Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Θερμόμετρο, κλακέτα, πάμε
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Θερμόμετρο, κλακέτα, πάμε

  • A-
  • A+
Το ελληνικό σινεμά αλλά και οι συμπαραγωγές μας με ξένες χώρες ετοιμάζονται. Τα πλατό τους περιμένουν. Με αυστηρά μέτρα προφύλαξης, αλλά και περιορισμούς έκφρασης. Με αβεβαιότητα για το μέλλον αλλά και αγωνιστική διάθεση. Τέσσερις Ελληνες παραγωγοί έχουν τον λόγο.

Φαίνεται σαν ψέμα, αλλά η κινηματογραφική μηχανή παίρνει μπροστά. Αναψε το πράσινο φως για επιστροφή στα γυρίσματα. Στις 18 Μαΐου. Το σινεμά πλήρωσε πολύ σκληρά τον κορονοϊό – και θα τον πληρώνει για καιρό ακόμα. Ακόμα και σε ολοένα και πιο ανοιχτές κοινωνίες, μια κλειστή, σκοτεινή αίθουσα, εκεί όπου συντελείται η μαγεία της έβδομης τέχνης (και όχι σε λάπτοπ, τηλεοπτικές οθόνες και... κινητά), εξακολουθεί να είναι επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία.

Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι το σινεμά σηκώνει τα χέρια ψηλά. Με την ελπίδα να βρεθούν λύσεις αλλά και φάρμακα και εμβόλια, ταινίες θα αρχίσουν να ξαναγυρίζονται. Εδώ, στην Ελλάδα, που τα πήγαμε καλά, παραγωγοί, ηθοποιοί και τεχνικοί ανασκουμπώνονται.

Τι φοβούνται; Πώς θα οργανωθούν; Πόσο θα τους κοστίσει το πρωτόκολλο προφύλαξης; Τι είδους ταινίες είναι πιο εύκολο να γίνουν; Θα εξαφανιστούν από τη μεγάλη οθόνη φιλιά και σεξ, λες και είμαστε Ιράν; Και, τέλος, η στήριξη στο σινεμά από την ελληνική πολιτεία πόσο θα τους βοηθήσει;

Την προσωπική περιπέτειά τους από τις 18 Μαΐου και μετά μας εμπιστεύονται τέσσερις από τους πιο έμπειρους, σύγχρονους και πετυχημένους παραγωγούς. Αλλος πιο αισιόδοξος, άλλος πιο θυμωμένος (με το κράτος). Αλλος με μεγάλη και άλλος με μικρή ταινία. Κι ένας με διεθνείς συμπαραγωγές. Αλλα, ας δανειστώ για την εισαγωγή κάτι που είπε η Μαρία Δρανδάκη. Οι Ελληνες παραγωγοί είναι σκληρά καρύδια, προπονημένοι σε τρομερές δυσκολίες. Θα τα καταφέρουν και τώρα.

Μαρία Δρανδάκη (Homemade Films)

Χρειάζεται ευέλικτο πρωτόκολλο 

Θα αρχίσω μέσα στον Ιούνιο τα γυρίσματα του «Ο δράκος έφτασε», πρώτη μεγάλου μήκους του Χρήστου Πασσαλή. Ηταν να αρχίσουμε τον Απρίλιο, ήμασταν σε φουλ προετοιμασία. Αλλά και στη διάρκεια της καραντίνας δεν σταματήσαμε να δουλεύουμε, το ντεκουπάζ έγινε μέσω skype. Γιατί και τότε και τώρα, πάντα πιστεύαμε ότι θα τη γυρίσουμε.

Είμαστε και τυχεροί, δεν έχει αυτό που λέμε «επικίνδυνα» στοιχεία. Πρόκειται για μια ταινία εξαιρετικά χαμηλού προϋπολογισμού (χρήματα από ΕΚΚ, ΕΡΤ και ΕΚΟΜΕ) που θα γυριστεί στα περίχωρα της Αθήνας, κυρίως σε εξωτερικούς χώρους, με λίγους ηθοποιούς (λόγω σεναρίου) και τεχνικούς. Εκτυλίσσεται σε μια εγκαταλειμμένη, έρημη χώρα, χωρίς ανθρώπους, σαν να λέμε μια ταινία που ταιριάζει στην εποχή του Covid-19. Με προβληματίζει, βέβαια, μια ερωτική σκηνή που έχουμε. Διαβάζω τα ευρωπαϊκά guidelines (γιατί εδώ δεν έχουμε πάρει ακόμα επίσημο πρωτόκολλο) και είναι από τα πράγματα που δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Πιστεύω, όμως, ότι θα πρέπει να υπάρξει μια ευελιξία. Να γίνονται και ερωτικές σκηνές, αφού, βέβαια, πρώτα έχουν ακολουθηθεί με αυστηρότητα όλα τα μέτρα (θερμομετρήσεις, απολυμάνσεις, πολλαπλά μεϊκάπ, μάσκες, νοσοκόμες...). Με τη συναίνεση, φυσικά, των ηθοποιών και, πάνω απ’ όλα, με την ευθύνη όλων αυτών που συμμετέχουν, ότι στη διάρκεια των γυρισμάτων θα κρατάνε μια αυστηρή, προσωπική καραντίνα. Οτι δεν θα πηγαίνουν... πλατεία.

Θα τα καταφέρουμε. Εμείς οι παραγωγοί έχουμε συνηθίσει να δουλεύουμε σε καθεστώς πίεσης και απίστευτων δυσκολιών. Εχουμε αποκτήσει ευελιξία και το ταλέντο να λύνουμε τεράστια προβλήματα. Επομένως, θα κάνουμε σινεμά και επί κορονοϊού. Αυτό που κυρίως περιμένω να δω είναι πώς θα αποτυπωθούν τα μέτρα σε μπάτζετ και χρόνο γυρίσματος. Σίγουρα θα υπάρξει έξτρα κόστος και θα εξανεμιστούν ό,τι χρήματα προβλέπονταν για άλλα απρόβλεπτα. Γι’ αυτό και διεκδικούμε από ΥΠΠΟ και ΕΚΚ ένα Ταμείο για Εκτακτες Ανάγκες.

Οσον αφορά τις ενισχύσεις και τα μέτρα που ανακοίνωσε το ΥΠΠΟ, αναγνωρίζω ότι υπάρχουν δυσκολίες για τον αρκετά σύνθετο κόσμο του πολιτισμού. Στο σινεμά είμαστε πιο επαγγελματίες, τα τελευταία χρόνια, ειδικά με τις συμπαραγωγές, γίναμε τύπος και υπογραμμός. Αλλά πιστεύω ότι θα έπρεπε να έχουν υπάρξει –ή να υπάρξουν σύντομα– πιο στοχευμένες ενέργειες σχετικά με το επίδομα (εγώ το πήρα). Να το πάρουν όσο το δυνατόν περισσότεροι, χωρίς αυτούς τους πολύπλοκους κανόνες που αποκλείουν κόσμο.

Και κάτι άλλο. Τα προγράμματα, που ανακοίνωσε το ΥΠΠΟ, για ταινίες μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ και ανιμέισον, όσο κι αν είναι μια μικρή οικονομική ανακούφιση για τον χώρο, κυρίως για τη νέα γενιά, παραμένουν ευκαιριακή αντίδραση. Υπάρχουν μια σειρά μέτρων, που έχουν προταθεί εδώ και δεκαετίες (αύξηση προϋπολογισμού του ΕΚΚ, λύση της δυσλειτουργίας του κ.ά.) και είναι πιο σημαντικά. Η κ. Μενδώνη δεν είναι καινούργια, τα γνωρίζει ή μάλλον θα έπρεπε να τα γνωρίζει. Μιλάω αυτή την εποχή με παραγωγούς από την Κορέα και την Ιαπωνία μέχρι την Ευρώπη. Παντού υπήρξε πιο έγκαιρη αντίδραση και, κυρίως, μεγαλύτερη κατανόηση στην ιδιαιτερότητα του σινεμά.

Κωνσταντίνος Κοντοβράκης (Heretic)

Ευρωπαϊκές συμπαραγωγές και κλειστά σύνορα

Tο πρωτόκολλο είναι απαραίτητο, όσο αυστηρό κι αν είναι. Με αυστηρώς επαγγελματικά κριτήρια, πέρα από τον γενικό φόβο για την υγεία όλων όσοι συμμετέχουν σε ένα γύρισμα, ο μεγάλος κίνδυνος είναι να αρρωστήσουν οι ηθοποιοί. Είναι οι πιο αναντικατάστατοι και συγχρόνως οι πιο ευάλωτοι. Οπ’οτε δεν γίνεται να πάρεις ρίσκα. Θα πρέπει να πάρουμε και ειδικό συνεργείο, που θα έχει την ευθύνη απολύμανσης, οπότε μαζί με όλα τα άλλα ο προϋπολογισμός επιβαρύνεται.

Εμείς αυτή τη στιγμή θα ήμασταν σε τρία γυρίσματα. Και οι τρεις ταινίες είναι ξένες, συμπαραγωγές της Heretic, με γυρίσματα στην Ελλάδα οι δυο, η τρίτη εξ ολοκλήρου. Πρόκειται για την ισπανική «Mediterraneo» του Μαρσέλ Μπαρένο, θα ξεκινούσε Μάιο και θα τελείωνε αρχές Ιουλίου. Δεν γίνεται να τη γυρίσουμε πλέον, έχει απαγορευτικές σκηνές με πολλούς κομπάρσους, άρα πάει για πολύ αργότερα, λέμε για Σεπτέμβριο. Η δεύτερη είναι η γερμανική «Daughters» της Ναν Νέουλ, συμπαραγωγή Γερμανίας, Ιταλίας και Ελλάδας. Θα γυρίζαμε Απρίλιο-Μάιο, αλλά πάει κι αυτή, πόσο μάλλον που είναι και η Ιταλία μέσα στον προγραμματισμό των γυρισμάτων.

Και τέλος, ετοιμαζόμαστε για το «Τρίγωνο της θλίψης», τη νέα ταινία του Ρούμπεν Οστλουντ, Χρυσού Φοίνικα με το «Τετράγωνο». Εχει κάνει το 40% των γυρισμάτων σε στούντιο της Σουηδίας, αλλά του απομένει το 60%, που θα γυριστεί στην Ελλάδα. Προγραμματίζουμε για τον Ιούλιο, αλλά πρέπει πρώτα να ανοίξουν τα σύνορα. Το θέμα είναι να ’ρθουν αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς να μείνουν δεκαπέντε μέρες καραντίνα.

Εντάξει, αν χρειαστεί θα το κάνουμε κι αυτό, προέχει οι ταινίες να ολοκληρωθούν, καμιά ασφαλιστική εταιρεία δεν σε καλύπτει για τον κορονοϊό. Οι τρεις δικές μας έχουν κι άλλο λόγο να ολοκληρωθούν οπωσδήποτε, γιατί έχουν και κρατικά χρήματα – το «Mediterrane» και από το δικό μας ΕΚΚ, τις άλλες δυο ταινίες δεν τις έχει εξετάσει ακόμα. Κρατικά χρήματα σημαίνει ότι ο παραγωγός οφείλει να παραδώσει το έργο, όρος απαράβατος.

Παρ’ όλα αυτά, αν και πηγαίνουμε στα τυφλά, είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος. Αλλά μελετάμε ήδη και το σενάριο να μη γίνει κανένα γύρισμα μέσα στη χρονιά. Και μην ξεχνάτε ότι έχουμε στην εταιρεία κι ένα κομμάτι διεθνών πωλήσεων ταινιών, αυτό κι αν έχει πληγεί, τέρμα φεστιβάλ και αίθουσες, μόνο τηλεόραση και VOD.

Τα όσα ανακοίνωσε το υπουργείο Πολιτισμού τα θεωρώ ημίμετρα, αλλά, εντάξει, δεν μου αρέσει να είμαι ο γκρινιάρης της υπόθεσης, είναι κι αυτά κάτι. Μόνο το επίδομα θα πρέπει να επεκταθεί, πολύς κόσμος δεν μπορεί να το πάρει. Εμείς κάναμε αναστολή εργασίας, καλύφθηκαν οι εργαζόμενοι καθώς και όσοι από τους συντελεστές των ταινιών που ετοιμάζαμε είχαν ήδη προσληφθεί.

Διονύσης Σαμιώτης (Tanweer Group)

Σμύρνη και πολλοί κομπάρσοι είναι απαγορευτικά

Μετά την επιτυχία της «Ευτυχίας», είχαμε πάρει λίγο αέρα, είπαμε να κάνουμε και κάτι διαφορετικό. Και μας έκοψε ο κορονοϊός. Στις 11 Μαΐου θα ξεκινάγαμε το «Σμύρνη μου, αγαπημένη» της Μιμής Ντενίση, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη. Μεγάλο μπάτζετ (3,7 εκατ. ευρώ) και πολύς κόσμος.

Ημασταν σε προχωρημένο στάδιο ετοιμασίας, είχαμε βρει καταπληκτικούς χώρους στη Μυτιλήνη, αλλά κι έναν χώρο στο Φάληρο, όπου θα χτίζαμε όλη τη Σμύρνη, είχαμε κάνει τα σχέδια, συζητούσαμε με Περιφέρεια. Τώρα πια, με τόσους κομπάρσους, θα περιμένουμε να δούμε πώς θα πάει η κατάσταση. Πριν από το φθινόπωρο δεν μας βλέπω να αρχίζουμε. Αλλη μια ταινία που ήταν να αρχίσει μετά το Πάσχα, είναι το «Ηρθε το χαρτί» του Θανάση Λάσκαρη, βασισμένο στο μπεστ σέλερ του Κώστα Μαλιάτση, κωμικό ημερολόγιο ενός οπλίτη. Εχει δύσκολους χώρους και πολλούς, άρα σταμάτησε για την ώρα κι αυτή.

Ευτυχώς ξεκινάω μια σειρά για την ΕΡΤ, «Τα καλύτερά μας χρόνια», σε σκηνοθεσία της Ολγας Μαλέα, εξήντα πέντε επεισόδια, έχουμε ήδη έτοιμα τα δέκα πρώτα σενάρια. Προέχει, πάντως, να οργανωθούμε, να πάρουμε μέτρα ασφαλείας για κάθε department ξεχωριστά (μακιγιάζ, βεστιάριο, σκηνογραφία, σκηνοθεσία).

Ενα γρήγορο και αξιόπιστο τεστ θα μας λύσει τα χέρια. Γι’ αυτό λέμε να ξεκινήσουμε τέλος Ιουνίου. Εχω ακόμα τη σειρά «42 βαθμοί» για την CosmoteTV, οχτώ μόνο επεισόδια, πιο εύκολο πρότζεκτ, ένα τρίμηνο εκτός έδρας. Και την άλλη εβδομάδα θα ολοκληρώσω επιτέλους ένα ντοκιμαντέρ, πάλι για την CosmoteTV, γύρω από την τεχνολογία της αρχαίας Ελλάδας, με τον καθηγητή Θεοδόση Τάσιο. Τα ντοκιμαντέρ γενικά είναι πολύ πιο εύκολο να γίνουν, έχουν ελάχιστα άτομα συνεργείο, γι’ αυτό ακόμα και μέσα στην πανδημία δεν σταμάτησαν.

Ο κινηματογράφος πληρώνει σήμερα όχι μόνο τον κορονοϊό, αλλά και τις συνέπειες της έλλειψης ενιαίου και συνολικού σχεδιασμού. Γι’ αυτό, τα «μπαλώματα» που ανακοινώθηκαν από το υπουργείο Πολιτισμού σίγουρα κάποιους θα αφήσουν απέξω. Το εργασιακό του πολιτισμού είχε αφεθεί στο χάος. Κάποιοι βολεύτηκαν σε αυτό, με αρπαχτές, γρήγορο κέρδος, εκμετάλλευση ανθρώπων. Είναι ευκαιρία, λοιπόν, να βάλουμε μια τάξη στο σπίτι μας. Αν και στον κινηματογράφο, χάρη στο cash rebate του ΕΚΟΜΕ (επιστροφή στον παραγωγό του 35% των δαπανών στην Ελλάδα), σταμάτησε η μαύρη εργασία και γίνονται όλα πια άψογα. Για να πάρουμε τα χρήματα από το ΕΚΟΜΕ πρέπει να έχουμε μισθολογικές καταστάσεις και σωστή απόδοση κάθε εξόδου.

Και κάτι τελευταίο και επιτακτικό. Να μειωθεί ο ΦΠΑ στο σινεμά. Είναι 24% όταν στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης είναι 5-6%. Η «Ευτυχία» έφερε στο κράτος πάνω από 1,2 εκατ. ευρώ, περισσότερα και από το κέρδος των παραγωγών. Με την ευκαιρία, θα την ξαναβγάλουμε στα θερινά σινεμά.

Αμάντα Λιβανού (Neda Film)

Ο κορονοϊός θα μας κοστίσει σε χρήμα και χρόνο

Ανακοίνωσαν ότι τα γυρίσματα ξεκινάνε στις 18 Μαΐου και ακόμα επίσημο πρωτόκολλο δεν έχουμε πάρει. Χωρίς αυτό, βαδίζουμε στα τυφλά, δεν ξέρουμε πόσο θα μας κοστίσει ο κορονοϊός σε χρήμα και χρόνο. Μόνο τις ευρωπαϊκές οδηγίες έχουμε και μ’ αυτές στο μυαλό προετοιμαζόμαστε. Αν, όμως, τις πάρεις κατά γράμμα, είναι εντελώς απαγορευτικές. Γιατί πώς θα κάνεις ερωτική σκηνή; Πώς θα προσαρμοστούν οι ηθοποιοί, που πρέπει να αγκαλιαστούν; Είναι μια άλλη μορφή «λογοκρισίας», υποτάσσεις την καλλιτεχνική έκφραση. Αλλά τίποτα, εν τέλει, δεν είναι αδύνατο, πάντα κάποιος τρόπος βρίσκεται, κυρίως επειδή υπάρχει μεγάλη ανάγκη να συνεχίσει το σινεμά, ο κόσμος θέλει να επιστρέψει στις αίθουσες.

Η πρώτη ταινία που θα γυρίσω είναι το «Broadway» του Χρήστου Μασσαλά. Hταν να ξεκινήσουμε στις 20 Μαρτίου και μία εβδομάδα πριν αναγκαστήκαμε να την αναβάλουμε. Θα κάνουμε μέσα στο καλοκαίρι κάποια γυρίσματα που είναι περιορισμένα, χωρίς κομπάρσους. Πρέπει να την ολοκληρώσω οπωσδήποτε, είμαι πολύ εκτεθειμένη οικονομικά. Είναι διεθνής συμπαραγωγή, έχω και Eurimages, πιο πολλά λεφτά απέξω από αυτά που θα πάρουμε από ΕΚΚ και ΕΡΤ.

Το υπουργείο Πολιτισμού κατάφερε να εξαγριώσει τους εργαζόμενους στον πολιτισμό. Εγώ τα πήρα τα 800 ευρώ. Αλλά πρέπει το επίδομα να δοθεί σε περισσότερους. Στο σινεμά το πρόβλημα το έχουν κυρίως ηθοποιοί και τεχνικοί. Οσοι θα συμμετείχαν σε γυρίσματα που αναβλήθηκαν δεν το δικαιούνται. Με δεδομένο ότι τους προσλαμβάνεις στην ΕΡΓΑΝΗ τη μέρα που ξεκινάνε τα γυρίσματα, δεν θεωρείται ότι έχασαν δουλειά και εισόδημα.

Είναι τρομερό να βγαίνει η υπουργός Πολιτισμού και να μη γνωρίζει τίποτα για τα πράγματα που μιλάει. Ο κινηματογραφικός κόσμος στην πλειονότητά του έχει πληρώσει αίμα σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Δεν είναι όλοι λαμόγια, αλλά ακόμα κι αν υπάρχουν, όπως σε κάθε χώρο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πεινάσουν όλοι, επειδή το κράτος δεν ξέρει να κάνει τη δουλειά του. Και δεν είναι θέμα χρημάτων, ότι δήθεν το κράτος δεν έχει, μια χαρά έχει εκεί που θέλει. Οι προτεραιότητες είναι το θέμα.

Δείτε τι έγινε στην Ευρώπη. Η Γαλλία και η Γερμανία προφανώς και στήριξαν πλουσιοπάροχα την κινηματογραφική βιομηχανία, είναι μεγάλες χώρες. Η διαφορά, όμως, βρίσκεται στη λογική τους. Ο Γάλλος πρωταγωνιστής μου στο «Broadway», που πρόλαβα και τον έστειλα πίσω λίγο πριν κλείσουν τα σύνορα, έχει ήδη πάρει επίδομα κι ας μην είχαμε υπογράψει συμβόλαιο. Γιατί έχασε μια δουλειά. Εδώ, τίποτα. Εβγαλαν ανθρώπους που καταγεγραμμένα και με στοιχεία είχαν δουλέψει τους τελευταίους δέκα μήνες, «εποχιακούς». Οχι, δεν είναι σαν να πηγαίνουν στη Μύκονο για τρεις μήνες. Απλώς δουλεύουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.

Μέτρα προφύλαξης

● Υγιεινή χεριών στην είσοδο του χώρου

● Καθημερινός έλεγχος με ερωτηματολόγιο (συμπτώματα, πρόσφατο ταξίδι, επαφή με κρούσμα, θερμομέτρηση)

● Απόσταση δύο μέτρων

● Μάσκα ει δυνατόν μιας χρήσης

● Ξεχωριστό σετ μακιγιάζ για κάθε ηθοποιό, απολύμανση σε σφουγγαράκια και πινέλα μετά κάθε χρήση

● Μακιγιέρ με μάσκα

● Απολύμανση χεριών πριν και μετά το ντύσιμο, καθημερινός καθαρισμός ρούχων

● Διαλείμματα σε αρκετό χώρο, με απόσταση και εκ περιτροπής

● Σχολαστική απολύμανση όλων των επιφανειών και της τουαλέτας

● Συνεχής αερισμός χώρου

● Ειδικός χώρος για απομόνωση αν κάποιος εμφανίσει συμπτώματα

● Ευέλικτο ωράριο και εναλλασσόμενες βάρδιες

● Η παραγωγή είναι υποχρεωμένη να προσφέρει στους εργαζόμενους ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό

ΣΙΝΕΜΑ
«Και μόνο που κάνουμε ταινίες είναι μια πράξη φωτεινή»
Ο Γιάννης Οικονομίδης παρουσιάζει την πέμπτη ταινία του. Μια γκανγκστερική μαύρη κωμωδία είναι η «Μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς», με όλες τις γνωστές εμμονές του, με όλη τη γοητεία και τη μαεστρία του ταλέντου...
«Και μόνο που κάνουμε ταινίες είναι μια πράξη φωτεινή»
ΣΙΝΕΜΑ
«Η κρίση ήταν αφορμή διαλόγου με το παρελθόν»
Ενας νέος της εποχής σαν όλους τους άλλους, με τα πάρτι, τους φίλους, τους έρωτες και τα άγχη. Κυρίως, αυτά. Της κρίσης και της ανεργίας. Να προσπαθεί να ξεκινήσει μια start up με εσπρεσιέρες, να αναγκάζεται...
«Η κρίση ήταν αφορμή διαλόγου με το παρελθόν»
ΣΙΝΕΜΑ
Θηλυκό, μπλέ και ηλιόλουστο ελληνικό σινεμά
Με μότο «Femi­nine, sunny & blue» ξεκινά την Τετάρτη, και θα καταλάβει για πέντε μέρες τον ιστορικό κινηματογράφο Babylon, στο Mitte του Βερολίνου, το 5o Hellas Filmbox Berlin, το φεστιβάλ ελληνικών ταινιών...
Θηλυκό, μπλέ και ηλιόλουστο ελληνικό σινεμά
ΣΙΝΕΜΑ
Οι Βρετανοί προτιμούν «Τζόκερ», λευκούς και άνδρες
Είτε τα μέλη της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης δεν πτοούνται από την πολιτική ορθότητα ή είναι ρατσιστές και εχθροί της πολυπολιτισμικότητας και ποικιλίας. Ηδη, με το που ανακοινώθηκαν οι...
Οι Βρετανοί προτιμούν «Τζόκερ», λευκούς και άνδρες
ΣΙΝΕΜΑ
Γοητευτικό παραμύθι για ένα χαμένο παιδί
Ο Βαρδής Μαρινάκης στη νέα του ταινία, «Ζίζοτεκ», που προβάλλεται στο «Τριανόν», ξαναβρίσκει τον αινιγματικό, σκοτεινό, αλλά στο βάθος τόσο τρυφερό και γεμάτο πίστη στον άνθρωπο κόσμο του.
Γοητευτικό παραμύθι για ένα χαμένο παιδί

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας