• Αθήνα
    Αραιές νεφώσεις
    5°C 2.1°C / 6.3°C
    4 BF
    65%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    5°C 3.5°C / 6.3°C
    5 BF
    36%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    8°C 6.6°C / 9.0°C
    4 BF
    51%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    3°C 1.9°C / 2.7°C
    4 BF
    30%
  • Αλεξανδρούπολη
    Σποραδικές νεφώσεις
    3°C 2.9°C / 3.5°C
    5 BF
    56%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    4°C 2.0°C / 4.3°C
    2 BF
    36%
  • Κοζάνη
    Σποραδικές νεφώσεις
    -2°C -1.6°C / 0.6°C
    4 BF
    31%
  • Αγρίνιο
    Σποραδικές νεφώσεις
    3°C 2.9°C / 2.9°C
    2 BF
    39%
  • Ηράκλειο
    Αραιές νεφώσεις
    8°C 6.1°C / 8.8°C
    6 BF
    74%
  • Μυτιλήνη
    Αραιές νεφώσεις
    5°C 1.8°C / 4.9°C
    6 BF
    70%
  • Ερμούπολη
    Αυξημένες νεφώσεις
    6°C 4.9°C / 6.4°C
    7 BF
    72%
  • Σκόπελος
    Αραιές νεφώσεις
    5°C 1.8°C / 4.7°C
    3 BF
    52%
  • Κεφαλονιά
    Σποραδικές νεφώσεις
    8°C 7.9°C / 7.9°C
    2 BF
    46%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    5°C 3.4°C / 6.7°C
    4 BF
    36%
  • Λαμία
    Αυξημένες νεφώσεις
    4°C 3.4°C / 4.9°C
    3 BF
    52%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    9°C 8.8°C / 8.8°C
    5 BF
    57%
  • Χαλκίδα
    Αραιές νεφώσεις
    2°C 1.6°C / 6.0°C
    5 BF
    86%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    6°C 5.3°C / 6.0°C
    3 BF
    41%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    4°C 3.6°C / 5.0°C
    2 BF
    44%
  • Καστοριά
    Ελαφρές νεφώσεις
    -2°C -1.7°C / -1.7°C
    2 BF
    41%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η επιστροφή του Σωτήρη Γκορίτσα και της νεοελληνικής ανατομίας του

  • A-
  • A+
Η Γιορτή του Σινεμά! Τη σημερινή ημέρα, Πέμπτη 27 Οκτωβρίου, θα τη θυμόμαστε, ελπίζουμε, τα επόμενα χρόνια ως την αρχή ενός θεσμού που όλο και θα διευρύνεται. Πάντως, για σήμερα, σε όλα τα σινεμά, σε όλη την Ελλάδα, βλέπετε όποια ταινία θέλετε, καινούργια ή παλαιότερη, με εισιτήριο μόνο 2 ευρώ! Δείτε λοιπόν στη μεγάλη οθόνη: «Εκεί που ζούμε» του Σωτήρη Γκορίτσα, μια ταινία όπου οι περιγραφές των ελληνικών κακώς κειμένων μοιάζουν με ευθυμογράφημα, παρότι ο θεατής καταλήγει να γελά με τα χάλια του/μας. Δεν είναι, όμως, αυτό το μεγαλύτερο ατού της ταινίας... | «Ο άγνωστος», η δεύτερη ταινία του Τόμας Μ. Ράιτ, βασισμένη σε πραγματική ιστορία όπως την κατέγραψε η Κέιτ Κυριακού στο βιβλίο της «The Sting» | «Παγίδα» του δύο φορές υποψήφιου για Οσκαρ Διεθνούς Ταινίας Ολλανδο-Παλαιστίνιου σκηνοθέτη Χάνι Αμπού-Ασάντ | «Φρανς» του Μπρουνό Ντιμόν

Εκεί που ζούμε (Ελλάδα, 2022, 90’)
★★★☆☆

 Σκηνοθεσία: Σωτήρης Γκορίτσας
 Ηθοποιοί: Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Στέλιος Μάινας, Μάκης Παπαδημητρίου, Χριστίνα Τσάφου, Μαρία Καλλιμάνη, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Ναταλία Τσαλίκη, Αργύρης Μπακιρτζής, Γιούλικα Σκαφιδά, Τάκης Σακελλαρίου, Μαίρη Μηνά, Λένα Παπαληγούρα

Η προηγούμενη γενιά, η γενιά των γονιών μας, που έζησε τα νιάτα της στα 70ς της μεταπολίτευσης και θα άλλαζε τον κόσμο, πώς να νιώθει σήμερα; Ποια Ελλάδα παρέδωσε στα παιδιά της; Αισθάνεται την ήττα ή την ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση -όχι μόνο της οικονομικής, αλλά της βαθιάς ηθικής κρίσης; Και οι σημερινοί 35χρονοι, όπως ο Αντώνης, ένας νεαρός άφραγκος (πλην τίμιος) δικηγόρος, που αγωνίζεται να πληρώσει το νοίκι του, πόση απόγνωση νιώθει στην καθημερινή του σύγκρουση με τη διαφθορά και την εκμετάλλευση; Ειδικά σήμερα, την ημέρα των γενεθλίων του. Πόσο άδικο είναι που έχει σπαταλήσει τα νιάτα του επιβιώνοντας κι όχι ζώντας; Εδώ καταλήξαμε. Εδώ ζούμε.

Ο Σωτήρης Γκορίτσας («Απ’ το χιόνι», «Βαλκανιζατέr», «Brazilero», «Παρέες») επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, δώδεκα χρόνια μετά το «Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα». Πατώντας στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Χρίστου Κυθρεώτη, αλλά προσφέροντας τη δική του καυστικά κριτική, πικρά χιουμοριστική, τρυφερή ανάγνωση, ακολουθεί τον Αντώνη σε ένα διαφορετικό road trip. Μία διαδρομή συμφιλίωσης με τον πατέρα του, μια βόλτα αποκαθήλωσης ονείρων και προσδοκιών, μια καθυστερημένη ενηλικίωση.

Πάντα σε ρόλο κοινωνικού ανατόμου, όμως ποτέ σοβαροφανής, ο Γκορίτσας κι εδώ αποφεύγει την όποια επιτηδευμένη βαρύτητα ή υπογράμμιση μηνυμάτων. Οι περιγραφές των ελληνικών κακώς κειμένων μοιάζουν με ευθυμογράφημα, παρότι ο θεατής καταλήγει να γελά με τα χάλια του/μας. Δεν είναι, όμως, αυτό το μεγαλύτερο ατού της ταινίας, αντίθετα κάποιες στιγμές το χιούμορ της ατάκας παλιώνει.

Η δύναμή της βρίσκεται στη συγκίνηση, στη σχέση πατέρα - γιου, στον κινηματογραφικό διάλογο του παλαιού με το νέο, στην παραδοχή της αποτυχίας, που, κοίτα να δεις, αυτή μόνο οδηγεί στον προορισμό του ταξιδιού: στη γαλήνη, στην εξιλέωση.


Ο άγνωστος (The stranger, Αυστραλία, 2022, 117’)
★★★½☆

 Σκηνοθεσία: Τόμας Μ. Ράιτ
 Ηθοποιοί: Τζόελ Ετζερτον, Σον Χάρις

Εισπνέεις καθαρό αέρα. Καθώς εκπνέεις, αφήνεις να φύγουν όλα τα μαύρα στοιχεία από μέσα σου. Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο. Ο Χένρι είναι ένας μεσόκοπος, αποστεωμένος, λιγομίλητος άντρας, μόνος, ένας, ίσως, τυχοδιώκτης, που παίρνει την κάθε του επόμενη ανάσα με τη βοήθεια εισπνεόμενου -ο καιρός που του απομένει δεν είναι πολύς και το ξέρει. Σε μια τυχαία συνάντηση, στην ερημιά της Δυτικής Αυστραλίας, θα γνωρίσει τον Μαρκ, συμπαθή μικροκακοποιό. Καθώς ο Μαρκ θα προτείνει στον Χένρι να τον «βάλει» σε μια «δουλειά», ο Χένρι μοιάζει να ενδιαφέρεται, απλώς «αρνείται τη βία». Η δουλειά είναι μέρος μιας μεγάλης οργάνωσης του εγκλήματος κι οι δυο άντρες, σιγά σιγά, με ελάχιστες κουβέντες, θα έρθουν τόσο κοντά, ώστε ν’ αρχίσουν να μοιάζουν. Οχι κι όταν είναι χώρια, όταν ο Μαρκ αποκαλύπτεται ως μυστικός πράκτορας και single father ενός μικρού αγοριού.

Στη δεύτερη ταινία του (μετά το «Acute Misfortune»), με πρεμιέρα στο Ενα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Κανών, βασισμένη σε πραγματική ιστορία όπως την κατέγραψε η Κέιτ Κυριακού στο βιβλίο της, «The Sting», ο κατά τα άλλα ηθοποιός Τόμας Μ. Ράιτ καταπιάνεται με το πρόσωπο του καλού και του κακού, της μοναξιάς και της εθελουσίας εξόδου από την κοινωνία, έννοιες και φιγούρες ταυτόσημες σ’ ένα σύμπαν –το δικό μας– όπου καθετί που βλέπουμε είναι ταυτόχρονα αντανάκλαση του αντίθετού του.

Ακουμπώντας στοργικά στο έργο του Ντέιβιντ Λιντς, ο Ράιτ σκηνοθετεί περίτεχνα και, μαζί, χαμηλότονα, μια ταινία γεμάτη ανησυχία, αμηχανία, ενδοσκόπηση, στην αιχμή της πραγματικότητας και της παραίσθησης, για ν’ αποτυπώσει τη μορφή της βίας, τον τρόμο που κρύβει μέσα της η «κανονικότητα». Ο Ολιβερ Κόουτς γράφει μια ανατριχιαστική ηχητική μπάντα, ο Σαμ Τσίπλιν στη φωτογραφία πλησιάζει αδιάκριτα τα πρόσωπα και στήνει διπλά είδωλα ακόμα κι εκεί όπου δεν υπάρχουν, οι δύο πρωταγωνιστές δίνουν σπουδαίες ερμηνείες, κρυμμένες στις σκιές, φειδωλές στα στοιχεία που μοιράζονται, γι’ αυτό και σαρωτικά δυνατές. Η αστυνομική πλοκή περνά σε δεύτερη μοίρα, για ν’ αναδείξει την ανθρώπινη σχέση, τη σύγκρουση της εμπιστοσύνης και της καχυποψίας, το απαλό σκέπασμα εφιαλτικών πράξεων. Αυτή η συγκλονιστική ισορροπία δεν διατηρείται ώς το φινάλε, το οποίο ξεφεύγει από τον έλεγχο, σ’ ένα μελόδραμα πιο εύκολο απ’ ό,τι αξίζει το ώς εκεί φιλμ, όμως το «The stranger» παραμένει μια από τις ωραιότερες ταινίες της σεζόν, ειδικά για όσους δεν προτιμούν τις απόλυτες απαντήσεις στα υπαρξιακά ερωτήματα.


Παγίδα (Huda’s Salon, Αίγυπτος, Ολλανδία, Παλαιστίνη, Κατάρ, 2021, 91’)
★★½☆☆

 Σκηνοθεσία: Χάνι Αμπού-Ασάντ
 Ηθοποιοί: Μαϊζά Αμπντ Ελχαντί, Αλί Σουλιμάν, Μανάλ Αγουάντ

Ο δύο φορές υποψήφιος για Οσκαρ Διεθνούς Ταινίας («Παράδεισος τώρα» και «Ομάρ») Ολλανδο-Παλαιστίνιος σκηνοθέτης ξεπερνά τον εαυτό του σε σεναριακή και σκηνοθετική δεξιοτεχνία μ’ ένα θρίλερ που ξαφνιάζει, αλλά χάνει τον ειρμό, όταν προσπαθεί να το «μεταφράσει» σε φεμινιστικό «κατηγορώ».

Στη Βηθλεέμ, στα κατεχόμενα της Παλαιστίνης, δύο γυναίκες κουβεντιάζουν: η Ριμ που φτιάχνει τα μαλλιά της και η κομμώτρια Ούντα. Αυτή η τόσο συνηθισμένη, τόσο χαρακτηριστική γυναικεία στιγμή θα πάρει απρόσμενη τροπή, όταν η Ούντα, ξαφνικά, θα ναρκώσει τη Ριμ και θα τη φωτογραφήσει γυμνή δίπλα σ’ έναν άντρα. Η Ούντα είναι κατάσκοπος των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και, αν η Ριμ δεν θέλει να δει τις φωτογραφίες ο αυταρχικός άντρας της, θα πρέπει να γίνει κι αυτή.

Δύο συναρπαστικές ηθοποιοί αναλαμβάνουν τους δύο πολύπλευρους πρωταγωνιστικούς ρόλους, σ’ ένα φιλμ που εναλλάσσει το φως με το σκοτάδι τόσο ακαριαία όσο και την ασφάλεια με τον κίνδυνο. Εμπνευσμένος από πραγματικά γεγονότα, ο Αμπού-Ασάντ κάνει ένα διαφορετικό πορτρέτο της πολιορκημένης ζωής στην Παλαιστίνη απ’ ό,τι άλλο έχουμε ώς τώρα δει και δίνει στην ταινία του μαεστρικό ρυθμό. Η έντονη επιθυμία του, ωστόσο, να καταδείξει την καταπίεση όχι όλων, αλλά ειδικά των γυναικών, στον ταλαιπωρημένο τόπο, η χρήση των «επεξηγηματικών» μεσότιτλων, τα αμφιλεγόμενα κίνητρα της Ούντα, μια παρωχημένη ματιά στον ορισμό της θηλυκότητας, τον ωθεί σε ηρωίδες που, σταδιακά, γίνονται όλο και πιο ξύλινες, όλο και λιγότερο πειστικές.


Φρανς (France, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βέλγιο, 2021, 133’)
★★☆☆☆

 Σκηνοθεσία: Μπρουνό Ντιμόν
 Ηθοποιοί: Λεά Σεντού, Μπλανς Γκαρντέν, Μπενζαμέν Μπιολέ

Ο Μπρουνό Ντιμόν, ο δημιουργός που από τα 90s και τη «Ζωή του Ιησού» ώς την πρόσφατη, ολόδική του «Ιωάννα της Λορένης», απέδωσε την ψυχοσύνθεση των αντι-ηρώων του περιθωρίου, με αβυσσαλέα μαύρο χιούμορ κι έναν ανηλεή κυνισμό: τώρα, με συμμετοχή και στο Φεστιβάλ Κανών, καταπιάνεται με την τάξη του πλούτου και τους opinion makers, αλλά χωρίς να διαπερνά την επιφάνεια που κριτικάρει.

Η Φρανς ντε Μερ είναι η διασημότερη τηλεοπτική δημοσιογράφος στη Γαλλία (ναι, το όνομά της είναι εξόφθαλμα συμβολικό). Μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα σε talk shows και αποστολές σε εμπόλεμες ζώνες, τις οποίες μεταχειρίζεται με την ίδια αίσθηση του… σκηνοθέτη κομπάρσων. Είναι η βασίλισσα των 24ωρων ειδήσεων, με την υπερδραματοποίηση και τη βιασύνη τους. Ωσπου, για πρώτη φορά, θα γίνει η ίδια στόχος των ειδήσεων και των social media, όταν βρεθεί υπαίτια για το τρακάρισμα και τον τραυματισμό ενός μετανάστη. Από εκείνη τη στιγμή, η Φρανς θα αρχίσει να μετατρέπεται από καρχαρίας του χειρισμού του κοινού σε ευσυγκίνητο ψαράκι, από θύτης σε θύμα.

Απολαυστικά καυστικό στην καρδιά του, το φιλμ επιμηκύνει τη δράση και τα μηνύματά του σε βαθμό εξαντλητικών παρακάμψεων, επιμένει στις θέσεις του με τρόπο εξίσου χειριστικό και διδακτικό με της ηρωίδας του, υπερτονίζει, τελικά, τις προθέσεις του με αυταρέσκεια και φλυαρία.

Ακολουθήστε μας στο Google news
Google News
ΣΙΝΕΜΑ
Η βίαια συντηρητική και διεφθαρμένη εικόνα της επαρχιακής Τουρκίας
Στις «Μέρες ξηρασίας» ο Τούρκος δημιουργός Εμίν Αλπέρ συνεργάζεται ξανά στην παραγωγή με τη Horsefly του Γιώργου Τσούργιαννη κι επωφελείται από τη διεύθυνση φωτογραφίας του Χρήστου Καραμάνη.
Η βίαια συντηρητική και διεφθαρμένη εικόνα της επαρχιακής Τουρκίας
ΣΙΝΕΜΑ
Από την ισλανδική «Χώρα του Θεού» στην πακιστανική «Γη της Χαράς»
Η νέα δημιουργία του Ισλανδού Χλινούρ Παλμασόν είναι μια αλλόκοτη και οικεία, σαν τον ισλανδικό πολιτισμό, ταινία για το ευάλωτο της Πίστης, την αμφισβήτηση του Θεού και του καθ’ ομοίωσίν Του ανθρώπου.
Από την ισλανδική «Χώρα του Θεού» στην πακιστανική «Γη της Χαράς»
ΣΙΝΕΜΑ
«Πίσω από τις θημωνιές» πατρίς, θρησκεία, οικογένεια...
Η Ασημίνα Προέδρου στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της παρατηρεί μια οικογένεια αναγνωρίσιμη, ανθρώπους απορημένους γιατί ο κόσμος δεν τους προστάτευσε από τους εαυτούς τους και από την Ιστορία.
«Πίσω από τις θημωνιές» πατρίς, θρησκεία, οικογένεια...
ΣΙΝΕΜΑ
Το ντεμπούτο ενός τολμηρού Ουκρανού και η επιστροφή του Φατίχ Ακίν
«Ο όρκος του Παμφίρ» που έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο του Φεστιβάλ Κανών δίνει τα καλύτερα διαπιστευτήρια στον σκηνοθέτη Ντμίτρο Σουκολίτκι-Σόμπτσουκ για μια μεγάλη καλλιτεχνική καριέρα
Το ντεμπούτο ενός τολμηρού Ουκρανού και η επιστροφή του Φατίχ Ακίν
ΣΙΝΕΜΑ
Ο Αρονόφσκι αποκαλύπτει το τίμημα της αγάπης
Ο θεατής μπορεί μέσα από τη «Φάλαινα» του Ντάρεν Αρονόφσκι να αναλογιστεί το υπέρμετρο κόστος των κοινωνικών και θρησκευτικών επιταγών και να νιώσει την οδύνη της περιθωριοποίησης.
Ο Αρονόφσκι αποκαλύπτει το τίμημα της αγάπης
ΣΙΝΕΜΑ
Ο κύριος Γουίλιαμς, ο Καραβάτζιο και μια μυθιστοριογράφος
Με πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας, ο Νοτιοαφρικανός σκηνοθέτης Ολιβερ Ερμάνους στην ταινία «Αισθάνομαι ζωντανός» αναλαμβάνει να διασκευάσει το «Ikiru» του 1952 του Ακίρα Κουροσάουα, σε σενάριο του Καζούο...
Ο κύριος Γουίλιαμς, ο Καραβάτζιο και μια μυθιστοριογράφος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας