• Αθήνα
    Ελαφρές νεφώσεις
    13°C 10.6°C / 14.1°C
    3 BF
    80%
  • Θεσσαλονίκη
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 10.3°C / 12.2°C
    3 BF
    90%
  • Πάτρα
    Αυξημένες νεφώσεις
    15°C 13.0°C / 14.9°C
    4 BF
    77%
  • Ιωάννινα
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 7.9°C / 10.5°C
    1 BF
    75%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αραιές νεφώσεις
    10°C 9.9°C / 10.7°C
    3 BF
    87%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 9.0°C / 10.9°C
    1 BF
    93%
  • Κοζάνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    5°C 5.4°C / 7.3°C
    0 BF
    100%
  • Αγρίνιο
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 12.9°C / 12.9°C
    2 BF
    80%
  • Ηράκλειο
    Σποραδικές νεφώσεις
    13°C 12.7°C / 13.2°C
    2 BF
    90%
  • Μυτιλήνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    13°C 11.8°C / 12.9°C
    1 BF
    76%
  • Ερμούπολη
    Αυξημένες νεφώσεις
    14°C 14.4°C / 14.4°C
    4 BF
    77%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.7°C / 10.7°C
    4 BF
    76%
  • Κεφαλονιά
    Αυξημένες νεφώσεις
    16°C 16.1°C / 16.1°C
    4 BF
    82%
  • Λάρισα
    Αραιές νεφώσεις
    11°C 10.7°C / 11.7°C
    0 BF
    100%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    13°C 12.5°C / 13.3°C
    1 BF
    85%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    17°C 14.8°C / 17.1°C
    1 BF
    79%
  • Χαλκίδα
    Σποραδικές νεφώσεις
    10°C 9.8°C / 14.0°C
    0 BF
    90%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 10.5°C / 10.5°C
    2 BF
    81%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 10.7°C / 12.3°C
    2 BF
    100%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.9°C / 7.9°C
    1 BF
    93%

«Λέγανε ελαφρά τη καρδία ότι ζούμε σε κατοχή και χούντα. Ξέρεις, παιδί μου, τι είναι δικτατορία; Οταν συμβαίνει, όχι μόνο να το προφέρεις δεν μπορείς, ούτε να το σκεφτείς» περιγράφει εύστοχα ο Σταμάτης Φασουλής

Τη διγλωσσία στον ΣΥΡΙΖΑ την κατανοώ, τη Ραχήλ Μακρή όχι

  • A-
  • A+

Τέσσερις οι σκηνοθεσίες του Σταμάτη Φασουλή φέτος και μάλιστα έργων από όλα τα θεατρικά είδη. Η κωμωδία του Νόελ Κάουαρντ «Φάντασμα με γόβες» στο θέατρο Γκλόρια, «Δικηγόρος Ντάροου», το πολιτικό κείμενο-μονόλογος του Ντέιβιντ Γ. Ρίντελς, τον οποίο ερμήνευσε κιόλας στο θέατρο Χορν και μόλις ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις. Και τώρα έρχεται η πληθωρική «Φιλουμένα Μαρτουράνο» του Εντουάρντο ντε Φιλίπο με πρωταγωνίστρια την Ελένη Ράντου στο Εθνικό Θέατρο. Η έκπληξη ακολουθεί μετά το Πάσχα. Θα σκηνοθετήσει το «Στρόχαϊμ» του Δημήτρη Δημητριάδη στο Από Μηχανής Θέατρο, με πρωταγωνιστές τους Ακι Βλουτή και Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.

 

«Παιδί του θεάτρου είμαι. Βρίσκω στα πάντα κάτι που με διεγείρει. Το απολαμβάνω, αλλιώς τα παρατάω. Ας μην είμαστε τόσο εστέτ. Το αίσθημα ανθίζει και στο ευτελές. “Χωρίς αστείαν αιδώ για τη μορφή της απολαύσεως”, λέει ο ποιητής. Εχω κάνει λάθη από επιπολαιότητα, αστοχία. Από το 1975, με δύο παραστάσεις κάθε χρόνο, σχεδόν ούτε τα θυμάμαι πια».

Λέγανε ελαφρά τη καρδία ότι ζούμε σε κατοχή και χούντα. Ξέρεις, παιδί μου, τι είναι δικτατορία; Οταν συμβαίνει, όχι μόνο να το προφέρεις δεν μπορείς, ούτε να το σκεφτείς. Ξέρεις τι είναι να παίζεις κι από κάτω να σε ελέγχουν τρεις λογοκριτές; Ο ένας να κρατά το κείμενο, ο άλλος να το φωτίζει με τον φακό και ο τρίτος να βλέπει μην τυχόν και κάνεις καμιά κίνηση που να το αναιρεί. Ξέρεις τι είναι να σε κλείνουν μέσα με τη δύση του ηλίου; Ακουγα ότι έχουμε πόλεμο. Επειδή το λέει κάποιος, ο όποιος ξανθόμαλλος Ξηρός;

• Προφανώς δεν συμμερίζεστε τη διάκριση περί εμπορικού και ποιοτικού.

Πού να δεις τι γινόταν παλαιότερα. Αυτή η διάκριση ήταν άγρια. Οσοι έπαιζαν στην επιθεώρηση όχι μόνο δεν είχαν θέση στην πρόζα, ούτε απέξω δεν περνούσαν. Ο πιο τελευταίος θίασος δεν τους ήθελε για να μη φτηνύνουν την παράστασή του... Τώρα ανέβηκε το επίπεδο, οι ηθοποιοί μετακινούνται σε διάφορα είδη. Κανείς πια δεν μολύνει το περιβάλλον... Βαριέμαι πάρα πολύ όταν ακούω βαρύγδουπες κριτικές, δήθεν ψαγμένες απόψεις. Με ενδιαφέρει το επίπεδο μιας παράστασης, όχι το στιλ της. Για παράδειγμα, το «Μου λες αλήθεια;» είναι μια τέτοια παράσταση. Μένεις άφωνος με τον Σπύρο Παπαδόπουλο. Ενας σκηνικός διάβολος που πετάει. Κι ας λένε «ένα μπουλβαράκι είναι». Και λοιπόν;

• Ο ρόλος της Φιλουμένα ταιριάζει στην Ελένη Ράντου;

Τον έχει παίξει εξαιρετικά η Ελλη Λαμπέτη. Της πήγαινε; Δύσκολο να φανταστείς τη θεϊκή Ελλη στον ρόλο ενός φτωχοκόριτσου, μιας πουτάνας. Σε κανένα μας δεν πάει τίποτα. Αλλιώς θα παίζαμε όλοι τον ίδιο ρόλο. Το κείμενο της παράστασης είναι διασκευή που συνδυάζει το έργο, γραμμένο το 1945 -αλλά με ατελείωτους μονολόγους, ίδιον του τότε καλού λαϊκού θεάτρου-, καθώς και σκηνές από την ομότιτλη ταινία του 1964. Ετσι προέκυψε μια ενδιαφέρουσα δράση και η παράσταση μοιάζει με νεορεαλιστική ταινία του ιταλικού κινηματογράφου, τότε που άρχισε να γίνεται έγχρωμος. Μια πόρνη, όταν γίνεται μάνα, αρπάζει τη ζωή στα χέρια της. «Τα παιδιά είναι παιδιά» λέει, φράση που προσγειώνεται άνετα στην εποχή μας. Εγώ την προτιμώ ως «τα παιδιά είναι παιδιά μας», μότο που θα ήθελα υπότιτλο της παράστασης.

 

• Εχετε συνεργαστεί με τρεις καλλιτεχνικούς διευθυντές στο Εθνικό τα τελευταία χρόνια. «Βίρα τις άγκυρες» επί Κούρκουλου, «Τρίτο στεφάνι» επί Χουβαρδά και τώρα «Φιλουμένα» επί Χατζάκη. Πώς σας φαίνεται αυτή η διοίκηση;

Το θέμα είναι να κάνεις τη δουλειά σου. Τότε δεν έχεις κανένα πρόβλημα. Κανείς δεν σου επιβάλλει πώς θα σκηνοθετήσεις. Είμαι γενικά απλόχερος, κάτι που μάλλον με σώζει. Τα έργα θα μείνουν. Εγώ ξεχνάω σχόλια, κριτικές για πρόσωπα και πράγματα. Ποιος θυμάται τα άσχημα δημοσιεύματα για τη Βάσω Μανωλίδου στον «Γυάλινο κόσμο»; Ξέρεις τι έγραφαν τότε; «Η Αμάντα απ’ την Κυψέλη»… Η ιστορία μιλάει στο τέλος. Αλλά δεν διακρίνω μονοδιάστατη κατεύθυνση στο Εθνικό Θέατρο. Κι έπειτα, ως κρατικό θέατρο, δεν μπορεί να περιορίζεται στο πρωτοποριακό. Η γκάμα ρεπερτορίου περιλαμβάνει από Καραθάνο και Ράντου μέχρι Μπέκετ και Φασμπίντερ. Αν πεις ότι η ζυγαριά γέρνει προς ένα πιο λαϊκό θέαμα, δεν σημαίνει ότι αυτό δίνει και τον τόνο. Εχει από «Μυστικούς αρραβώνες» μέχρι την «Πέτρα φον Καντ» και πρέπει να πω εδώ ότι η παράσταση της Αντζελας Μπρούσκου είναι υψηλού επιπέδου. Μαγεύτηκα. Οπως και η ερμηνεία της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη και της Παρθενόπης Μπουζούρη, της οποίας την αυστηρότητα, την ακρίβεια στον ρόλο είχα χρόνια να δω στο θέατρο.

• Η ντίβα του αμερικανικού βωβού και ομιλούντος κινηματογράφου Γκλόρια Σουάνσον που έπαιξε τη Νόρμα Ντέσμοντ στη «Λεωφόρο της Δύσης» του Μπίλι Γουάιλντερ με παρτενέρ τον Ερικ φον Στρόχαϊμ βγαίνουν από την οθόνη και πατούν στη σκηνή. «Στρόχαϊμ», ένα αλλιώτικο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη;

Αρχίζει με τον πραγματικό Στρόχαϊμ λίγο πριν πεθάνει στο Παρίσι, όταν εμφανίζεται μπροστά του η ηρωίδα της ταινίας, η Νόρμα Ντέσμοντ. Το κείμενο είναι έξω από τη συνήθη ατμόσφαιρα των έργων του Δημητριάδη. Λάτρεψα την ταινία. Είναι κορυφαία η σκηνή που πάνε να συλλάβουν την ξεπεσμένη σταρ μετά το έγκλημα. Μ’ έναν «κινηματογραφικά» στημένο τρόπο προσπαθούν να την πείσουν να τους ακολουθήσει. Εκείνη, λουσμένη στα φώτα των φωτογραφικών μηχανών των ρεπόρτερ, όταν ακούει «lights, sound, action», λέει «οk». Είναι έτοιμη για «γύρισμα».

• Με τόση δραστηριότητα φτάνει ο χρόνος;

Αν δουλεύεις τόσο πολύ όσο εγώ, όλα ρυθμίζονται. Για να μη σκέφτομαι, δουλεύω, μαγειρεύω, διαβάζω. Ναι, φοβάσαι να σκεφτείς μια ζωή που δεν σου αρέσει. Κι αυτό γιατί έρχεται μια στιγμή που συνειδητοποιείς ότι δεν ανήκεις πουθενά. Σε κανένα πολιτικό, πολιτιστικό πρόγραμμα, σε κανένα κυβερνητικό όραμα. Σε όλη την προεκλογική περίοδο μίλησε κανείς για την τέχνη, τον πολιτισμό, την επιστήμη, την πρόοδο των νέων; Μ’ άλλα λόγια, για την ποιότητα της ζωής; Οχι. Αρα δικαίως νιώθεις μόνος, έξω από τις προγραμματικές τους δηλώσεις. Θα μου πεις, εδώ καιγόμαστε, η τέχνη μάς μάρανε; Κι όμως, ο πολιτισμός άνθησε μέσα στις μεγάλες επαναστατικές στιγμές. Η Ρωσία έζησε μια σπουδαία έκρηξη στις τέχνες, άσχετα αν αργότερα το κόμμα έριξε ό,τι κατακτήθηκε στα σκουπίδια εξαφανίζοντας και την τέχνη και την επανάσταση. Ολη τη θαυμαστή πρωτοπορία της εποχής ο Στάλιν την ξεπάστρεψε μέσα σε δευτερόλεπτα.

• Η νέα γενιά θα καταφέρει να αλλάξει την εικόνα;

Δεν ξέρω, δεν κρίνω, όπως δεν ήθελα να κρίνουν τη γενιά μου οι πατεράδες μας. Αλλη λύση από την ψήφο εμπιστοσύνης στα νιάτα δεν βλέπω. Ολα μου φαίνονται αποκαρδιωτικά. Πράγματι, η μεγαλύτερη αδικία έγινε στην τρίτη ηλικία και στους νέους. Απ’ την άλλη, είτε λέγεσαι Σαμαράς είτε Τσίπρας, αν θέλεις να δημιουργήσεις τον καινούργιο κόσμο που ευαγγελίζεσαι, αν θέλεις να δεις την επόμενη μέρα, δεν γίνεται να σκέφτεσαι μόνο το ευρώ ή τη δραχμή. Σε απασχολεί, κυρίως, η προϋπόθεση για μια άλλη ποιότητα ζωής και αντιμετώπισης της καθημερινότητας - είδαμε καλά πού μας οδήγησε ο τρόπος μας ώς τώρα. «Τις εικόνες δεν θα τις κατεβάσει κανείς» ο ένας. «Οι κυνηγοί δεν θα σταματήσουν το κυνήγι» ο άλλος. Και μη μου πεις ότι όλες οι κυρούλες που γεμίζουν την εκκλησία δεν θα ψήφισαν ή οι κυνηγοί που θέλουν να σκοτώνουν τα πουλιά χωρίς λόγο - ούτε καν τα τρώνε. Δεν ξέρω τίποτα. Ξέρω μόνο ότι οι καλλιτέχνες ζουν πια με πίστωση. Δεν μπορώ να συμβουλέψω ούτε τον εαυτό μου. Αφουγκράζομαι, βλέπω, παρατηρώ. Ακουσα τον Γιώργο Παπανδρέου να λέει προεκλογικά «εμείς οι Παπανδρέου» και ζαλίστηκα. Δηλαδή τι; Το αίμα; Η δυναστεία; Εμείς πάλι οι Φασουλή...

• Η δική σας ζωή άλλαξε τα τελευταία χρόνια;

Ζω σ’ ένα σπίτι 82 τ.μ. Εχω ένα αυτοκίνητο από το 1994, δεν διαθέτω εξοχικό, δεν κάνω εξόδους. Δεν βγαίνω έξω τα βράδια, ζήτημα είναι αν το έκανα τρεις φορές μέσα στον χρόνο. Ομως ούτε παλαιότερα επένδυα στην ασφάλεια. Τώρα νιώθω την ακρίβεια στο σουπερμάρκετ, αναρωτιέμαι αν πρέπει να ταξιδεύω μια φορά τον χρόνο στο Λονδίνο για να βλέπω παραστάσεις όπως συνήθιζα ή να κάτσω στα αβγά μου. Η κρίση περισσότερο με πείραξε ψυχολογικά. Να βλέπω τους περισσότερους φίλους μου απολυμένους, τις συνθήκες δουλειάς όλο και πιο μίζερες.

• Καμιά ελπίδα στον ΣΥΡΙΖΑ;

Αν είχα πάψει να ελπίζω, δεν θα ζούσα… Μακάρι η νέα κυβέρνηση να φέρει την αλλαγή. Δεν είμαι καχύποπτος, απλώς κρατάω μικρό καλάθι. Ακουσα πολλές πομφολυγώδεις, ανερμάτιστες ομιλίες. Επίσης με προσβάλλει το είδος και ο τρόπος Ραχήλ Μακρή. Με προτροπή του προέδρου μπαίνει στο κόμμα που υπόσχεται ριζική ανανέωση. Τη διγλωσσία στον ΣΥΡΙΖΑ την κατανοώ εξαιτίας των τάσεων που τον συνιστούν, τη μεταγραφή της Ραχήλ Μακρή όμως όχι. Τι παιδομάζωμα κι αυτό απ’ όλα τα κόμματα. Μια μετακίνηση απροκάλυπτα χυδαία. Ολο το ΠΑΣΟΚ κοπαδηδόν στον ΣΥΡΙΖΑ, εκείνο που μας έφερε ώς εδώ. Και οι ΑΝ.ΕΛΛ. επίσης. Μη μου πεις ότι ξαφνικά έβρεξε κομμουνιστές... Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που κινούνται δεξιά, αριστερά, κεντρώα, κατά την περίσταση. Αυτή η μετακινούμενη μάζα δημιουργεί τα γεγονότα για να καθορίσουν το αποτέλεσμα.

Τότε λοιπόν τι σκοτωνόμαστε για ιδεολογίες, αφού αποδεικνύεται ότι κανείς δεν τις υπηρετεί; Δεν ακούω επίσης το πού θα βρούνε τα λεφτά. Ασε τα ακραία που λένε ελαφρά τη καρδία. Οτι ζούμε σε κατοχή και χούντα. Ξέρεις, παιδί μου, τι είναι δικτατορία; Οταν συμβαίνει, όχι μόνο να το προφέρεις δεν μπορείς, ούτε να το σκεφτείς. Ξέρεις τι είναι να παίζεις και από κάτω να σε ελέγχουν τρεις λογοκριτές; Ο ένας να κρατά το κείμενο, ο άλλος να το φωτίζει με τον φακό και ο τρίτος να βλέπει μην τυχόν και κάνεις καμιά κίνηση που να το αναιρεί; Ξέρεις τι είναι να σε κλείνουν μέσα με τη δύση του ηλίου; Ακουγα ότι έχουμε πόλεμο. Επειδή το λέει κάποιος; Ο όποιος ξανθόμαλλος Ξηρός; Δεν μας έφτανε δηλαδή η πραγματικά άσχημη κατάσταση, φτιάξαμε και μια άλλη, πιο μαύρη.

 

Ποιο ξένο πανεπιστήμιο είναι βρόμα και δυσωδία;

• Γιατί δεν μπορούμε να δούμε τα πράγματα στο μέγεθός τους;

Μας σκότωσε αυτή η μεταπολίτευση. Γιατί όσα κι αν έδωσε, τα απόνερά της μας έπνιξαν. Υπερτιμήσαμε την πολιτικοποίηση κι αυτό οδήγησε στην τρέλα. Εγιναν οι κοινωνικές αλλαγές και μετά ήρθε η καφρίλα που έφτασε μέχρι τα τσοχατζοπουλικά. Σκέψου ότι ο άνθρωπος «έπαιζε» να γίνει και πρωθυπουργός. Το ΠΑΣΟΚ μαζί με τα καλά απελευθέρωσε κι άλλες δυνάμεις. Ηρθαν τα ντάτσουν στην εξουσία και τα σκυλάδικα. Και η αγραμματοσύνη σε πρώτο πλάνο. Η Παιδεία έγινε κατάπτυστη. Κι αυτός ο βόθρος που λέγεται ελληνικό πανεπιστήμιο! Ποιο αντίστοιχο ίδρυμα στον κόσμο είναι γεμάτο βρόμα και δυσωδία;

Βλέπεις στους τοίχους των κτιρίων αυτή τη συλλογή σχισμένων αφισών και συνθημάτων με σπρέι και θλίβεσαι. Τι προϊστορικά τέρατα είναι αυτά; Η πλειονότητα των φοιτητών δεν φταίνε, αντίθετα καταπιέζονται από γκρουπούσκουλα, περιττώματα των κομμάτων. Το να μιλάς καλά ελληνικά θεωρήθηκε οπισθοδρόμηση κι εσύ ψωνάρα. Κρυφογελούν όταν σε ακούν να τιμάς τη γλώσσα σου, αυτό το μέσον που δεν αποτελεί απλώς όργανο συνεννόησης, αλλά έκφρασης, κάτι εντελώς διαφορετικό. Μπορώ να μιλώ και λάθος ελληνικά για να μπορέσω να εκφράσω σωστά ένα προσωπικό μου αίσθημα ή να μιλάω σωστά προκειμένου να κρύψω κάτι. Η γλώσσα δηλαδή ως ζωντανός οργανισμός προέκτασης της ψυχής μου κι όχι ως ήχος που προέρχεται από τη γλώσσα, τον λάρυγγά μου. Δεν έχουν εμπιστοσύνη ούτε στη γλώσσα, ούτε στην έκφραση, ούτε στο αίσθημα.

• Οι διανοούμενοι πήραν θέση μέσα σ’ όλο αυτό που περιγράφετε;

Και ποιος τους ακούει; «Οι ψωνάρες, κάτι μας είπαν», λένε. Ακούνε όμως την τηλεόραση. Που εμένα με τρελαίνει. Κι αν μένει κάποιες ώρες ανοιχτή στο σπίτι, είναι γιατί άλλοι άνθρωποι παρακολουθούν - αναγκασμένοι όμως να φορούν ακουστικά... Εγώ ή διαβάζω ή μαγειρεύω ή λύνω σουντόκου. Δεν μπορώ να βλέπω ούτε καλές ταινίες πια. Και μόνο η συσκευή μού είναι απεχθής. Αυτές οι ξανθιές πρωί-μεσημέρι σε μια ατμόσφαιρα τίγκα στο οξυζενέ, να πολιτικολογούν. Μια εικόνα που αποπνέει αποφορά, θλίψη.

• Σαν να έχετε απαυδήσει.

Υπάρχει μια ιστορία που μιλάει μέσα μου διαρκώς. Το 1981 ένας άνθρωπος καταστράφηκε οικονομικά. Φαλίρισε το κλωστήριο-υφαντήριο που είχε και πήρε γυναίκα, τρία παιδιά, πεθερά και τον αδελφό του και μετακόμισαν σε ένα δωμάτιο. Δούλευε σε κάποιο εργοστάσιο νυχτερινή βάρδια. Και μια μέρα, εκεί που μισοκοιμόταν σκεπασμένος μ’ ένα σακάκι για να ξυπνήσει να πάει στο νυχτοκάματο, γίνεται ο σεισμός. Ξύπνησε, είπε «άντε και γαμηθείτε» και ξανακοιμήθηκε. Ακόμα και ο σεισμός έγινε γι’ αυτόν όργανο επίθεσης των άλλων. Αυτό τον άνθρωπο τον σκέφτομαι πολύ συχνά... Κάποτε είχα την ψευδαίσθηση ότι κάτι θα αλλάξει. Η ηλικία δεν επιτρέπει πια φενάκες. «Εσείς να δούμε τώρα» όπως λέει και ο Ελύτης.

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΘΕΑΤΡΟ
«Δεν ήμουν πολιτικός καριέρας, μια αουτσάιντερ ήμουν»
Η Λυδία Κονιόρδου ερμηνεύει τον «Μέγα Ιεροεξεταστή», το φιλοσοφικό κείμενο του Ντοστογιέφσκι από το έργο του «Αδελφοί Καραμάζοφ», και με την ευκαιρία αυτήν μας μιλάει για την παράσταση, για τη θητεία της στο...
«Δεν ήμουν πολιτικός καριέρας, μια αουτσάιντερ ήμουν»
ΘΕΑΤΡΟ
Ενας πρωθυπουργός-παιδί πήρε την κουδουνίστρα του και πήγε στην Ευρώπη
Ο σπουδαίος σκηνοθέτης, Βασίλης Παπαβασιλείου, είναι κατά γενική παραδοχή και ένας μοναδικός θεατρίνος. Επιστρέφει στο σανίδι, στο Θέατρο Τέχνης, με έναν δικό του σπαρταριστό μονόλογο. Τίτλος; «Σιχτίρ ευρώ,...
Ενας πρωθυπουργός-παιδί πήρε την κουδουνίστρα του και πήγε στην Ευρώπη
ΘΕΑΤΡΟ
Το δημοψήφισμα ήταν ατόπημα, η συμφωνία το μη χείρον βέλτιστον
Με μια ομάδα οκτώ Γιαπωνέζων ηθοποιών και μουσικών, μαστόρων του Νο, παρουσιάζει την επόμενη εβδομάδα στην Επίδαυρο τη «Νέκυια», το ταξίδι του Οδυσσέα στον Αδη. Και στο μεταξύ, μακριά, από το Τόκιο, ζει με...
Το δημοψήφισμα ήταν ατόπημα, η συμφωνία το μη χείρον βέλτιστον
ΘΕΑΤΡΟ
«Η ιδέα του διχασμού βαθαίνει μέσα στην κοινωνία»
Πόλεμος ή ειρήνη; Ο Αριστοφάνης απαντά διά στόματος Δικαιόπολη στους «Αχαρνής» που παρουσιάζονται την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο. Μια πολιτική κωμωδία για...
«Η ιδέα του διχασμού βαθαίνει μέσα στην κοινωνία»
ΘΕΑΤΡΟ
«Το πάθος του για ζωή τού έκαψε τη ζωή»
Η Ειρήνη Λεβίδη θέλει να μιλήσει για το θέατρο. Ομως αφήνεται να παρασυρθεί στις πιέσεις μας και μιλάει για εκείνον: τον Λευτέρη Βογιατζή. Μια απώλεια που κανείς δεν έχει ακόμα συνειδητοποιήσει, πόσο μάλλον...
«Το πάθος του για ζωή τού έκαψε τη ζωή»
ΘΕΑΤΡΟ
Απευθύνομαι στον κόσμο, αλλά παίζω για μένα
Ο Γιώργος Κιμούλης αφέθηκε στον Σλοβένο σκηνοθέτη Τομάζ Παντούρ, που τον θαυμάζει χρόνια, για να παίξει Βασιλιά Λιρ. Εφτιαξε έναν θίασο με ταλαντούχους νέους ηθοποιούς. Και ετοιμάζεται για περιοδεία στην...
Απευθύνομαι στον κόσμο, αλλά παίζω για μένα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας