Αθήνα, 30°C
Αθήνα
Αυξημένες νεφώσεις
30°C
32.8° 27.8°
1 BF
36%
Θεσσαλονίκη
Αίθριος καιρός
27°C
29.1° 22.6°
1 BF
60%
Πάτρα
Αυξημένες νεφώσεις
28°C
28.2° 23.0°
0 BF
38%
Ιωάννινα
Ελαφρές νεφώσεις
17°C
16.9° 16.9°
2 BF
82%
Αλεξανδρούπολη
Αίθριος καιρός
23°C
22.9° 21.9°
2 BF
73%
Βέροια
Αυξημένες νεφώσεις
25°C
25.4° 23.5°
1 BF
49%
Κοζάνη
Αυξημένες νεφώσεις
20°C
21.8° 20.4°
2 BF
35%
Αγρίνιο
Αραιές νεφώσεις
27°C
27.4° 27.4°
1 BF
38%
Ηράκλειο
Αίθριος καιρός
28°C
29.9° 27.8°
3 BF
28%
Μυτιλήνη
Αραιές νεφώσεις
28°C
27.7° 24.0°
0 BF
38%
Ερμούπολη
Αυξημένες νεφώσεις
26°C
28.8° 26.4°
1 BF
69%
Σκόπελος
Αυξημένες νεφώσεις
26°C
26.5° 26.5°
3 BF
62%
Κεφαλονιά
Αυξημένες νεφώσεις
26°C
25.9° 25.9°
2 BF
59%
Λάρισα
Ελαφρές νεφώσεις
26°C
28.5° 25.9°
0 BF
34%
Λαμία
Αυξημένες νεφώσεις
30°C
31.6° 24.5°
2 BF
36%
Ρόδος
Αίθριος καιρός
28°C
27.8° 27.7°
2 BF
35%
Χαλκίδα
Αυξημένες νεφώσεις
31°C
33.0° 28.0°
1 BF
31%
Καβάλα
Σποραδικές νεφώσεις
25°C
25.5° 25.5°
2 BF
62%
Κατερίνη
Αυξημένες νεφώσεις
24°C
26.1° 22.7°
1 BF
75%
Καστοριά
Ελαφρές νεφώσεις
19°C
18.6° 18.6°
1 BF
64%
ΜΕΝΟΥ
Πέμπτη, 13 Ιουνίου, 2024
Ταινίες
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πέντε Κολομβιανοί έφηβοι, η «Λώξη», η «Σοφία» και η Καγιά

Η εβδομάδα φέρνει στις αίθουσες την εξαιρετική καινούργια ταινία της Λάουρα Μόρα «Βασιλιάδες του κόσμου», η οποία απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν, καθώς και δύο πολύ καλές ελληνικές ταινίες: το ντοκιμαντέρ των Δημήτρη Ζάχου και Θανάση Καφετζή για τη Λωξάνδρα Λούκας, την πρώτη επαγγελματία ηθοποιό με σύνδρομο Down στην Ελλάδα, και το «Πολύδροσο» του Αλέξανδρου Βούλγαρη με το πρώην μοντέλο Βίκυ Καγιά να μη διστάζει να τσαλακώσει την εικόνα της

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Βασιλιάδες του κόσμου
(Kings of the World, Κολομβία, Λουξεμβούργο, Γαλλία, Μεξικό, Νορβηγία, 2022, 103’)

 Σκηνοθεσία: Λάουρα Μόρα Ορτέγα
 Ηθοποιοί: Κάρλος Αντρές Καστανέδα, Ντάβιντσον Αντρές Φλόρες, Μπραχιάν Στίβεν Ασεβέδο

Η καινούργια ταινία της Κολομβιανής σκηνοθέτριας Λάουρα Μόρα («Killing Jesus», 2017, 95’), η οποία απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν και ήταν η επίσημη πρόταση της Κολομβίας για τα Οσκαρ, είναι μια σύγχρονη οδύσσεια με ήρωες πέντε εφήβους, τους Rá, Culebro, Sere, Winny και Nano, που ζουν στους δρόμους του Μεδεγίν και αποφασίζουν να ταξιδέψουν στην κολομβιανή ενδοχώρα ελπίζοντας να βρουν ένα κομμάτι γης που ο Rá κληρονόμησε από την αείμνηστη γιαγιά του, ώστε να κάνουν μια νέα αρχή.

Η Μόρα δημιουργεί μια ταινία ευαίσθητη και συνάμα σκληρή· μια ταινία που ισορροπεί συνεχώς μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας και με εξαιρετικό τρόπο καταφέρνει να εισαγάγει μέσα στη μυθοπλασία στοιχεία από το ντοκιμαντέρ παρατήρησης και με αυτό τον τρόπο να απεικονίσει ρεαλιστικά το ταξίδι των πέντε αγοριών, που αναζητούν μια καλύτερη τύχη σε μια χώρα που τους έχει φερθεί τόσο βάναυσα. Μεταφέροντας σχεδόν αμέσως τη δράση από τον αστικό ιστό, στην κολομβιανή ύπαιθρο, με τον Ντέιβιντ Γκαλέγκο να αποτυπώνει όλη τη φυσική ομορφιά της Κολομβίας κάνοντας χρήση του φυσικού φωτός, η σκηνοθέτρια δημιουργεί αυτή την αντιδιαστολή μεταξύ της φύσης, που περικλείει κάθε τι ωραίο, με τον ψυχικό κόσμο των ηρώων της, πρωταρχικό ρόλο στη ζωή των οποίων έχει η ωμότητα και η βία. Χειρίζεται τα κεντρικά της θέματα με ειλικρίνεια και η σκιαγράφηση των χαρακτήρων της είναι αληθινή. Η ματιά της αποκλείει τη στερεοτυπική αντίληψη για την Κολομβία και καθώς η ίδια είναι γεννημένη εκεί αναλύει ρεαλιστικά τις επιπτώσεις που έχει η φτώχεια, η διαφθορά και η βία πάνω στους ήρωές της.

Η κάμερα της Μόρα ακολουθεί συνεχώς τα αγόρια, κινείται ανάμεσά τους, καταγράφοντας την οποιαδήποτε κίνηση, ξεδιπλώνοντας μέσα από τις διαπροσωπικές τους σχέσεις όχι μόνο τις σκέψεις τους, τα όνειρά τους και τις ελπίδες τους, αλλά και την ιστορία της ίδιας της χώρας και τις επιπτώσεις που έχει το παρελθόν πάνω σε αυτά τα παιδιά. Δεν έχει διάθεση για ωραιοποίηση, οι ήρωές της δεν είναι άγιοι, είναι προϊόντα του περιβάλλοντός τους, κάποιες φορές βίαιοι, δεν λειτουργούν μέσα σε κανόνες, παρ’ όλα αυτά παραμένουν έφηβοι που έχουν το δικαίωμα (ή την ψευδαίσθηση) να πιστεύουν σε ένα καλύτερο μέλλον. Η αφετηρία του ταξιδιού τους είναι η επιθυμία που έχουν να βρουν τη δική τους Γη της Επαγγελίας.

Η σκηνοθέτρια μέσα από το οδοιπορικό των πέντε νέων σκιαγραφεί το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της χώρας της και της νέας γενιάς και, παρ’ όλο που η αφήγησή της αποδυναμώνεται όσο περνάει η ώρα και φαίνεται η έλλειψη ιδεών που θα κινήσουν την ιστορία, η ταινία καταφέρνει να πετύχει τον σκοπό της: να σε κάνει ένα με την παρέα των νέων και να πιστέψεις κι εσύ μαζί τους ότι όντως υπάρχει ένα καλύτερο μέλλον σε μια χώρα που κάποιες φορές αυτό φαντάζει αδιανόητο.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Λώξη (Ελλάδα, 2024, 87’)

 Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ζάχος, Θανάσης Καφετζής

H «Λώξη», η ταινία των Δημήτρη Ζάχου και Θανάση Καφετζή που έκανε πρεμιέρα στο 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης κερδίζοντας το Βραβείο Προσβασιμότητας Alpha Bank, είναι ένα ντοκιμαντέρ για τη Λωξάνδρα Λούκας, που γίνεται η πρώτη επαγγελματίας ηθοποιός με σύνδρομο Down στην Ελλάδα που υπογράφει συμβόλαιο με το Εθνικό Θέατρο. Η Λώξη αφήνει τη Θεσσαλονίκη και ταξιδεύει στην Αθήνα μαζί με τη μητέρα της, όπου για έξι μήνες θα κάνει πρόβες, νέους φίλους, θα διασκεδάσει, θα απογοητευτεί και θα διεκδικήσει στην πράξη ισότιμη πρόσβαση στη ζωή και στην τέχνη της.

Το ντοκιμαντέρ των Ζάχου και Καφετζή είναι μια προσπάθεια να αποτυπώσουν με ευαισθησία και ρεαλισμό το ταξίδι της, χωρίς να αποκρύψουν τις δυσκολίες και χωρίς να αναζητήσουν την εύκολη λύση της ωραιοποίησης. Η ταινία τοποθετεί στο επίκεντρο τη Λώξη, όχι μόνο ως ένα άτομο με σύνδρομο Down, αλλά ως μια κοπέλα που διεκδικεί σε μια κοινωνία γεμάτη προκαταλήψεις και ταμπού το όνειρό της και μέσα από το ταξίδι της ανακαλύπτει τον εαυτό της και τα όριά της. Οι σκηνοθέτες προσεγγίζουν το θέμα τους με σεβασμό, δεν υπάρχει ίχνος υπόνοιας εκμετάλλευσης του θέματος, δεν επιθυμούν να τοποθετήσουν τον εαυτό τους μπροστά από την πρωταγωνίστριά τους. Η κάμερα καταγράφει τα γεγονότα, είναι ένα απλό εργαλείο. Οι άνθρωποι που είναι μπροστά από αυτή δημιουργούν το πλαίσιο της αφήγησης.

Καταφέρνοντας να αποφύγουν το inspiration pron (Ορο που εισήγαγε τo 2012 η ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ΑμεΑ Stella Young σε ένα κείμενό της για το webzine Ram Up, στο οποίο η ίδια απέρριπτε την ιδέα ότι οι καθημερινές δραστηριότητες των ΑμεΑ μπορούν να ιδωθούν ως κάτι θαυμαστό και αξιοπερίεργο μόνο και μόνο επειδή πραγματώνονται από άτομα με αναπηρία), η ταινία δεν είναι ένα προϊόν για να μας κάνει να νιώσουμε εμείς καλύτερα και να αναδείξει τη Λώξη ως ένα παράδειγμα υπέρβασης, δεν επιδιώκει να τη βάλει σε ένα βάθρο για χειροκρότημα, ως έκθεμα. Το αντίθετο! Μέσα από το ταξίδι της αναδεικνύει τις δυσκολίες που υπάρχουν στην κοινωνία μας, που θέλει να δηλώνει συνεχώς ότι είναι συμπεριληπτική αλλά στην πράξη σπάνια είναι. Η Λωξάντρα δεν αντιμετωπίζεται ως η «άλλη», το άτομο με σύνδρομο Down που πετυχαίνει κάτι δύσκολο, αντιμετωπίζεται ως ένας άνθρωπος που ξεκινάει ένα ταξίδι για να πετύχει ένα προσωπικό όνειρό της, δεν εξιδανικεύει (την κανονικότητα), ούτε εξωτικοποιεί (την αναπηρία), παρά μόνο δίνει τον χώρο και τον χρόνο στην πρωταγωνίστριά της να υπάρξει όπου και όπως επιθυμεί.

Ενα ντοκιμαντέρ τόσο σημαντικό που αναδεικνύει την πολύπλευρη πλευρά της πρωταγωνίστριας, τοποθετώντας στο κάδρο και τους ανθρώπους που την πλαισιώνουν, με τη μητέρα της να παίζει σημαντικό ρόλο, δίνοντας το απαραίτητο βάθος για να κατανοήσουμε την έννοια της ουσιώδους συμπεριληπτικότητας.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Πολύδροσο (Ελλάδα, 2023, 84’)

 Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Βούλγαρης (The Boy)
 Ηθοποιοί: Σοφία Κόκκαλη, Βίκυ Καγιά, Ελσα Ζάρρη, Μαίρη Γιαννούλα, Κάρλα Φουρ

Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης (The Boy) σκηνοθετεί την έβδομη μεγάλου μήκους ταινία του, μένοντας πιστός στο δικό του κινηματογραφικό σύμπαν, παραδίδοντας μια ταινία που αφηγείται την ιστορία της Σοφίας, η οποία επιστρέφει στο Πολύδροσο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε για να φροντίσει την άρρωστη μητέρα της. Μέσα από τη σχέση μητέρας - κόρης και την περιήγηση της Σοφίας στον γενέθλιο τόπο της, ο Βούλγαρης επιδιώκει μια ενδοσκοπική εξερεύνηση της μνήμης και του χρόνου, αναλύοντας παράλληλα την πολύπλοκη σχέση των δύο γυναικών καθώς αντιμετωπίζουν τα φαντάσματα του παρελθόντος τους.

Εξερευνώντας τις παραπάνω θεματικές με το γνώριμο στιλ του, ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια ατμόσφαιρα ονειρική, με παλ χρώματα και μια στιλιζαρισμένη εικόνα γεμάτη ακίνητα κάδρα και κοντινά. Με αργό ρυθμό, με διαλόγους που αγγίζουν τον υπερρεαλισμό και ένα voice over γεμάτο κινηματογραφικές αναφορές, η ταινία χωρίζεται σε τρία μέρη και έχοντας στον πυρήνα της αφήγησης τις δύο γυναίκες –που δεν είναι τυχαίο ότι φέρουν το ίδιο όνομα (Σοφία) καθώς η κόρη ουσιαστικά είναι μια προέκταση της μητέρας της– «χτίζει» ένα σύμπαν που ισορροπεί ανάμεσα στο φανταστικό και την πραγματικότητα.

Αν και οι σκηνοθετικές αρετές του Βούλγαρη είναι παρούσες στο έργο, αν και χρησιμοποιεί τη φαντασία του για να κατασκευάσει τον κόσμο του και ενσωματώνει με έναν εξαιρετικό τρόπο ακόμα και μια σεκάνς animation που παραπέμπει στις παλιές εποχές της Disney, αδυνατεί να συνδέσει απόλυτα την εικόνα του με τα λεγόμενά του. Χρησιμοποιεί την ίδια αισθητική, τα ίδια κινηματογραφικά εργαλεία των προηγούμενων ταινιών του για να αφηγηθεί, και αυτή η επανάληψη στερεί από το έργο κάτι πιο βαθύ, αφήνοντας την ταινία μετέωρη σε όσα έχει θελήσει να πει.

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Πέντε Κολομβιανοί έφηβοι, η «Λώξη», η «Σοφία» και η Καγιά

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας