Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα drive-ins ξανάρχονται
4o En Lefko Drive-In Cinema
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα drive-ins ξανάρχονται

  • A-
  • A+
Αυτό το παράξενο καλοκαίρι επιστρέφουν ως εναλλακτικά events, με νοσταλγική διάθεση και με το άλλοθι της ασφάλειας. Από το «4o En Lefko Drive-In Cinema» στον λόφο του Λυκαβηττού μέχρι το «Aθενς Ντράιβ-Ιν» που δεν έχει αποκαλύψει ακόμα τη διεύθυνσή του, αλλά και σε Γλυφάδα και Χαϊδάρι, με πρωτοβουλία των δήμων και δωρεάν είσοδο. Σίγουρα μια εμπειρία, αλλά θα γίνει μόνιμη σχέση;

Στην Ελλάδα τα drive-ins ποτέ δεν είχαν μεγάλη πέραση. Και γιατί να έχουν, άλλωστε, στη χώρα που κατ’ εξοχήν έζησε τα καλοκαίρια της στα θερινά σινεμά, χωρίς αυτοκίνητα, αλλά με καρέκλες, χωρίς λαμαρίνα αλλά με ουρανό πάνω από το κεφάλι της, πηγαίνοντας, συνήθως, με τα πόδια στον ανοιχτό κινηματογράφο της γειτονιάς της. Τα ελληνικά drive-ins δήλωσαν «παρών» κυρίως στα τέλη της δεκαετίας του ’70 κι ώς τα μέσα του ’80 προοδευτικά, παίζοντας μόνο ταινίες σεξ, καράτε και... συνδυασμό. Αυτά, μέχρι το φετινό, αλλόκοτο καλοκαίρι που όλοι προσπαθούμε να κάνουμε καλύτερο.

Οταν άνοιξε, στην Αθήνα, η Αίγλη Ζαππείου, το 1903, στους πρόποδες της Ακρόπολης βοσκούσαν πρόβατα, δήμαρχος της πόλης ήταν ο Σπυρίδων Μερκούρης και η ταινία που προέβαλλε ήταν «Η μεγάλη ληστεία του τρένου». Για να γεννηθούν, στην Αμερική, τα drive-ins πέρασαν ακόμα τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες.

Τα πρωτότυπα αυτά σινεμά σε ευρύχωρες αλάνες για να παρκάρουν όσο το δυνατόν περισσότερα αυτοκίνητα (πλατιές Σεβρολέτ και μακριά Φορντ), άρχισαν να λειτουργούν πριν από τον Β’ Παγκόσμιο, αλλά μπήκαν στις συνήθειες του κοινού κυρίως το ’50-’60.

Το προφίλ τους, άλλωστε, ήταν συγκεκριμένο, συμβατό με τα ήθη της εποχής, τα δειλά βήματα της σεξουαλικής απελευθέρωσης: πιο συχνά ένα ζευγάρι πήγαινε στο drive-in για να εξασφαλίσει δυο ώρες ανενόχλητο, παρά για να δει τον καινούργιο Μπίλι Γουάιλντερ. Κι αν τα drive-ins είχαν περιτύλιγμα μάλλον σεξιστικό, αυτό εκφραζόταν με την... ερωτική στοχοπροσήλωση των θεατών, αλλά και τις ταινίες που προβάλλονταν και το γενικότερο προφίλ της προώθησής τους.

Το καλοκαίρι του 2020, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, αναζητά ασφαλείς διεξόδους ψυχαγωγίας. Σ’ αυτό το πλαίσιο, τα drive-ins ξανανοίγουν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, ως διασκεδαστικά events, μια ξεχωριστή εναλλακτική στα μεσογειακά βράδια. Και δεν μιλάμε, φυσικά, μόνο για την προβολή του «4oυ En Lefko Drive-In Cinema», την Τετάρτη, 3 Ιουνίου, στον λόφο του Λυκαβηττού, όπου, γιορτάζοντας τα 25 χρόνια της, θα προβληθεί η πάντα αιχμηρή κωμωδία της Ζοζιάν Μπαλασκό, «Για όλα φταίει το γκαζόν».

Μιλάμε για σταθερούς χώρους προβολών: Ενώ οθόνη στήνει και η συμπρωτεύουσα, ο πρώτος νέος κινηματογράφος αυτοκινήτων που ακούστηκε είναι το «Αθενς Ντράιβ-Ιν», που, στα μέσα Μαΐου, με μια teaser σελίδα στο facebook, δήλωσε την ύπαρξή του και ξεκίνησε μια αντίστροφη μέτρηση, ώς την ερχόμενη Δευτέρα, για να μας αποκαλύψει τη διεύθυνσή του και τις... προθέσεις του για τις νύχτες μας.

Ακολούθησε το «Πρώτο drive-in θερινό Φεστιβάλ Γλυφάδας», που θα φιλοξενηθεί στο γκαζόν του Γκολφ. Με πρωτοβουλία του Δήμου Γλυφάδας, οι προβολές αυτές θα έχουν επαναλαμβανόμενο και όχι συνεχή χαρακτήρα και η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό. Αντί εισιτηρίου, ο δήμος θα συγκεντρώνει τρόφιμα και φάρμακα για όσους έχουν ανάγκη.

Κι αμέσως μετά, ο Δήμος Χαϊδαρίου ανακοίνωσε το δικό του, επίσης δωρεάν, drive-in, στην Αφαία, που θα ξεκινήσει το Σάββατο, 6 Ιουνίου, προβάλλοντας το «Black Panther» του Ράιαν Κούγκλερ.

Τα drive-ins έχουν έναν χαρακτήρα νοσταλγικό: τόσο πονηρά, φέρνουν στον νου την εποχή της αθωότητας. Μαζί τους, φέρνουν το άλλοθι της ασφάλειας, κανένας συγχρωτισμός αν δεν τον θέλεις, καμία ανάγκη να έχεις επαφή με ανθρώπους ή αντικείμενα που δεν γνωρίζεις. Κυρίως, έχουν γούστο, ως κάτι διαφορετικό. Και φυσικά θα τα επισκεφτούμε και μία και δύο φορές, για την εμπειρία. Οπως ένα βράδυ θα δοκιμάσεις ένα Νεγκρόνι, αλλά το επόμενο θα επιστρέψεις στο γνώριμο κι αγαπημένο σου τζιν τόνικ.

Τα drive-ins θα είναι «επίσκεψη», τα θερινά θα είναι σχέση. Ακόμα κι αν τα νέα drive-ins της Αθήνας, τουλάχιστον τα δύο δημοτικά, προσφέρουν δωρεάν προβολές στο κοινό, την ώρα που οι καλοκαιρινοί κινηματογράφοι πασχίζουν να προσελκύσουν κοινό, προκειμένου λίγο, ελάχιστα, να αποζημιωθούν για μια κατεστραμμένη σεζόν.

Οι οποίοι αιθουσάρχες, για να τα λέμε κι αυτά, αξιοποιούν τη μείωση του ΦΠΑ στο εισιτήριο του σινεμά, από 24% σε 13%, για να έχουν ένα, όσο μικρό, επιπλέον έσοδο κι όχι, όπως ίσως θα μπορούσαν, για να μειώσουν αντίστοιχα την τιμή του εισιτηρίου ως επιπλέον κίνητρο για τους θεατές. Κι ακόμα κι αν οι διανομείς, σ’ ένα ποσοστό μεγάλο, θα βγάλουν μετριότατες νέες ταινίες στις αίθουσες, προκειμένου να κρατήσουν τα δυνατότερα χαρτιά τους για μια περίοδο όπου θα έχουν καλύτερη τύχη.

Λίγο drive-in για μια ξεχωριστή διασκέδαση, λοιπόν, λίγο «Athens Open Air Film Festival» που, τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες, Ιούνιο με Αύγουστο, θα μας δείξει, ταυτόχρονα, ταινίες και τα ομορφότερα σημεία της Αθήνας. Και μπόλικο θερινό σινεμά, όποιο αγαπάμε περισσότερο, αφού βεβαιωθούμε ότι πληροί τις επιβεβλημένες προϋποθέσεις ασφάλειας και υγιεινής, στη μία προβολή κάθε βράδυ που, αναγκαστικά, οι περισσότεροι κινηματογράφοι θ’ ακολουθήσουν αρχικά, μια και ο χρόνος εισόδου-εξόδου και απολύμανσης δεν επιτρέπει δεύτερη.

Από την 1η Ιουνίου με ταινίες που παίζονταν τον Μάρτιο, πριν από την καραντίνα, από τις 4 Ιουνίου με καινούργια φιλμ που θα δοκιμαστούν αυτό το διαφορετικό καλοκαίρι, κάνοντάς το λίγο πιο οικείο, πιο καθησυχαστικό, πιο... αεράτο.

ΣΙΝΕΜΑ
Μαύρο της απελπισίας και κόκκινο του αίματος
Στην Αυστραλία του 19ου αιώνα, των Βρετανών αποίκων και των Ιρλανδών που μάταια αναζητούν μια καλύτερη ζωή, ο Νεντ Κέλι μεγαλώνει μέσα στη φτώχεια και τη βία.
Μαύρο της απελπισίας και κόκκινο του αίματος
ΣΙΝΕΜΑ
10 ταινίες κοινωνικής αφύπνισης γι’ αυτό το καυτό καλοκαίρι
Μια δεκάδα από τα άφθονα φιλμ «κοινωνικής αφύπνισης», εκείνα που προσπάθησαν να δείξουν μια ρεαλιστική, αιχμηρή πλευρά της πραγματικότητας κι έμειναν στην Ιστορία γι’ αυτό
10 ταινίες κοινωνικής αφύπνισης γι’ αυτό το καυτό καλοκαίρι
ΣΙΝΕΜΑ
Ρομαντική κομεντί του Κλαπίς και το αριστούργημα του Γκοντάρ
Ο Ρεμί είναι ένας νεαρός εργάτης σε φορτοεκφορτώσεις – οι συνάδελφοί του απολύονται, ο ίδιος προβιβάζεται, αλλά δεν μπορεί ν’ αποτινάξει από πάνω του την ενοχική θλίψη που τον κατακλύζει.
Ρομαντική κομεντί του Κλαπίς και το αριστούργημα του Γκοντάρ
ΣΙΝΕΜΑ
Κατασκοπευτικό θρίλερ με Πενέλοπε Κρουζ και φρέσκες... επαναλήψεις
Ο Ολιβιέ Ασαγιάς, ο Γάλλος δημιουργός που τόσο συχνά έχει διακριθεί για τις ευρωπαϊκές ταινίες του παρουσιάζει το ισπανόφωνο θρίλερ κατασκοπίας «Αβάνα, η πόλη των κατασκόπων».
Κατασκοπευτικό θρίλερ με Πενέλοπε Κρουζ και φρέσκες... επαναλήψεις
ΣΙΝΕΜΑ
Ο δεύτερος κύκλος του θριάμβου
Δευτέρα 1η Ιουνίου και τα θερινά σινεμά ανοίγουν τις πόρτες, σβήνουν τα φώτα, αραιώνουν τα καθίσματα και λανσάρουν το καλοκαίρι που ξέρουμε κι αγαπάμε, ή την προσπάθειά μας να το κερδίσουμε.
Ο δεύτερος κύκλος του θριάμβου
ΣΙΝΕΜΑ
Οι ταινίες «όμηροι» της πανδημίας
Ούτε καν όμηροι –γιατί στην περίπτωση της ομηρίας ζητείται κάποιο αντάλλαγμα. Οι ταινίες του 2020 είναι, απλώς, εγκλωβισμένες σ’ ένα limbo από το...
Οι ταινίες «όμηροι» της πανδημίας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας