Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Με 5+1 ταινίες χάραξε πορεία
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Με 5+1 ταινίες χάραξε πορεία

  • A-
  • A+

«Εζησα μια ευλογημένη ζωή. Είχα πάντα τον έλεγχο της δουλειάς μου, παρ’ ότι δουλεύω σε μια δύσκολη περιοχή της χολιγουντιανής μηχανής. Δεν ανακατεύονται με αυτά που κάνω κι έτσι, είτε οι ταινίες μου καταλήγουν καλές, είτε καταλήγουν να μην αρέσουν, δεν φταίει κανένας άλλος παρά μόνον εγώ», έλεγε σε συνέντευξή του το 2015 ο Αλαν Πάρκερ, ανακοινώνοντας τότε ότι αποσύρεται από τη σκηνοθεσία. Μια δουλειά την οποία περιέγραφε σαν καθημερινή μάχη, έχοντας να αντιμετωπίσει τα μεγάλα στούντιο, τους παραγωγούς, το μπάτζετ των ταινιών.

«Βούτηξα κάτω από τα σκοινιά και έμπαινα στο ρινγκ και έπαιζα γροθιές όλη μου τη ζωή προκειμένου να κάνω τη δουλειά μου. Οποιος έχει δουλέψει μαζί μου το ξέρει: Παλεύω για το δικαίωμά μου να κάνω την ταινία μου με τον τρόπο που θέλω».

Ο διάσημος Βρετανός σκηνοθέτης, βραβευμένος με Οσκαρ, Bafta και Χρυσές Σφαίρες, που κέρδισε πολλές μάχες στα πλατό, έχασε τη μάχη για τη ζωή την τελευταία μέρα του Ιουλίου, σε ηλικία 76 ετών, έχοντας κερδίσει ωστόσο διεθνή αναγνώριση και αποδοχή με πολυσυζητημένες ταινίες, διαφορετικού ύφους - από πολιτικά και κοινωνικά δράματα μέχρι μιούζικαλ.

Τζον Χαρτ, Μπραντ Ντέιβις, «Εξπρές του μεσονυχτίου», 1978

Πρώτη απ' όλες το «Εξπρές του μεσονυχτίου», του 1978, σε σενάριο του Ολιβερ Στόουν, βασισμένο στο ομότιτλο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Μπίλι Χέιζ, με ήρωα έναν Αμερικανό φοιτητή που κλείστηκε στις τουρκικές φυλακές για πέντε χρόνια με την κατηγορία ότι προσπάθησε να περάσει λαθραία λίγα γραμμάρια χασίς, ενώ πέρασε τα πάνδεινα μέχρι να αποδράσει στην Ελλάδα.

Μια συγκλονιστική ταινία, που περιέγραφε τις απάνθρωπες συνθήκες στις τουρκικές φυλακές, τη διαφθορά του δικαστικού συστήματος και προκάλεσε τότε την αντίδραση της τουρκικής πλευράς, που μιλούσε για «δαιμονοποίηση». Τα γυρίσματα, διάρκειας έξι εβδομάδων, είχαν γίνει στη Μάλτα και, παρ' όλο τον καύσωνα, ο Πάρκερ τα περιέγραφε ως μια ευχάριστη εμπειρία.

Στον γεμάτο μουσική «Πυρετό της δόξας» (1980) μετέφερε τον ενθουσιασμό και την εκρηκτική ενέργεια νέων καλλιτεχνών «κάθε κοινωνικής τάξης και φυλής», ονειροπόλοι μουσικοί, ηθοποιοί, χορευτές οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με σκληρές αλήθειες, γνωρίζουν τον έρωτα και ζουν τη ζωή τους καθημερινά προσπαθώντας να αποδείξουν το ταλέντο τους και να αφήσουν το δικό τους στίγμα.

Τζιν Χάκμαν, Γουίλεμ Νταφόε, «Ο Μισισιπής καίγεται», 1988

Εντελώς διαφορετικό το κλίμα στο πολιτικό θρίλερ «Ο Μισισιπής καίγεται» (1988), που μας μετέφερε στον αμερικανικό Νότο του 1964. Η δολοφονία τριών μελών του Κινήματος για τα Δικαιώματα των Μαύρων γίνεται αφορμή για να σταλούν στην Πολιτεία του Μισισιπή δύο αφοσιωμένοι πράκτορες του FBI, τους οποίους ερμηνεύουν ο Τζιν Χάκμαν και ο Γουίλεμ Νταφόε, με στόχο να διαπεράσουν το πέπλο της σιωπής που σκεπάζει ένα καθεστώς ρατσιστικής καταπίεσης και βίας, ώστε να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη οι δολοφόνοι.

Η ταινία χαρακτηρίστηκε από τους Τimes «μία από τις πιο σκληρές, ρεαλιστικές και επιδραστικές που έχουν δημιουργηθεί για τη μισαλλοδοξία και τη φυλετική βία», παρ' όλο που ο Αλαν Πάρκερ δέχτηκε κριτική ότι δεν κατάφερε να δημιουργήσει ισχυρούς μαύρους χαρακτήρες.

Μαντόνα, «Εβίτα», 1996

Η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του πάντως, με εισπράξεις 14 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως, ήταν η «Εβίτα» (1996), για τη ζωή της Εβίτα Περόν. Ο σκηνοθέτης είχε άσο στο μανίκι του τη Μαντόνα, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε πιέσει σκληρά για να κερδίσει το πρωταγωνιστικό ρόλο και του ορκίστηκε ότι «θα τραγουδούσε, θα χόρευε και θα έπαιζε με την καρδιά της». Ο Πάρκερ έμεινε ικανοποιημένος, αν και το κοινό διχάστηκε για τις υποκριτικές της ικανότητες.

Είχε προηγηθεί το 1982 η εμβληματική ταινία για τους Pink Floyd και το ιστορικό άλμπουμ τους «Τhe Wall», ένα ιμπρεσιονιστικό, εφιαλτικό κολάζ εικόνων και μουσικής, με τον καταθλιπτικό ροκ σταρ Μπομπ Γκέλντοφ να μην μπορεί να αποδεσμευτεί από το τραύμα του θανάτου του πατέρα του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την υπερπροστατευτική μητέρα του, χτίζοντας ένα φυσικό και συναισθηματικό τείχος για να προστατευτεί.

Ωστόσο, η πιο προσωπική ταινία που έκανε ποτέ και μια «καθαρτική εμπειρία», σύμφωνα με τον Αλαν Πάρκερ, ήταν το «Shoot the moon», το 1982, που αποδείχτηκε εισπρακτική καταστροφή κι ας είχε δύο άξιους πρωταγωνιστές, την Νταϊάν Κίτον και τον Αλμπερτ Φίνεϊ, να ερμηνεύουν ένα ζευγάρι του οποίου ο αποτυχημένος γάμος, ο χωρισμός και οι ερωτικές υποθέσεις κατέστρεψαν τα τέσσερα παιδιά τους.
 

ΣΙΝΕΜΑ
Το «Tenet» δεν ήταν μια καλή αρχή...
Σε κάθε σπουδαίο σκηνοθέτη «επιτρέπονται» και μία και πολλές αποτυχίες κι αυτή εδώ μάλλον είναι η χειρότερη, ώς τώρα, ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν – και πάλι καλύτερη από πολλές αποτυχίες λιγότερο δημιουργικών,...
Το «Tenet» δεν ήταν μια καλή αρχή...
ΣΙΝΕΜΑ
Αύγουστος με κλασικές χολιγουντιανές ταινίες
Το Park your cinema, οι υπαίθριες κινηματογραφικές προβολές με ελεύθερη είσοδο, συνεχίζεται όλο τον Αύγουστο στο Ξέφωτο του Πάρκου Σταύρος Νιάρχος, με την επιμέλεια του κριτικού κινηματογράφου Ηλία Φραγκούλη.
Αύγουστος με κλασικές χολιγουντιανές ταινίες
ΣΙΝΕΜΑ
Γαλλική κομεντί με ερωτεύσιμη Μαστρογιάνι
Λες κι ο Κριστόφ Ονορέ («Chansons d’ amour», «Plaire, aimer et courir vite») έχει οικειοθελώς επωμιστεί το βάρος τού να παρατείνει στις επόμενες δεκαετίες τη γαλλική παράδοση του ρομαντισμού, του έρωτα που...
Γαλλική κομεντί με ερωτεύσιμη Μαστρογιάνι
ΣΙΝΕΜΑ
Αναλύοντας την Αραβική Ανοιξη στο ντιβάνι της Γκολσιφτέ Φαραχάνι
Η πρωτοεμφανιζόμενη Γαλλοτυνήσια σκηνοθέτις παραφράζει το «Ενα ντιβάνι στη Νέα Υόρκη» της Σαντάλ Ακερμάν κι απλοποιεί τα νοήματά του, μεταφέροντας το... εν λόγω ντιβάνι στην Τυνησία πριν από τις εξεγέρσεις του...
Αναλύοντας την Αραβική Ανοιξη στο ντιβάνι της Γκολσιφτέ Φαραχάνι
ΣΙΝΕΜΑ
Ελληνες και ξένοι σκηνοθέτες μένουν σπίτι
Ξεκίνησε με οκτώ σκηνοθέτες, που διεκδικούν σε λίγες μέρες κι ένα βραβείο Ιρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Αλλά θα συνεχιστεί με διάσημα και ξεχωριστά ξένα ονόματα.
Ελληνες και ξένοι σκηνοθέτες μένουν σπίτι
ΣΙΝΕΜΑ
Βραβευμένες ταινίες από τη Βενεζουέλα στην Αθήνα
Η Πρεσβεία της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας φροντίζει να φέρει στην Αθήνα και τον πολιτισμό της, με το Φεστιβάλ Βενεζουελάνικου Κινηματογράφου που οργανώνει από 17 έως 19 Μαρτίου στο Ιδρυμα...
Βραβευμένες ταινίες από τη Βενεζουέλα στην Αθήνα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας