Αθήνα, 22°C
Αθήνα
Ελαφρές νεφώσεις
22°C
23.0° 20.6°
4 BF
45%
Θεσσαλονίκη
Ελαφρές νεφώσεις
21°C
22.5° 18.7°
1 BF
55%
Πάτρα
Αυξημένες νεφώσεις
23°C
23.3° 23.0°
4 BF
30%
Ιωάννινα
Σποραδικές νεφώσεις
20°C
19.9° 19.9°
1 BF
49%
Αλεξανδρούπολη
Αίθριος καιρός
20°C
19.9° 19.9°
2 BF
60%
Βέροια
Αυξημένες νεφώσεις
21°C
20.9° 19.0°
1 BF
65%
Κοζάνη
Σποραδικές νεφώσεις
16°C
17.3° 16.4°
2 BF
55%
Αγρίνιο
Αυξημένες νεφώσεις
21°C
21.3° 21.3°
2 BF
37%
Ηράκλειο
Ασθενείς βροχοπτώσεις
20°C
22.1° 19.4°
4 BF
86%
Μυτιλήνη
Αίθριος καιρός
21°C
21.1° 20.7°
4 BF
53%
Ερμούπολη
Αίθριος καιρός
20°C
20.8° 20.1°
4 BF
52%
Σκόπελος
Ελαφρές νεφώσεις
21°C
20.7° 18.5°
4 BF
49%
Κεφαλονιά
Σποραδικές νεφώσεις
22°C
21.9° 21.4°
3 BF
49%
Λάρισα
Ελαφρές νεφώσεις
22°C
22.4° 21.9°
0 BF
43%
Λαμία
Αυξημένες νεφώσεις
21°C
21.8° 20.1°
2 BF
49%
Ρόδος
Ελαφρές νεφώσεις
21°C
21.8° 21.0°
3 BF
67%
Χαλκίδα
Ελαφρές νεφώσεις
22°C
22.5° 21.2°
4 BF
33%
Καβάλα
Αίθριος καιρός
21°C
21.0° 20.3°
0 BF
41%
Κατερίνη
Αυξημένες νεφώσεις
20°C
21.7° 19.7°
2 BF
69%
Καστοριά
Αυξημένες νεφώσεις
15°C
14.7° 14.7°
1 BF
76%
ΜΕΝΟΥ
Δευτέρα, 27 Μαΐου, 2024
Ταινίες
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η Μπλάνκα προσπαθεί να επιβιώσει στη σύγχρονη Βουλγαρία

Με κεντρική ηρωίδα μια 70χρονη συνταξιούχο καθηγήτρια, ο Στέφαν Κομαντάρεφ  με  «Τα μαθήματα της Μπλάνκα» ολοκληρώνει την τριλογία του πάνω στην κοινωνία της μετα-κομμουνιστικής Βουλγαρίας και τις «πληγές» που έχει αφήσει το προηγούμενο καθεστώς. Είναι ένα ψυχολογικό δράμα που εξερευνά τις επιπτώσεις της οικονομικής εξαθλίωσης και τον αντίκτυπο που έχει στη συμπεριφορά και την ψυχολογία ενός ανθρώπου | «Οι Ελευσίνιοι» σε σκηνοθεσία του Φίλιππου Κουτσαφτή,  που παρουσιάζει εκ νέου την Ελευσίνα με τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί όλα αυτά τα χρόνια, μένοντας πιστός στην κινηματογραφική του ματιά | «Τοτέμ», η δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους της Λίλα Αβιλές που ένα δράμα που εκτυλίσσεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ένα σπίτι | «Για πάντα νέοι» της Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Τα μαθήματα της Μπλάνκα
(Blanga’s Lessons, Βουλγαρία, Γερμανία, 2023, 114’)

Σκηνοθεσία: Στέφαν Κομαντάρεφ
Ηθοποιοί: Ελι Σκόρτσεφα, Γερασίμ Γεόργιεφ-Γερό, Ιβάν Βαρνέφ

Ο Στέφαν Κομαντάρεφ σκηνοθετεί το τελευταίο μέρος της τριλογίας του, που είχε ξεκινήσει με τις ταινίες «Directions» (2017) και «Rounds» (2019), ολοκληρώνοντας τον σχολιασμό του πάνω στην κοινωνία της μετα-κομμουνιστικής Βουλγαρίας και τις «πληγές» που έχει αφήσει το προηγούμενο καθεστώς.

Στην καινούργια του ταινία απομακρύνεται αρκετά από το ύφος των προηγούμενων και δεν προσεγγίζει τα θέματά του με την ίδια δόση χιούμορ, αντίθετα στήνει ένα καθηλωτικό θρίλερ και μέσα από τον κοινωνικό ρεαλισμό επιτυγχάνει να μας παραθέσει μια ακτινογραφία της σύγχρονης Βουλγαρίας, ενώ ταυτόχρονα ψυχογραφεί με εκπληκτικό τρόπο την πρωταγωνίστριά του.

Η 70χρονη Μπλάνκα, συνταξιούχος καθηγήτρια, έχει βυθιστεί στο πένθος λόγω της πρόσφατης απώλειας του συζύγου της. Ολη της η ύπαρξη έχει πλέον επικεντρωθεί στο να προσφέρει στον νεκρό ένα περίτεχνο μνήμα, ώσπου μέσω μιας τηλεφωνικής απάτης θα της κλέψουν τις αποταμιεύσεις. Καθώς οι ελπίδες της λιγοστεύουν, μια δελεαστική αλλά και αινιγματική ευκαιρία εργασίας παρουσιάζεται στον ορίζοντά της.

Βασισμένη σε ένα καλογραμμένο σενάριο από τον ίδιο τον Κομαντάρεφ και τον Συμεών Βεντσιλάβοφ η ταινία είναι μια προσεκτική μελέτη χαρακτήρων, ένα κλειστοφοβικό θρίλερ που συνεχώς ανατρέπει όσα νομίζουμε ότι βλέπουμε και ξέρουμε για τον χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας, κάνοντάς μας μερικές φορές να νιώθουμε άβολα για την ωμή και ρεαλιστική απεικόνιση μιας κοινωνίας που καταρρέει οικονομικά και ηθικά. Ο σκηνοθέτης δεν έχει πάντως πρόθεση να ηθικολογήσει αλλά περισσότερο να σχολιάσει την εποχή του κομμουνισμού και τη μετέπειτα επέλαση του άκρατου καπιταλισμού που έχει οδηγήσει τη χώρα σε αδιέξοδο.

Το μοντάζ της Νίνα Αλταπαρμάκοβα δίνει τον απαραίτητο ρυθμό, ενώ η σχεδόν αποχρωματισμένη φωτογραφία του Βασελίν Χριστόβ, που χρησιμοποιεί έξυπνα τους φακούς για να δημιουργήσει κλειστοφοβικές συνθήκες (τον βοηθάει και η μπρουταλιστική αρχιτεκτονική της Βουλγαρίας), προσθέτει στην ταινία την απαιτούμενη ένταση που χρειάζεται. Το στοιχείο όμως που έρχεται και κολλάει στο παζλ του Κομαντάρεφ είναι η εκπληκτική, πολυεπίπεδη ερμηνεία της Ελι Σκόρτσεφα που δίνει βάθος στην πρωταγωνίστριά της και υποδύεται τις ψυχολογικές μεταπτώσεις της με απόλυτη φυσικότητα.

Τα «Μαθήματα της Μπλάνκα» είναι ένα ψυχολογικό δράμα που εξερευνά τις επιπτώσεις της οικονομικής εξαθλίωσης και τον αντίκτυπο που έχει στη συμπεριφορά και την ψυχολογία ενός ανθρώπου και πώς αυτή τον οδηγεί σε απελπισμένες κινήσεις και γεννά το ερώτημα: Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για την επιβίωσή του;

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Οι Ελευσίνιοι (Ελλάδα, 2023, 108’)

Σκηνοθεσία: Φίλιππος Κουτσαφτής

Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά το εμβληματικό ντοκιμαντέρ «Αγέλαστος Πέτρα» ο Φίλιππος Κουτσαφτής επιστρέφει στην Ελευσίνα με τη νέα του ταινία «Οι Ελευσίνιοι» και παραδίδει ένα σύγχρονο πορτρέτο του τόπου.

Μέσα κυρίως από συνεντεύξεις ο σκηνοθέτης παρουσιάζει εκ νέου την Ελευσίνα με τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί όλα αυτά τα χρόνια, μένοντας πιστός στην κινηματογραφική του ματιά, που με βαθύ και συγκινητικό τρόπο «ψάχνει» ανάμεσα σε κτίρια και δρόμους την «ψυχή» του τόπου, τους ανθρώπους της, τις ιστορίες που έχουν να πουν ως κάτοικοι, αλλά ταυτόχρονα εστιάζει και στην πλούσια ιστορία της Ελευσίνας που δεν πρέπει να ξεχαστεί.

Ο Κουτσαφτής καταγράφει το πέρασμα του χρόνου με ειλικρίνεια, ο φακός του είναι αυτός που εξιστορεί, που ξεδιπλώνει την αλλαγή που έχει συντελεστεί σε μια πόλη που μοιάζει όμως ταυτόχρονα να μην έχει αλλάξει και πολύ, αν εξαιρέσουμε ότι το όνομά της τώρα πια έχει συνδεθεί με τον βαρύγδουπο τίτλο «Πολιτιστική Πρωτεύουσα», αλλά παρ’ όλα αυτά παραμένει ένας τόπος που η περιβαλλοντική ρύπανση έχει τον πρώτο λόγο και αργά καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό της.

Η σύνδεση με την «Αγέλαστο Πέτρα» είναι εμφανής, οι «Ελευσίνιοι» είναι μια συνέχεια, μια υπενθύμιση του σκηνοθέτη ότι η Ελευσίνα έπειτα από είκοσι τέσσερα χρόνια είναι εδώ, αντέχει στον χρόνο και συνεχίζει να «κουβαλάει» μέσα της τους ανθρώπους της, παλιούς και νέους, που συνδέονται άρρηκτα με τη μακροχρόνια ιστορία της.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Τοτέμ (Totem, Μεξικό, Δανία, Γαλλία, 2023, 95’)

Σκηνοθεσία: Λίλα Αβιλές
Ηθοποιοί: Ναΐμα Σεντίες, Μονσεράτ Μαρανιόν, Μαρισόλ Γκασέ

Η Λίλα Αβιλές σκηνοθετεί τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της και αφηγείται την ιστορία της επτάχρονης Σολ (Ναΐμα Σεντίες) που περνά τη μέρα της στο σπίτι του παππού της, ετοιμάζοντας μαζί με τις θείες της ένα πάρτι-έκπληξη για τον πατέρα της, ο οποίος είναι στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου και πεθαίνει.

Με ήδη δύο βραβεία στις αποσκευές της (Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής Φεστιβάλ Βερολίνου και Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας Φεστιβάλ Πεκίνου) η ταινία της Αβιλές είναι ένα δράμα που εκτυλίσσεται σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ένα σπίτι με την κάμερα να περιπλανιέται ανάμεσα στην οικογένεια της Σολ. Με ευαισθησία και τρυφερότητα καταγράφει τις αντιδράσεις και τα αισθήματά τους.

Η κεντρική ιδέα της σκηνοθέτριας λειτουργεί σχεδόν άψογα καθώς «χτίζει» έναν ιδιόμορφο κόσμο μέσα σε ένα στενό, μερικές φορές κλειστοφοβικό σπίτι που όμως οι προετοιμασίες για το πάρτι το κάνουν ευχάριστο και ζωντανό. Αυτή η ατμόσφαιρα έρχεται σε αντίθεση με τον επικείμενο θάνατο του πατέρα, η χαρά συγκρούεται συνεχώς με τη θλίψη που όμως για ένα μεγάλο μέρος της ταινίας υπάρχει απλώς στο προσκήνιο και διαφαίνεται αμυδρά μέσα από τις αντιδράσεις και τις συνομιλίες της οικογένειας.

Η Αβιλές κινηματογραφεί την οικογένεια με έναν κασσαβετικό τρόπο, αφήνοντας την κάμερα ελεύθερη να περιπλανηθεί και να καταγράψει την οικογένεια. Αυτή η καταγραφή σε συνδυασμό με τις συνομιλίες ανάμεσα στα μέλη δίνουν στην ταινία μια αυθεντικότητα, μια ρεαλιστική απεικόνιση μιας προετοιμασίας που όμως λειτουργεί και σαν υπαινιγμός μιας πένθιμης τελετής.

Η οικογένεια αλληλεπιδρά μεταξύ της, επιπλήττει, αστειεύεται, τσακώνεται και όλη μαζί σαν ενιαίος οργανισμός προσπαθεί να αντεπεξέλθει σε αυτό που συμβαίνει αλλά και να προστατεύσει τη Σολ από την απώλεια που έρχεται. Ομως η Αβιλές αρκετές φορές κάνει κομμάτια αυτόν τον οργανισμό και ακολουθεί κάθε μέλος ξεχωριστά και εκεί καταγράφει την εσωτερική προσπάθεια του καθενός στη συμφιλίωση με το αναπόφευκτο.

Παρ’ όλο που σεναριακά δεν εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις δυνατότητες της ιστορίας και δεν τολμά σκηνοθετικά, ίσως γιατί φοβάται μη δώσει μια μελοδραματική χροιά στην ταινία, καταφέρνει να δημιουργήσει ένα έργο ευαίσθητο, με αρκετές δόσεις χιούμορ, που εξερευνά την έννοια του επικείμενου θανάτου, της απώλειας και πώς μια οικογένεια και ένα παιδί μπορούν να αντεπεξέλθουν σε αυτό το γεγονός.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Για πάντα νέοι
(Les Amandiers, Γαλλία, Ιταλία, 2022, 125’)

Σκηνοθεσία: Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι
Ηθοποιοί: Νάντια Τερέσκιεβιτς, Σοφιάν Μπενασέρ, Λουί Γκαρέλ, Μίσα Λεσκό

Η Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι σκηνοθετεί την έκτη μεγάλου μήκους ταινία της, η οποία αντλεί έμπνευση από τις δικές της εμπειρίες που είχε στη διάσημη θεατρική δραματική σχολή Les Amandiers του Πατρίς Σερό, ακολουθώντας μια ομάδα νεαρών ηθοποιών που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο θέατρο αλλά και στον έρωτα. Με μια εξαιρετική φωτογραφία του Ζουλιάν Πουπάρ που ακολουθεί τους πρωταγωνιστές με υπέροχα κοντινά και μια εικόνα που παραπέμπει στο σινεμά του ’80 (κορεσμένα χρώματα, φιλμικός κόκκος), η ταινία της Τεντέσκι ενώ ξεκινάει με πολλές υποσχέσεις ενός δράματος που περικλείει μια ομάδα ανερχόμενων ηθοποιών και καταγράφει τις διαπροσωπικές τους σχέσεις, σύντομα επικεντρώνεται στην ερωτική σχέση των δύο πρωταγωνιστών, της Στέλλας (Νάντια Τερέσκιεβιτς) και του Ετιέν (Σοφιάν Μπενασέρ), καταλήγοντας να είναι ένα συμβατικό ερωτικό μελόδραμα.

Η σκηνοθέτις κινεί την κάμερά της μέσα στον χώρο της δραματικής σχολής και ανάμεσα στον θίασο καταφέρνοντας να αιχμαλωτίσει την ατμόσφαιρα, εξάλλου η προσωπική της εμπειρία με τη σχολή την κάνει να έχει αυτή την ευκολία, αλλά μένει σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης των χαρακτήρων, ενώ δεν ξεφεύγει από ένα είδος αυτοαναφορικότητας που κουράζει τον θεατή. Αφηγηματικά η Τεντέσκι ακροβατεί μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας παρουσιάζοντας το ταξίδι του θιάσου της, αλλά προσπαθεί να «χωρέσει» τόσους πολλούς χαρακτήρες, τόσα γεγονότα και καταστάσεις αναπτύσσοντας ταυτόχρονα το ερωτικό ειδύλλιο των πρωταγωνιστών της, χάνοντας έτσι τελείως την εστίασή της, καταφεύγοντας αρκετές φορές σε κλισέ ή αναγκάζεται να μην αναπτύξει περαιτέρω κάποιους από τους χαρακτήρες της με αποτέλεσμα να μοιάζουν ημιτελείς και η πλοκή της ταινίας να μην οδηγεί ουσιαστικά πουθενά.

Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Η Μπλάνκα προσπαθεί να επιβιώσει στη σύγχρονη Βουλγαρία

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας