Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Τα θερινά ίσως είναι τα μόνα σινεμά που θα ανοίξουν»

Πέγκυ Ρίγγα, ιδιοκτήτρια της «Ριβιέρας» και του «Βοξ»

ILIAS GEORGOULEAS
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Τα θερινά ίσως είναι τα μόνα σινεμά που θα ανοίξουν»

  • A-
  • A+
Η ιδιοκτήτρια της «Ριβιέρας» και του «Βοξ», που φέτος θα λειτουργήσουν στα Εξάρχεια για 51η και 82η χρονιά, αντίστοιχα, ετοιμάζεται για ένα πρωτόγνωρο καλοκαίρι. Ανοίγουν την 1η Ιουνίου μόνο με το 40% των καθισμάτων τους.

Είναι κάπως αισιόδοξη. «Τουλάχιστον τα θερινά σινεμά θα ανοίξουν. Μπορεί να είναι και οι μόνες κινηματογραφικές αίθουσες που θα το καταφέρουν. Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει τον χειμώνα». Είναι, όμως, και αρκετά αγχωμένη. «Κυριολεκτικά ζω μέσα σε ένα θερινό σινεμά, συνήθως εγώ κάθομαι στην πόρτα της "Ριβιέρας" και κόβω τα εισιτήρια. Θα φοράω μάσκα και γάντια; Δεν είναι και ό,τι το πιο ωραίο να έρχεται ο άλλος να διασκεδάσει και να έχει στην υποδοχή μια αγριευτική εικόνα».

O κύβος ερρίφθη. Την 1η Ιουνίου ανοίγουν τα θερινά σινεμά, μόνο στο 40% της χωρητικότητάς τους. Μοιάζει σχετικά εύκολο εγχείρημα να κρατηθούν οι αποστάσεις, να αφαιρεθούν σειρές καθισμάτων, να απλωθούν οι θεατές. Είναι, όμως; Τι ρίσκα και αβεβαιότητες έχει η επιχείρηση «θερινά σινεμά»;

Η Πέγκυ Ρίγγα, πασίγνωστη, ωραία φιγούρα του κινηματογραφικού μικρόκοσμου, προσπαθεί να μας δώσει μια πρώτη εικόνα της κατάστασης. Είναι ιδιοκτήτρια-διαχειρίστρια δύο ιστορικών θερινών στα Εξάρχεια, της «Ριβιέρας» και του «Βοξ», αλλά και της χειμερινής «Ααβόρα». «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Εξάρχεια κι εκεί ονειρεύομαι να επιστρέψω όταν τα οικονομικά μου το επιτρέψουν. Είμαι άνθρωπος ή καλύτερα αρουραίος του κέντρου», μας λέει από το σπίτι της στο Μαρούσι.

Αρχαιολόγος παθιασμένη με τη δουλειά της, μπήκε στο «κινηματογραφικό παιχνίδι», όπως λέει, το 2014, μετά τον θάνατο του πατέρα της, Θόδωρου Ρίγγα, αλησμόνητης, κυριαρχικής συνδικαλιστικής παρουσίας, από τη θέση του προέδρου της Ενωσης Επαγγελματιών Θερινών Κινηματογράφων.

Η Πέγκυ μεγάλωσε μέσα στα σινεμά, η «Ριβιέρα» ήταν η παιδική χαρά της και ο Παζολίνι ο σύντροφός της στα παιχνίδια. «Εμένα ο μπαμπάς μου δεν μου πήρε σπίτι, δεν έχω σπίτι, έχω σινεμά», λέει και γελάει. «Το ακούει ο άλλος και λέει, "τι ανάγκη έχεις εσύ; Είσαι πλούσια". Καμία σχέση. Οι αίθουσες, αλλά και ολόκληρος ο κινηματογραφικός κόσμος, από την παραγωγή έως τη διανομή, αν και σημαντικό κομμάτι του πολιτισμού με πολλές χιλιάδες εργαζομένους, δεν ακούγεται, δεν υπολογίζεται».

Επαναφέρει με ένταση ένα παλιό αίτημα των αιθουσαρχών, που γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό τώρα που η πανδημία κάνει το σινεμά να αιμορραγεί. «Να μειωθεί ο ΦΠΑ στα εισιτήρια από 24% σε 6%, όπως είναι σε όλα τα πολιτιστικά προϊόντα, βιβλίο, μουσική, θέατρο. Ο κλάδος μας κατάφερε με μεγάλο προσωπικό κόστος και τον απορρόφησε, δεν αυξήθηκαν οι τιμές των εισιτηρίων, που παραμένουν χαμηλές.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά περισσότερες είναι πια οι μέρες προσφορών (δύο άτομα με ένα εισιτήριο, μειωμένη τιμή κ.ά.) παρά οι κανονικές. Οι κινηματογραφικές αίθουσες έχουν τεράστια πάγια έξοδα, όσο κι αν έγινε μείωση ενοικίου, τώρα με τα νέα μέτρα δεν βγαίνουμε. Μόνο για ρεύμα θέλουμε 1.000 ευρώ τον μήνα, μειώσεις στις ΔΕΚΟ δεν έγιναν. Είναι και τα δημοτικά τέλη μεγάλα και δυσανάλογα, αφού, αν και είμαστε χώροι πολιτισμού, πληρώνουμε τα ίδια με τα σουπερμάρκετ, ακόμα και τους μήνες που είμαστε κλειστοί. Παράλογο!».

Για την ώρα προέχουν η νέα διάταξη του χώρου και η ασφάλεια θεατών και εργαζομένων. «Πάνω απ' όλα, να μην υπάρχει συνωστισμός», λέει η Πέγκυ Ρίγγα. «Η "Ριβιέρα" έχει 300 θέσεις. Θα απομείνουν οι 120. Το ίδιο ισχύει και στο "Βοξ". Με τη διαφορά ότι αν και τα δύο σινεμά έχουν το ίδιο εμβαδόν, ένα στρέμμα περίπου, το καθένα έχει ιδιαιτερότητες. Η "Ριβιέρα", με τα δέντρα δεξιά και αριστερά, δεν με αφήνει να απλώσω πολύ τις θέσεις, γιατί δεν θα βλέπουν οι θεατές. Στο "Βοξ", που είναι ταράτσα και τα φυτά μεταφερόμενα, ίσως είναι πιο εύκολη η νέα διαρρύθμιση των θέσεων».

Αυτό που την προβληματίζει είναι η προσέλευση των θεατών («με τις αποστάσεις που θα τηρούνται, ίσως, θα αργεί το τσεκάρισμα των εισιτηρίων»), αλλά κυρίως το ότι τα θερινά δεν έχουν την πολυτέλεια να απλώσουν το ωράριό τους, όπως διάφορα καταστήματα. «Δεν έχουμε τη δυνατότητα να αρχίσουμε τις προβολές στις 8 μ.μ. και ούτε να πάμε πίσω τη βραδινή, ο κόσμος πια έχει μάθει να μαζεύεται σπίτι νωρίς. Η βραδινή ήταν πάντα γρίφος, όχι μόνο για μας στα Εξάρχεια, που υποτίθεται ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο ασφαλή, αλλά παντού. Πρέπει να παίζουμε κάτι ερεθιστικό για ένα πιο νέο κοινό, που να είναι έτσι κι αλλιώς διατεθειμένο να κυκλοφορήσει αργά τη νύχτα. Με λίγα λόγια, πρέπει μέσα σε ένα συγκεκριμένο και περιορισμένο χρονικό διάστημα να χωρέσουμε δύο προβολές και δύο διαλείμματα».

Εχει λόγο που αναφέρεται στα διαλείμματα. «Ο μπαμπάς μου έλεγε ότι το θερινό δεν ζει από τα εισιτήρια, αλλά από το μπαρ και τις διαφημίσεις. Ξέρουμε όλοι τι χαμός γίνεται το διάλειμμα στο μπαρ. Μήπως οι αποστάσεις προστασίας οδηγήσουν σε μεγαλύτερα διαλείμματα;». Ερωτήματα, που θα απαντηθούν στην πράξη. Για θεατές και αιθουσάρχες θα είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Αλλά, κατά την ταπεινή μου γνώμη, τα θερινά σινεμά είναι η πιο ασφαλής καλλιτεχνική μας έξοδος αυτό το καλοκαίρι. Ενα πανί (και όχι ζωντανοί ηθοποιοί, που πρέπει να κρατάνε αποστάσεις!) και μερικές απλωμένες, άνετες καρέκλες.

Και οι ταινίες; «Δεν έχω ακόμα πλήρη εικόνα τι νέο θα βγάλουν οι διανομείς, μπλοκμπάστερ ή art house ταινίες. Πολλές αναμενόμενες έξοδοι αναβλήθηκαν. Αλλά εγώ δεν λειτουργώ με μπλοκμπάστερ. Σκέφτομαι, λοιπόν, ότι είναι ίσως μια ευκαιρία να ξαναγίνουμε φέτος τα θερινά αυτό που ήμασταν κάποτε, δηλαδή η β' προβολή της χειμερινής περιόδου, πόσο μάλλον που φέτος κόπηκε απότομα και ήταν εξαιρετική. Με τον "Τζόκερ" και την "Ευτυχία", ο κόσμος ξαναγύρισε στις αίθουσες. Θα μπορούσε το πρόγραμμά μας να στηριχτεί σε χειμερινές ταινίες, σε ταινίες τέχνης μικρότερων γραφείων και σε επανεκδόσεις, που τόσο συνηθίζονται το καλοκαίρι».

ΣΙΝΕΜΑ
Η Κυψέλη ξαναβρήκε τη «Στέλλα» της
«Πιγκάλ», Τενέδου. Ποιος σινεφίλ κάτοικος Αθήνας, και όχι μόνο της Κυψέλης, δεν τις έλεγε μαζί αυτές τις δύο λέξεις, χρόνια και χρόνια. Το θερινό σινεμά «Πιγκάλ», που άνοιξε το 1969 και λειτούργησε μέχρι το...
Η Κυψέλη ξαναβρήκε τη «Στέλλα» της
ΣΙΝΕΜΑ
Από τη χώρα του Κιαροστάμι στους δρόμους της Αθήνας
Μπορεί κάποιοι να παραξενεύτηκαν. Ποιος είναι αυτός ο Σιαμάκ Ετεμάντι; Ζει στην Ελλάδα από το 1995, έχει κάνει στρατιωτική θητεία και είναι Ελληνας πολίτης, κινηματογραφικά είναι ένας κανονικότατος Ευρωπαίος...
Από τη χώρα του Κιαροστάμι στους δρόμους της Αθήνας
ΣΙΝΕΜΑ
Cinobo, το Netflix των σινεφίλ
Με τριακόσιες διαλεχτές ταινίες ξένες και ελληνικές, ταινίες δημιουργών και ανεξάρτητες, σπάνιες αλλά και άπαιχτες στην Ελλάδα, ξεκίνησε η ελληνική streaming πλατφόρμα, που πολλοί περίμεναν.
Cinobo, το Netflix των σινεφίλ
ΣΙΝΕΜΑ
Πενήντα χρόνια από την «Αναπαράσταση»
Ξεκινά την Πέμπτη το 70ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου (διάρκεια μέχρι 1η Μαρτίου) και το Κέντρο Κινηματογράφου ταξιδεύει εκεί για να υποστηρίξει ενεργά τις ταινίες του, διεθνείς συμπαραγωγές οι...
Πενήντα χρόνια από την «Αναπαράσταση»
ΣΙΝΕΜΑ
Το animation εισβάλλει στο ντοκιμαντέρ
Το πρώτο παγκοσμίως ολοκληρωμένο αφιέρωμα στο υβριδικό είδος, που αναπτύσσεται ραγδαία, θα γίνει στη Θεσσαλονίκη. Από την εποχή του «Βαλς με τον Μπασίρ», ο δρόμος άνοιξε και τα κινούμενα σχέδια κάθε είδους...
Το animation εισβάλλει στο ντοκιμαντέρ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας