Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πανδημίες, χημικά όπλα, καραντίνες και... ζόμπι στην οθόνη

«Outbreak»

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πανδημίες, χημικά όπλα, καραντίνες και... ζόμπι στην οθόνη

  • A-
  • A+
Δεν θα είναι για πάντα, θα είναι για το απαραίτητο χρονικό διάστημα που θα καθοριστεί από τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορονοϊού. Τα σινεμά έκλεισαν, η τηλεόραση, το λάπτοπ, το τάμπλετ μένουν ανοιχτά. Κι επιλέγουμε να δούμε, στη μικρή οθόνη, τι καταστρο-φικούς λοιμούς γλιτώνουμε – γιατί, ναι, από τους παρακάτω, όλους, εμείς την έχουμε καλύτερα!

«Outbreak»

Βόλφγκανγκ Πέτερσεν, 1995

Ενας ιός που θυμίζει επικίνδυνα τον Εμπολα εξαπλώνεται στην Αμερική και μια ολόκληρη πόλη της Καλιφόρνιας μπαίνει σε καραντίνα. Επιστήμονες των στρατιωτικών δυνάμεων προσπαθούν να περιορίσουν την εξάπλωση και να βοηθήσουν τους ασθενείς σ’ ένα φιλμ τόσο τρομακτικό που έκανε, στα μέσα των ’90s, μια ολόκληρη γενιά να ασπαστεί τη μικροβιοφοβία. Ποιος να ήξερε, τότε, ότι οι πρωταγωνιστές Μόργκαν Φρίμαν, Ντάστιν Χόφμαν και, κυρίως, Κέβιν Σπέισι θα είχαν πολύ πιο απτά προβλήματα να φοβηθούν στα ’10s.

«Τα παιδιά των ανθρώπων»

Αλφόνσο Κουαρόν, 2006

Στο κοντινό μέλλον του 2027, όπως το είδε η Π. Ντ. Τζέιμς και το διασκεύασε ο Αλφόνσο Κουαρόν, η ανθρωπότητα έχει υποστεί πανδημία μιας γρίπης που έχει προκαλέσει αποβολές σε όλες τις εγκύους, με αποτέλεσμα για δύο δεκαετίες να μην έχει γεννηθεί κανένα παιδί. Ο Κλάιβ Οουεν ανακαλύπτει μια έγκυο πρόσφυγα και κάνει στόχο της ζωής του να βοηθήσει εκείνη και το μωρό της να ζήσουν. Υπαρξιακές ανησυχίες σε μια ταινία δράσης, στοχασμού, φαντασίας και φεμινισμού (τρεις οσκαρικές υποψηφιότητες), που μπορεί ωραιότατα να κάνει double feature με το «Φως στο Σκοτάδι» του Κέισι Αφλεκ που, ενώ είναι μια εκπληκτικά λυρική, όμορφη και δυνατή ταινία, ελάχιστοι είδαν όταν βγήκε, στα τέλη Ιανουαρίου, στις ελληνικές αίθουσες.

«Η μάσκα του κόκκινου θανάτου»

Ρότζερ Κόρμαν, 1964

Οχι μαύρος, αλλά κόκκινος είναι ο θάνατος σ’ αυτή την πληθωρική διασκευή του διηγήματος του Εντγκαρ Αλαν Πόε, από τον μετρ των b-movies, Ρότζερ Κόρμαν, με πρωταγωνιστή τον (κατακόκκινο, εν προκειμένω), Βίνσεντ Πράις. Το «μένουμε σπίτι» στην ταινία μεταφράζεται ως ταξικό όργιο, όταν ο σατανιστής Πρόσπερο μαζεύει στην έπαυλή του αριστοκράτες και χωρικούς. Σημαντικό ότι τη φωτογραφία της ταινίας υπογράφει ο Νίκολας Ρεγκ, λίγα βήματα πριν, ακόμα, τη σπουδαία καριέρα του ως σκηνοθέτη.

«Η έβδομη σφραγίδα»

Ινγκμαρ Μπέργκμαν, 1957

Εχουμε πολλούς λόγους να ξαναδούμε την εμβληματική ταινία του Μπέργκμαν, όπως για να τιμήσουμε τη μνήμη του Μαξ φον Σίντοφ που έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες μέρες ή απλώς επειδή είναι ένα αριστούργημα που θα μας αποζημιώσει για την παραμονή μας στο σπίτι.

Πάντως, επιδημία βρίσκεται στο κέντρο της φιλοσοφικής και υπαρξιακής ιστορίας της και, μάλιστα, μια από τις σοβαρότερες στην ανθρώπινη Ιστορία, η Μαύρη Πανώλη που, τον 14ο αιώνα, έχασε την παρτίδα σκάκι με τον Θάνατο το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ευρώπης.

«Contagion»

Στίβεν Σόντερμπεργκ, 2011

Μια δεκαετία μετά την πρεμιέρα της, η ταινία του Σόντερμπεργκ ξανανέβηκε στο top-10, στο itunes αυτή τη φορά, λόγω του κορονοϊού και της διεστραμμένης περιέργειάς μας. Ολόκληρος ο πλανήτης πλήττεται από μια θανατηφόρα πανδημία – με εσωτερικής κατανάλωσης χιούμορ, από το επώνυμο καστ των Μαριόν Κοτιγιάρ, Τζουντ Λο, Λόρενς Φίσμπερν, Ματ Ντέιμον, Κέιτ Γουίνσλετ, είναι η (πάντα ελαφρώς αντιπαθητική) Γκουίνεθ Πάλτροου που ξεπαστρεύεται μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο του φιλμ. Η Πάλτροου, με το χαρακτηριστικό σπασικλίστικο χιούμορ της, που τη χαρακτηρίζει και τη διασώζει, έβγαλε στην αρχή της εξάπλωσης του κορονοϊού ένα προσωπικό βίντεο, όπου φορά τη μάσκα της στη διάρκεια πτήσης, λέγοντας, «έχω ξαναπαίξει σ’ αυτή την ταινία».

«Train to Busan»

Γιον Σανγκ-χο, 2016

Καθώς ένας επιχειρηματίας κι η κόρη του παίρνουν το τρένο για την Μπουσάν, μια ταχύτατα εξαπλούμενη επιδημία ξεσπά στη Νότια Κορέα. Σίγουρα το τρένο είναι ασφαλές ώσπου να φτάσει στον προορισμό του – ή μήπως όχι; Ενα εκπληκτικό κλειστοφοβικό θρίλερ που τρέχει πιο γρήγορα κι από το βαγόνι στις ράγες, με απολαυστικές εναλλαγές βίας και αγνής συγκίνησης, must για κάθε εποχή, ακόμα και τις υγιέστερες.

«Ο άνθρωπος που αντίκρισε την κόλαση»

Μπόρις Σαγκάλ, 1971

Γνωστή με τον τίτλο «The Ωmega Man», με το ελληνικό ωμέγα, η ταινία που βασίζεται στο «I Am Legend» του Ρίτσαρντ Μάθεσον, θέλει τον Τσάρλτον Χέστον μοναδικό επιζώντα μιας επιδημίας που προκλήθηκε από χημικά όπλα, στο Λος Αντζελες. Επιστήμονας ο ίδιος, προσπαθεί να φτιάξει το εμβόλιο της θεραπείας, ενώ καταδιώκεται από την «Οικογένεια» των μεταλλαγμένων ζόμπι που έχουν προσβληθεί από τον ιό. Εξίσου μεταδοτική η στιλιστική πληθωρικότητα του ’70.

«Ενα ήσυχο μέρος»

Τζον Κραζίνσκι, 2018

Μετά από μια μυστηριώδη επιδημία που αφάνισε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Γης, οι επιζήσαντες είναι αναγκασμένοι να ζουν σε απόλυτη ησυχία, καθώς ο παραμικρός θόρυβος τραβά την προσοχή ηχητικά υπερευαίσθητων φονικών πλασμάτων. Πρωτότυπο, αγχωτικό και μαζί τρυφερό θρίλερ, με πρωταγωνιστές την Εμιλι Μπλαντ, τον Κραζίνσκι που υπογράφει και τη σκηνοθεσία και τη Μίλισεντ Σίμοντς. Ο σύνδεσμος της ταινίας με τον κορονοϊό θα μείνει στην Ιστορία, μια και το σίκουελ, «Ενα ήσυχο μέρος 2», προγραμματισμένο να βγει στις αίθουσες, με εκθειαστικές κριτικές, στις 8 Μαρτίου, αναβλήθηκε για τις 15 Μαΐου.

«REC»

των Χάουμε Μπαλαγκουερό και Πάκο Πλάζα, 2007

Ρεπόρτερ και κάμεραμαν τηλεοπτικού συνεργείου κάνουν ρεπορτάζ στο εσωτερικό μιας πολυκατοικίας, η οποία, ωστόσο, είναι το έδαφος μηδέν για τη γέννηση ενός ιού που μετατρέπει τους ανθρώπους σε λυσσασμένα φονικά τέρατα. Εύκολο αλλά αποτελεσματικό, μεγάλο μέρος της ταινίας είναι γυρισμένο σαν μέσα από γυαλιά νυχτερινής όρασης. Ισπανικό κι εφιαλτικό, ειδικά για όταν έγινε, το 2007, αλλά και στο αμερικανικό ριμέικ του, το «Quarantine» του 2008.

«Ζόμπι, το ξύπνημα των νεκρών»

Τζορτζ Ρομέρο, 1978

Μην σου τύχει – στο σύμπαν του Ρομέρο, η πανδημία μπορεί όχι απλώς να σου φέρει κομμάρες, αλλά να σε μετατρέψει σε αιμοδιψές ζόμπι. Σ’ αυτό εδώ το απολαυστικό φιλμ τρόμου, οι επιζώντες συγκεντρώνονται μέσα σ’ ένα εμπορικό κέντρο, ώστε ο ευρηματικός δημιουργός να μπορέσει να σχολιάσει ταυτόχρονα και τον αμερικανικό καταναλωτισμό.

Η ταινία μπορεί να προβληθεί συντροφιά με το προηγούμενο «μέρος» της, τη «Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών», ή με το ριμέικ της από τον Ζακ Σνάιντερ, ή, ακόμα καλύτερα, με την κωμική βερσιόν της, το «Shaun of the Dead» (2004), του Εντγκαρ Ράιτ, με τον Σάιμον Πεγκ και τον Ρόμπερτ Φροστ.

ΣΙΝΕΜΑ
Γαλλική κομεντί με ερωτεύσιμη Μαστρογιάνι
Λες κι ο Κριστόφ Ονορέ («Chansons d’ amour», «Plaire, aimer et courir vite») έχει οικειοθελώς επωμιστεί το βάρος τού να παρατείνει στις επόμενες δεκαετίες τη γαλλική παράδοση του ρομαντισμού, του έρωτα που...
Γαλλική κομεντί με ερωτεύσιμη Μαστρογιάνι
ΣΙΝΕΜΑ
Κατασκοπευτικό θρίλερ με Πενέλοπε Κρουζ και φρέσκες... επαναλήψεις
Ο Ολιβιέ Ασαγιάς, ο Γάλλος δημιουργός που τόσο συχνά έχει διακριθεί για τις ευρωπαϊκές ταινίες του παρουσιάζει το ισπανόφωνο θρίλερ κατασκοπίας «Αβάνα, η πόλη των κατασκόπων».
Κατασκοπευτικό θρίλερ με Πενέλοπε Κρουζ και φρέσκες... επαναλήψεις
ΣΙΝΕΜΑ
Τα drive-ins ξανάρχονται
Στην Ελλάδα τα drive-ins ποτέ δεν είχαν μεγάλη πέραση. Και γιατί να έχουν, άλλωστε, στη χώρα που κατ’ εξοχήν έζησε τα καλοκαίρια της στα θερινά σινεμά, χωρίς αυτοκίνητα, αλλά με καρέκλες, χωρίς λαμαρίνα αλλά...
Τα drive-ins ξανάρχονται
ΣΙΝΕΜΑ
Η Ντενέβ, μόνη στις αίθουσες
Μία είναι η καινούργια ταινία που θα διεκδικήσει την προσοχή του κοινού αυτήν την εβδομάδα: μια χαρακτηριστικά γαλλικής ατμόσφαιρας, δραματική κομεντί, μ’ ένα θαυμάσιο καστ, ένα υπέροχο σπίτι και μια ελαφριά...
Η Ντενέβ, μόνη στις αίθουσες
ΣΙΝΕΜΑ
Η Κατρίν Ντενέβ θα κάνει μόνη γενέθλια...
Δεν είναι πως τα σινεμά αδειάζουν – αντίθετα, προσπαθούν να προσκαλούν τους θεατές για δύο ώρες μακριά από τη ζοφερή επικαιρότητα και... μακριά από τον διπλανό τους!
Η Κατρίν Ντενέβ θα κάνει μόνη γενέθλια...

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας