Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Εμπνευσμένα πολιτικά animation
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Εμπνευσμένα πολιτικά animation

  • A-
  • A+
Και να που διανομείς και αιθουσάρχες επιμένουν να εξασφαλίζουν την ψυχαγωγία σας στα θερινά σινεμά. Μπορεί οι νέες ταινίες που βγαίνουν σήμερα, έξι στον αριθμό και καλλιτεχνικότερου προσανατολισμού, να μοιάζουν πολλές για τα τόσο μειωμένα εισιτήρια των ημερών, αλλά οι επιλογές που προσφέρει η εβδομάδα είναι ενδιαφέρουσες, πολυσυλλεκτικές κι αξίζουν τον κόπο.

Γιοσέπ (Josep, Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο, 2020, 71’) ★★★☆☆

● σκηνοθεσία: Ορέλ
● με τις φωνές των: Σερζί Λοπέζ, Εμανουέλ Βοτερό, Ξαβιέ Σερανό

Είναι Φεβρουάριος του 1939. Η γαλλική κυβέρνηση βρίσκει την «ιδανική λύση» για να στεγάσει τους αναρίθμητους Ισπανούς πολίτες που αποδρούν από τη δικτατορία του Φράνκο: τους τοποθετεί σ’ ένα στρατόπεδο που πρέπει οι ίδιοι να κατασκευάσουν, χωρίς νερό, χωρίς τροφή. Εκεί θα γνωριστούν δυο άντρες, με το συρματόπλεγμα ανάμεσά τους: ο Γερμανός αστυνομικός κι ο Ισπανός κρατούμενος, ο Γιοσέπ Μπαρτολί, ο πραγματικός σκιτσογράφος και μαχητής κατά του Φράνκο.

Το σχέδιο μπορεί να είναι ο πιο δημοκρατικός, ο πιο ελεύθερος τρόπος έκφρασης κι αυτό πρεσβεύει, με τρόπο ακαταμάχητο και δυνατό, η ταινία που σκηνοθετεί (και γράφει και ζωγραφίζει) ο Ορέλ, ο κομίστας της γαλλικής Le Monde. Μια εμπνευσμένη από αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις παραβολή, για τον τρόμο του εγκλεισμού, του μετανάστη, της μοναξιάς, συναντά... τη Φρίντα Κάλο, το σκίτσο δένεται με τα φανταχτερά χρώματα κι αυτή η ενήλικη ταινία animation, παρά τη σκόπιμη έμφασή της στο εικαστικό μέρος της, μιλά με δυνατή πολιτική φωνή όχι για το χτες, αλλά για το σήμερα. Το φιλμ του Ορέλ είχε επιλεγεί στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Κανών που δεν πραγματοποιήθηκε κι έκανε την ελληνική πρεμιέρα του πριν από λίγες μέρες στις Νύχτες Πρεμιέρας.

▶ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΕΚΡΑΝ, ΗΛΕΚΤΡΑ, ΦΛΕΡΥ
 

Ο Παράδεισος έπεσε στη Γη (It Must Be Heaven, Γαλλία, Κατάρ, Γερμανία, Καναδάς, Τουρκία, Παλαιστίνη, 2019, 102’) ★★½☆☆

● σκηνοθεσία: Ελία Σουλεϊμάν
● ηθοποιοί: Ελία Σουλεϊμάν, Ταρίκ Κόπτι, Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ

Με κινηματογραφική απουσία δέκα χρόνων, ο διακεκριμένος και αγαπημένος από πολλούς Παλαιστίνιος δημιουργός επιστρέφει (και βραβεύεται στις Κάνες του ’19) για ένα ταξίδι σε αναζήτηση... εναλλακτικής πατρίδας.

Ο ίδιος ο Ελία Σουλεϊμάν, ή το κινηματογραφικό alter ego του, ταξιδεύει από την Παλαιστίνη στις μεγάλες μητροπόλεις του Παρισιού και της Νέας Υόρκης. Αναζητά παραγωγό για το επόμενο φιλμ του και, μαζί, μια ματιά στους προσφερόμενους «παραδείσους».

Σε μια ταινία που ξεκινά, έστω κωμικά, με μια... ιερατική κλοτσιά που ανοίγει διάπλατα την πόρτα της εκκλησίας, δεν υπάρχουν και πολλά περιθώρια αναρώτησης: αυτή είναι μια πολιτική ταινία, μια μαχητική σάτιρα, ακόμα κι αν διατυπώνεται χωρίς λόγια (στην ταινία ακούγεται μόνο μία, φυσικά συμβολική, λέξη) και με τη σωματική κωμωδία α λα Ζακ Τατί. Το φιλμ κυλά ανεκδοτολογικά, με μικρά, άνισα επεισόδια: κάποια αριστουργηματικά (με κορυφαία τη γνωριμία μ’ ένα ατίθασο σπουργίτι), άλλα αφελώς προφανή (όπως η γραφικότητα των οπλολατρών Αμερικανών στο σούπερ μάρκετ), όλα τους επισημάνσεις ότι οι «ελεύθεροι» Δυτικοί είναι έρμαια των Αρχών και των οποιωνδήποτε ένστολων. Ο Σουλεϊμάν, ίσως ο μόνος Παλαιστίνιος σκηνοθέτης που μιλά θαυμαστά για το Παλαιστινιακό χωρίς ένταση και βία, έχει φανατικούς θαυμαστές κι εκείνοι δεν θα απογοητευτούν από το νέο πόνημά του – όμως το φιλμ δεν παύει να είναι επίμονα, κουραστικά μανιερίστικο, αλλά κι ένα πνευματώδες κατηγορώ διατυπωμένο από την ασφάλεια κι ελαφριά υπεροψία της απόστασης, γεωγραφικής και κοινωνικής.

▶ ΑΙΓΛΗ, ΕΛΛΗΝΙΣ CINEMAX, ΛΑΪΣ, ΛΑΟΥΡΑ, ΛΙΛΑ, ΜΑΡΙΛΕΝΑ, ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ
 

Τα χελιδόνια της Καμπούλ (Les hirondelles de Kaboul, Γαλλία, Ελβετία, Λουξεμβούργο, Μονακό, 2019, 81’) ★★½☆☆

● σκηνοθεσία: Ζαμπού Μπρετμάν, Ελεά Γκομπέ-Μεβεγιέκ
● με τις φωνές των: Σιμόν Αμπκαριάν, Ζιτά Ανρό, Σουαν Αρλό

Είναι καλοκαίρι του 1998, η κατεστραμμένη Καμπούλ είναι έρμαιο των Ταλιμπάν. Η Ζουνάιρα κι ο Μοχσέν, ερωτευμένοι, θέλουν να ονειρευτούν και να χτίσουν ένα μέλλον μαζί. Ομως μια αλόγιστη κίνηση του Μοχσέν θα ορθώσει μπροστά στο μέλλον τους ένα τείχος. Με πρεμιέρα στις Κάνες του ’19 και υποψηφιότητα για τα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ο Σιλβέν Σομέ, παραγωγός της ταινίας «Το τρίο της Μπελβίλ», και οι εμπνευσμένοι σκηνοθέτες φτιάχνουν ένα animation τόσης ομορφιάς και ρομαντισμού που κόβει την ανάσα. Κι αυτό μέσα στο «ντεκόρ» της εμπόλεμης Καμπούλ, της δυστυχίας και της ανέχειας. Τα πολιτικά μηνύματα είναι ξεκάθαρα, παρότι το σενάριο εγκλωβίζεται στην υποτιθέμενη αθωότητα που φέρει παραδοσιακά το animation και δεν απογειώνει την τόλμη του, αφήνοντας, ωστόσο, τον θεατή συγκινημένο από εικόνα και ιστορία.

▶ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΕΚΡΑΝ, ΗΛΕΚΤΡΑ, ΦΛΕΡΥ
 

Αντρέι Ταρκόφσκι. Σινεμά σαν προσευχή (Andrey Tarkovsky. A Cinema Prayer, Ιταλία, Ρωσία, Σουηδία, 2019, 97’) ★★★☆☆

● σκηνοθεσία: Αντρέι Ταρκόφσκι

Λίγο σαν να πίνεις –τι τύχη– τσάι με τον Αντρέι Ταρκόφσκι και να σου μιλά για την τέχνη και την κοσμοθεωρία του. Ο γιος Ταρκόφσκι, Αντρέι κι εκείνος, φτιάχνει ένα ντοκιμαντέρ-φόρο τιμής στον σπουδαίο Ρώσο σκηνοθέτη (και ποιητή και φιλόσοφο), ταιριαστό στην ψυχοσύνθεσή του. Αφήνει κατά μέρος την ιστορία της προσωπικής ζωής του κι αξιοποιεί κυρίως ηχητικά υλικά με τον ίδιο τον Ταρκόφσκι, που μοιράζεται σκέψεις για τις ταινίες του αλλά και, φυσικά, για τον άνθρωπο, την τέχνη, τον θάνατο, τον χρόνο – συνδυασμένα συγκινητικά με μια από τις πηγές έμπνευσης του Ταρκόφσκι, τα ποιήματα του πατέρα του, Αρσένι. Για όσους γνωρίζουν έστω στοιχειωδώς το σινεμά του Ταρκόφσκι, το ντοκιμαντέρ είναι ένα πολύτιμο «λυσάρι» στο σύμπαν του. Για όσους δεν έχουν δει ταινίες του, τι περιμένουν;

▶ ΑΝΕΣΙΣ, ΛΑΪΣ, ΡΙΒΙΕΡΑ
 

Το γεράκι του φιστικοβούτυρου (The Peanut Butter Falcon, ΗΠΑ, 2019, 97’) ★★½☆☆

● σκηνοθεσία: Τάιλερ Νίλσον, Μάικλ Σουόρτς
● ηθοποιοί: Ζακ Γκότσεϊγκεν, Σάια ΛαΜπεφ, Ντακότα Τζόνσον, Μπρους Ντερν

Ο Ζακ θέλει να γίνει επαγγελματίας παλαιστής. Το γεγονός ότι πάσχει από σύνδρομο Ντάουν κι ότι ζει σε ίδρυμα εμποδίζει τα σχέδιά του. Ετσι, ο Ζακ αποδρά και βρίσκει αταίριαστο συνοδοιπόρο και απρόθυμο προπονητή τον Τάιλερ, έναν μικροαπατεώνα τυχοδιώκτη. Σ’ ένα πανέμορφο ντεκόρ του αμερικανικού Νότου, με πρόθεση να αναδυθεί ο αέρας της περιπέτειας ενός Μαρκ Τουέιν, η ταινία κυλά με ένα προβλέψιμο, κοινότοπο σενάριο που στιγμή δεν προσπαθεί να κοιτάξει λίγο πιο βαθιά στους ήρωές του, όμως επιβεβαιώνει το ταλέντο του Σάια ΛαΜπεφ και ζεσταίνει τη διάθεση.

ΣΙΝΕΜΑ
Αιχμηρά καλλιτεχνικά φιλμ από το Arte και αντιρατσιστικές ταινίες του Στιβ ΜακΚουίν από το BBC
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Οι πέντε επιλογές γι’ αυτή την εβδομάδα.
Αιχμηρά καλλιτεχνικά φιλμ από το Arte και αντιρατσιστικές ταινίες του Στιβ ΜακΚουίν από το BBC
ΣΙΝΕΜΑ
Από τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας ώς την Ελλάδα του Εμφυλίου
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Παρακάτω πέντε επιλογές γι’ αυτήν την εβδομάδα.
Από τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας ώς την Ελλάδα του Εμφυλίου
ΣΙΝΕΜΑ
 Ο κλέφτης, τα κρυμμένα λάφυρα και ένας θαυματουργός άγιος
Λεπτοδουλεμένη και χαριτωμένη, η ταινία του Αλά Εντίν Αλτζέμ «Το θαύμα του άγνωστου αγίου» μοιάζει διαρκώς να πνίγει ένα περιπαικτικό γελάκι προς τους ανθρώπους –την ανθρωπότητα μάλλον– που παρατηρεί.
 Ο κλέφτης, τα κρυμμένα λάφυρα και ένας θαυματουργός άγιος
ΣΙΝΕΜΑ
Αμερικανική ιστορία κακοδικίας και αυταρχισμού
Ο Ααρον Σόρκιν, εμπνέεται, για τη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του, από την πραγματική ιστορία της δίκης των 7 του Σικάγου, για να επικρίνει τη σημερινή αμερικανική κυβέρνηση με τον χαρακτηριστικό του τρόπο.
Αμερικανική ιστορία κακοδικίας και αυταρχισμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας