• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    28°C 25.6°C / 29.0°C
    3 BF
    35%
  • Θεσσαλονίκη
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 25.5°C / 29.9°C
    2 BF
    40%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    28°C 24.0°C / 27.7°C
    0 BF
    32%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    20°C 19.9°C / 19.9°C
    1 BF
    68%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.9°C / 24.9°C
    2 BF
    53%
  • Βέροια
    Αυξημένες νεφώσεις
    27°C 25.0°C / 27.9°C
    0 BF
    40%
  • Κοζάνη
    Αραιές νεφώσεις
    21°C 21.4°C / 23.4°C
    2 BF
    37%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    24°C 24.1°C / 24.1°C
    2 BF
    33%
  • Ηράκλειο
    Ελαφρές νεφώσεις
    24°C 22.8°C / 25.2°C
    2 BF
    73%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    26°C 25.7°C / 25.7°C
    4 BF
    54%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.8°C / 28.4°C
    4 BF
    39%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    27°C 27.3°C / 27.3°C
    4 BF
    66%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    25°C 25.4°C / 25.4°C
    4 BF
    85%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    25°C 24.9°C / 24.9°C
    0 BF
    41%
  • Λαμία
    Ελαφρές νεφώσεις
    27°C 21.5°C / 27.8°C
    3 BF
    33%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    26°C 25.8°C / 26.0°C
    4 BF
    73%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.8°C / 29.0°C
    2 BF
    39%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    25°C 25.1°C / 25.1°C
    2 BF
    34%
  • Κατερίνη
    Αραιές νεφώσεις
    28°C 25.7°C / 28.6°C
    2 BF
    32%
  • Καστοριά
    Αραιές νεφώσεις
    24°C 23.5°C / 23.5°C
    1 BF
    48%
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η χαμένη κόρη, η Μαϊσάμπελ κι ένας απογοητευτικός Νάνι Μορέτι

  • A-
  • A+
Επιτέλους, βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες η ταινία της Μάγκι Τζίλενχαλ «Η χαμένη κόρη» που, βασισμένη σε μυθιστόρημα της Ελενα Φεράντε, γυρίστηκε εν μέρει στις Σπέτσες, με πρωταγωνίστρια την Ολίβια Κόλμαν, αλλά και με αρκετούς Ελληνες ηθοποιούς στο καστ της και, βέβαια, με τη Μόνικα να υπογράφει το σάουντρακ | Δείτε ακόμα: «Μαϊσάμπελ» σε σκηνοθεσία Ισιάρ Μπολέιν, μια ταινία που σημείωσε εισπρακτική επιτυχία στην Ισπανία και τιμήθηκε με τρία Γκόγια | «Τα τρία πατώματα» του Νάνι Μορέτι. Ο ανέκαθεν αριστερός και λάτρης της ανθρώπινης αδυναμίας ή ιδιαιτερότητας, κάνει ένα τηλεοπτικής κοινοτοπίας μελόδραμα, που αντιμετωπίζει τη σύγχρονη κοινωνία με τρόμο και συντηρητισμό | σε επανέκδοση το «Blow-Up» του Μικελάντζελο Αντονιόνι με τους τους Ντέιβιντ Χέμινγκς και Βανέσα Ρέντγκρέιβ.

Η χαμένη κόρη (The lost daughter, ΗΠΑ, Ην. Βασίλειο, Ισραήλ, Ελλάδα, 2021, 122’)
★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Μάγκι Τζίλενχαλ
 ηθοποιοί: Ολίβια Κόλμαν, Τζέσι Μπάκλεϊ, Ντακότα Τζόνσον, Πίτερ Σάρσγκαρντ

Βασισμένη στο μυθιστόρημα της Ελενα Φεράντε, η Μάγκι Τζίλενχαλ δοκιμάζεται για πρώτη φορά στη σκηνοθεσία κι αποδεικνύεται τολμηρή κι αποφασισμένη –όσο κι αν η ταινία, από το πρωτογενές υλικό της, στήνει ένα πολύπλοκο σκηνικό, για να πει κάτι μάλλον περιορισμένο.

Η Λήδα είναι μια μεσήλικη, φαινομενικά αυτάρκης γυναίκα, που περνά μόνη τις διακοπές της σ’ ένα ελληνικό νησί (εξαιρετικά φωτογενείς οι Σπέτσες, με το ελληνικό κομμάτι της παραγωγής να έχει αναλάβει η Faliro House του Χρήστου Β. Κωνσταντακόπουλου), πανεπιστημιακός, με τα βιβλία και τις σημειώσεις και την ησυχία της. Την οποία έρχεται να διακόψει φασαριόζικα μια παρέα νεόπλουτων Ελληνοαμερικανών, ανάμεσά τους η loud, παρεμβατική έγκυος Κάλι και η νεαρή μητέρα Νίνα. Με αφορμή αυτές τις προσωπικότητες και την παροδική εξαφάνιση της κόρης τής Νίνα, η Λήδα θ’ ανατρέξει στο παρελθόν, για ν’ αναλογιστεί ότι δεν πληρούσε το παραδοσιακό πρότυπο της μητέρας κι ότι δεν είναι η μόνη.

Η ταινία κινείται σε τρία επίπεδα –το παρόν της Λήδας, το δράμα των «γειτόνων» της και τα δικά της flash back. Μέσα σ’ αυτή τη δομή, η Τζίλενχαλ (και η Φεράντε, φυσικά) χωρά τα πάντα, με μια αμετροέπεια που σε προετοιμάζει για ανατροπές και σκεπάζει την καλοκαιρινή ραστώνη με μια μπαρόκ, α λα «Θάνατος στη Βενετία» αύρα ανικανοποίητου. Αποσπασματική και φορσέ, η αφήγηση ενώνει το χθες με το σήμερα, έναν αυνανισμό, λίγο Καμί, μια αίσθηση trash, ψήγματα φιλοσοφίας, την απώλεια μιας κούκλας, ένα pool boy με απωθημένα, χωρίς, τελικά, κάτι απ’ αυτά να βοηθά στην ανάπτυξη της κεντρικής ηρωίδας, πόσο μάλλον των περιφερειακών.

Η Ελέν Λουβάρ κάνει μαγείες στη φωτογραφία, ο Αλφόνσο Γκονσάλβες προσπαθεί να δώσει ρυθμό με το μοντάζ του, οι ερμηνείες της Ολίβια Κόλμαν και της Τζέσι Μπάκλεϊ, που υποδύονται τη Λήδα στις δυο ηλικίες της, κατά στιγμές φέρνουν ανατριχίλες (ενώ η Ντακότα Τζόνσον, καμουφλαρισμένη με μακριά μαύρη περούκα, δεν μπαίνει ποτέ στο πετσί της αινιγματικής Νίνα). Ωστόσο, και παρά τις τρεις οσκαρικές υποψηφιότητές της (διασκευασμένου σεναρίου, α’ γυναικείου για την Κόλμαν και β’ γυναικείου για την Τζέσι Μπάκλεϊ), η ταινία μοιάζει να διανύει επιτηδευμένες διαδρομές προς το θρίλερ ή το υπαρξιακό δράμα, για να επισημάνει μόνο, τελικά, την αλήθεια, ότι η γυναίκα και ειδικά η μητέρα δεν είναι ον μονοδιάστατο. Πράγμα που ισχύει φυσικά, αλλά μπορεί και να διατυπωθεί με ευθύτητα και άρα δύναμη.


Μαϊσάμπελ (Maixabel, Ισπανία, 2021, 115’)
★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Ισιάρ Μπολέιν
 ηθοποιοί: Μπλάνκα Πορτίγιο, Λουίς Τοσάρ, Μπρούνο Σεβίγια

Εχουν περάσει δέκα χρόνια απ’ όταν ο σύζυγος της Μαϊσάμπελ, πασιφιστής πολιτικός στην Ισπανία, δολοφονήθηκε από τον ΕΤΑ, την τρομοκρατική οργάνωση των Βάσκων αυτονομιστών. Για να τιμήσει το πέρασμα του χρόνου, η Μαϊσάμπελ θα δεχτεί να συναντήσει από κοντά τον άνθρωπο που τράβηξε τη σκανδάλη, ο οποίος πλέον, στη φυλακή, έχει αποκηρύξει την ένοπλη βία, αναζητώντας, όπως κι η ηρωίδα, τη λύτρωση.

Μια πενταετία μετά την «Ελιά», η Μπολέιν επιστρέφει με σινεμά ξανά πολιτικό αλλά και απλοϊκό, με μια ταινία που σημείωσε εισπρακτική επιτυχία στην Ισπανία και τιμήθηκε με τρία Γκόγια. Βασισμένη σε πραγματικά πρόσωπα, επιλέγει μια γραμμική αφήγηση συναντήσεων, σε απόλυτο νοηματικό άσπρο μαύρο. Τα ζητήματα της ευθύνης, της παραπλάνησης, του πένθους, της ζωής και του θανάτου αντιμετωπίζονται ευκαιριακά: ένα χαμόγελο, ένα δάκρυ, μια απολογία, ένα τηλεφώνημα, λίγος οργισμένος χορός, φτάνουν, λες, για ν’ αλλάξει η ροή της ιστορίας. Μόνο που ο ΕΤΑ δεν διαλύθηκε επειδή κάποιος ζήτησε συγγνώμη, ούτε οι «απλοί» εκτελεστές είναι αθώοι απέναντι στην ενοχή της εξουσίας. Παρά μόνο στο σύμπαν της ταινίας της Μπολέιν, ιδεαλιστικό, τακτοποιημένο και μονοδιάστατο.


Ουπς 2! Ο Νώε ξαναέφυγε
(Ooops! The Adventure Continues, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, 2020, 85’)
★★½☆☆

 σκηνοθεσία: Τόμπι Γκένκελ, Σον ΜακΚόρμακ

Ο Φίνι και η Λέα έχουν βάλει τις περιπέτειές τους πίσω τους πια και ζουν αρμονικά με τους γονείς τους κι όλα τ’ άλλα πλάσματα, στην Κιβωτό του Νώε. Μόνο που, από μια αναποδιά, τα παιδιά θα βρεθούν έξω από την Κιβωτό κι ο Φίνι θα χρειαστεί να σώσει τους φίλους του αλλά κι όλη την κοινότητα, που έχει μείνει χωρίς προμήθειες.

Επιστροφή στο χαριτωμένο σύμπαν μιας εναλλακτικής Κιβωτού με «αλλιώτικα» ζώα, που γνωρίσαμε πριν από δυο τρία χρόνια. Αυτή τη φορά, η δράση μεταφέρεται σε ερημικά νησιά, μακριά από την «κοινότητα», άρα και με λιγότερες αφορμές για πρωτότυπο χιούμορ, η ταινία όμως είναι αγαπησιάρικη και διασκεδαστική για το παιδικό κοινό.


Τα τρία πατώματα (Tre Piani, Ιταλία, Γαλλία, 2021, 119’)
​​​​​​​★★☆☆☆

 σκηνοθεσία: Νάνι Μορέτι
 ηθοποιοί: Ρικάρντο Σκαμάρτσιο, Μαργκερίτα Μπάι, Αλμπα Ρορβάκερ, Αντριάνο Τζιανίνι

Στη Ρώμη, την πολυπληθή, εκείνη όπου άνθρωποι μπορούν να κρυφτούν και να κρύψουν, σε μια μεγαλοαστική πολυκατοικία, τρία δράματα ξετυλίγονται μέσα σε τρία διαφορετικά διαμερίσματα. Ενας δικαστής έρχεται αντιμέτωπος με την εγκληματικότητα του γιου του, μια γυναίκα αποδεικνύεται έρμαιο του αυταρχισμού του άντρα της, ένα ζευγάρι συντρίβεται όταν η ανήλικη κόρη του ισχυρίζεται ότι παρενοχλήθηκε.

Ο Νάνι Μορέτι, πολύ μακριά από το αγαπημένο μας σινεμά του, ο ανέκαθεν αριστερός και λάτρης της ανθρώπινης αδυναμίας ή ιδιαιτερότητας, κάνει ένα τηλεοπτικής κοινοτοπίας μελόδραμα, που αντιμετωπίζει τη σύγχρονη κοινωνία με τρόμο και συντηρητισμό. Σαν «Οικογενειακές Ιστορίες», με καλύτερους ηθοποιούς και ωραιότερα locations.


Επανέκδοση

«Blow-Up» του Μικελάντζελο Αντονιόνι, 1966, 111’. Με τους Ντέιβιντ Χέμινγκς και Βανέσα Ρέντγκρέιβ. Ο Τόμας, φωτογράφος μόδας, «κλέβει» καρέ από ένα ζευγάρι που κάνει έρωτα σ’ ένα πάρκο. Η γυναίκα θα τον αναζητήσει και θα διεκδικήσει επίμονα το φιλμ, κάνοντας τον Τόμας να το μελετήσει καλύτερα και ν’ ανακαλύψει ένα τρίτο πρόσωπο με όπλο. Η θρυλική ταινία του Αντονιόνι, ταυτισμένη με την εποχή της, του νιχιλισμού, του ηδονισμού, της εξέλιξης της φωτογραφίας και του κινηματογράφου, εκεί όπου ανήκει, στη μεγάλη οθόνη.

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΣΙΝΕΜΑ
Η Λαίδη Νταϊάνα με τη ματιά του Πάμπλο Λαραΐν
Το φιλμ, του Χιλιανού δημιουργού Πάμπλο Λαραΐν, επιλέγει ν’ αφηγηθεί τη χρονική στιγμή που η Λαίδη Νταϊάνα επιχειρεί να βγάλει τα ρούχα της πριγκίπισσας και να ζήσει την ουσία της προσωπικότητάς της, μία...
Η Λαίδη Νταϊάνα με τη ματιά του Πάμπλο Λαραΐν
ΣΙΝΕΜΑ
Από τα Οσκαρ και τις Κάνες... στα θερινά
Ο Νορβηγός σκηνοθέτης Γιοακίμ Τρίερ που μας έδωσε ένα ανατριχιαστικό θρίλερ, το «Θέλμα» το 2017, αλλάζει διάθεση και ύφος και με το «Ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου» δοκιμάζεται, με μεγάλη επιτυχία, στη...
Από τα Οσκαρ και τις Κάνες... στα θερινά
ΣΙΝΕΜΑ
Μια κρύα γαλλική κωμωδία, λίγο άρωμα από Χίτσκοκ και το μαγικό σφυρί του Θορ
Ενα σκοτεινό θρίλερ –ή οικογενειακό δράμα;– χτίζει ο Αντουάν Μπαρό με «Το μυστικό της Μαντλίν Κόλινς», επενδύοντας κυρίως στη λάμψη και τον μαγνητισμό της Βιρζινί Εφιρά που επιλέγει για πρωταγωνίστρια.
Μια κρύα γαλλική κωμωδία, λίγο άρωμα από Χίτσκοκ και το μαγικό σφυρί του Θορ
ΣΙΝΕΜΑ
Ο «Ελβις» βασιλεύει στο εικαστικό-κινηματογραφικό πανηγύρι του Μπαζ Λούρμαν
Η εβδομάδα φέρνει τον Οστιν Μπάτλερ στον ρόλο του «Βασιλιά» του ροκ εν ρολ, αλλά και την «Αγέλη προβάτων», τη γουέστερν τραγικωμωδία του Δημήτρη Κανελλόπουλου, που σατιρίζει έξυπνα τη σύγχρονη ελληνική...
Ο «Ελβις» βασιλεύει στο εικαστικό-κινηματογραφικό πανηγύρι του Μπαζ Λούρμαν
ΣΙΝΕΜΑ
Το τέλειο αφεντικό, ένας θηλυκός Πυγμαλίωνας και μια ανάποδη εκδοχή του «Pretty woman»
Η νέα κωμωδία του Φερνάντο Λεόν ντε Αρανόα με πρωταγωνιστή τον Χαβιέρ Μπαρδέμ «τουμπάρει» στη φάρσα, η «Υψηλή ραπτική» της Οαγιόν δεν κατορθώνει να υπερβεί τα κλισέ και το «Καλή τύχη Λίο Γκράντε» με την Εμα...
Το τέλειο αφεντικό, ένας θηλυκός Πυγμαλίωνας και μια ανάποδη εκδοχή του «Pretty woman»
ΣΙΝΕΜΑ
Ενας τζογαδόρος συγγενής του «Ταξιτζή»
Ως σκηνοθέτης ο Πολ Σρέιντερ στον «Μετρητή καρτών» παρακολουθεί τον αντι-ήρωά του στον βίαιο αγώνα του να εξαγνιστεί, πάνω στις ίδιες θεματικές που έθιγε και ως σεναριογράφος του αριστουργήματος του Σκορσέζε.
Ενας τζογαδόρος συγγενής του «Ταξιτζή»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας