Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Eπικό παραμύθι με φόντο το Σινικό Τείχος

Eπικό παραμύθι με φόντο το Σινικό Τείχος

  • A-
  • A+

Δύο ρεμάλια μισθοφόροι (Ματ Ντέιμον, Πέντρο Πασκάλ), μικρά πράσινα δρακάκια, χιλιάδες στρατιώτες με επικεφαλής μια πανέμορφη στρατηγό... Η νέα υπερπαραγωγή του Ζανγκ Γιμού με τις ορδές κομπάρσων και τα θεαματικά εφέ είναι χάρμα οφθαλμών για το ενήλικο κοινό, αλλά παρωχημένη για τη γενιά των gamers.

Το Σινικό Τείχος   ★★½☆☆☆

(The Great Wall, Κίνα, ΗΠΑ, 2016, 104΄)

  • σκηνοθεσία: Ζανγκ Γιμού
  • ηθοποιοί: Ματ Ντέιμον, Πέντρο Πασκάλ, Γουίλεμ Νταφό, Τιαν Ζινγκ

Συνδέοντας τη διαδρομή που διένυσε από το «Σήκωσε τα Κόκκινα Φανάρια» του 1991 ώς τα «Ιπτάμενα Στιλέτα» του 2004, ο Ζανγκ Γιμού αποφασίζει να σκηνοθετήσει ένα γιγαντιαίο θέαμα με το ρομάντζο του παραμυθιού στην ψυχή.

Η φιλοδοξία ενός επιβλητικού (τόσο όσο και το Σινικό Τείχος) κινεζικού παραμυθιού κατευθύνει τον Γιμού στην 150 εκατ. δολαρίων υπερπαραγωγή του, κάνοντάς τον ν’ αδιαφορεί για όποια οξυδέρκεια ή πρωτοτυπία στο σενάριό του.

Η ιστορία τον μεταφέρει στην κλασική μυθολογία της Κίνας, γύρω στο 1000 μ.Χ., όταν το ορθωμένο Σινικό Τείχος αποτελεί θαύμα και προκαλεί το δέος σε κάθε σημείο της Γης. Εκεί θα φτάσουν, άθελά τους, δύο ρεμάλια μισθοφόροι, ο Γουίλιαμ του Ματ Ντέιμον κι ο Τοβάρ του Πέντρο Πασκάλ, αναζητώντας να κλέψουν πολύτιμο μπαρούτι.

Μόνο που το Τείχος πολιορκείται, όπως συμβαίνει κάθε 60 χρόνια, από μικρά τερατόμορφα πράσινα δρακάκια, τα Τάο Τι, κι ένα Ανώνυμο Τάγμα, με δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες και μια νέα και πανέμορφη στρατηγό επικεφαλής, θ’ αξιοποιήσει την πονηριά και το θάρρος των δύο πολεμιστών στη μάχη.

Ο πιο μεγαλεπήβολος Κινέζος σκηνοθέτης σήμερα, ο Ζανγκ Γιμού, που δεν σταματά μπροστά στην ιδέα ενός έπους και που με τα σενάριά του φροντίζει να μην προκαλεί την κινεζική κυβέρνηση, κάνει το πρώτο αγγλόφωνο φιλμ του, κυρίως για να ενσωματώσει Δυτικούς σταρ και να επισφραγίσει την αμερικανο-κινεζική κινηματογραφική συνεργασία των τελευταίων χρόνων.

Και αν η πίστη του μένει στην κινεζική παράδοση -οι Ντέιμον και Πασκάλ διαρκώς αποστομώνονται από τη δεινότητα της Ανατολής- ο συνδυασμός πολλών στόχων διασπά την προσοχή τόσο του δημιουργού, όσο και του θεατή.

Το αισθητικό επίτευγμά του, με τις ορδές κομπάρσων και τα θεαματικά ειδικά εφέ, είναι χάρμα οφθαλμών για το ενήλικο κοινό, αλλά παρωχημένο για τη νεανική γενιά των gamers. Η ρομαντική ιστορία είναι ισχνή και σχηματική. Οι ήρωες έχουν κέφι και στιλ, αλλά όχι προσωπικότητα.

Και από τη συνειδητά απλή ιστορία του, που παραπέμπει σε κινεζικούς μύθους, λείπει η παραβολή και η φιλοσοφική διάσταση, που τόσο καθορίζει την κινεζική κουλτούρα. Εκείνο, ωστόσο, που μένει, είναι μια αίσθηση μεγαλείου, αρχηγικής σκηνοθεσίας και ξεχωριστής ομορφιάς.

Passengers   ★★½☆☆☆

(ΗΠΑ, 2016, 116΄)

  • σκηνοθεσία: Μόρτεν Τίλνταμ
  • ηθοποιοί: Τζένιφερ Λόρενς, Κρις Πρατ, Μάικλ Σιν, Λόρενς Φίσμπερν

Αυτό εννοούμε όταν λέμε «διαστημικό ρομάντζο»! Στη νέα ταινία του σκηνοθέτη του «Immitation Game», ένα σκάφος με 5.000 επιβάτες ταξιδεύει για 120 χρόνια από τη Γη για έναν άλλο, μακρινό πλανήτη - οι εν υπνώσει ταξιδιώτες μετοικούν εκεί αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Μόνο που δύο, ο μηχανικός Τζιμ και η δημοσιογράφος Ορόρα, λόγω μηχανικής βλάβης (περίπου), θα ξυπνήσουν 90 χρόνια νωρίτερα. Θα προσπαθήσουν να επιβιώσουν, να επισκευάσουν το σκάφος και, κυρίως, ν’ απολαύσουν έναν ολόφρεσκο και σαρωτικό έρωτα, μόνοι στο Διάστημα.

Η στιλάτη σκηνογραφία δεν καλύπτει την παιδική αφέλεια και τα κενά του σεναρίου. Από την άλλη πλευρά, η χημεία ανάμεσα στον αδέξιο κι αξιολάτρευτο Κρις Πρατ και τη χυμώδη και δυναμική Τζένιφερ Λόρενς είναι τέτοια, που η ενέργειά της και μόνο θα έφτανε ως καύσιμο για ένα ταξίδι δεκαετιών.

Η χορεύτρια   ★★½☆☆☆

(La danseuse, Γαλλία, Βέλγιο, Τσεχία, 2016, 108΄)

  • σκηνοθεσία: Στεφανί ντι Τζούστο
  • ηθοποιοί: Σοκό, Λίλι Ρόουζ Ντεπ, Γκασπάρ Ουλιέλ, Μελανί Τιερί

Γυναικείο πόνημα από κάθε πλευρά, η κινηματογραφική βιογραφία της Λόι Φούλερ αναδεικνύει κυρίως τη μαγνητική ποιότητα της νεαρής Γαλλίδας μουσικού και ηθοποιού Σοκό στην οθόνη, λίγους μήνες αφ’ ότου την είδαμε στο «Stopover».

Η ταινία παρακολουθεί τη δραματική, αυτοκαταστροφική διαδρομή της Φούλερ, ενός κοριτσιού που μη έχοντας τίποτα να χάσει, οραματίστηκε μια νέα μορφή χορού, ελεύθερη, εικαστική, μοντέρνα, επώδυνη για το σώμα και απαιτητική για το μυαλό κι εξελίχθηκε σε ιέρεια της Μπελ Επόκ και της Οπερας του Παρισιού, για να δει όλα τα επιτεύγματά της να χάνονται με την έλευση της Ισιδώρας Ντάνκαν.

Γυρισμένο με λυρισμό και σκοτεινή ατμόσφαιρα σε πανέμορφους φυσικούς χώρους και αριστοκρατικά σπίτια, το φιλμ κυλά ως μια συμβατική βιογραφία ενός ανθρώπου σε εσωτερική σύγκρουση, αλλά κερδίζει σε μοναδικότητα χάρη στην αφοσιωμένη, ολοκληρωτικά παραδομένη ερμηνεία της Σοκό.

Ποίηση χωρίς τέλος   ★★★☆☆

(Poesίa sin fin, Χιλή, Ιαπωνία, Γαλλία, Μεγ. Βρετανία, 2016, 128΄)

  • σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Χοδορόφσκι
  • ηθοποιοί: Αδάν Χοδορόφσκι, Παμέλα Φλόρες, Μπρόντις Χοδορόφσκι

Μπορεί τώρα να τον λέμε «Χοδορόφσκι», αλλά το ύφος, η πρόθεση, η θεματική και η φιλοσοφία του μεγάλου Χιλιανού δημιουργού παραμένουν απαράλλαχτα από τον Γιοντορόφσκι του «El Topo» και το «Holy Mountain».

Στη νέα του ταινία, προσωπική και «οικογενειακά» φτιαγμένη, ο σκηνοθέτης γυρίζει πίσω στις μνήμες της νεανικής του ηλικίας, όταν εγκατέλειψε τους περιοριστικούς γονείς του κι έζησε ως ελεύθερος καλλιτέχνης στα πρώτα του βήματα, κοινοβιακά και πειραματικά, μαζί με άλλα νέα φωτεινά μυαλά, σαν τον Ενρίκε Λιν, τη Στέλα Ντίαζ και τον Νικάνορ Πάρα, που έμελλε να καθορίσουν τη λατινοαμερικανική λογοτεχνία.

Φτιαγμένη σαν κολάζ από ασπρόμαυρες φωτογραφίες, γκροτέσκες φιγούρες, νάνους, ξυλοπόδαρους, καρναβαλικούς ήρωες και πληθωρικές καρικατούρες, την ταινία διαπερνά μια χάρη, ένα χιούμορ παιδικής έκπληξης, μια φωτεινή νοσταλγία.

Για τους θαυμαστές του σκηνοθέτη, κρατά ψηλή θέση ανάμεσα στις τελευταίες ταινίες του. Για τους υπόλοιπους θα είναι κι αυτή, όπως οι άλλες, οριακά αφόρητη.

Γιατί αυτόν;    ★½☆☆☆☆

(Why Him?, ΗΠΑ, 2016, 111΄)

  • σκηνοθεσία: Τζον Χάμπουργκ
  • ηθοποιοί: Ζόι Ντόιτς, Τζέιμς Φράνκο, Μπράιαν Κράνστον, Μέγκαν Μαλάλι, Γκρίφιν Γκλακ

Σεναριογράφος του «Meet the Parents», σκηνοθέτης του «Along Came Poly», ο Τζον Χάμπουργκ εξασκείται σε μια νέα εκδοχή του «συντηρητικός πεθερός γνωρίζει απροσάρμοστο υποψήφιο γαμπρό», με χοντροκομμένα αποτελέσματα.

Η οικογένεια της Στέφανι περνά τις γιορτές στο σπίτι του νέου της φίλου, Λερντ, επικεφαλής εταιρείας web gaming, ο οποίος, λίγο παραπάνω απ’ το κανονικό, θέλει να κάνει τη διαμονή τους αξέχαστη. Κωμωδία τόσο χοντροκομμένη, που καταλήγεις να κοιτάζει τον Τζέιμς Φράνκο και τον Μπράιαν Κράνστον και ν’ αναρωτιέσαι: «Γιατί αυτό;».

ΣΙΝΕΜΑ
Ελληνικό ντοκιμαντέρ για την Τεργέστη
Προβλήθηκε χθες βράδυ, εκτός συναγωνισμού, στο επίσημο όμως πρόγραμμα της διοργάνωσης, η «Τελευταία παραλία» του Θάνου Αναστόπουλου, ένα ωραίο παράδειγμα του τι μπορεί να κάνει το σινεμά μας όταν ανοίγεται σε...
Ελληνικό ντοκιμαντέρ για την Τεργέστη
ΣΙΝΕΜΑ
Η επιστροφή της Αντέλ Εξαρχόπουλος και το κλεμμένο φέρετρο του Τσάπλιν
Ζοφερά παρισινά προάστια, απίστευτες αληθινές ιστορίες, βραβευμένες ταινίες σε φεστιβάλ και σκηνοθέτες με περγαμηνές, αλλά αμφίβολα αποτελέσματα συνιστούν μια πλούσια κινηματογραφική εβδομάδα.
Η επιστροφή της Αντέλ Εξαρχόπουλος και το κλεμμένο φέρετρο του Τσάπλιν
ΣΙΝΕΜΑ
Σοκαριστικό, βίαιο φιλμ σε οικοτροφείο για κωφά παιδιά
Η ταινία «Η φυλή», η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ουκρανού σκηνοθέτη Μιροσλάβ Σλαμποσπίτσκι,εκτυλίσσεται ολόκληρη με ήχο αλλά χωρίς διάλογο: η επικοινωνία των ηρώων γίνεται μόνο στη νοηματική, χωρίς...
Σοκαριστικό, βίαιο φιλμ σε οικοτροφείο για κωφά παιδιά
ΣΙΝΕΜΑ
Μαύρη κωμωδία για την ισότητα των φύλων
Μια από τις μεγάλες φετινές αποκαλύψεις του ευρωπαϊκού σινεμά, η «Ανωτέρα βία» του Ρούμπεν Οστλουντ, πρόταση της Σουηδίας για το Ξενόγλωσσο Οσκαρ, είναι ένα πιο σαρδόνιο «Gone Girl». Με οξυδέρκεια και χιούμορ,...
Μαύρη κωμωδία για την ισότητα των φύλων
ΣΙΝΕΜΑ
Πληθωρικό love story στον κόσμο της νύχτας
Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης υπογράφει με τους «Αισθηματίες» την καλύτερη ταινία του υπηρετώντας με πάθος και ρομαντισμό την κινηματογραφική του εμμονή με το νουάρ. Ταινία προσεγμένη στις λεπτομέρειές της, γεμάτη...
Πληθωρικό love story στον κόσμο της νύχτας
ΣΙΝΕΜΑ
Εδώ είναι Βαλκάνια;
Καθώς οι ταινίες, ειδικά ενός ανέκαθεν πολιτικά συνειδητοποιημένου και μάχιμου φεστιβάλ όπως η Berlinale, δίνουν όλο και μεγαλύτερη σημασία στην έννοια και τις προεκτάσεις της ταυτότητας, εθνικής, φύλου,...
Εδώ είναι Βαλκάνια;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας