Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κατεβαίνει στην πόλη 365 μέρες τον χρόνο

«Κύριο μέλημά μου είναι να παρουσιάσουμε τα καλύτερα και πιο ελκυστικά φεστιβάλ που έχετε δει», μας λέει ο Ορέστης Ανδρεαδάκης, ο νέος διευθυντής του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κατεβαίνει στην πόλη 365 μέρες τον χρόνο

  • A-
  • A+

«Κύριο μέλημά μου είναι να παρουσιάσουμε τα καλύτερα και πιο ελκυστικά φεστιβάλ που έχετε δει», μας λέει. Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης, ο νέος διευθυντής του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, έχει την ευθύνη για το καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Γιατί υπάρχει και η γενική διευθύντρια, η Ελίζ Ζαλαντό, που είναι η «αρχή» του θεσμού.

Τα δικά του καθήκοντα, πάντως, είναι πιο κοντά στην ψυχή των σινεφίλ και αυτά που γεμίζουν τις αίθουσες. Μας τα εξηγεί: «Θα καταρτίσω τους κανονισμούς διεξαγωγής και των τριών φεστιβάλ, θα χαράξω τη θεματική και την αισθητική γραμμή και θα σχεδιάσω το γενικό πλαίσιο».

Κι όταν λέει «τρία φεστιβάλ», εννοεί το μεγάλο του Νοεμβρίου, του Ντοκιμαντέρ τον Μάρτιο, αλλά κι ένα «καινούργιο», ελληνικό και μη διαγωνιστικό, που θα «τρέχει» τον Νοέμβριο μέσα στο Διεθνές.

Ενας καινούργιος αέρας, πιο συλλογικός, άρχισε να φυσά στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ηδη ο Γιώργος Κρασσακόπουλος και ο Δημήτρης Κερκινός ανέλαβαν επισήμως τις θέσεις των επικεφαλής προγράμματος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου και στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.

«Θα έχουν τεράστια ελευθερία να προτείνουν τις δικές τους ιδέες. Αυτό που με ιντριγκάρει πιο πολύ είναι να βρίσκομαι ξαφνικά μπροστά σε μια ταινία που μου προτείνει ένας προγραμματιστής και δεν μου αρέσει, αλλά τελικά με πείθει ότι υπάρχει λόγος να τη συμπεριλάβω στο πρόγραμμα», λέει ο Ορέστης Ανδρεαδάκης.

Ας πάμε όμως λίγο πιο πίσω...

• Πότε ανεβήκατε πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;

Το 1984, ήμουν στη Σχολή Σταυράκου. Πήρα ένα νυχτερινό τρένο, που ήταν το πιο φτηνό, δεν είχα καν θέση και ήμουν όρθιος όλο το βράδυ. Τότε το φεστιβάλ γινόταν μόνο στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών και το Γραφείο Τύπου και τα στέκια ήταν στο περίπτερο 8 της ΔΕΘ.

Ο φίλος μου ο κριτικός Λευτέρης Κυπραίου, που πέθανε τόσο νωρίς, μου έδινε προσκλήσεις και έβλεπα ταινίες. Μόνο ελληνικές, βέβαια, τότε, αλλά είχα μαγευτεί. Ηταν μια απίστευτη γιορτή για ένα παιδί 20 χρόνων που ήθελε να μπει στον χώρο του σινεμά. Ο Λευτέρης μου ’χε γνωρίσει κάνα-δυο σκηνοθέτες και νόμιζα ότι μου ’χαν χαρίσει τον κόσμο όλο.

• Στη συνέχεια το καλύψατε ως κριτικός και δημοσιογράφος, αλλά και δουλέψατε στο φεστιβάλ.

Δούλεψα στο Γραφείο Τύπου από το 1994 ώς το 2000, είχα τον συντονισμό και την παρουσίαση των συνεντεύξεων Τύπου. Αλλά δεν θα ξέρετε ότι έχω συμμετάσχει και ως σκηνοθέτης με τη σπουδαστική μου ταινία στο Αντι-φεστιβάλ Μικρού Μήκους, απέναντι από την ΕΜΣ, στον «Αλέξανδρο».

• Διευθύνατε επί χρόνια το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, που πολλοί θεωρούσαν ανταγωνιστικό προς τη Θεσσαλονίκη, ότι της «έκλεβε» καλές ελληνικές ταινίες, ότι μείωνε το κύρος της. Ποιες ήταν, αλήθεια, οι σχέσεις των δύο φεστιβάλ;

Ποτέ δεν ένιωθα ότι η Θεσσαλονίκη ήταν ανταγωνιστής μας. Είχαμε πολύ καλές σχέσεις με όλους τους διευθυντές, τον Μισέλ Δημόπουλο, τη Δέσποινα Μουζάκη, τον Δημήτρη Εϊπίδη, αλλά και τους εργαζόμενους. Σε τέτοιο σημείο που οι προγραμματιστές των δύο φεστιβάλ «ανταλλάσσαμε» μεταξύ μας ταινίες, αυτή δεν μου κάνει, πάρ’ τη εσύ που σου ταιριάζει. Βεβαίως, όμως, υπήρχε άμιλλα.

• Να περιμένουμε ένα νέο στίγμα, μια νέα καλλιτεχνική σφραγίδα στο φεστιβάλ; Εχετε τέτοιο άγχος;

Είναι καλό να έχει ταυτότητα ένα φεστιβάλ. Αλλά εγώ δεν πιστεύω στον καλλιτεχνικό διευθυντή που θέλει να επιβάλει το όραμά του. Ενα φεστιβάλ είναι πράξη συλλογική. Ισως μόνο κάποια μικρά και με ιδιαίτερη στόχευση φεστιβάλ, που βάζουν το εγώ τους πάνω από το σινεμά, να πιστεύουν ότι οι διοργανωτές τους είναι πιο σημαντικοί από τις ταινίες. Εγώ δεν το πιστεύω.

Γι’ αυτό και θέλω να έχουμε ταινίες που να αγκαλιάζουν διάφορα είδη και γούστα και, κυρίως, να βγαίνουν μέσα από μια διαδικασία συλλογική.

• Είχαμε συνηθίσει τουλάχιστον το Διεθνές Διαγωνιστικό (θέματα ταινιών, ύφος, τάσεις κ.λπ.) να αποτελεί την «υπογραφή» του καλλιτεχνικού διευθυντή, την πρότασή του, τον λόγο του πάνω στο παγκόσμιο σινεμά και την εξέλιξή του. Το ίδιο ίσχυε και με τις λίγες ελληνικές ταινίες που επιλέγονταν για το μόνο τμήμα του φεστιβάλ που έχει σημαντικά βραβεία (Χρυσός Αλέξανδρος). Δεν κρατάτε κανένα από αυτά τα προνόμια-υποχρεώσεις;

Δεν τα θεωρώ προνόμια. Το Διεθνές Διαγωνιστικό θα έχει «υπογραφή», αλλά θα ανήκει στους δώδεκα σκηνοθέτες που θα συμμετέχουν. Ούτε οι ελληνικές του ταινίες θα είναι 100% δική μου επιλογή. Γίνονται τόσο εύκολα λάθη στην τέχνη, έχω υποτιμήσει ταινίες στο παρελθόν κι έχω μετανιώσει.

Θα με βοηθήσει να είμαι πιο αντικειμενικός η ίδια τριμελής Γνωμοδοτική Προκριματική Επιτροπή που θα αναλάβει και την επιλογή των ταινιών για το μη διαγωνιστικό ελληνικό τμήμα. Με λίγα λόγια, να το ξεκαθαρίσω, δεν ξέρω αν θα έκανα ποτέ ένα προσωπικό φεστιβάλ, ούτε καν στην ταράτσα του σπιτιού μου για τους φίλους μου.

• Είναι, μάλλον, κάτι καινούργιο αυτό για τη Θεσσαλονίκη που είχε στο παρελθόν δυο ισχυρούς διευθυντές (Δημόπουλος, Εϊπίδης).

Ποτέ δεν την πίστεψα την ενός ανδρός αρχή, ούτε στις «Νύχτες Πρεμιέρας», που ήταν και ένα ιδιωτικό φεστιβάλ. Πόσο μάλλον στο μοναδικό κρατικό φεστιβάλ της χώρας. Αλλωστε, στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης δεν ισχύει η ενός ανδρός, αλλά η... μιας γυναίκας αρχή, της Ελίζ Ζαλαντό, η οποία είναι επικεφαλής όλων.

Σε ένα ζωντανό κύτταρο, όπως ένα φεστιβάλ, έρχονται βέβαια και στιγμές κρίσης, δυσκολίες και εμπόδια. Θα είμαι εδώ για να τα αντιμετωπίσω και φυσικά να σταθώ στο πλευρό όλων, όταν και όπου παραστεί ανάγκη.

• Στα οικονομικά, τώρα. Είστε σε θέση να κάνετε ένα αξιοπρεπές φεστιβάλ; Δεν έχετε πια ούτε ΕΣΠΑ.

Γι’ αυτό και κυνηγάμε τα προγράμματα ΕΣΠΑ της νέας περιόδου και ελπίζουμε ότι θα καταφέρουμε να ενταχθεί η διοργάνωση του Νοεμβρίου. Στην αντίθετη περίπτωση, θα αντιμετωπίσουμε πολύ σοβαρές δυσκολίες. Βγήκαμε, όμως, ήδη πολύ δυνατά και στην αγορά αναζητώντας χορηγούς.

Πιστεύω ότι το φεστιβάλ είναι ένας μεγάλος οργανισμός που μπορεί να προσφέρει στους χορηγούς. Δεν είναι, δηλαδή, μόνο για τους φιλότεχνους, αλλά και γι’ αυτούς που μπορούν να κερδίσουν από το φεστιβάλ (αυτοκίνητα, ποτά, τηλεπικοινωνίες).

• Παραμένει ένας πυρήνας αμετάβλητος: Ή κάνετε στοπ και ξεκινάτε από την αρχή;

Αυτό που έφτιαξε ο Μισέλ Δημόπουλος, δηλαδή ένα φεστιβάλ που υποστηρίζει και προωθεί το ανεξάρτητο, το πρωτοποριακό και καλλιτεχνικό σινεμά, δεν πρόκειται να αλλάξει. Γιατί αυτό μας αρέσει. Αυτό είναι το σωστό. Αυτό έχει πετύχει και έχει δώσει στη Θεσσαλονίκη μια αξιοζήλευτη θέση ανάμεσα στα άλλα φεστιβάλ του κόσμου.

• Υπάρχει κάποιος τομέας του φεστιβάλ που θέλει βελτίωση και ξανακοίταγμα;

Νομίζω ότι μπορεί το φεστιβάλ να γίνει αρκετά πιο χαριτωμένο. Δίπλα στις.. σκοτεινές ανεξάρτητες και πρωτοποριακές ταινίες να υπάρχουν και οι πιο φωτεινές.

Να υπάρχει μια ισορροπία. Επίσης, θέλουμε να δώσουμε ακόμα περισσότερο βάρος στα κινηματογραφικά είδη. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να έχουμε μεταμεσονύχτιες προβολές θρίλερ και ταινιών τρόμου. Εχουν μεγάλο κοινό αυτά τα είδη, βγάζουν μεγάλους δημιουργούς και σημαντικές ταινίες.

• Το θέμα των καλεσμένων σταρ σας απασχολεί; Θέλετε να μας εντυπωσιάσετε την πρώτη σας χρονιά εξασφαλίζοντας κάποιο μεγάλο όνομα;

Δεν την υποτιμάμε αυτή την πλευρά ενός φεστιβάλ. Αλλά και να είχαμε χρήματα, δεν θα δίναμε ποτέ 30 χιλιάδες ευρώ σε έναν σταρ για να έρθει δυο μέρες στην Ελλάδα. Το θεωρώ απαράδεκτο και ανήθικο αυτές τις εποχές. Προτιμώ να δώσουμε περισσότερα δωρεάν εισιτήρια, να κάνουμε μια ακόμα καλύτερη τιμολογιακή πολιτική.

Αν όμως κάποιος σταρ θέλει να έρθει για να προωθήσει την ταινία του, όπως έκανε πρόπερσι ο Τζάρμους, ή επειδή του αρέσει η Θεσσαλονίκη, θα τον φιλοξενήσουμε με τον καλύτερο τρόπο.

• Είναι ήδη φανερό από τις πρώτες σας ενέργειες ότι δίνετε μεγάλο βάρος στη σχέση του φεστιβάλ με την πόλη. Γιατί;

Υπάρχει μια μικρή παρεξήγηση για το τι είναι Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί ότι είναι αυτό που γίνεται από τις 4 μέχρι τις 13 Νοεμβρίου. Οχι. Το φεστιβάλ είναι οι δέκα μέρες του Νοεμβρίου, οι δέκα μέρες του Μαρτίου, συν μια δραστηριότητα 365 μέρες τον χρόνο.

Δεν έχουμε πια την πολυτέλεια να ξοδεύουμε για ένα δεκαήμερο σε μια προνομιούχα καλλιτεχνική γειτονιά για κάποιους που έχουν όρεξη να δουν ταινίες. Τα φεστιβάλ αλλάζουν. Της Θεσσαλονίκης θέλουμε να είναι ένας ζωντανός οργανισμός με παρέμβαση στην πόλη όλο τον χρόνο. Θέλουμε να ξαναβάλουμε την πόλη μέσα στο φεστιβάλ και το φεστιβάλ μέσα στην πόλη. Να λέει ο Θεσσαλονικιός -και να το αισθάνεται- «το φεστιβάλ ΜΟΥ».

• Το έχουμε ακούσει αυτό πολλές φορές. Εσείς πώς θα το καταφέρετε;

Η μαγική λέξη είναι «συνεργασίες». Τις έχουμε ήδη ξεκινήσει με όλους τους πολιτιστικούς οργανισμούς (Μέγαρο, ΚΟΘ, ΚΘΒΕ), ακόμα και με τον εμπορικό κόσμο (Σύλλογο και Επιμελητήρια). Η συνεχής παρουσία μας στην πόλη εγκαινιάστηκε με τεράστια επιτυχία με τη δωρεάν προβολή του «Chinatown» στο λιμάνι.

Αγκαλιάσαμε ήδη το Taratsa Film Festival, ένα άλλο στη Χαλκιδική, που λέγεται Parthenώn Film Festival και γίνεται σε διατηρητέο παραδοσιακό οικισμό. Εχουμε πολλά ακόμα μπροστά μας. Μην ξεχνάτε ότι «Ολύμπιον» και «Παύλος Ζάννας» ανήκουν στο φεστιβάλ και παίζουν όλο τον χρόνο. Και ότι έχουμε πάρει ακόμα δύο αίθουσες στο λιμάνι, τις «Κασσαβέτη» και «Τορνέ». Υπάρχει και η Ταινιοθήκη και το τρομερά δημοφιλές Μουσείο Κινηματογράφου. Ολα αυτά θέλουμε να τα αναδείξουμε περισσότερο.

• Εχετε κάποιο ξένο φεστιβάλ ως πρότυπο;

Του Βερολίνου, γιατί το αγαπάνε τόσο οι Βερολινέζοι. Ζηλεύω που παίρνουν άνθρωποι την άδειά τους τον Φεβρουάριο για να δουν ταινίες. Το όνειρό μου είναι κάποια στιγμή να παίρνουν οι Θεσσαλονικιοί άδεια τον Νοέμβριο ή τον Μάρτιο για να έρχονται στο φεστιβάλ.

«Η Ελίζ Ζαλαντό είναι πολύ μάγκας!»

Τη γενική διευθύντρια του φεστιβάλ την ξέρω πολλά χρόνια, από τότε που ήρθε στην Ελλάδα ως attache audiovisuel της γαλλικής πρεσβείας. Εχουμε συνεργαστεί στο Γαλλόφωνο Φεστιβάλ και στις Νύχτες Πρεμιέρας. Η Ελίζ Ζαλαντό είναι πολύ μάγκας! Είναι ένας άνθρωπος δίκαιος με όλους, έχει μάτια στην πλάτη και είναι τρομερά οργανωτική. Χάρη στη μεγάλη εμπειρία που έχει ως παραγωγός, έχει ασκηθεί στο να είναι πολύ ψύχραιμη και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Και να μην παραλείψω την εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ που έχει. Ολα αυτά τα χαρακτηριστικά της δημιουργούν ένα κλίμα ασφάλειας και σε μένα και σε όλη την ομάδα του φεστιβάλ.

Για την εμπιστοσύνη του ελληνικού σινεμά

Aπό τότε που διεθνοποιήθηκε το φεστιβάλ, αλλά και καταργήθηκαν τα βραβεία για τις ελληνικές ταινίες, μια μικρή ένταση πάντα υπήρχε μεταξύ θεσμού και κινηματογραφικού χώρου, πότε λογική, πότε παράλογη. Το αποκορύφωμα ήταν το 2009, που οι Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη προχώρησαν σε μποϊκοτάζ του θεσμού, απαιτώντας την ψήφιση νέου κινηματογραφικού νόμου.

Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης δηλώνει ότι ένας από τους κύριους στόχους του είναι «η επανάκτηση της εμπιστοσύνης του ελληνικού κινηματογραφικού κόσμου». Δεν κρύβει το πρόβλημα. «Εχουν δημιουργηθεί μια σειρά από παρεξηγήσεις εκατέρωθεν, τις οποίες θέλουμε να λύσουμε», λέει. Και ανακοινώνει σήμερα μέσα από την «Εφ.Συν.» μια σειρά από ενέργειες που θα τονώσουν την ελληνική παρουσία στο φεστιβάλ.

Πρώτη και καλύτερη είναι η αύξηση των ελληνικών ταινιών που συμμετέχουν στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα και διεκδικούν τον Χρυσό Αλέξανδρο από δύο σε τρεις - μέχρι τρία θα είναι και τα ελληνικά ντοκιμαντέρ στο Διεθνές Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ.

Δεύτερη, και πιο αβρή χειρονομία της διεύθυνσης, είναι η αναβάθμιση του Πανοράματος Ελληνικών Ταινιών σε Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου - ο νόμος δεν επιτρέπει, όμως, επίσημο διαγωνιστικό χαρακτήρα. Ετσι, παραμένουν απλώς τα ισχύοντα βραβεία (Κοινού - FISCHER, Διεθνούς Κριτικής - FIPRESCI και Ελλήνων κριτικών - ΠΕΚΚ), αλλά προστίθενται δύο ακόμα: σκηνοθεσίας και σεναρίου, που θα απονέμει μια κριτική επιτροπή φοιτητών από τα δύο Πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης, μια «πρωτοβουλία της πανεπιστημιακής κοινότητας», όπως λέει ο Ορέστης Ανδρεαδάκης.

Οι υπόλοιπες ενέργειες στήριξης των ελληνικών ταινιών είναι:

■ Καθιέρωση Ημέρας Ελληνικού Κινηματογράφου: όλες οι ταινίες θα παρουσιάζονται στους ξένους προσκεκλημένους.

■ Κάθε μέρα, στο Happy Hour της Αγοράς, θα παρουσιάζονται οι ταινίες που κάνουν πρεμιέρα (ειδική σήμανση με banners, προβολή τρέιλερ σε οθόνη, κ.λπ.).

■ Η διαδικτυακή πλατφόρμα Festival Scope -από τα σημαντικότερα εργαλεία για επαγγελματίες παγκοσμίως- θα προβάλλει τις ελληνικές ταινίες του προγράμματος και το κόστος θα καλύπτεται από το φεστιβάλ.

■ Αύξηση των συντελεστών που θα φιλοξενούνται στο φεστιβάλ.

■ Ειδική «υπηρεσία networking», για την καθοδήγηση των Ελλήνων δημιουργών στις επαφές τους με τους επαγγελματίες της αγοράς.

■ Υποτιτλισμός όλων των ελληνικών ταινιών με ελληνικούς υπότιτλους (SDH) για κωφούς. Προσαρμογή δύο κλασικών ελληνικών ταινιών με ακουστική περιγραφή για τυφλούς (χορηγία του Ιδρύματος Ωνάση σε συνεργασία με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και την Κίνηση Καλλιτεχνών με Αναπηρία).

■ Υποστήριξη των ελληνικών ταινιών στην πορεία τους στις αίθουσες από «Πρώτο Πλάνο» (εφημεριδάκι φεστιβάλ), ιστοσελίδα, social media κτλ.

■ Μεταφορά του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος στην Αθήνα.

ΣΙΝΕΜΑ
Η πραγματικότητα χωρίς όρια και ταμπέλες
Δεν πρόλαβε να ανακοινώσει οκτώ ταινίες το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (3-12 Μαρτίου θα γίνει άλλωστε, έχουμε καιρό) και ήδη φούντωσαν οι προσδοκίες για την πρώτη διοργάνωση που θα φέρει την...
Η πραγματικότητα χωρίς όρια και ταμπέλες
ΣΙΝΕΜΑ
Ορέστης Ανδρεαδάκης στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης είναι από τα μεσάνυχτα της Δευτέρας ο νέος διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η Ελίζ Ζαλαντό, γενική διευθύντρια του θεσμού, αυτόν τελικά επέλεξε και εισηγήθηκε στο Δ.Σ., που...
Ορέστης Ανδρεαδάκης στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
ΣΙΝΕΜΑ
Δύο ασυμβίβαστοι πρωτοπόροι από Ελλάδα και Γιουγκοσλαβία
Ο ένας, ο Γκρέγκορι Μαρκόπουλος, γεννημένος στο Οχάιο το 1928 από γονείς Ελληνες μετανάστες, κράτησε το σπουδαίο, πρωτοποριακό και πειραματικό του σινεμά σχεδόν ένα μυστικό: δεκάδες ταινίες εμπνευσμένες από τη...
Δύο ασυμβίβαστοι πρωτοπόροι από Ελλάδα και Γιουγκοσλαβία
ΣΙΝΕΜΑ
Ο The Boy αγαπά τη δεκαετία του ’80
Το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανέθεσε στον γνωστό σκηνοθέτη και μουσικό The Boy (Αλέξανδρος Βούλγαρης) να βουτήξει στα 80s και να επιλέξει δέκα ταινίες γεμάτες τρόμο, τρυφερότητα, χιούμορ,...
Ο The Boy αγαπά τη δεκαετία του ’80
ΣΙΝΕΜΑ
Οι θεατές στην αφίσα
Μια τόσο μεγάλη γιορτή σαν τα εξήντα χρόνια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θέλει ανασκούμπωμα πολύ καιρό πριν, θέλει ωραίες ιδέες και...
Οι θεατές στην αφίσα
ΣΙΝΕΜΑ
Ενα αξέχαστο love story στην Υδρα
Με την ταινία του διάσημου σκηνοθέτη Νικ Μπρούμφιλντ «Marianne and Leonard: Words of Love», για τον Καναδό τροβαδούρο Λέοναρντ Κοέν και τη μούσα του Μαριάνε Ιλέν θα ανοίξει το 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ...
Ενα αξέχαστο love story στην Υδρα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας