει υψηλότατες απαιτήσεις σε όλα τα πεδία, από τη μετάφραση, την επιλογή των ηθοποιών, το σκηνικό, τα κοστούμια, τη μουσική και όλα αυτά στον περιορισμένο χρόνο προβών των τριών μηνών και με μηδαμινό προϋπολογισμό και όταν έχεις να παίξεις μαζί με 200 ακόμα θιάσους -ακόμα και στο τέλος της σεζόν- σ' ένα σχεδόν εξαντλημένο κοινό από την οικονομική δυσπραγία.

Πολύ σκληρή δουλειά με το κείμενο, πολύωρες πρόβες, αλλά ευτυχώς τα ανθρωποκεντρικά μηνύματα του έργου, σε μια σκληρή, απάνθρωπη πλέον εποχή, μας δίνουν δύναμη έστω και μετά από πολλή κούραση στα κορμιά και στα μυαλά μας. Δεν είναι λίγο λοιπόν για εμάς αυτό το κέρδος μέσα σε αυτόν τον αδιανόητο κατακερματισμό της ελληνικής κοινωνίας, που αδυνατεί να προσαρμοστεί στη μηχανή της οικονομικής παγκοσμιοποίησης που αλέθει συνειδήσεις, όνειρα, αλλά ακόμα και πατρίδες.

Η παράσταση θα ανέβει 1, 2 και 3 Ιουνίου στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών ως μετάκληση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

«Συνεργάζομαι για τρίτη φορά με το ΚΘΒΕ. Ευχαριστώ θερμά τον Γιάννη Αναστασάκη που μας έδωσε τη δυνατότητα να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας στη Θεσσαλονίκη. Ευχαριστώ επίσης από καρδιάς το Εθνικό Θέατρο και τον Στάθη Λιβαθινό για τον δανεισμό των υπέροχων κοστουμιών και φροντιστηριακού υλικού για τις ανάγκες της παράστασης», καταλήγει ο Θανάσης Σαράντος.

INFO: Θέατρο Από Μηχανής (Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, τηλ.: 210 5232097). «Χειμωνιάτικο παραμύθι» του Σέξπιρ. Μετάφραση: Νίκος Χατζόπουλος. Σκηνικό: Δημήτρης Ταμπάκης. Κοστούμια: Μπιάνκα Νικολαρεΐζη. Μουσική: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης. Επιμέλεια κίνησης: Ολγα Σπυράκη. Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα. Παίζουν: Ορέστης Τζιόβας, Θανάσης Σαράντος, Βάσια Χρήστου, Τζερόμ Καλούτα, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Βασιλίνα Κατερίνη, Κωνσταντίνος Τσονόπουλος, Νίκος Χριστοφυλάκης και ο μικρός Στέλιος Πανταγιάς. Φιλική συμμετοχή: ο Γιάννης Δεγαΐτης. Από 4/5, Παρασκευή, Κυριακή: 21.00, Σάββατο: 18.00.

 

ΘΕΑΤΡΟ
«Η πολιτεία να μας στηρίξει αποφασιστικά και ουσιαστικά»
Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης, Μαριάννα Κάλμπαρη, μιλάει για τη ζημιά που προκάλεσαν η πανδημία και τα υποχρεωτικά μέτρα περιορισμού στο θέατρο.
«Η πολιτεία να μας στηρίξει αποφασιστικά και ουσιαστικά»
ΘΕΑΤΡΟ
«Το κοινό θα επιστρέψει διψασμένο στις αίθουσες»
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος αξιοποιεί μέσω του διαδικτύου το καταπληκτικό αρχείο του οργανισμού, στρέφει την προσοχή του στις καλοκαιρινές παραστάσεις «Ορνιθες» και «Γκόλφω»...
«Το κοινό θα επιστρέψει διψασμένο στις αίθουσες»
ΘΕΑΤΡΟ
Μια ονειρική παράσταση για τη μητρότητα
Σκηνοθετεί την «Πτέρυγα» στο θέατρο Χώρος, μια παράσταση ξεχωριστή, γεμάτη συγκίνηση και χιούμορ, με αφορμή ένα προσωπικό βίωμα: την εμπειρία της κύησής της στη διάρκεια μιας δύσκολης, παρατεταμένης...
Μια ονειρική παράσταση για τη μητρότητα
ΘΕΑΤΡΟ
Οταν πέφτει... «Το βρακί»
Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου σκηνοθετεί στο θέατρο Skrow το έργο του Γερμανού συγγραφέα Καρλ Στέρνχαϊμ που με ιδιότυπα κωμική γλώσσα σατιρίζει την υποκρισία της ανερχόμενης μεσαίας τάξης, προαναγγέλλοντας το...
Οταν πέφτει... «Το βρακί»
ΘΕΑΤΡΟ
«Τα χρόνια της κρίσης μάς δίδαξαν πολλά»
«Φεγγάρι από χαρτί» θα φωτίζει από τις 20 Φεβρουαρίου τη σκηνή του Rex. Το καινούργιο έργο που έγραψαν ο Μιχάλης Ρέππας και ο Θανάσης Παπαθανασίου...
«Τα χρόνια της κρίσης μάς δίδαξαν πολλά»
ΘΕΑΤΡΟ
Ενας ελληνικότατος «Αμερικάνος»
Ο Θανάσης Σαράντος σκηνοθετεί και ερμηνεύει το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, σε μια παράσταση που έχουν παρακολουθήσει ώς τώρα πάνω από πενήντα χιλιάδες θεατές και συνεχίζει για 10η σεζόν στην Αθήνα και...
Ενας ελληνικότατος «Αμερικάνος»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας