Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δύο μεγάλοι σταρ του Χόλιγουντ μιλούν στην «Εφ.Συν.»

Δυο παλιοί φίλοι στη νέα ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε «Ο Ιρλανδός»

Photo by Joel C Ryan/Invision/AP
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Δύο μεγάλοι σταρ του Χόλιγουντ μιλούν στην «Εφ.Συν.»

  • A-
  • A+

Ο Ρόμπερτ ντε Νίρο και ο Αλ Πατσίνο, δύο ζωντανοί μύθοι του σινεμά συνεργάζονται στη νέα ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε «Ο Ιρλανδός». Μιλούν στην Έρση Δάνου για τον κινηματογράφο, τη συνεργασία τους και πώς η ηθοποιία έχει επηρεάσει τη ζωή τους.


Ρόμπερτ ντε Νίρο

«Ελπίζω η καριέρα μου να κορυφώνεται ώς το τέλος»

Ζωντανό ίνδαλμα του αμερικανικού κινηματογράφου, ο Ρόμπερτ ντε Νίρο ανήκει ήδη στην Ιστορία όπως και η θρυλική του σχέση με τον Μάρτιν Σκορσέζε που παρήγαγε αριστουργήματα σαν τον «Ταξιτζή» (1976) και το «Οργισμένο είδωλο» (1980). Ομως δεν σταμάτησε ποτέ να δουλεύει. Μάλιστα τελευταία τον απολαμβάνουμε σε ταινίες με κωμικό χαρακτήρα, ενώ συχνά εκφράζει δημοσίως την οργή του για την τωρινή πολιτική κατάσταση στη χώρα του. Η τελευταία ταινία του Σκορσέζε με τον Ντε Νίρο, «Ο Ιρλανδός», αποτελεί την ένατη φορά που οι δύο αυτοί σπουδαίοι άνθρωποι του κινηματογράφου συνεργάζονται για να πουν ακόμη μία ιστορία του υποκόσμου της ιταλο-αμερικανικής μαφίας. Με τη νέα ψηφιακή τεχνολογία, ο Ρόμπερτ ντε Νίρο, όπως και ο Αλ Πατσίνο, διανύει αψεγάδιαστα τέσσερις δεκαετίες στη ζωή του πρωταγωνιστή Ιρλανδού.

• Αντίθετα με τον Μάρτιν Σκορσέζε, δεν έχετε συνεργαστεί πολλές φορές με τον Αλ Πατσίνο, παρ’ όλο που γνωρίζεστε από τα νεανικά σας χρόνια. Ο ίδιος είπε πως χάρη σε σας πήρε τον ρόλο του Χόφα. Μιλήστε μας για τη συνεργασία σας στην ταινία.

Ο Αλ κι εγώ γνωριζόμαστε από τότε που ήμαστε είκοσι χρόνων κι είναι από τους λίγους με τους οποίους μπορώ να επικοινωνώ τόσο εύκολα γιατί έχουμε κοινά βιώματα. Είχαμε εκφράσει την επιθυμία να δουλέψουμε μαζί εδώ και 12-13 χρόνια, αλλά δεν παρουσιάστηκε η ευκαιρία μέχρι τώρα. Την τελευταία ημέρα του γυρίσματος με τον Αλ, τον ρώτησα: «Θυμάσαι τι είχαμε πει;». Ελπίζω να είναι ευχαριστημένος όπως κι εγώ, η ταινία ήταν η σωστή και για τους δύο.

• Με τη χρήση της τεχνολογίας, σε ένα μεγάλο μέρος της ταινίας εμφανίζεστε νεότερος. Τι σήμαινε αυτό όμως για την ερμηνεία σας;

Στην αρχή, αρκετά χρόνια πριν, σκεφτόμασταν να έχουμε νέους ηθοποιούς να παίξουν τον ρόλο του Αλ (Πατσίνο), του Τζο (Πέσι) και του δικού μου στα νιάτα τους. Εν τω μεταξύ όμως η τεχνολογία βελτιώθηκε στον τομέα αυτό και ο Μάρτι (Σκορσέζε) αποφάσισε να την εφαρμόσει. Μας άρεσε πολύ η ιδέα, σε όλους.

Είχαμε έναν ειδικό για την κίνηση, τον Γκάρι Τάκον, που μας χτυπούσε ελαφρά στην πλάτη όταν καμπουριάζαμε ή δεν κινούμασταν με αρκετή ζωηρότητα. Σε μια σκηνή που κατεβαίνω τις σκάλες, ο Γκάρι πρόσεξε πως βάδιζα πολύ προσεκτικά και μου θύμισε ότι είμαι μόλις 39 χρονώ και ότι θα έπρεπε να τις κατεβαίνω πηδώντας... Ακολούθησα λοιπόν τη συμβουλή του και το κατάφερα, αλλά αργότερα ο Μάρτι έκοψε τη σκηνή (γέλια).

• Ποια ήταν η αντίδρασή σας όταν είδατε για πρώτη φορά τον εαυτό σας νεότερο;

Μια χαρά μού φάνηκε. Κάνω πλάκα πως η τεχνολογία πρόσθεσε 30 χρόνια στην καριέρα μου! Κανείς όμως δεν ξέρει τι σημαίνει για το μέλλον, αν θα χρειαστεί να προστατεύσουμε την εικόνα μας στην περίπτωση που η τεχνολογία δεν θα μας έχει ανάγκη πια για να αναπαραγάγει μια ερμηνεία. Ηδη το κάνουν αυτό με τις ταινίες των κινουμένων σχεδίων, αλλά σίγουρα θα βελτιωθεί η χρήση ακόμα περισσότερο, ποιος ξέρει πώς. Κανείς δεν ξέρει πού θα βρισκόμαστε δέκα χρόνια μετά. Οπου να ‘ναι μπορεί κάποιος παραγωγός να έρθει και να μου ζητήσει την άδεια να χρησιμοποιήσει την εικόνα και τη φωνή μου χωρίς καμία άλλη συμμετοχή από τη μεριά μου.

• Στο τέλος της ταινίας εμφανίζεστε μεγαλύτερος σε ηλικία. Πώς σας φάνηκε αυτό;

Το να προσθέσεις χρόνια είναι ευκολότερο από το να τα αφαιρέσεις, να «νεανίσεις» όπως λέει ο Μάρτι. Αυτό γίνεται εύκολα με το μακιγιάζ αν και χρησιμοποιήσαμε και την ψηφιακή τεχνολογία. Οσο για μένα, δεν έχω πρόβλημα με την προϋπόθεση ότι η αλλαγή θα μοιάζει αληθινή.

• Πώς διαλέγετε τις δουλειές σας; Εχετε κάποιο σχέδιο ή ό,τι προκύψει;

Καμιά φορά είμαι αρκετά τυχερός ώστε να μου προσφέρονται ρόλοι σε καλές ταινίες... αλλά δεν συμβαίνει πάντα αυτό. Αισθάνομαι ότι «Ο Ιρλανδός» και οι ταινίες που έχω κάνει με τον Μάρτι είναι πάντα ιδιαίτερες και αναπόσπαστες εμπειρίες ζωής για όλους μας. Κι όταν πρέπει να πάρω άλλες δουλειές για βιοποριστικούς λόγους, προσπαθώ να διατηρήσω το υψηλότερο επίπεδο που μπορώ. Μιλούσα με κάποιον τις προάλλες σχετικά με μια ταινία όπου έχω έναν μικρό ρόλο, ο οποίος όμως θα μπορούσε να αναπτυχθεί πολύ περισσότερο. Δεν φανταζόμουν ότι θα επένδυα τόσο χρόνο, αλλά έχει να κάνει με τους συνεργάτες και τη θέληση να κάνεις κάτι ωραίο μαζί τους. Ετσι αισθανόμαστε, ο Αλ κι εγώ, όταν το κοινό μάς λάτρευε: θέλαμε να τους το ανταποδώσουμε.

• Μιλήστε για τη σχέση σας με τον Σκορσέζε.

Ο Μάρτι κι εγώ έχουμε μια πολύχρονη και καλή σχέση. Αισθάνομαι πολύ τυχερός. Και θα σας πω κάτι ακόμα: Δεν είναι μόνο μαζί μου έτσι αλλά με όλους τους συνεργάτες του. Είναι ανοιχτός στις ιδέες των άλλων, ακούει και μάλιστα συχνά δοκιμάζει μια ιδέα που του φαίνεται καλή. Αυτό δημιουργεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης. Κι όσο πιο πολλή εμπιστοσύνη έχεις στον σκηνοθέτη τόσο θες να δοκιμάσεις πράγματα ακόμα κι αν δεν είσαι σίγουρος για το αποτέλεσμα.

• Πώς θα περιγράφατε την εμπειρία των γυρισμάτων μαζί του;

Η εμπειρία είναι το ίδιο σημαντική με το αποτέλεσμα γιατί συμμετέχεις στη δημιουργική διαδικασία. Το ξέρεις πως ό,τι κι αν κάνει ο Σκορσέζε θα είναι ιδιαίτερο και μοναδικό, άσχετα με το πώς το αντιλαμβάνεται ο κόσμος. Ο πατέρας μου ήταν ζωγράφος και όλα τα έργα του ήταν μοναδικά. Δεν έκανε ποτέ κάτι αυθαίρετα, πάντα είχε έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο. Ετσι βλέπω και μια ταινία του Σκορσέζε. Ο Αλ λέει ότι το να κάνεις ταινία με τον Σκορσέζε είναι σαν να βαδίζεις στο σκοινί αλλά έχεις δίχτυ από κάτω σου, οπότε νιώθεις ασφάλεια.

• Αισθάνεστε ότι κάποια συγκεκριμένη περίοδος αποτελεί την κορυφή της καριέρας σας;

Οχι, ελπίζω ότι η καριέρα μου θα «κορυφώνεται» ώς το τέλος. Δεν έχω σκοπό να αποσυρθώ και να πεθάνω (γέλια). Η κάθε σκηνή που εκτελώ είναι εν δυνάμει η καλύτερη σε όλη μου την καριέρα, ποτέ δεν ξέρεις.

• Υστερα από εννέα συνεργασίες με τον Σκορσέζε, πώς αισθάνεστε όταν αναπολείτε τις πρώτες σας ταινίες, τον «Ταξιτζή» ή το «Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη», για παράδειγμα;

Οταν τις ξαναβλέπω τις ταινίες αυτές πάντα εκπλήσσομαι: Εγώ είμαι αυτός; Πω πω!

Ο Μάρτιν Σκορσέζε καθοδηγεί τους δυο σταρ στα γυρίσματα της ταινίας


Αλ Πατσίνο

«Η ηθοποιία μού έσωσε τη ζωή»

Από κάποιο ιδιότροπο παιχνίδι της μοίρας, δεν έτυχε να συνεργαστεί ο περίφημος Αλ Πατσίνο με τον Μάρτιν Σκορσέζε ώς τώρα, όταν και οι δύο κοντεύουν να φτάσουν τα 80. Ευτυχώς με την πρόσφατη ψηφιακή τεχνολογία που επιτρέπει τον χειρισμό της εικόνας ώστε οι ηθοποιοί να μοιάζουν νεότεροι ή γεροντότεροι, στην ταινία του Σκορσέζε ο Πατσίνο φαίνεται σαν να έχει κερδίσει τουλάχιστον δύο δεκαετίες, ένα γεγονός που δεν εξυπηρετεί μόνο την ιστορία αλλά και προμηνύει έναν μεγαλύτερο ορίζοντα δράσης για τους δύο «γίγαντες».

Οπως και ο Ντε Νίρο, ο Πατσίνο έγινε γνωστός με ακόμα ένα αριστούργημα γύρω από την ιταλική μαφία, τον «Νονό» του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Από τότε τον έχουμε θαυμάσει σε αξέχαστους και γεμάτους πάθος ρόλους στις ταινίες «Σέρπικο» (1973), «Σκυλίσια μέρα» (1975), «Ο Σημαδεμένος» (1983), «Οικόπεδα με θέα» (1992). Ο Πατσίνο δουλεύει ώς τώρα ασταμάτητα, στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη αλλά και στο θέατρο. Στην ταινία του Σκορσέζε υποδύεται ένα υπαρκτό πρόσωπο, τον Τζίμι Χόφα, δυναμικό συνδικαλιστή στις δεκαετίες του ’50 και του ’60.

• Το όνομά σας έχει εμφανιστεί πολλές φορές μαζί με αυτό του συνάδελφου και φίλου σας Ρόμπερτ ντε Νίρο, ορίζοντας μια ολόκληρη γενιά ηθοποιών. Μιλήστε μας για τη σχέση σας.

Τον γνώρισα όταν ήταν πολύ νέος, ήμαστε και οι δύο είκοσι κάτι. Γνωριστήκαμε στον 14ο δρόμο της Νέας Υόρκης, μας σύστησε η υπέροχη μακαρίτισσα φίλη μου, η Τζιλ Κλέιμπουργκ. Μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρων, μάλιστα αναρωτήθηκα ποιος ήταν γιατί εξέπεμπε κάτι δυνατό που το αισθάνθηκα αυτοστιγμεί.

Δεν ξέρω τι συνέβη που μας έφερε κοντά ή αν απλά οφείλεται στο γεγονός ότι εξελιχθήκαμε ως ηθοποιοί παράλληλα. Ημασταν και οι δύο άγνωστοι μέχρι το 1969-70, όταν αρχίσαμε να δουλεύουμε στον κινηματογράφο, και πολλοί μάς σύγκριναν. Εκείνα τα χρόνια δεν αποκτούσες δημοσιότητα τόσο γρήγορα ή εύκολα όπως τώρα, και το γεγονός ότι γίναμε γνωστοί μάς έπιασε απροετοίμαστους. Συναντιόμασταν τότε ο Μπομπ (Ρόμπερτ ντε Νίρο) κι εγώ και συζητούσαμε τις αλλαγές στη ζωή μας. Αυτό δημιούργησε έναν δεσμό ανάμεσά μας που έχουμε διατηρήσει ώς τώρα. Τον αισθάνομαι σαν αδελφό και τον εμπιστεύομαι απόλυτα. Τον ρόλο μου στην ταινία αυτή τον χρωστάω στον Μπομπ. Δική του ιδέα εξάλλου ήταν να γίνει η ταινία, αυτός βρήκε τον Μάρτι (Μάρτιν Σκορσέζε) και με έφερε σε επαφή μαζί του, με τον οποίο δεν είχα συνεργαστεί ποτέ.

• Θυμάστε τη στιγμή που ερωτευτήκατε την ηθοποιία; Τη στιγμή που ξέρατε ότι αυτή θα ήταν η δουλειά σας από εδώ και πέρα;

Οταν ήμουν μικρός, μου άρεσαν οι παραστάσεις γιατί έτσι γλίτωνα μαθήματα στο σχολείο, δεν μου άρεσε το σχολείο... Θυμάμαι, έπειτα από μια παράσταση, πρέπει να ήμουν 12-13, ήρθε ένας τύπος και μου είπε «εσύ θα είσαι ο επόμενος Μάρλον Μπράντο». Του είπα «ποιος είναι ο Μάρλον Μπράντο;» (γέλια)... Αργότερα έπρεπε να αφήσω το σχολείο για να δουλέψω γιατί η μητέρα μου ήταν άρρωστη. Στα 16 μου, ζούσα μόνος σε ένα δωμάτιο στο Βίλατζ, δουλεύοντας όπως όπως για να στέλνω χρήματα στη μητέρα μου για δύο χρόνια περίπου. Πήγαινα τότε στο Μπέργκοφ Στούντιο όπου γνώρισα τον αγαπημένο φίλο και μέντορά μου, τον μακαρίτη Τσάρλι Λαβ. Αυτός ήταν που με εισήγαγε στη λογοτεχνία, τότε ήταν που άρχισα να διαβάζω.

Δούλευα στη μεταφορά αλληλογραφίας και τριγυρνούσα στο Μανχάταν με το ποδήλατο μέχρι και 16 ώρες την ημέρα, και ήμουν σε καλή σωματική κατάσταση. Εν τω μεταξύ δούλευα και σε ένα θέατρο που το έλεγαν Actors’ Gallery. Η μητέρα μου είχε πεθάνει και δεν είχα σπίτι. Κοιμόμουν συνήθως στη σκηνή όπου έπαιζα το βράδυ ή σε φίλους – ηθοποιούς και καλλιτέχνες. Τότε άρχισα να συνειδητοποιώ ότι η ηθοποιία ήταν κάτι με το οποίο έμελλε να ασχοληθώ Μάλιστα έπαιξα σε ένα θεατρικό έργο του Στρίντμπεργκ και κάτι άλλαξε μέσα μου. Είχα καταλάβει πια ότι αυτή θα ήταν η δουλειά που θα μου έσωζε τη ζωή. Δεν με ένοιαζε τι θα γινόταν. Το μόνο που ήθελα ήταν να συμμετέχω στη δραματική τέχνη.

• Γιατί πιστεύετε ότι μας γοητεύουν οι ταινίες για την ιταλική μαφία της Αμερικής;

Η ιστορία των Ιταλο-Αμερικανών είναι πολύ ενδιαφέρουσα... Αλλά περνούν πολλές γενιές μέχρι να φανερωθούν τα γεγονότα. Κατά καιρούς μερικά θέματα γίνονται της μόδας – για τους Ιταλούς ήταν η δεκαετία του ’70. Πριν από μας όμως είχαμε τον Ρίτσαρντ Κόντι και τον Μπεν Γκαζάρα. Ο Κόντι ήταν ο πρώτος που δεν άλλαξε το όνομά του. Εκείνο τον καιρό, όταν ήσουν νέος ηθοποιός, άλλαζες το όνομά σου αν το επίθετό σου τελείωνε σε φωνήεν ή αν είχες εβραϊκό όνομα. Ετσι ο Μπέρνι Σουόρτζ έγινε Τόνι Κέρτις! (γέλια) Ηταν κάτι που δεχόμασταν όλοι αναντίρρητα. Μάλιστα δεν σκεφτόσουν να γίνεις ηθοποιός όταν το όνομά σου τελείωνε σε φωνήεν...

Στη δεκαετία του ’70 όμως εμφανίστηκαν ο Μπεν Γκαζάρα, ο Τόνι Φρανκιόσα και φυσικά ο Ντάστιν Χόφμαν που ήταν Εβραίος και δεν το έκρυβε ούτε ήταν ο τυπικός σταρ. Αλλά νομίζω ότι «Ο Νονός» του Κόπολα ήταν σταθμός για την ιταλο-αμερικανική κοινότητα που τότε έγινε γνωστή και κάπως αρεστή. Την τάση αυτή ακολούθησαν ηθοποιοί όπως ο Ντε Νίρο, ο Σταλόνε και ο Τραβόλτα. Κι είμαστε όλοι παρέα, ειδικά ο Μπομπ (Ντε Νίρο) κι εγώ.

• Βρίσκετε ότι η μεγάλη φήμη σας επεμβαίνει στη δημιουργία ενός ρόλου σαν αυτόν του Χόφα; Οτι δηλαδή το κοινό βλέπει τον Πατσίνο και όχι το πρόσωπο που ερμηνεύετε στην οθόνη;

Οχι, δεν νομίζω. Οταν παίζεις το όμποε, ας πούμε, όσο επιτυχημένος κι αν είσαι, δεν παύεις να παίζεις το ίδιο όργανο. Ως ηθοποιός είσαι ένα όργανο που προκαλεί έναν συγκεκριμένο ήχο. Προσπαθείς να συνδέσεις τα βιώματά σου με την ερμηνεία του χαρακτήρα σου ώστε να του δώσεις λίγο περισσότερη αξιοπιστία.

ΣΙΝΕΜΑ
Θηλυκό, μπλέ και ηλιόλουστο ελληνικό σινεμά
Με μότο «Femi­nine, sunny & blue» ξεκινά την Τετάρτη, και θα καταλάβει για πέντε μέρες τον ιστορικό κινηματογράφο Babylon, στο Mitte του Βερολίνου, το 5o Hellas Filmbox Berlin, το φεστιβάλ ελληνικών ταινιών...
Θηλυκό, μπλέ και ηλιόλουστο ελληνικό σινεμά
ΣΙΝΕΜΑ
Το αντιπολεμικό δράμα με τις... Χρυσές Σφαίρες
Η νέα ταινία του Σαμ Μέντες «1917», που θα πρωταγωνιστήσει στα φετινά Οσκαρ, είναι ένα φιλμ ρηξικέλευθο. Σίγουρα δεν είναι εξίσου αριστουργηματική, σεναριακά, ως μια αντιπολεμική ταινία, ειδικά ως νέα προσθήκη...
Το αντιπολεμικό δράμα με τις... Χρυσές Σφαίρες
ΣΙΝΕΜΑ
Στο «1917» του Μέντες τα μεγάλα βραβεία των Χρυσών Σφαιρών
Ο Σάμ Μέντες και ο Κουέντιν Ταραντίνο ήταν οι μεγάλοι νικητές των Χρυσών Σφαιρών, καθώς κέρδισαν τα μεγαλύτερα βραβεία της Κυριακής, δίνοντας ίσως και μια ιδέα τι θα συμβεί και στα Όσκαρ.  
Στο «1917» του Μέντες τα μεγάλα βραβεία των Χρυσών Σφαιρών
ΣΙΝΕΜΑ
Ενας σύγχρονος Ουγκό στο παρισινό γκέτο
Πρώτη ταινία μυθοπλασίας του ντοκιμαντερίστα Λατζ Λι, οι «Αθλιοι» είναι μια σύγχρονη θεώρηση της σχέσης της εξουσίας με τους «πληβείους», μια υπενθύμιση των σκονισμένων ιδεών της ελευθερίας και της ισότητας,...
Ενας σύγχρονος Ουγκό στο παρισινό γκέτο
ΣΙΝΕΜΑ
«Ο Κεν Λόουτς ήταν ο ήρωάς μου»
Ντέμπι Χάνιγουντ: Πώς η 47χρονη εκπαιδευτικός ξαφνικά έγινε η πρωταγωνίστρια στη νέα ταινία «Δυστυχώς, απουσιάζατε», του σπουδαίου Βρετανού σκηνοθέτη
«Ο Κεν Λόουτς ήταν ο ήρωάς μου»
ΣΙΝΕΜΑ
«Ο πόνος της δημιουργίας δεν μου αφήνει τραύμα»
Με την πιο αυτοβιογραφική ταινία του «Πόνος και δόξα» να παίζεται στις αίθουσες, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, ο αγαπημένος του ελληνικού κοινού Ισπανός σκηνοθέτης, μιλάει για παλιούς έρωτες αλλά και για τη μητέρα του,...
«Ο πόνος της δημιουργίας δεν μου αφήνει τραύμα»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας