Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το animation εισβάλλει στο ντοκιμαντέρ

«The Wanted 18» των Αμέρ Σομάλι και Πολ Κόουαν

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το animation εισβάλλει στο ντοκιμαντέρ

  • A-
  • A+
22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5-15 Μαρτίου). Το πρώτο παγκοσμίως ολοκληρωμένο αφιέρωμα στο υβριδικό είδος, που αναπτύσσεται ραγδαία, θα γίνει στη Θεσσαλονίκη. Από την εποχή του «Βαλς με τον Μπασίρ», ο δρόμος άνοιξε και τα κινούμενα σχέδια κάθε είδους πλουτίζουν την τεκμηρίωση.

Αν το 2008 δεν είχε υπάρξει η ταινία κινουμένων σχεδίων του Ισραηλινού Αρι Φόλμαν «Βαλς με τον Μπασίρ», Χρυσή Σφαίρα Ξένης Ταινίας και υποψήφια για Οσκαρ, μια πρωτοπόρα, θαυμαστή απόπειρα του σκηνοθέτη, βετεράνου στον πόλεμο του Λιβάνου, να αφηγηθεί όχι με τους κλασικούς τρόπους των ντοκουμέντων και συνεντεύξεων την προσωπική τραυματική του εμπειρία, ίσως ο όρος «animated ντοκιμαντέρ» να ήθελε σήμερα περισσότερη εξήγηση.

Επειδή, όμως, έχουν κυλήσει αρκετά χρόνια, οι τεχνολογίες όλο και εξελίσσονται και οι ντοκιμαντερίστες κάνουν τη δουλειά τους ολοένα και περισσότερο έξω από την πεπατημένη, να που τα animated ντοκιμαντέρ μπορούν πια να αποκτήσουν το πρώτο παγκοσμίως πλήρες και ολοκληρωμένο αφιέρωμα. Κι αυτό θα είναι ελληνικό, θα γίνει την άνοιξη στο 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5 με 15 Μαρτίου).

«Nuts!» της Πένι Λέiν

Το αφιέρωμα στο ραγδαία αναπτυσσόμενο «υβριδικό υπο-είδος», όπως το χαρακτηρίζουν οι διοργανωτές, μέσα από μια επιλογή από μικρού και μεγάλου μήκους animated ντοκιμαντέρ, έχει στόχο να αναδείξει τη χρήση των κινουμένων σχεδίων ως στρατηγική αναπαράστασης στο ντοκιμαντέρ. Και να παρουσιάσει τις διαφορετικές χρήσεις και τεχνικές που χρησιμοποιούνται (ζωγραφική στο χέρι, κολάζ, stop motion, cut outs, ελαιογραφίες σε γυαλί κ.ά.) σε συνδυασμό με κλασικό ανιμέισον, αλλά και συνεντεύξεις, ντοκουμέντα, τα γνωστά δηλαδή υλικά του είδους. Ομως, φυσικά, πάνω από όλα είναι οι πραγματικές ιστορίες, τα θέματα που ψάχνουν οι σκηνοθέτες.

Ετσι, εκτός από το «Βαλς με τον Μπασίρ», που είναι ευκαιρία να το δει η πολύ νέα γενιά των σινεφίλ, κάποια ντοκιμαντέρ ξεχωρίζουν.

«Βαλς με τον Μπασίρ» του Αρι Φόλμαν

● Ο διάσημος Γάλλος σκηνοθέτης Μισέλ Γκοντρί της «Αιώνιας λιακάδας ενός καθαρού μυαλού» με ένα απολαυστικό, αναρχικό στιλ ανιμέισον ασχολείται με τους φιλοσοφικούς στοχασμούς του Νόαμ Τσόμσκι στο «Is the Man Who Is Tall Happy?: An Animated Conversation with Noam Chomsky».

● Οι δεκαοχτώ αγελάδες του παλαιστινιακού οικισμού Μπέιτ Σαχούρ, σύμβολο αντίστασης και απελευθέρωσης από τους Ισραηλινούς παραγωγούς γάλακτος, αλλά και στόχος των ισραηλινών αρχών που τις χαρακτήρισαν «απειλή για την ασφάλεια», είναι μια παράξενη, κωμική ιστορία που δίνει, όμως, μια άλλη όψη της πρώτης Ιντιφάντα. Τη χειρίζονται στο ντοκιμαντέρ «The Wanted 18» οι Αμέρ Σομάλι και Πολ Κόουαν (Καναδάς, Παλαιστίνη, Γαλλία).

● Η Νεοζηλανδή Λιάν Πούλεϊ στο «25 April» στρέφεται στην τραγική Εκστρατεία της Καλλίπολης, το 1915, χρησιμοποιώντας εικονογραφήσεις των επιστολών έξι Νεοζηλανδών που συμμετείχαν, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους από Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.

● Τη (σχεδόν) αληθινή και εξωφρενική ιστορία του γιατρού Ρόμιουλους Μπρίνκλεϊ από το Κάνσας, που ανακάλυψε το 1917 θεραπεία της ανδρικής ανικανότητας με τη μεταμόσχευση όρχεων τράγων, διηγείται η Αμερικανίδα Πένι Λέιν στο απολαυστικό «Nuts!».

● Ο Κιθ Μέιτλαντ αναπαριστά με πρωτότυπο τρόπο στο «Tower» το πρώτο περιστατικό μαζικής δολοφονίας σε εκπαιδευτικό ίδρυμα στις ΗΠΑ (1966, Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Οστιν), συνδυάζοντας κινούμενα σχέδια και συνεντεύξεις επιζώντων.

● Ο διάσημος Πολωνός ρεπόρτερ Ρίσαρντ Καπισίνσκι και το τρίμηνο ταξίδι του στη συγκλονισμένη από τον εμφύλιο πόλεμο Αγκόλα, όπως το κατέγραψε στα απομνημονεύματά του, είναι το θέμα του «Another Day of Life» των Ραούλ ντε λα Φουέντε και Ντέιμιαν Νένοφ (Πολωνία, Ισπανία, Βέλγιο, Γερμανία, Ουγγαρία).

● Την οικογενειακή βία ερευνά η Σίλα Σοφιάν στο «Survivors» (ΗΠΑ), ενώ η Καμίλα Κάρτερ στο «Flesh» (Βραζιλία, Ισπανία) πολύπλευρα και ερευνητικά αναδεικνύει τον διεστραμμένο τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες αντιμετωπίζονται σαν σώματα προς κατανάλωση.

● Βραβείο Οσκαρ πήρε ο Καναδός Κρις Λάντρεθ με το μικρού μήκους «Ryan». Βασίζεται στη ζωή του διάσημου, επίσης Καναδού, ανιμέιτορ, Ράιαν Λάρκιν, που εθισμένος στα ναρκωτικά αναγκάστηκε να ζητιανεύει.

● Μια ανατριχιαστική εικόνα της καθημερινότητας στο διαβόητο Υπεράκτιο Κέντρο Κράτησης Αιτούντων Ασυλο στη νήσο Μάνους της Αυστραλίας δίνει ο Λούκας Σρανκ στο «Nowhere Line: Voices from Manus Island» έχοντας καταφέρει να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με δύο άνδρες κρατουμένους. Κάτι ανάλογο επιτυγχάνουν οι Χάνα Χάιλμπορν και Ντέιβιντ Αρονόβιτς στο «Slaves» (Σουηδία, Νορβηγία, Δανία) με δύο από τα χιλιάδες παιδιά που στρατολογήθηκαν από χρηματοδοτούμενη από την κυβέρνηση παραστρατιωτική οργάνωση στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στο Σουδάν και ελευθερώθηκαν χάρη στην Επιτροπή για την Εξάλειψη της Απαγωγής Γυναικών και Παιδιών.

● Μια γιορτή για τις αισθήσεις του θεατή είναι το «Madagascar, carnet de voyage» του Μπαστιέν Ντιμπουά (Φίτζι-Γαλλία) που με τη μορφή ταξιδιωτικού ημερολογίου, ακολουθεί τα βήματα ενός περιηγητή στις παραδόσεις και τελετές της Μαδαγασκάρης, ειδικά τη Φαμαντιχάνα, την τελετή «στροφής των οστών».

ΣΙΝΕΜΑ
Θηλυκό, μπλέ και ηλιόλουστο ελληνικό σινεμά
Με μότο «Femi­nine, sunny & blue» ξεκινά την Τετάρτη, και θα καταλάβει για πέντε μέρες τον ιστορικό κινηματογράφο Babylon, στο Mitte του Βερολίνου, το 5o Hellas Filmbox Berlin, το φεστιβάλ ελληνικών ταινιών...
Θηλυκό, μπλέ και ηλιόλουστο ελληνικό σινεμά
ΣΙΝΕΜΑ
Τζον Γουότερς: Προσπαθώ να είμαι κακός και ανεύθυνος
Μόνο αυτός ο trash, o κιτς, o εξωφρενικός και ακραίος κινηματογραφικός μπαμπάς της Divine και της Serial Mom θα μπορούσε τον σιχαμερό, βρόμικο κόσμο μας να τον μετατρέψει, όχι πια επί της οθόνης, αλλά επί...
Τζον Γουότερς: Προσπαθώ να είμαι κακός και ανεύθυνος
ΣΙΝΕΜΑ
Ολος ο Μπερτολούτσι σε δεκαέξι ταινίες
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας τιμά τον δημιουργό, που πέθανε πριν από πέντε μήνες, με πλήρη ρετροσπεκτίβα του έργου του στο «Ιντεάλ». Εναρξη με τον «Τελευταίο Αυτοκράτορα», που θα προβληθεί σε...
Ολος ο Μπερτολούτσι σε δεκαέξι ταινίες
ΣΙΝΕΜΑ
Ενα αξέχαστο love story στην Υδρα
Με την ταινία του διάσημου σκηνοθέτη Νικ Μπρούμφιλντ «Marianne and Leonard: Words of Love», για τον Καναδό τροβαδούρο Λέοναρντ Κοέν και τη μούσα του Μαριάνε Ιλέν θα ανοίξει το 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ...
Ενα αξέχαστο love story στην Υδρα
ΣΙΝΕΜΑ
Για τα ζώα που χάσαμε από τη ζωή μας
Το 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης αποφάσισε ένα από τα κεντρικά του αφιερώματα να έχει τίτλο «Γιατί να κοιτάξουμε τα ζώα;» εμπνευσμένο από το δοκίμιο του Τζον Μπέρτζερ «Why look at animals»....
Για τα ζώα που χάσαμε από τη ζωή μας
ΣΙΝΕΜΑ
«Αγνωστοι» αλλά σπουδαίοι
Ενα φεστιβάλ οφείλει να συστήνει στους θεατές νέα, άγνωστα αλλά σημαντικά ονόματα για την κινηματογραφική τέχνη. Τι μεγαλύτερο δώρο από αυτό στους σινεφίλ; Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το κάνει αυτό χρόνια τώρα με...
«Αγνωστοι» αλλά σπουδαίοι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας