Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γαλλική γοητεία και αφιέρωμα Μπονγκ Τζουν-χο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γαλλική γοητεία και αφιέρωμα Μπονγκ Τζουν-χο

  • A-
  • A+

Παιχνίδια ζευγαριών

(Doubles vies, Γαλλία, 2018, 108΄)

σκηνοθεσία: Ολιβιέ Ασαγιάς

ηθοποιοί: Γκιγιόμ Κανέ, Ζιλιέτ Μπινός, Βενσάν Μακέν, Πασκάλ Γκρεγκορί

Ενας συγγραφέας κι ένας εκδότης μπαίνουν σ’ ένα μπαρ... Κάπως έτσι θα μπορούσε να ξεκινά η σύνοψη της ταινίας του σεβάσμιου στη Γαλλία Ολιβιέ Ασαγιάς («Μετά τον Μάη», «Personal Shopper»), με την οποία συμμετείχε στο Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Βενετίας το 2018 – την ερχόμενη βδομάδα, μάλιστα, θα δούμε στην οθόνη και τη νεότερη ταινία του, «Wasp Network», αυτή από το ίδιο φεστιβάλ του 2019.

Εάν ο Ασαγιάς είναι τόσο αναγνωρισμένος στη χώρα του και στις μεγάλες ευρωπαϊκές κινηματογραφικές διοργανώσεις οφείλεται μάλλον στο ότι ενστερνίζεται και εκφράζει ακριβώς τη χαρακτηριστική αγάπη των Γάλλων bourgeois-bohèmes για την κλασικιστική παράδοση, την πολιτιστική εξαίρεση, τους αναλυτικούς μονολόγους, τη θεωρητικολογία ως αυτοσκοπό. Αυτά τα στοιχεία συνθέτουν και τα «Παιχνίδια Ζευγαριών», μια ανδρική ματιά στην αλλαγή της εποχής (από την «αναλογική» στην ψηφιακή, από την ανέμελη νιότη στα συμπλέγματα της μέσης ηλικίας), μέσα στο πλαίσιο του παρισινού λογοτεχνικού κόσμου.

Ο Αλέν είναι ένας εκλεκτικός εκδότης που, έπειτα από συνεργασία χρόνων, απορρίπτει το καινούργιο βιβλίο του συγγραφέα Λεονάρ, χωρίς καν ακόμα να γνωρίζει ότι εκείνος διατηρεί παράλληλη σχέση με τη γυναίκα του, την ηθοποιό Σελενά. Παράλληλα, ο Αλέν προσπαθεί να μεταφέρει την εταιρεία του από την εποχή του χαρτιού στην εποχή του kindle, ενώ, ταυτόχρονα, ο ίδιος κι όλος ο περίγυρός του διαπραγματεύονται το εάν η ψηφιακή ανάγνωση είναι, πράγματι, ανάγνωση. Ο Ασαγιάς, βέβαια, έχει ήδη άποψη γι’ αυτό, περιπαίζοντας υποτιμητικά όποιον ήρωά του υπερασπίζεται το ίντερνετ ή... διατηρεί μπλογκ!

Ως δεξιοτέχνης σκηνοθέτης, ο Ασαγιάς καταφέρνει θαυμάσια να «μεταφράσει» κινηματογραφικά τις στατικές συζητήσεις (η ταινία αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από καθιστικές κουβέντες και διαλόγους με λίγα, μικρά διαλείμματα σεξ), σε σεκάνς με ατμόσφαιρα και ρυθμό. Οι πρωταγωνιστές του, επιπλέον, χειρίζονται τους ήρωές τους με ζωντάνια και φυσικότητα, ακόμα και με χιούμορ. Το σενάριο, ωστόσο, της ταινίας, δείχνει την ηλικία του, όχι απλώς παρωχημένο, αλλά και διδακτικό ως προς το «κάθε πέρσι και καλύτερα». Και το κάνει με ισχυρογνωμοσύνη, μια και οι μύστες αυτού του προστατευμένου λογοτεχνικού κόσμου δεν μοιράζονται φυσιολογικούς διαλόγους, αλλά κείμενα που ο Ασαγιάς θέλει να κηρύξει στο κοινό. Σαν και τη γαλλική ευφράδεια, η ταινία του έχει μια τρυφηλή γοητεία, αλλά οι τόσο προφανείς θέσεις του την υπερκαλύπτουν με μια γεύση μπαγιάτικου.

ΑΜΥΝΤΑΣ, ΛΑΟΥΡΑ EUROPA CINEMAS DIGITAL, ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ, ΣΙΝΕ ΨΥΧΙΚΟ, ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΣΤΕΛΛΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΑΘΗΝΩΝ, ΑΡΤΕΜΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΠΑΠΑΓΟΥ, ΑΚΤΗ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ, ΑΛΟΜΑ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΙΝΕ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Cinema ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ-ΟΝΑΡ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ DIGITAL, ΜΑΡΙΕΛ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ, ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ, ΣΙΝΕ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ

Πριν τα «Παράσιτα»

Η streaming πλατφόρμα Cinobo, που μας κράτησε καλή παρέα στην καραντίνα, επεκτείνεται και στον φυσικό χώρο του σινεμά, τη μεγάλη οθόνη, τα θερινά. Ετσι, αυτή τη βδομάδα προβάλλει τρεις ταινίες του Νοτιο-Κορεάτη Μπονγκ Τζουν-χο, του μερακλή δημιουργού που η υφήλιος εμπέδωσε με τα «Παράσιτα».

ΣΙΝΕ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΣΙΝΕ ΦΛΕΡΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑ

* Σκύλος που γαβγίζει (2000, 106΄). Ο Γιουν-Τζου θέλει να γίνει καθηγητής αλλά αυτό προϋποθέτει μια σειρά από λαδώματα κι εκείνος δεν έχει χρήματα. Καταπιεσμένος από τις επιλογές του κι ευνουχισμένος από την έγκυο γυναίκα του, βρίσκει τη ζωή στη μεγάλη πολυκατοικία όπου ζει ακόμα πιο δύσκολη, όταν ένα γειτονικό σκυλάκι γαβγίζει ασταμάτητα. Ο Γιουν-Τζου αποφασίζει να πάρει δραστικά μέτρα για να το κάνει να σωπάσει. Το ασήμαντο της καθημερινότητας χτίζεται σε ένα θρίλερ με εξαιρετικές σκηνές κωμωδίας, ακόμα και ρομάντζου. Μια ταινία χαμηλού budget, φαινομενικά ένα «ανέκδοτο» ενός νεόκοπου δημιουργού, περιέχει σε πρωτόλεια μορφή όλα τα στοιχεία που ο Μπονγκ Τζουν-χο εξέλιξε στην πορεία: την αίσθηση του παραλόγου και του ιερόσυλου, τη σκηνοθετική βιρτουοζιτέ (η σκηνή της παράλληλης ελεύθερης πτώσης ενός μικρού σκύλου κι ενός ζευγαριού από πανάκριβα κιάλια τα λέει όλα), το σχόλιο στην κοινωνική διαστρωμάτωση, την απόγνωση της αστικής μοναξιάς. Μια πρώτη υπόσχεση που δίνεται ανάλαφρα, την οποία ο Μπονγκ Τζουν-χο εκπλήρωσε και με το παραπάνω.

«Μνήμες Φόνων»

* Μνήμες φόνων (2003, 131΄).

Σε μια επαρχιακή πόλη, έξω από τη Σεούλ, το 1986, η τοπική αστυνομία ανακαλύπτει δύο πτώματα γυναικών, βιασμένων και δολοφονημένων με τον ίδιο ειδεχθή τρόπο. Τα θύματα αυξάνονται και οι Αρχές συνειδητοποιούν ότι αναζητούν έναν κατ' εξακολούθηση δολοφόνο, τον πρώτο στην ιστορία της χώρας. Δυο αστυνομικοί, ο ένας ντόπιος, βρόμικος, με ροπή στη βία και τα βασανιστήρια, ο άλλος πρωτευουσιάνος, τυπικός, εγκεφαλικός, θ’ αναλάβουν την υπόθεση: όσο βυθίζονται στα στοιχεία, τόσο οι φόνοι διαβρώνουν τις προσωπικότητές τους. Μόλις δεύτερη ταινία του Μπονγκ Τζουν-χο, τρία χρόνια μετά την πρώτη και πρόκειται για τίποτε λιγότερο από ένα νουάρ αριστούργημα, μεγάλης διάρκειας αλλά και μεγάλων επιτευγμάτων. Βασισμένος σε πραγματική ιστορία (η οποία, μάλιστα, το 2019 είχε μια καθοριστική εξέλιξη), ο Μπονγκ Τζουν-χο, με πρωταγωνιστή τον Σονγκ Κανγκ-χο των «Παρασίτων», ποτίζει με τολμηρό χιούμορ, βία, ειρωνεία και μια διακριτική ευαισθησία, ένα θρίλερ μουσκεμένο στη βροχή και το σκοτάδι. Απάνθρωπο κι ανθρώπινο, απωθητικό και κωμικό, το φιλμ ακολουθεί τους δυο ήρωές του, τον καθένα εγκλωβισμένο στο πρότυπο και την επιθυμία του και, μαζί, σχολιάζει τη χώρα του, στην αιχμή μεταξύ του χτες και του αύριο. Μια σχετική αμετροέπεια δικαιολογείται εύκολα από τις συγκυρίες και το φιλμ, έστω σε προθύστερη ανακάλυψη, παίρνει τη θέση του στα καλύτερα του σύγχρονου διεθνούς σινεμά.

* Μητέρα (2009, 129΄).

Μια ώριμη γυναίκα (η Κιμ Χιε-τζα είναι συναρπαστική, ευμετάβλητη, γεμάτη εκπλήξεις σ’ αυτή την ταινία που χτίζεται πάνω της), στη μέση ενός λιβαδιού με σπαρτά, ολομόναχη, αφήνει κάτω τα πράγματά της και ξεκινά τις αργές χορευτικές φιγούρες της. Γιατί; Τι την οδήγησε εδώ; Η Μητέρα του τίτλου είναι μια φτωχή γυναίκα που προσφέρει, παράτυπα, βελονισμό και βότανα, για να βγάζει τα προς το ζην και να μεγαλώνει, μόνη, τον εικοσάχρονο γιο της, υπερπροστατευμένο επειδή, επιπλέον, πνευματικά υστερεί. Οταν ο γιος, ο Γιουν, κατηγορηθεί για τον βιασμό και φόνο ενός κοριτσιού, η Μητέρα θα κάνει εκείνο που ξέρει καλύτερα: θα κινήσει γη και ουρανό, δικηγόρους, αστυνόμους, εγκληματίες και, κυρίως, το μυαλό και τα χέρια της, για ν′ αποδείξει ότι το αγόρι της είναι αθώο – είτε αυτό ισχύει, είτε όχι. Γεμάτη αξεπέραστες κωμικές σκηνές και έναν διάχυτο, τρυφερό κυνισμό απέναντι στους δεσμούς αίματος, η ταινία ακολουθεί τον ορμητικό ρυθμό της κεντρικής ηρωίδας, σχολιάζοντας, δεξιά κι αριστερά, την ανικανότητα του κράτους, την έννοια της πίστης, τον αγώνα της επιβίωσης, το παιχνίδι με τη μοίρα, κάνοντάς μας διαδοχικά δώρα στην πορεία τις σεναριακές ανατροπές της και την πολυτέλεια του φιλόδοξου, μεγάλου σινεμά.

Οι αταίριαστοι

(Le lion, Γαλλία, Βέλγιο, 2020, 95΄)

σκηνοθεσία: Λιντοβίκ Κολμπό-Ζιστέν

ηθοποιοί: Ντάνι Μπουν, Φιλίπ Κατρίν

Ενας τρόφιμος ψυχιατρείου ισχυρίζεται ότι είναι κατάσκοπος με το κωδικό όνομα «Λιοντάρι». Ο ψυχίατρός του αρχίζει να τον πιστεύει και, μάλιστα, αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει τις τζεϊμσμποντικές ικανότητές του, όταν η κοπέλα του πέφτει θύμα απαγωγής. Κάποιες παράμετροι της ζωής μας μένουν σταθερές, όπως ότι το ελληνικό καλοκαίρι θα φέρει στις οθόνες τις νηπιακές γκριμάτσες και τη σωματική κωμωδία του Ντάνι Μπουν, αυτή τη φορά σε συνεργασία με τον Φιλίπ Κατρίν που μας έκανε, όντως, να γελάσουμε στο «Κολύμπα ή αλλιώς βυθίσου».

ΑΛΕΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΔΗΜΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΦΙΛΙΠ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΦΙΛΟΘΕΗ, ΓΑΛΑΖΙΑ ΑΚΤΗ ΚΑΛΥΒΙΑ ΘΟΡΙΚΟΥ

ΣΙΝΕΜΑ
Μαύρο της απελπισίας και κόκκινο του αίματος
Στην Αυστραλία του 19ου αιώνα, των Βρετανών αποίκων και των Ιρλανδών που μάταια αναζητούν μια καλύτερη ζωή, ο Νεντ Κέλι μεγαλώνει μέσα στη φτώχεια και τη βία.
Μαύρο της απελπισίας και κόκκινο του αίματος
ΣΙΝΕΜΑ
Στις γειτονιές του Οδυσσέα και του Τομ Χανκς
Είτε ήρθε απλώς το πλήρωμα του χρόνου, είτε η Ελλάδα ενέπνευσε τους συντελεστές, αυτή εδώ είναι η πληρέστερη, γλυκύτερη, σοβαρότερη επίσης, προσθήκη στις τηλεοπτικές και κινηματογραφικές περιπλανήσεις των δύο...
Στις γειτονιές του Οδυσσέα και του Τομ Χανκς
ΣΙΝΕΜΑ
10 ταινίες κοινωνικής αφύπνισης γι’ αυτό το καυτό καλοκαίρι
Μια δεκάδα από τα άφθονα φιλμ «κοινωνικής αφύπνισης», εκείνα που προσπάθησαν να δείξουν μια ρεαλιστική, αιχμηρή πλευρά της πραγματικότητας κι έμειναν στην Ιστορία γι’ αυτό
10 ταινίες κοινωνικής αφύπνισης γι’ αυτό το καυτό καλοκαίρι
ΣΙΝΕΜΑ
Ρομαντική κομεντί του Κλαπίς και το αριστούργημα του Γκοντάρ
Ο Ρεμί είναι ένας νεαρός εργάτης σε φορτοεκφορτώσεις – οι συνάδελφοί του απολύονται, ο ίδιος προβιβάζεται, αλλά δεν μπορεί ν’ αποτινάξει από πάνω του την ενοχική θλίψη που τον κατακλύζει.
Ρομαντική κομεντί του Κλαπίς και το αριστούργημα του Γκοντάρ
ΣΙΝΕΜΑ
Ο δεύτερος κύκλος του θριάμβου
Δευτέρα 1η Ιουνίου και τα θερινά σινεμά ανοίγουν τις πόρτες, σβήνουν τα φώτα, αραιώνουν τα καθίσματα και λανσάρουν το καλοκαίρι που ξέρουμε κι αγαπάμε, ή την προσπάθειά μας να το κερδίσουμε.
Ο δεύτερος κύκλος του θριάμβου
ΣΙΝΕΜΑ
Πότε θα πάρει... εξιτήριο το ελληνικό σινεμά;
Οι άνθρωποι που παράγουν τον ελληνικό πολιτισμό δεν είναι χομπίστες, απλώς επειδή κάνουν κάτι όμορφο. Δεν είναι πολυτέλεια ο πολιτισμός· είναι βασικό αγαθό και, όπως αποδείχτηκε μόλις τώρα, απαραίτητο.
Πότε θα πάρει... εξιτήριο το ελληνικό σινεμά;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας