Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αρωμα γυναίκας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Αρωμα γυναίκας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

  • A-
  • A+

Το ελληνικό σινεμά, ευτυχώς, δεν είναι ένα. Δεν είναι «το νέο», δεν είναι weird, δεν είναι ούτε παλιό, ούτε, πια, ανακάλυψη. Και μια από τις πιο δυνατές καινούργιες φωνές του, όπως τη βλέπουμε να ξεδιπλώνεται εδώ, στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (μετά το Τορόντο, το Σαν Σεμπαστιάν και το Λονδίνο), είναι η Σοφία Εξάρχου που δηλώνει παρουσία με την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία, «Park».

Οπου «Park» είναι το Ολυμπιακό Χωριό διαλυμένο στα εξ ων συνετέθη: σκορπισμένα χρήματα, λοξοδρομημένη στρατηγική, μια ελληνική ιδέα που υπάρχει μόνο στα κακογραμμένα βιβλία ιστορίας. Εκεί, κατακαλόκαιρο, ζει μια ομάδα παιδιών, τόσο πεταγμένη μέσα στα σκουπίδια που έχει κι η ίδια πιστέψει βαθιά ότι είναι σκουπίδι.

Ανάμεσά τους, ο Δημήτρης και η Αννα κάνουν μια μετέωρη, σπασμωδική αλλά και τόσο γοητευτική απόπειρα να βγουν «έξω», για να δουν αν ο κόσμος τούς χωράει.

Η ταινία της Εξάρχου είναι μεθυστική και ζοφερή ταυτόχρονα: όπως κι εκείνη, έτσι και τα μάτια του θεατή δεν χορταίνουν να βλέπουν τα γυμνά, σημαδεμένα από τις συνεχόμενες συγκρούσεις τους με τη ζωή, εφηβικά κορμιά που προσπαθούν κάθε λεπτό να βάλουν περιεχόμενο στο κενό.

Το καλύτερο ξυπνητήρι για την ανία είναι η βία που υποβόσκει κάθε λεπτό, χωρίς να ξεσπά δυνατά. Φωτογραφημένη ζεστά, αισθησιακά, αλλά ανελέητα από την Πολωνέζα Μόνικα Λεντσέφσκα, με συμπρωταγωνιστή τη μουσική του The Boy και ήχο που θα ήταν υποψήφιος για Οσκαρ αν ζούσαμε αλλού, η ταινία προκαλεί με τον αγορίστικο, αυθάδη ερωτισμό του Δημήτρη Κίτσου και προτείνει το εύθραυστο ταλέντο της Δήμητρας Βλαγκοπούλου.

Κι αν στο δεύτερο μέρος το «Park» σεναριακά ξεφεύγει σε μια άστοχη και στερεοτυπική φλυαρία χυδαίων Βορειοευρωπαίων καπιταλιστών, μικρή η παραχώρηση ως αδυναμία μιας πρώτης ταινίας που θέλει να εκφραστεί για όλα.

Μπορεί για το διεθνές κοινό το «Park» να είναι μια υπέροχη νέα παρήχηση των ταινιών του Λάρι Κλαρκ, αλλά για τον Ελληνα θεατή, αυτή είναι η ακριβέστερη –και κινηματογραφικά γλαφυρή και ελκυστική– απεικόνιση της γενιάς του τίποτα.

Γαλλοελληνική συμπαραγωγή, η ταινία του Διαγωνιστικού Τμήματος «Στην ηλικία μου ακόμα κρύβομαι για να καπνίσω» φέρνει κοντά τα αντίθετα και τα εξισώνει μ’ ένα καλό μασάζ και δυνατές αλήθειες. Το φιλμ είναι μεταφορά του θεατρικού έργου της Γαλλίδας, με αλγερινή καταγωγή, Ραϊανά, εδώ στην πρώτη της σκηνοθετική δουλειά.

ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ ΤΡΥΨΑΝΗ ΦΑΝΗ

Εκτυλίσσεται στο Αλγέρι, το 1995, σ’ ένα χαμάμ, την ώρα που ανοίγει μόνο για γυναίκες: οι άντρες, η βία, ο θρησκευτικός φανατισμός σφραγίζονται έξω απ’ την πόρτα. Μέσα στο χαμάμ, γεμάτο υδρατμούς και ασφάλεια, οι γυναίκες, από κορίτσια μέχρι όμορφες κοπέλες κι από γυναίκες της βιοπάλης μέχρι στρουμπουλές γιαγιάδες, γυμνώνονται από τα ρούχα τους, βγάζουν τις μαντίλες και μιλούν.

Παραγωγός από τη γαλλική πλευρά, η Μισέλ Ρέι-Γαβράς συνεργάστηκε με τη Φένια Κοσοβίτσα της Blonde, ώστε το γύρισμα να βρει στέγη: τα χαμάμ στην Αλγερία δεν θα φιλοξενούσαν τις ηθοποιούς και τις κομπάρσους, άρα το Μπέη Χαμάμ της Θεσσαλονίκης άνοιξε τις πόρτες του, όπως κάνει από τον 15ο αιώνα, για να γυριστεί η ταινία από ένα αποκλειστικά γυναικείο συνεργείο.

«Μου φαίνεται ειρωνικό», δήλωσε η Μισέλ Ρέι-Γαβράς, «ότι στην αρχή της καριέρας μας γυρίσαμε στην Αλγερία μια ταινία που εκτυλισσόταν στη Θεσσαλονίκη (αναφερόμενη, φυσικά, στο «Ζ» του Κώστα Γαβρά) και, σήμερα, γυρίζουμε στη Θεσσαλονίκη μια ταινία για μια ιστορία της Αλγερίας».

Στο Μπέη Χαμάμ εγκαινιάστηκε την Κυριακή έκθεση με φωτογραφίες της Ζωής Δαλαΐνα από τα γυρίσματα του «Στην ηλικία μου ακόμα κρύβομαι για να καπνίσω», που θα διαρκέσει έως και την Κυριακή 13 Νοεμβρίου, τελευταία μέρα του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ανοίγοντας τις πόρτες του για το κοινό από τις 2 ώς τις 6 κάθε μέρα.

ΣΙΝΕΜΑ
Ελεύθερη κατάδυση για το ελληνικό σινεμά
Μέσα σε κλίμα αναβρασμού για τα τεκταινόμενα τον τελευταίο καιρό στον χώρο του κινηματογράφου ξεκίνησε η φετινή γιορτή του σινεμά στη Θεσσαλονίκη. Ομως οι ευρηματικές ταινίες των σκηνοθετών μας και οι...
Ελεύθερη κατάδυση για το ελληνικό σινεμά
ΣΙΝΕΜΑ
Κάτι τρέχει στα Βαλκάνια
Οι σημερινές βαλκανικές ταινίες συνδέονται με τρεις κρίκους: τη γεωγραφική εγγύτητα που είναι και πολιτικά φορτισμένη, την περιορισμένη κρατική χρηματοδότηση και την ολοένα αυξανόμενη αναγνώρισή τους στα...
Κάτι τρέχει στα Βαλκάνια
ΣΙΝΕΜΑ
Εδώ είναι Βαλκάνια;
Καθώς οι ταινίες, ειδικά ενός ανέκαθεν πολιτικά συνειδητοποιημένου και μάχιμου φεστιβάλ όπως η Berlinale, δίνουν όλο και μεγαλύτερη σημασία στην έννοια και τις προεκτάσεις της ταυτότητας, εθνικής, φύλου,...
Εδώ είναι Βαλκάνια;
ΣΙΝΕΜΑ
Η πολυπολιτισμική εικόνα της βίας
Εχοντας φτάσει σχεδόν στη μέση της Berlinale, οι ταινίες που έχουν ξεχωρίσει είναι λίγες, αλλά δυνατές σαν γροθιές, ή ακόμα πιο πολύ, αφού η καθεμιά τους προσεγγίζει τη βία μ’ έναν τρόπο κοντινό στην κουλτούρα...
Η πολυπολιτισμική εικόνα της βίας
ΣΙΝΕΜΑ
Σε πρώτο πλάνο οι γυναίκες
Αυλαία για την 69η Berlinale και όλα τα φλας πάνω στην υπέροχη Ζιλιέτ Μπινός, πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής, η οποία μίλησε για #metoo και Γουάινστιν. Εφαρμόζοντας την ισότητα των φύλων, η διοργάνωση...
Σε πρώτο πλάνο οι γυναίκες
ΣΙΝΕΜΑ
Ολες οι όψεις της ενοχής
Οι ταινίες του Αγγελου Φραντζή «Ακίνητο ποτάμι», σε παγκόσμια πρεμιέρα, του Δανού Γκούσταβ Μέλερ «Ο ένοχος» και του Ρομέν Γαβράς «Ο κόσμος είναι δικός σου», με κοινούς άξονες στην ψυχή και στην κοσμοθεωρία,...
Ολες οι όψεις της ενοχής

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας