• Αθήνα
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 7.5°C / 10.7°C
    2 BF
    77%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    6°C 4.6°C / 7.4°C
    6 BF
    48%
  • Πάτρα
    Αραιές νεφώσεις
    9°C 4.0°C / 9.4°C
    2 BF
    77%
  • Ιωάννινα
    Σποραδικές νεφώσεις
    4°C 1.9°C / 3.8°C
    2 BF
    72%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    5°C 4.9°C / 8.0°C
    3 BF
    81%
  • Βέροια
    Αραιές νεφώσεις
    7°C 4.0°C / 7.0°C
    2 BF
    48%
  • Κοζάνη
    Ήπιες χιονοπτώσεις
    0°C 0.4°C / 3.4°C
    2 BF
    64%
  • Αγρίνιο
    Σποραδικές νεφώσεις
    7°C 6.8°C / 6.8°C
    2 BF
    92%
  • Ηράκλειο
    Ασθενείς βροχοπτώσεις
    12°C 11.8°C / 12.2°C
    3 BF
    74%
  • Μυτιλήνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    8°C 5.7°C / 7.9°C
    2 BF
    81%
  • Ερμούπολη
    Αυξημένες νεφώσεις
    11°C 8.8°C / 10.6°C
    1 BF
    63%
  • Σκόπελος
    Αυξημένες νεφώσεις
    10°C 10.2°C / 10.2°C
    7 BF
    60%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    12°C 11.9°C / 11.9°C
    7 BF
    54%
  • Λάρισα
    Αραιές νεφώσεις
    6°C 5.6°C / 6.8°C
    3 BF
    70%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 5.5°C / 8.8°C
    2 BF
    76%
  • Ρόδος
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 7.8°C / 7.8°C
    1 BF
    93%
  • Χαλκίδα
    Αυξημένες νεφώσεις
    8°C 7.5°C / 10.4°C
    3 BF
    76%
  • Καβάλα
    Αυξημένες νεφώσεις
    7°C 6.6°C / 6.6°C
    2 BF
    64%
  • Κατερίνη
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 5.8°C / 7.8°C
    3 BF
    59%
  • Καστοριά
    Αυξημένες νεφώσεις
    2°C 2.2°C / 2.2°C
    1 BF
    90%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο Χρήστος Πασσαλής κάνει με... «Ησυχία» το πρώτο του αυτόνομο βήμα

  • A-
  • A+
Η ταινία «Ησυχία 6-9» είναι η πρώτη «μοναχική» σκηνοθετική απόπειρα του δημιουργού που γνωρίσαμε ως συνιδρυτή της ομάδας Blitz, ως κινηματογραφικό ηθοποιό και ως συν-σκηνοθέτη μαζί με τον Σύλλα Τζουμέρκα | «Οι πέντε διάβολοι» της Λεά Μισιούς που καταπιάνεται και πάλι με τη γυναικεία εγγύτητα, με τους δεσμούς αίματος και τις αλυσίδες τους, με το ψέμα και την αλήθεια, σε μια ταινία απολαυστική στο υποδόριο χιούμορ και το φαντασιακό στοιχείο της, αλλά όχι αρκετά στιβαρή ή πειστική | «R.M.N.» του Κριστιάν Μουντζίου που φτιάχνει το μωσαϊκό της χώρας του προβάλλοντας και κριτικάροντας τη μισαλλοδοξία που ποτίζει το έδαφός της, όμως για πρώτη φορά οι ήρωές του είναι στερεοτυπικοί, οι ιδέες του σκόρπιες και το φινάλε μια ακατανόητα «εύκολη» λύση | «Λευκός θόρυβος» σε σκηνοθεσία Νόα Μπόμπακ | «Η ιστορία της γυναίκας μου» της Ιλντικο Ενιέντι | «Αγρια νύχτα» μια κωμική περιπέτεια σε σκηνοθεσία Τόμι Γουερκόλα | «Πιο πολύ από ποτέ» της Εμιλί Ατέφ | « Καραγκιόζης The Movie» των Ακη Καρρά, Χρήστου Λειβαδίτη, Αικατερίνης Παπαγεωργίου

Ησυχία 6-9 (Ελλάδα, 2022, 81΄)
★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Χρήστος Πασσαλής
 ηθοποιοί: Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής, Σοφία Κόκκαλη, Μαρία Σκουλά, Βασίλης Καραμπούλας, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Με μια μεγάλη, τολμηρή και ζηλευτή πορεία στο θέατρο (ως συνιδρυτής της ομάδας Blitz) και στο σινεμά (ως ηθοποιός σε ταινίες σαν το «Μαύρο Λιβάδι» και τον «Κυνόδοντα», αλλά και συν-σκηνοθέτης, με τον Σύλλα Τζουμέρκα, του «Η Πόλη και η Πόλη»), ο Χρήστος Πασσαλής κάνει το πρώτο του αυτόνομο βήμα στην κινηματογραφική σκηνοθεσία (παγκόσμια πρεμιέρα στο Κάρλοβι Βάρι), συναισθηματικό και ανθρωποκεντρικό, το οποίο ο ίδιος αναχαιτίζει με τις αισθητικές επιλογές του.

Κεντρικός ήρωάς του ο Αρης (ο Πασσαλής στον ρόλο), ένας νέος άνδρας που φτάνει σε μια έρημη παραθαλάσσια κωμόπολη για να πιάσει δουλειά «στις κεραίες». Μεγάλοι, πολυγωνικοί σχηματισμοί αποτυπώνουν ήχους που υπάλληλοι καταγράφουν και προσπαθούν να ερμηνεύσουν. Οι κάτοικοι είναι βυθισμένοι στην απώλεια: τα αγαπημένα, κοντινά τους πρόσωπα εξαφανίζονται ανεξήγητα και ξαφνικά, κάθε μέρα, αφήνοντας πίσω μόνο κασέτες με τη φωνή τους για να συντηρήσει τη μνήμη τους: τη θέλουν οι κάτοικοι αυτή τη μνήμη ή η επανάστασή τους είναι να ξεχάσουν, να κάνουν μια καινούργια αρχή; Ο Αρης θα γνωρίσει την Αννα (Αγγελική Παπούλια), μια εναλλακτική φαμ φατάλ, κι οι δυο τους θα ερωτευτούν – αλλά οι αδιάκοπες εξαφανίσεις δεν θ’ αφήσουν την αγάπη τους αλώβητη.

Με μια μεγάλη σεναριακή γενναιοδωρία, ο Πασσαλής μπολιάζει την ταινία του με αυθεντικό ρομαντισμό, αυτόν που συνδέεται με τις μεγάλες πράξεις, με το σκοτάδι, με τον θάνατο, με μια πεισματική άρνηση της βιομηχανοποίησης ενός κόσμου που δουλεύει σαν μηχανή. Μέσα σ’ αυτό το σύμπαν που χτίζει, η ερωτική ιστορία του ζευγαριού έχει στιγμές εθιστικές και σπαρακτικές, έχει ένα σχόλιο για την καταπίεση και τον εγκλωβισμό που φέρνει μαζί της η μνήμη, την επανεκτίμηση της ζωής, έχει στο art direction και στη φωτογραφία (του Γιώργου Καρβέλα) μια διάσταση καφκική, αλλά κι ένα βελούδινο βάθος, ειδικά στα νυχτερινά, έχει τα υπέροχα κοντινά του «μεγάλου» σινεμά, σε αντιδιαστολή με τα αυστηρά, λιτά, γεωμετρικά πλάνα του αυστηρού σινεμά της αποστασιοποίησης, μια α λα Ντέιβιντ Λιντς υπονόμευση της «κανονικότητας» του μικρού τόπου και μια, καθοριστική και στην πλοκή της, θαυμάσια δουλειά στην ηχοληψία (του Νίκου Εξαρχου) και τον σχεδιασμό ήχου (των Περσεφόνης Μήλιου και Κώστα Βαρυμποπιώτη). Αυτά, ωστόσο, τα τόσο γόνιμα, ζεστά και μαζί φιλοσοφικά στοιχεία, ο Πασσαλής επιλέγει να τα σφραγίσει σε μια επιτήδευση, ένα στιλιζάρισμα του αλλόκοτου, της σχεδόν μανιερίστικης ανταλλαγής λέξεων και εκφράσεων δυσλειτουργικότητας, σαν να μην εμπιστεύεται το συναίσθημα, την ικανότητά του ως σκηνοθέτης και «διαχειριστής» για 81 λεπτά αυτού του βάρους της ιστορίας του και να πρέπει να το αγκιστρώσει σε ευρήματα υποκριτικής, σεναρίου, πλανοθεσίας ακόμα, κρύβοντας καλά την ψυχή της ταινίας που, όποτε φανερώνεται, αληθινά συγκινεί.


Οι πέντε διάβολοι (Les cinq diables, Γαλλία, 2022, 103΄)
★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Λεά Μισιούς
 ηθοποιοί: Αντέλ Εξαρχόπουλος, Σάλι Ντραμέ, Σουάλα Εμάτι, Δάφνη Πατακιά

Η μικροσκοπική Βίκι με το τεράστιο σγουρό μαλλί, που κάνει τους συμμαθητές της να την κοροϊδεύουν, ζει με τη μαμά της, Ζοάν, που υπεραγαπά και τον μπαμπά της, Τζίμι, που προσπαθεί να μοιράζεται την τρυφερότητά του. Η Βίκι έχει την ικανότητα ν’ αποτυπώνει ακόμα και τις πιο ισχνές μυρωδιές και να τις παγιδεύει σε βαζάκια και στη μνήμη της. Οταν στο σπίτι έρθει η θεία της, ένα καλά κρυμμένο μυστικό θα έρθει στην επιφάνεια και θα οδηγήσει τη Βίκι, αλλά και τους γονείς της, σ’ ένα σκοτεινό οδοιπορικό.

Μετά την κριτική επιτυχία του «Ava» (και με συμμετοχή στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών στις Κάνες), η Λεά Μισιούς καταπιάνεται και πάλι με τη γυναικεία εγγύτητα, με τους δεσμούς αίματος και τις αλυσίδες τους, με το ψέμα και την αλήθεια, σε μια ταινία απολαυστική στο υποδόριο χιούμορ και το φαντασιακό στοιχείο της, αλλά όχι αρκετά στιβαρή ή πειστική ώστε ν’ αποκτήσει ουσιαστική σημασία όπως, προφανώς, είναι ο στόχος της.


R.M.N. (Ρουμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Σουηδία, 2022, 125΄)
★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Κριστιάν Μουντζίου
 ηθοποιοί: Μαρίν Γκριγκόρε, Γιουντίτ Στέιτ

Επειτα από κάποια χρόνια δουλειάς στη Γερμανία, ο Ματίας εγκαταλείπει τη θέση του οργισμένος με το αφεντικό του που τον αποκάλεσε «Τσιγγάνο» κι επιστρέφει στο χωριό του, χωμένο στα δάση της Τρανσιλβανίας, για να ξανασυνδεθεί με την οικογένειά του. Το χωριό έχει ερημώσει και η ιδιοκτήτρια του τοπικού εργοστασίου (και πρώην ερωμένη του Ματίας) αναγκάζεται να προσλάβει εργάτες από την Αφρική για να προλάβει τις απαιτήσεις της παραγωγής. Ενας τόπος όπου ζουν άνθρωποι πολλών, διαφορετικών καταγωγών και καταβολών, αντί να αντιμετωπίσει με ζεστασιά το «ξένο», βυθίζεται όλο και πιο πολύ σ’ έναν θρησκευτικού φονταμενταλισμού ρατσισμό.

Πάντα καίριος, πάντα ικανός να συνδέει τον ρεαλισμό, την πολιτική αιχμή και το μεταφυσικό στοιχείο, εδώ ο Ρουμάνος σκηνοθέτης τού «4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες», της «Αποφοίτησης», του «Πίσω από τους λόφους», ο Μουντζίου, φτιάχνει το μωσαϊκό της χώρας του προβάλλοντας και κριτικάροντας τη μισαλλοδοξία που ποτίζει το έδαφός της, όμως για πρώτη φορά οι ήρωές του είναι στερεοτυπικοί, οι ιδέες του σκόρπιες και το φινάλε μια ακατανόητα «εύκολη» λύση.


Λευκός θόρυβος (White noise, ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, 2022, 136΄)
​​​​​​​★★☆☆☆

 σκηνοθεσία: Νόα Μπόμπακ
 ηθοποιοί: Ανταμ Ντράιβερ, Γκρέτα Γκέργουιγκ, Ντον Τσιντλ

Σε μια πανεπιστημιούπολη-πρότυπο, ο Τζακ είναι ο δημοφιλέστερος, γοητευτικότερος καθηγητής, η Μπαμπέτ, η γυναίκα του, κάνει μαθήματα γυμναστικής σε συνταξιούχος, οι δυο τους, όπως και η πολυπληθής οικογένειά τους με παιδιά διαφόρων ηλικιών (και) από προηγούμενες σχέσεις, φοβούνται όσο τίποτα τον θάνατο και προσπαθούν αγωνιωδώς να προφυλαχθούν από αυτόν.

Ο Νεοϋορκέζος σκηνοθέτης που μας χάρισε την απλότητα και την ευαισθησία ταινιών σαν το «Frances Ha» και την «Ιστορία γάμου», κάνει την… αποκοτιά να διασκευάσει το μεταμοντέρνο μυθιστόρημα του Ντον ντε Λίλο από το 1985. Ωστόσο, η συγγραφική μανία και μαγεία του βιβλίου μεταφέρεται στην οθόνη ως μια ταινία χαοτική, κουραστικά βερμπαλιστική και καρικατουρίστικη, έστω και τους δυο πρωταγωνιστές ν’ αγκαλιάζουν τους ήρωές τους με αγάπη.


Η ιστορία της γυναίκας μου (A feleségem története, Ουγγαρία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, 169΄)
​​​​​​​★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Ιλντικο Ενιέντι 
 ηθοποιοί: Λεά Σεντού, Γέιζ Νάμπερ, Λουί Γκαρέλ

Ο Γιάκομπ, ένας καπετάνιος με έντονα πάνω του τα δείγματα έλλειψης (γυναικείας) φροντίδας, στοιχηματίζει μ’ έναν φίλο, σ’ ένα καφέ του Μεσοπολέμου, ότι θα παντρευτεί την πρώτη γυναίκα που θα περάσει το κατώφλι. Αυτή τυχαίνει να είναι η πανέμορφη Λίζι, ατίθασο πνεύμα με λαχτάρα για ζωή, η οποία αρχικά θα ξαφνιάσει τον Γιάκομπ με την τρυφερότητά της, αλλά σταδιακά θα τον γεμίσει υποψίες ότι τον απατά. Η Ιλντικο Ενιέντι, πέντε χρόνια μετά το «Η ψυχή και το σώμα» (και με συμμετοχή στο Διαγωνιστικό των Κανών 2021), διασκευάζει το μυθιστόρημα του Ούγγρου συγγραφέα Μιλάν Φιστ, μια καταγραφή της προδοσίας ενός γάμου και, μαζί, της διάσπασης της Ευρώπης. Με υπέροχα ντεκόρ, λυρική εικόνα και γοητευτικούς πρωταγωνιστές (η Λεά Σεντού φέρνει στον νου τη Λένα Ολιν της «Αβάσταχτης ελαφρότητας του είναι»), μ’ ένα άνοιγμα που παραπέμπει στα ηθικά διλήμματα και την ανθρώπινη αθωότητα των παλαιότερων ταινιών του Λαρς φον Τρίερ, η ταινία παρασύρεται σε μια, ίσως, πρόθεση πλήρους αποτύπωσης του βιβλίου, με αποτέλεσμα να ξετυλίγεται φλύαρα και ολοένα και πιο αδύναμα, χάνοντας την ιδιαιτερότητα της εποχής και εστιάζοντας σε μια περιγραφή σχέσεων πολυ-ιδωμένων στο σινεμά.


Αγρια νύχτα (Violent night, ΗΠΑ, 2022, 112΄)
​​​​​​​★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Τόμι Γουερκόλα 
 ηθοποιοί: Ντέιβιντ Χάρμπορ, Τζον Λεγκουιζάμο

Ο Αγιος Βασίλης, με την πυκνή γενειάδα, την πληθωρική κορμοστασιά και τα κόκκινα ρούχα του, είναι έτοιμος να μοιράσει δώρα την παραμονή των Χριστουγέννων, την άγια αυτή νύχτα. Η οποία θα μετατραπεί σε ξέσαλα άγρια, όταν το πρότυπο της καλοσύνης θ’ αναγκαστεί να τα βάλει με μια συμμορία μισθοφόρων και να τιμωρήσει όλα τα «άτακτα» αγόρια. Ο σκηνοθέτης τού «Τι συνέβη στη Δευτέρα» μετατρέπει τον «πραγματικό» Αγιο Βασίλη σε τιμωρό που ρίχνει απενοχοποιημένο ξυλίκι, σε μια κωμική περιπέτεια που ξεκινά με μια χαριτωμένη έως και ανατρεπτική ιδέα αλλά, προοδευτικά, την εγκαταλείπει για μια κοινότοπη δράση με άφθονο μπουνίδι.


Πιο πολύ από ποτέ (Plus que jamais, Γαλλία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, 2022, 123΄)
​​​​​​​★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Εμιλί Ατέφ 
 ηθοποιοί: Βίκι Κριπς, Γκασπάρ Ουλιέλ

Η Ελέν και ο Ματιέ είναι ένα αγαπημένο ζευγάρι – ή ήταν μέχρι τώρα, όταν η Ελέν διαγιγνώσκεται με μια ασθένεια που πιθανότατα θ’ αποβεί μοιραία. Οσο ο Ματιέ προσπαθεί να τη στηρίξει και να τη συντρέξει τόσο η Ελέν έχει ανάγκη τη μοναξιά και την ενδοσκόπησή της. Ή τη συντροφιά ενός άλλου ασθενούς, του Μίστερ, ο οποίος μοιάζει να είναι ο μόνος που την καταλαβαίνει. Η σκηνοθέτις που πριν από λίγα χρόνια μάς πήγε μια βόλτα στη ζωή και την ψυχοσύνθεση της Ρόμι Σνάιντερ με το «3 μέρες στο Κιμπερόν», χτίζει μια διατριβή πάνω στη ζωή και τον θάνατο, τα όρια της συνύπαρξης και της ανυπαρξίας, το πού βρίσκεται η αισιοδοξία μέσα στο σκοτάδι. Η Βίκι Κριπς, διάφανη και δυνατή, δίνει μια αξιομνημόνευτη ερμηνεία, η παρουσία του Γκασπάρ Ουλιέλ, που έφυγε τόσο πρόωρα στην αρχή αυτής εδώ της χρονιάς, δίνει στο φιλμ μια συγκινητική αίσθηση του φευγαλέου της ζωής, όμως η Ατέφ ντύνει μια έτσι κι αλλιώς δύσκολα διαχειρίσιμη ιδέα με μια σοβαροφάνεια και μια επιμονή στο συναίσθημα, σχεδόν χειριστική και σίγουρα εξαντλητική.


Καραγκιόζης The Movie (Ελλάδα, 2022, 74΄)
​​​​​​​​​​​​​​★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Ακης Καρράς, Χρήστος Λειβαδίτης, Αικατερίνη Παπαγεωργίου
 με τις φωνές των: Αθου Δανέλλη, Ελενας Μαραγκού

Ο διοικητής του μικρού χωριού είναι εξοργισμένος. Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι αναλφάβητοι κι αναγκάζεται ο ίδιος να τους εξυπηρετεί με αλληλογραφία και γραφειοκρατία. Με την εξαιρετική ιδέα του Χατζηαβάτη όμως, ο Καραγκιόζης, που φυσικά έχει κάνει όλες τις σπουδές στα πάντα κι είναι γραμματιζούμενος, θ’ αναλάβει τη νεοσύστατη θέση του Δημόσιου Γραμματέα! Πρώτη μεγάλου μήκους ελληνική παραγωγή κινουμένων σχεδίων (επίτευγμα από μόνο του), μεταφέρει σε μεγάλη οθόνη τη γνώριμη φιγούρα του θεάτρου σκιών, σε μια χαριτωμένη και καλόκαρδη ιστορία. Ως προς το animation, η κίνηση των ηρώων και των ζώων μοιάζει μηχανική (όχι από πρόθεση, όπως θα ήταν μια αναφορά στις παραδοσιακές ιδιότυπες μαριονέτες), ενώ το σενάριο είναι μια απλουστευμένη ιστορία που δεν προσπαθεί να φέρει τον Καραγκιόζη στον σημερινό κόσμο, ούτε να διευρύνει τις αναφορές του, παίζοντας ανάμεσα στο ντεκόρ και το διοικητικό πλαίσιο της Τουρκοκρατίας, χωρίς να την ονομάζει, την ώρα που η κυρία Καραγκιόζη… φορά scrunchie στα μαλλιά της. Παρ’ όλα αυτά, η ταινία έχει μια καλόκαρδη αφέλεια που δεν θα απογοητεύσει τα παιδιά της εορταστικής περιόδου.

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΣΙΝΕΜΑ
Η βίαια συντηρητική και διεφθαρμένη εικόνα της επαρχιακής Τουρκίας
Στις «Μέρες ξηρασίας» ο Τούρκος δημιουργός Εμίν Αλπέρ συνεργάζεται ξανά στην παραγωγή με τη Horsefly του Γιώργου Τσούργιαννη κι επωφελείται από τη διεύθυνση φωτογραφίας του Χρήστου Καραμάνη.
Η βίαια συντηρητική και διεφθαρμένη εικόνα της επαρχιακής Τουρκίας
ΣΙΝΕΜΑ
Από την ισλανδική «Χώρα του Θεού» στην πακιστανική «Γη της Χαράς»
Η νέα δημιουργία του Ισλανδού Χλινούρ Παλμασόν είναι μια αλλόκοτη και οικεία, σαν τον ισλανδικό πολιτισμό, ταινία για το ευάλωτο της Πίστης, την αμφισβήτηση του Θεού και του καθ’ ομοίωσίν Του ανθρώπου.
Από την ισλανδική «Χώρα του Θεού» στην πακιστανική «Γη της Χαράς»
ΣΙΝΕΜΑ
«Πίσω από τις θημωνιές» πατρίς, θρησκεία, οικογένεια...
Η Ασημίνα Προέδρου στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της παρατηρεί μια οικογένεια αναγνωρίσιμη, ανθρώπους απορημένους γιατί ο κόσμος δεν τους προστάτευσε από τους εαυτούς τους και από την Ιστορία.
«Πίσω από τις θημωνιές» πατρίς, θρησκεία, οικογένεια...
ΣΙΝΕΜΑ
Το ντεμπούτο ενός τολμηρού Ουκρανού και η επιστροφή του Φατίχ Ακίν
«Ο όρκος του Παμφίρ» που έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο του Φεστιβάλ Κανών δίνει τα καλύτερα διαπιστευτήρια στον σκηνοθέτη Ντμίτρο Σουκολίτκι-Σόμπτσουκ για μια μεγάλη καλλιτεχνική καριέρα
Το ντεμπούτο ενός τολμηρού Ουκρανού και η επιστροφή του Φατίχ Ακίν
ΣΙΝΕΜΑ
Ο Αρονόφσκι αποκαλύπτει το τίμημα της αγάπης
Ο θεατής μπορεί μέσα από τη «Φάλαινα» του Ντάρεν Αρονόφσκι να αναλογιστεί το υπέρμετρο κόστος των κοινωνικών και θρησκευτικών επιταγών και να νιώσει την οδύνη της περιθωριοποίησης.
Ο Αρονόφσκι αποκαλύπτει το τίμημα της αγάπης
ΣΙΝΕΜΑ
Ο κύριος Γουίλιαμς, ο Καραβάτζιο και μια μυθιστοριογράφος
Με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας, ο Νοτιοαφρικανός σκηνοθέτης Ολιβερ Ερμάνους στην ταινία «Αισθάνομαι ζωντανός» αναλαμβάνει να διασκευάσει το «Ikiru» του 1952 του Ακίρα Κουροσάουα, σε σενάριο του Καζούο...
Ο κύριος Γουίλιαμς, ο Καραβάτζιο και μια μυθιστοριογράφος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας