Αθήνα, 33°C
Αθήνα
Ελαφρές νεφώσεις
33°C
34.1° 30.8°
3 BF
42%
Θεσσαλονίκη
Ελαφρές νεφώσεις
31°C
31.6° 30.4°
3 BF
46%
Πάτρα
Αίθριος καιρός
31°C
32.0° 31.0°
2 BF
51%
Ιωάννινα
Σποραδικές νεφώσεις
31°C
30.9° 30.9°
3 BF
37%
Αλεξανδρούπολη
Ελαφρές νεφώσεις
30°C
29.9° 29.9°
2 BF
42%
Βέροια
Αραιές νεφώσεις
33°C
33.2° 29.0°
2 BF
39%
Κοζάνη
Αραιές νεφώσεις
29°C
29.5° 29.4°
2 BF
25%
Αγρίνιο
Σποραδικές νεφώσεις
31°C
31.0° 31.0°
1 BF
46%
Ηράκλειο
Αίθριος καιρός
30°C
31.4° 29.8°
4 BF
62%
Μυτιλήνη
Ελαφρές νεφώσεις
32°C
32.9° 32.2°
4 BF
42%
Ερμούπολη
Αίθριος καιρός
29°C
29.4° 27.8°
5 BF
49%
Σκόπελος
Ελαφρές νεφώσεις
28°C
27.7° 27.3°
2 BF
69%
Κεφαλονιά
Ελαφρές νεφώσεις
32°C
31.9° 31.9°
4 BF
62%
Λάρισα
Αραιές νεφώσεις
31°C
31.2° 31.2°
2 BF
33%
Λαμία
Σποραδικές νεφώσεις
33°C
32.7° 30.5°
3 BF
43%
Ρόδος
Ελαφρές νεφώσεις
30°C
29.9° 29.8°
5 BF
67%
Χαλκίδα
Ελαφρές νεφώσεις
33°C
34.0° 31.9°
2 BF
28%
Καβάλα
Σποραδικές νεφώσεις
28°C
28.3° 27.7°
2 BF
65%
Κατερίνη
Σποραδικές νεφώσεις
30°C
31.7° 29.7°
3 BF
64%
Καστοριά
Αραιές νεφώσεις
29°C
29.1° 29.1°
3 BF
29%
ΜΕΝΟΥ
Πέμπτη, 25 Ιουλίου, 2024
tainies
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μια ευαίσθητη βρικόλακας, μια απεγνωσμένη έγκυος κι ένας νυχτερινός εκφωνητής

Η εβδομάδα φέρνει τη βραβευμένη στη Θεσσαλονίκη το 2023 γκόθικ δραμεντί της Αριάν Λουί-Σεζ, την ταινία «Αδάμ» που γύρισε η Μαριάμ Τουζανί πριν από το «Μπλε καφτάνι» και την κινηματογραφική επιστροφή του Ρένου Χαραλαμπίδη ύστερα από 14 χρόνια.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Ανθρωπίστρια βρικόλακας αναζητά αυτοκτονικό άτομο
(Humanist Vampire Seeking Consenting Suicidal Person, Καναδάς, 2023, 90’)

● Σκηνοθεσία: Αριάν Λουί-Σεζ
● Ηθοποιοί: Σαρά Μονπετί, Φελίξ-Αντουάν Μπενάρ, Στιβ Λαπλάντ, Σοφί Καντιέ, Νοεμί Ο’Φάρελ

Η Αριάν Λουί-Σεζ σκηνοθετεί την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία (Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2023), μια κομεντί με γοτθικά στοιχεία που αφηγείται την ιστορία της Σάσα, μιας νεαρής βαμπίρ και έχει ένα σοβαρό πρόβλημα: είναι υπερβολικά ευαίσθητη για να σκοτώσει! Οταν οι εξοργισμένοι γονείς της διακόπτουν την παροχή αίματος, προτρέποντάς τη να βρει ένα ανθρώπινο θύμα, η ζωή της βρίσκεται σε κίνδυνο. Ευτυχώς, γνωρίζει τον Πολ, έναν μοναχικό έφηβο με τάσεις αυτοκτονίας που είναι πρόθυμος να δώσει τη ζωή του για να σώσει τη δική της. Αλλά η φιλική τους συμφωνία μετατρέπεται σε μια νυχτερινή αναζήτηση που στόχο έχει να εκπληρώσει τις τελευταίες επιθυμίες του Πολ.

Εχοντας ως αναφορές το σινεμά του Γουές Αντερσον και του Τιμ Μπάρτον, η Λουί-Σεζ «δανείζεται» και αρκετά στοιχεία από τη βραβευμένη ταινία «Ασε το κακό να μπει» (Let the Right One In, 2008, 114’) για να δημιουργήσει μια ταινία που ισορροπεί έξυπνα ανάμεσα σε πολλά είδη: από την κομεντί στο δράμα έως και το θρίλερ, χρησιμοποιώντας τη μυθολογία των βαμπίρ για να εξερευνήσει θέματα που απασχολούν τους εφήβους, όπως η ενηλικίωση, η σεξουαλική αφύπνιση αλλά και το σοβαρό ζήτημα της αυτοκτονίας. Με ένα πολύ καλό καστ και τη νεαρή ηθοποιό Σαρά Μονπετί να ξεχωρίζει στον πρωταγωνιστικό ρόλο, η σκηνοθέτις επιστρατεύει όλα τα σεναριακά κλισέ προσπαθώντας, όχι πάντα επιτυχημένα, να τα αποδομήσει με χιούμορ και να εξερευνήσει με στιλ και διακριτικότητα τις θεματικές της.

Η υπέροχη φωτογραφία του Σον Παβλίν, που, χρησιμοποιώντας μια ζεστή, έντονη χρωματική παλέτα, παραπέμπει στη δεκαετία του ’70, τα πολύ ωραία σκηνικά και το μακιγιάζ καταφέρνουν να σε «απορροφήσουν» μέσα στον κινηματογραφικό κόσμο της Λουί-Σεζ, αλλά η αφήγηση μοιάζει αποδυναμωμένη από το πρώτο μισάωρο. Υπάρχει μια επανάληψη και η ιστορία μοιάζει να μην οδηγείται πουθενά, δίνοντας περισσότερο έμφαση στο στιλ παρά στην ανάλυση των χαρακτήρων, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να υπάρξει ουσιαστική ανάδειξη των θεματικών της. Αυτή η έλλειψη δημιουργεί αναπόφευκτα τον προβληματισμό αν τα σοβαρά θέματα που προσπαθεί να συζητήσει η ταινία προσεγγίζονται ώστε να αναλυθούν ή υπάρχουν ως αφηγηματικά εργαλεία, «ξύνοντας» απλώς την επιφάνεια.

Παρ’ όλες όμως τις αδυναμίες της η ταινία ασκεί μια γοητεία, με την πολύ ωραία ατμόσφαιρά της, τις εξαιρετικές ερμηνείες της και το γοτθικό περίεργο χιούμορ της, κρατώντας το ενδιαφέρον του θεατή.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Αδάμ
(Adam, Μαρόκο, 2019, 98’)

● Σκηνοθεσία: Μαριάμ Τουζανί
● Ηθοποιοί: Λούμπνα Αζαμπαΐ, Νισρινέ Εραντί, Ντουάε Μπελκχάουντα

H πρώτη μεγάλου μήκους της Μαριάμ Τουζανί -που το 2022 σκηνοθέτησε το βραβευμένο με FIPRESCI, «Μπλε καφτάνι» (The Blue Caftan, 122’)- είναι μια τρυφερή και συγκινητική γυναικεία ταινία, βασισμένη σε πραγματική ιστορία, με ηρωίδα μια ανύπαντρη έγκυο κοπέλα που βρίσκει απρόσμενο καταφύγιο στον φούρνο μιας γυναίκας και της μικρής κόρης της. Οι δύο γυναίκες γίνονται η νέα της οικογένεια.

Με στιβαρούς και αργούς ρυθμούς σκηνοθεσίας η Τουζανί σκηνοθετεί ένα δράμα που επικεντρώνεται από την πρώτη στιγμή στις δύο ενήλικες πρωταγωνίστριες «χτίζοντας» την ιδιαίτερη σχέση τους. Μέσω αυτής σχολιάζει την κοινωνική θέση της γυναίκας στο Μαρόκο όπου οι άντρες έχουν τον πρώτο λόγο και η τοπική κοινωνία παραμένει βαθιά συντηρητική. Εχοντας αποσπάσει δύο εκπληκτικές ερμηνείες από τις Λούμπνα Αζαμπαΐ και Νισρινέ Εραντί, η σκηνοθέτις δημιουργεί ένα νατουραλιστικό δράμα που σε συγκινεί αποφεύγοντας (όσο μπορεί) τον μελοδραματισμό, χωρίς να προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει, επιλέγοντας να αφηγηθεί την ιστορία της με οικονομία προσεγγίζοντάς τη σκηνοθετικά μέσα από τη σωματική έκφραση των δύο γυναικών. Ο διάλογος πολλές φορές περιττεύει γιατί ένα βλέμμα ή μια κίνηση του σώματος υποδηλώνει πολύ περισσότερα. Σε αυτή την καταγραφή βοηθάει και η εξαιρετική φωτογραφία της Βιρτζινί Σουρντέι, η οποία με τη χρήση του φυσικού φωτός και τα υπέροχα κοντινά της καταγράφει κάθε κίνηση, κάθε νεύμα, κάθε έκφραση.

Παρ’ όλα αυτά, όμως, η ταινία αφηγηματικά μένει στάσιμη για αρκετή ώρα. Αναλύει τις σχέσεις των δύο πρωταγωνιστριών σχολαστικά, επιχειρώντας μια συναισθηματική, ψυχολογική καταγραφή, τονίζοντας τις συνέπειες της καταδυνάστευσης από μια πατριαρχική κοινωνία, αλλά δεν εμβαθύνει όσο θα περίμενε κανείς από μια ταινία που δίνει τόσο κινηματογραφικό χρόνο στη σχέση τους. Αλλωστε κάποιες στιγμές η σκηνοθέτρια επιλέγει μια αποστασιοποίηση που δεν ταιριάζει και αποσυντονίζει τον θεατή - ο οποίος έρχεται συχνά κοντά στο κινηματογραφικό δράμα για να απομακρυνθεί από αυτό ξαφνικά και απροειδοποίητα.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Νυχτερινός εκφωνητής
(Ελλάδα, 2024, 74’)

● Σκηνοθέτης: Ρένος Χαραλαμπίδης
● Ηθοποιοί: Ρένος Χαραλαμπίδης, Ελευθερία Στάμου, Μαργαρίτα Αμαραντίδη

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης επιστρέφει έπειτα από δεκατέσσερα χρόνια («4 μαύρα κουστούμια», 2010, 90’), στις κινηματογραφικές αίθουσες με την πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του που έχει πρωταγωνιστή έναν βετεράνο ραδιοφωνικό εκφωνητή ο οποίος δουλεύει νυχτερινή βάρδια, όταν συνειδητοποιεί, με αμηχανία, ότι γίνεται 50 χρόνων και πια δεν συγκαταλέγεται στους νέους. Μέσα από την εκπομπή του αρχίζει να αναζητά έναν ξεχασμένο έρωτα που έμεινε σε εκκρεμότητα από την εποχή που υπηρετούσε ως εύζωνας. Μέσω μηνυμάτων που διέσωσε σε έναν παλιό τηλεφωνητή, βγάζει στον αέρα τα παθιασμένα ηχογραφημένα μηνύματα από τις αρχές του ’90 προσπαθώντας να εντοπίσει αυτή τη γυναίκα και να την πείσει από το μικρόφωνο να του τηλεφωνήσει.

Χωρίς να ξεφεύγει από το συνηθισμένο του αφηγηματικό στιλ που εισήγαγε κατά κύριο λόγο στα «Φτηνά τσιγάρα» (2000, 85’) ο Χαραλαμπίδης επιχειρεί να δημιουργήσει μια ταινία που αποτίνει φόρο τιμής στο ραδιόφωνο και στην Αθήνα τού σήμερα (εστιάζοντας όμως σε μια ρομαντική εκδοχή της) και να στοχαστεί πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις και το παρελθόν. Ο Ρένος Χαραλαμπίδης, επηρεασμένος πάντα από το ανεξάρτητο αμερικανικό σινεμά της δεκαετίας του ’90, προσπαθεί να κατασκευάσει μια feelgood ταινία, αλλά τα εργαλεία που χρησιμοποιεί έχουν παλιώσει πια και μοιάζουν αναχρονιστικά. Σκηνοθετικά απλή, λιτή η ταινία προχωρά με αργούς ρυθμούς βάζοντας την αφήγησή της μέσα σε ένα ονειρικό σύμπαν. Ο Χαραλαμπίδης στήνει σταθερά άψογα καδραρισμένα πλάνα και εκμεταλλευόμενος την πολύ καλή φωτογραφία του Κωστή Γκίκα απεικονίζει μια Αθήνα μέσα από έναν φακό ονειρικής παραμόρφωσης που ταιριάζει με την κεντρική του αφήγηση. Ομως αυτή η ονειρική παραμόρφωση μαζί με ένα σενάριο που αναλώνεται σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα συνθέτουν μια ταινία που μοιάζει επιτηδευμένη. Ενώ υπάρχει η διάθεση για το «χτίσιμο» μιας ατμόσφαιρας μαγικού ρεαλισμού που συναντάμε στις προηγούμενες ταινίες του, εδώ αυτή η ατμόσφαιρα χάνεται εξαιτίας κυρίως της έλλειψης πολλών κεντρικών χαρακτήρων και αυτή τη φορά το στιλ μοιάζει να παίρνει τον πρώτο λόγο έναντι της ουσίας.

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Μια ευαίσθητη βρικόλακας, μια απεγνωσμένη έγκυος κι ένας νυχτερινός εκφωνητής

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας