Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αμερικανική ιστορία κακοδικίας και αυταρχισμού
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αμερικανική ιστορία κακοδικίας και αυταρχισμού

  • A-
  • A+
Ο Ααρον Σόρκιν, ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς σεναριογράφους της γενιάς μας, μοιράζει την ταινία του ανάμεσα σε εκπληκτικούς άνδρες πρωταγωνιστές και χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της αμερικανικής αριστεράς. Ο Σόρκιν πιστεύει στη δικαιοσύνη, πιστεύει στο Καλό κι είναι αποφασισμένος να το κάνει να βασιλεύσει. Ακόμα και σήμερα, γι’ αυτό και η ταινία του αποτελεί μια απ’ ευθείας αναφορά στην κατάχρηση εξουσίας της αστυνομίας στη σημερινή Αμερική και του προέδρου Τραμπ. Ακόμα στους κινηματογράφους: Vivarium του Λόρκαν Φίνεγκαν, ένα ψυχολογικό θρίλερ μ’ ένα ενδιαφέρον κεντρικό θέμα.

Η δίκη των 7 του Σικάγου (The Trial of the Chicago 7, ΗΠΑ, Ην. Βασίλειο, Ινδία, 2020, 129΄) ★★★½☆

● σκηνοθεσία: Ααρον Σόρκιν
● ηθοποιοί: Εντι Ρέντμεϊν, Μαρκ Ράιλανς, Σάσα Μπάρον Κόεν, Τζέρεμι Στρονγκ, Τζον Κάρολ Λιντς, Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ, Φρανκ Λανγκέλα

Ο Ααρον Σόρκιν, ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς σεναριογράφους της γενιάς μας, από το κοινωνιολογικά προφητικό «The Social Network» του Ντέιβιντ Φίντσερ του 2000 ώς την εμβληματική πολιτική τηλεοπτική σειρά «The West Wing», εμπνέεται, για τη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του (μετά το «Molly’s Game»), από την πραγματική ιστορία της δίκης του τίτλου, για να επικρίνει τη σημερινή αμερικανική κυβέρνηση με τον χαρακτηριστικό του τρόπο: με ταχύτητα, χιούμορ κι έναν απλοϊκό, όσο κι ακαταμάχητο ιδεαλισμό.

Το 1968, τις μέρες που οι Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώνονταν κατά χιλιάδες στο Βιετνάμ, έξω από το Συνέδριο των Δημοκρατικών στο Σικάγο συγκεντρώθηκαν εκπρόσωποι από διάφορες αντικαθεστωτικές ομάδες για να διαμαρτυρηθούν, εκμεταλλευόμενοι τη δημοσιότητα. Οι συγκεντρώσεις οδήγησαν σε μια από τις πιο βίαιες συγκρούσεις με την αστυνομία της σύγχρονης αμερικανικής ιστορίας – ώς το 2020. Οι επικεφαλής των ομάδων οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη – επτά στον αριθμό, αλλά ο δημόσιος κατήγορος έριξε στο τσουβάλι και τον Μπόμπι Σιλ, τον αρχηγό των Μαύρων Πανθήρων, ως χρήσιμο αποδιοπομπαίο τράγο. Ηταν μια δίκη που διήρκεσε πέντε μήνες κι αποτέλεσε μια ιστορική περίπτωση όχι απλώς κακοδικίας, αλλά και προκατάληψης, αυταρχισμού και διαπλοκής.

Ο Ααρον Σόρκιν μοιράζει την ταινία του ανάμεσα σε εκπληκτικούς άνδρες πρωταγωνιστές (η γυναικεία παρουσία στο φιλμ είναι ασήμαντη) και χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της αμερικανικής αριστεράς, από τον τεχνοκράτη Τομ Χέιντεν (σύζυγο, άλλωστε, λίγο αργότερα, της Τζέιν Φόντα) ώς τον επαναστάτη Αμπι Χόφμαν. Τη μοιράζει ανάμεσα στην ταχύτητα του πνευματώδους διαλόγου, χαρακτηριστικό γνώρισμα της δουλειάς του και την ταχύτητα στον ρυθμό του μοντάζ του – ξεκινώντας μ’ ένα καταιγιστικό πρώτο επτάλεπτο που συνοψίζει μοναδικά τη σχέση βίας μεταξύ πολίτη, ομοσπονδιακής κυβέρνησης και αστυνομίας. Σε τρεις αφηγήσεις που βιάζονται να διαδεχτεί κυκλικά η μια την άλλη – κι οι τρεις με χιούμορ και μια ελαφρότητα ταυτόσημη με τα νιάτα και την πολιτική ορμή τους: το παρόν της ταινίας, στο δικαστήριο, τα φλας μπακ που αποτυπώνουν τη δράση και το stand up του Χόφμαν που σχολιάζει. Σε φιλόδοξα σκηνοθετημένες σκηνές πλήθους, συναρπαστικούς διαλόγους εντός τεσσάρων τοίχων και σοκαριστικών τηλεοπτικών ντοκουμέντων.

Η σύνθεση όλων αυτών έχει τη γάργαρη φλυαρία του ανθρώπου που είναι ενθουσιασμένος με το υλικό του – κι αυτό είναι μεταδοτικό. Ο Σόρκιν πιστεύει στη δικαιοσύνη, πιστεύει στο Καλό κι είναι αποφασισμένος να το κάνει να βασιλεύσει. Ακόμα και σήμερα, γι’ αυτό και η ταινία του τόσο δυναμικά, τόσο συγκεκριμένα, αποτελεί μια απ’ ευθείας αναφορά στην κατάχρηση εξουσίας της αστυνομίας στη σημερινή Αμερική και του προέδρου Τραμπ: «Ολος ο κόσμος σας βλέπει», βάζει τους ήρωές του να λένε βροντόφωνα, διατρέχοντας τις δεκαετίες ώς το σήμερα. Κι η ανάγνωση της ατέρμονης λίστας των τόσο νέων νεκρών στρατιωτών στο Βιετνάμ πόσο άμεσα φέρνει στον νου τους χθεσινούς νεκρούς των εξεγέρσεων μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ.

Αν για κάτι μπορεί κανείς να κατηγορήσει την ταινία του Ααρον Σόρκιν δεν είναι για το αισθητικό προφίλ της, είναι για τον αξεπέραστο ρομαντισμό του δημιουργού της, την πεισματικά θετική πολιτική ματιά του, από την οποία απουσιάζει κάθε ίχνος ευρωπαϊκού κυνισμού. Αλλά, πραγματικά, γιατί να θέλει κανείς να το κάνει αυτό;

▶ NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ΑΛΟΜΑ, ΑΛΣΟΣ Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ, ΑΝΟΙΞΙΣ, ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΑΠΑΓΟΥ, ΑΤΤΙΚΟΝ ΑΛΣΟΣ, ΕΛΛΗΝΙΣ CINEMAX, ΘΗΣΕΙΟΝ, ΚΟΡΑΛΛΙ, ΜΑΡΙΕΛ, ΡΙΑ, ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ, ΣΙΝΕ ΝΙΚΑΙΑ, ΣΙΝΕ ΠΕΡΑΝ, ΦΙΛΙΠ, ΦΙΛΟΘΕΗ, ΧΛΟΗ
 

Vivarium (Ιρλανδία, Βέλγιο, Δανία, Καναδάς, 2019, 97΄) ★★☆☆☆

● σκηνοθεσία: Λόρκαν Φίνεγκαν
● ηθοποιοί: Ιμοτζεν Πουτς, Τζέσι Αϊζενμπεργκ

Η Τζέμα κι ο Τομ, ένα νεαρό ζευγάρι, ψάχνουν για το καινούριο τους σπίτι. Ενας μεσίτης θα τους οδηγήσει σ’ ένα προάστιο, όπου όλα τα σπίτια είναι ακριβώς, μα ακριβώς ίδια μεταξύ τους κι αυτό δεν είναι καν το πιο παράξενο στοιχείο της περιοχής. Οι δυο τους θα εγκλωβιστούν στον αλλόκοτο τόπο, από τον οποίο, για να βγουν, θα πρέπει να μεγαλώσουν ένα μωρό – όχι δικό τους. Δυο υπέροχοι ηθοποιοί, σ’ ένα ψυχολογικό θρίλερ μ’ ένα ενδιαφέρον κεντρικό θέμα, την αποστείρωση κι αποστασιοποίηση της σύγχρονης ζωής κι ένα παιχνιδιάρικο βασικό εύρημα. Η ταινία, όμως, κρατά την έντασή της ώς τη μέση, πριν εγκλωβιστεί κι η ίδια στην υπερβολικά επιτηδευμένη αισθητική της, που θυμίζει Μισέλ Γκοντρί, ενώ θα ήθελε να είναι Ντέιβιντ Λιντς.

ΣΙΝΕΜΑ
«Το σωστό και το λάθος είναι ζήτημα οπτικής»
Ο Ντέιβιντ Μακένζι σκηνοθετεί στο Δυτικό Τέξας μια σπουδαία τριάδα ηθοποιών, τους Τζεφ Μπρίτζες, Μπεν Φόστερ και Κρις Πάιν, σε ένα τυπικό γουέστερν και φιλμ καταδίωξης μαζί με τον ελληνικό τίτλο «Πάση θυσία»,...
«Το σωστό και το λάθος είναι ζήτημα οπτικής»
ΣΙΝΕΜΑ
Τα θερινά επιμένουν... με ασιατικό love story και με Ντε Νίρο
Με την αναστολή λειτουργίας των κλειστών αιθουσών, οι περισσότερες νέες ταινίες αναβλήθηκαν. Επιβιώνουν μια γλυκύτατη πρεμιέρα από τη Σιγκαπούρη, μια κωμωδία με τον Ρόμπερτ ντε Νίρο και οι Νύχτες Πρεμιέρας .
Τα θερινά επιμένουν... με ασιατικό love story και με Ντε Νίρο
ΣΙΝΕΜΑ
Αμερικανικές εκλογές και τα αδέσποτα της Αθήνας
Ο Τζον Στιούαρτ, μία από τις πιο αιχμηρές φωνές πολιτικού σχολιασμού στην αμερικανική τηλεόραση, γράφει και σκηνοθετεί τον «Ακαταμάχητο», μια κομεντί με στόχο το εκλογικό σύστημα.
Αμερικανικές εκλογές και τα αδέσποτα της Αθήνας
ΣΙΝΕΜΑ
Ο καταδότης της μαφίας και η χειραφετημένη Μουλάν
Στον «Προδότη» ο Μάρκο Μπελόκιο καταγράφει την πορεία του Τομάσο Μπουσέτα, πρωτοπαλίκαρου της Κόζα Νόστρα που, το 1982, έγινε ο πρώτος καταδότης του ιταλικού οργανωμένου εγκλήματος.
Ο καταδότης της μαφίας και η χειραφετημένη Μουλάν

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας