Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Ο Τραμπ είναι αιτία για επανάσταση»

Φινετσάτη και γοητευτική, ακτιβίστρια και πολιτικοποιημένη, η διάσημη ηθοποιός, Νάταλι Πόρτμαν

«Ο Τραμπ είναι αιτία για επανάσταση»

  • A-
  • A+

Δροσερή, όμορφη και αγαπητή, η 35χρονη Νάταλι Πόρτμαν διεκδικεί τον τίτλο της «American sweetheart».

Είναι ωστόσο φιλόδοξη και ξέρει να προστατεύει τη φήμη της διαλέγοντας ταινίες υψηλού προφίλ - αρχίζοντας με τον «Πόλεμο των Αστρων» και καταλήγοντας σε ποιοτικά θρίλερ σαν το «V for Vendetta» (2006) ή τον «Μαύρο Κύκνο» (2010) του Ντάρεν Αρονόφσκι, έργα τέχνης σαν τις «Nύχτες μου μακριά σου» (2007) του Γουόν Καρ Γουάι και «Κnight of cups» (2015) του Τέρενς Μάλικ, αλλά και κωμωδίες σαν τις «Μόνο το σεξ δεν φτάνει» (2011) και «Your highness» (2011).

To 2015 σκηνοθέτησε την πρώτη της ταινία, την «Ιστορία Αγάπης και Σκότους», βασισμένη στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Ισραηλινού συγγραφέα Αμος Οζ, γύρω από τη ζωή στα πρώτα χρόνια ίδρυσης του ισραηλινού κράτους.

Η Πόρτμαν είναι γνωστή, άλλωστε, για την αφοσίωση της στις εβραϊκές ρίζες της (γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ) αλλά και για το δημοκρατικό ήθος της και τις δραστηριότητες συμπαράστασης σε γυναικείες πρωτοβουλίες σε διάφορες χώρες του κόσμου.

Με τον Γάλλο χορευτή και χορογράφο σύζυγό της, Μπενζαμίν Μιλπιέ, και το αγοράκι τους ζουν στο Παρίσι και στο Λος Αντζελες.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί μας μίλησε για τον ρόλο της ως Τζάκι Κένεντι στην ταινία «Jackie» του Χιλιανού σκηνοθέτη Πάμπλο Λαραΐν, με την οποία διεκδικεί φέτος το Οσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.

• Για την ερμηνεία της Τζάκι Κένεντι επιτρέψατε στον εαυτό σας έναν βαθμό ποιητικής άδειας ή ακολουθήσατε αυστηρά τις πηγές;

Το «Jackie» είναι σίγουρα μια μυθοπλαστική ταινία. Τα περισσότερα στοιχεία κανείς δεν τα ξέρει. Κανείς δεν ξέρει τι συνέβη μεταξύ της Τζάκι και του ιερέα.

Κανείς δεν ξέρει τι συνέβη μεταξύ της Τζάκι και των παιδιών της εκείνες τις μέρες. Πολλά, έπρεπε να τα φανταστούμε.

Αλλά υπάρχουν και πολλά που είναι ακριβή, όπως η ξενάγηση στον Λευκό Οίκο – τα ίδια πλάνα, τα ίδια λόγια και οι ίδιες παύσεις.

Επίσης, πολύς διάλογος είναι παρμένος από όσα έχει πει.

Αλλά υπάρχουν και μεγάλες ελλείψεις, που μας έδωσαν το ελεύθερο να προσπαθήσουμε να φανταστούμε αυτά που η Τζάκι δεν ήθελε να μοιραστεί με τον κόσμο, αυτά που δεν ταίριαζαν με το σενάριο που έφτιαχνε η ίδια για το κοινό της.

Προσπάθησα όσο μπορούσα να μείνω πιστή στα ντοκουμέντα.

Διάβασα βιβλία, είδα βίντεο, μελέτησα τον τρόπο που συμπεριφερόταν, τον τρόπο που μιλούσε.

Αλλά, τελικά, δεν την ξέρω την Τζάκι. Ποτέ δεν της μίλησα.

Οπως λέει και η ταινία, η ιστορία δεν είναι τα γεγονότα, αλλά αυτά που γράφτηκαν για τα γεγονότα.

• Πώς αισθανθήκατε φορώντας όχι μόνο τα ρούχα και το στιλ της Τζάκι Κένεντι, αλλά και τα συναισθήματα, τον πόνο της;

Η ταινία διαδραματίζεται τις ημέρες αμέσως μετά τη δολοφονία του Κένεντι, οπότε δεν μπορούμε να μιλήσουμε ακριβώς για στυλ μόδας – ήταν ρούχα πένθους.

Οσο για τα συναισθήματα, ήταν μάλλον εύκολο για μένα να νιώσω συμπάθεια γι' αυτήν.

Ηταν τόσο τρομακτικό αυτό που έζησε, τέτοια η κρίση ταυτότητας και θλίψης, που δεν είχα δυσκολία να την καταλάβω.

Εξάλλου μου άρεσε πολύ η δημιουργική μας ρουτίνα, ο Πάμπλο είναι ένας αξιοθαύμαστος σκηνοθέτης, ικανός να διαμορφώσει ένα εξαιρετικά δημιουργικό περιβάλλον, παρ' όλη τη βαρύτητα του θέματος.

Ανυπομονούσα να πάω στη δουλειά κάθε μέρα.

• Πολλές φορές στην ταινία η Τζάκι επαναλαμβάνει τη φράση «αγαπώ το ωραίο». Ποια νομίζετε ότι ήταν η αίσθηση ομορφιάς στην ίδια;

Ο Πάμπλο πρόσθεσε στον διάλογό μου την ατάκα σχεδόν σε κάθε σκηνή.

Μου φάνηκε σημαντικό, γιατί συχνά θεωρούμε ότι πρόκειται για μια επιφανειακή δήλωση, που φανερώνει ενδιαφέρον μόνο για την εμφάνιση των πραγμάτων.

Νομίζω όμως ότι η Τζάκι είχε καταλάβει τη δύναμη της εικόνας, τη δύναμη των αντικειμένων, της τέχνης και της κουλτούρας, στη δημιουργία μιας ταυτότητας – πράγμα που πέτυχε για τον εαυτό της, τον σύζυγό της και τη φήμη τους.

Κατάλαβε, επίσης, ότι αυτή η πολιτιστική ταυτότητα ήταν σημαντική για όλη τη χώρα. Πάσχουμε από την έλλειψή της σήμερα· η κουλτούρα έχει διαλυθεί και αντικατασταθεί με μιαν άλλη χωρίς εύρος και ουσία.

Νομίζω ότι ο χρόνος που πέρασε η Τζάκι στη Γαλλία τής έδειξε ότι η μεγάλη Τέχνη, τα σπουδαία μνημεία αποτελούν μια ιστορική αναφορά για τον κόσμο, του χαρίζουν μια αίσθηση ταυτότητας, υπερηφάνειας και ενότητας.

• Πείτε μας για τη συνεργασία σας με τον Πάμπλο Λαραΐν.

Είναι ένας καταπληκτικός σκηνοθέτης και χάρηκα πολύ τη συνεργασία μας. Εχει πολύ συγκεκριμένο όραμα, αλλά είναι επίσης ανοιχτός στη συνεργασία, σε ιδέες, ακόμα και στα ατυχήματα, που μπορεί να συμβούν στο γύρισμα. Είναι ένας πολύ καλός συνδυασμός, που σε αφήνει να αισθάνεσαι ότι έχεις έναν δυνατό οδηγό, αλλά και ελευθερία να συμβάλλεις.

• Εχετε συνεργαστεί με τον Τέρενς Μάλικ σε δύο ταινίες ήδη. Τι είναι αυτό που τον ξεχωρίζει ανάμεσα στους σκηνοθέτες;

Μου αρέσει να δουλεύω μαζί του, ακόμα απλά, και βρίσκομαι μαζί του γιατί είναι ένας άνθρωπος που σκέφτεται έξω από τα καθιερωμένα, που σε κάνει να ονειρεύεσαι λίγο.

Εχει τον δικό του τελετουργικό τρόπο να κινηματογραφεί.

Μια μέρα στο γύρισμά του είναι διαφορετική από κάθε άλλο με 100 τρόπους!

Υπάρχει δηλαδή μια ατμόσφαιρα ανακάλυψης καινούργιων πραγμάτων, σαν να είμαστε μαθητές που δεν ξέρουμε τίποτα και αυτός δάσκαλος που τα ξέρει όλα.

Είναι ακόμα ένας βαθιά καλοσυνάτος άνθρωπος, που αγαπάει τη δουλειά του και γελάει συνέχεια.

• Πώς συγκρίνετε τη ζωή σας στο Παρίσι με αυτήν στο Λος Αντζελες;

Είναι συμπληρωματικές, αισθάνομαι, γιατί στο Παρίσι έχεις εκλεπτυσμένη κουλτούρα ενώ στο Λος Αντζελες ελευθερία και φύση.

• Ποια είναι η σημασία της πολιτικής στη ζωή σας; Πότε θα λέγατε ότι καταλάβατε για πρώτη φορά τι θα πει πολιτική συνείδηση; Και ποια πολιτική μορφή επηρέασε τις ιδέες σας;

Δεν θυμάμαι να μην έχω πολιτική συνείδηση. Ημουν πάντα ενημερωμένη γύρω από την πολιτική του Ισραήλ.

Για μένα, η εμπειρία που κάπως θυμίζει τη δολοφονία του Κένεντι ήταν η δολοφονία του Γιτζάκ Ράμπιν το 1995.

Θυμάμαι την έκφραση του πατέρα μου και τον κόσμο να συγκεντρώνεται γύρω από την τηλεόραση.

Ημουν 12-13 χρόνων τότε και το γεγονός με σημάδεψε. Οσο για επιρροές, νιώθω ότι περισσότερο με έχουν επηρεάσει καλλιτέχνες που έχουν ασχοληθεί με την πολιτική, παρά οι ίδιοι οι πολιτικοί.

Προφανώς ο Αμος Οζ, και όχι μόνο επειδή έκανα ταινία γι' αυτόν, με έχει επηρεάσει στο πώς βλέπω το Ισραήλ και την πολιτική στη Μέση Ανατολή.

Η Τζιλ Σολογουέι, πάλι, έχει συμβάλει με τη δουλειά της στην τηλεόραση στη διαμόρφωση της φεμινιστικής πολιτικής στην Αμερική.

• Πώς βλέπετε την πολιτική κατάσταση στις ΗΠΑ αυτή τη στιγμή με την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ;

Νομίζω ότι πρέπει να ενεργοποιηθούμε και να διαμαρτυρηθούμε.

Αν υπάρχει κάποιο κέρδος απ' ό,τι έγινε, είναι το να θυμηθούμε τις πεποιθήσεις μας, αυτές που πρέπει να υπερασπιστούμε και που ώς τώρα τις θεωρούσαμε δεδομένες.

Είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια χώρα σαν τις ΗΠΑ, όπου πάντα υπήρχαν διαφωνίες, αλλά όχι και αιτίες για επανάσταση. 

Τώρα όμως έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο: στον καιρό της επανάστασης.

Δεν αντέχω άλλες ταινίες με τις γυναίκες συζύγους ή γραμματείς.

• Ως γυναίκα, τι στάθηκε εμπόδιο και τι έμπνευση στη ζωή και την καριέρα σας;

Οι προκαταλήψεις εναντίον των γυναικών γίνονται όλο και περισσότερο έκδηλες στις μέρες μας.

Ακόμα και από γυναίκες που έχουν εσωτερικεύσει τον ανδρικό σοβινισμό, που ανταγωνίζονται μεταξύ τους και πιστεύουν ότι η νίκη τους σημαίνει την ήττα των άλλων και το αντίθετο.

Πρόκειται για κάτι πολύ σκοτεινό και επιβλαβές και θα χρειαστεί πολύς κόπος για να υπερνικηθεί από την αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών.

Δεν θ’ αντέξω να δω ακόμα μία ταινία με είκοσι άνδρες και μία γυναίκα, που τυχαίνει να είναι η σύζυγος ή η γραμματέας κάποιου.

Γιατί έτσι διαιωνίζεται ο κόσμος των ανδρών και η αίσθηση ότι υπάρχει χώρος για γυναίκες μόνο σαν παραρτήματα σε ομάδες ανδρών.

Ακόμα και στις παιδικές ταινίες τα ζώα-χαρακτήρες είναι συνήθως αρσενικά, υπάρχουν μόνο ένα-δυο θηλυκά. Και, σκέφτομαι, τι επιρροή έχει αυτό στη σκέψη των παιδιών;

Επίσης, δεν βλέπουμε συχνά γυναίκες να συνδιαλέγονται μεταξύ τους σαν μέντορες, φίλες, συγγενείς, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει γενναιοδωρία ανάμεσά μας όπως θα έπρεπε.

Σχεδόν ποτέ δεν συνεργαζόμαστε, αλλά ακούμε η μία για την άλλη νιώθοντας παράξενα και άβολα.

Μόνο την περίοδο που μιλάμε για τις ταινίες μας, πριν από τις τελετές των βραβείων, έχουμε την ευκαιρία να συναντηθούμε και να γνωριστούμε.

Μας λείπει το σύστημα στήριξης που έχουν οι άνδρες μεταξύ τους.

Σ’ αυτό θα έπρεπε και μεις να στοχεύουμε: στην αίσθηση ότι ανήκουμε όλες στην ίδια ομάδα.

• Ποιες γυναίκες της εποχής μας θαυμάζετε;

Την Τζιλ Σολογουέι, δημιουργό του σίριαλ «Transparent», που θέτει θέματα γύρω από την τρανς κοινότητα.

Αγαπώ πολύ τα βιβλία της Ιταλίδας συγγραφέα Ελενα Φεράντε και το γεγονός ότι διατήρησε την ιδιωτικότητά της.

Μετά, νέες γυναίκες, σαν τη Μαλάλα, που μας έχει εμπνεύσει με το κουράγιο της.

Θα σκηνοθετήσω πάλι

• Πώς σας φάνηκε η δική σας εμπειρία σκηνοθεσίας; Πετύχατε τους στόχους σας με την «Ιστορία Αγάπης και Σκότους»;

Νιώθω περήφανη για την ταινία και μου άρεσε πολύ η όλη διαδικασία.

Για μένα, η σκηνοθεσία είναι η πιο προσωπική έκφραση στον κινηματογράφο, γιατί ο κινηματογράφος είναι στην ουσία το μέσον του σκηνοθέτη.

Οσα κι αν βάλω εγώ ως ηθοποιός σε έναν ρόλο, ο σκηνοθέτης είναι τελικά υπεύθυνος για το πώς εμφανίζομαι.

Γι' αυτό λοιπόν η ταινία «Ιστορία Αγάπης και Σκότους» είναι για μένα προσωπικά πολύ σημαντική.

Δεν θα μπορούσα να την κρίνω. Θα ήθελα πολύ να σκηνοθετήσω πάλι, πράγμα που σκοπεύω να κάνω εξάλλου.

 

ΣΙΝΕΜΑ
Γυναικεία παιχνίδια και μυστικά κάτω από τον ήλιο
Ολοένα και περισσότερο ταυτίζεται ο σκηνοθέτης με γυναικείους χαρακτήρες. Προτιμά να συνεργάζεται με νέες γυναίκες. Η «Winona» είναι μια γοητευτική εμπειρία που αξίζει να ζήσετε μέσα σε μια κινηματογραφική...
Γυναικεία παιχνίδια και μυστικά κάτω από τον ήλιο
ΣΙΝΕΜΑ
«Θέλω οι θεατές να ζήσουν και να γευτούν την ταινία μου»
Δυναμική εκπρόσωπος του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου, η σκηνοθέτρια του «Lady Bird» «πετάει» τώρα στον 19ο αιώνα και μεταφέρει στην οθόνη το κλασικό μυθιστόρημα «Μικρές κυρίες» της Λουίζα Μέι...
«Θέλω οι θεατές να ζήσουν και να γευτούν την ταινία μου»
ΣΙΝΕΜΑ
Η επιτυχία του «Joker», ο θρίαμβος των «Παράσιτων»
Οσκαρ 2020 - Οι υποψηφιότητες: Με 11 υποψηφιότητες η ταινία του Τοντ Φίλιπς ηγείται της κούρσας, ενώ η ξενόγλωσση του Μπονγκ Τζουν-χο διεκδικεί Οσκαρ σε 6 κατηγορίες, δείχνοντας τη διεθνή κατεύθυνση των...
Η επιτυχία του «Joker», ο θρίαμβος των «Παράσιτων»
ΣΙΝΕΜΑ
Η προεδρία Τραμπ είναι καλή, κακή και άσχημη...
«Θα δίνω τον καλύτερό μου εαυτό σε ό,τι κάνω, όσο πάει», υπόσχεται ο Κλιντ Ιστγουντ, στη συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» και την Έρση Δάνου, καθώς οδεύει στα 90, χωρίς να αρνείται τις εμμονές του με τους...
Η προεδρία Τραμπ είναι καλή, κακή και άσχημη...
ΣΙΝΕΜΑ
«Ο συνδυασμός βίας και θράσους χαρακτηρίζει την εποχή μας»
Εντυπωσιακή ποπ σταρ στη νέα ταινία της «Vox Lux» που μόλις βγήκε στις αίθουσες, ενώ, στο «Lucy In The Sky» που θα ακολουθήσει, υποδύεται μια γυναίκα αστροναύτη. Στην πραγματική της ζωή όμως η πανέμορφη...
«Ο συνδυασμός βίας και θράσους χαρακτηρίζει την εποχή μας»
ΣΙΝΕΜΑ
Ιστορίες γυναικείας χειραφέτησης και το μυστικό της Λεά Σεντού
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Νίκου Labôt στη μυθοπλασία, με παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Τορόντο και βραβείο Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, παρουσιάζει έναν νατουραλιστή δημιουργό, κάποιες...
Ιστορίες γυναικείας χειραφέτησης και το μυστικό της Λεά Σεντού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας