Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Ηταν δύσκολο να υποδυθώ έναν θηλυκό νταβατζή»

Η Τζένιφερ Λόπεζ με την Κόνστανς Γου σε σκηνή της ταινίας

© 2019 STX Financing, LLC. All Rights Reserved
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Ηταν δύσκολο να υποδυθώ έναν θηλυκό νταβατζή»

  • A-
  • A+
Ιδρωσε και γέμισε μελανιές μέχρι να μάθει pole dancing, ένιωσε ενοχές στον ρόλο μιας γυναίκας «ελευθέρων ηθών», βούτηξε όμως στον κόσμο της νύχτας για τις ανάγκες της ταινίας «Επικίνδυνες κυρίες» και βγήκε πιο λαμπερή από ποτέ. Γεμάτη ενέργεια και αυτοπεποίθηση στα 50 της, η εκρηκτική Λατίνα τραγουδίστρια και ηθοποιός θα μας απασχολεί για πολύ ακόμα, αφού όπως λέει έχει... «την κατάρα της δημιουργίας»

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ

Με καταγωγή από το Πουέρτο Ρίκο, η 50χρονη Τζένιφερ Λόπεζ μεγάλωσε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης σε καθολική ισπανόφωνη οικογένεια. Σε πολύ μικρή ηλικία επιδόθηκε στον χορό, το τραγούδι και το θέατρο. Από τη δεκαετία του ’90 μέχρι τα τελευταία χρόνια, όταν η βιομηχανία άρχισε να ενδιαφέρεται για άλλες εθνικότητες και κουλτούρες, η Λόπεζ ήταν η μόνη (μαζί με τη Μεξικάνα Σάλμα Χάγεκ) Λατίνα ηθοποιός που κατάφερε να κατακτήσει έναν βαθμό διασημότητας ισάξιο με αυτόν των αστέρων του Χόλιγουντ.

Ο ρόλος της φημισμένης Λατίνας τραγουδίστριας Σελίνα Κιντανίγια Πέρεζ στην ταινία «Σελένα» (1997) την ώθησε προς τα ύψη, αν και ο σκηνοθέτης Στίβεν Σόντερμπεργκ ήταν αυτός που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη σταδιοδρομία της επιλέγοντάς την εύστοχα για το θρίλερ «Εκτός ελέγχου», δίπλα στον επίσης ανερχόμενο Τζόρτζ Κλούνεϊ. Στα επόμενα χρόνια η Λόπεζ καλλιέργησε διπλή καριέρα, ως ηθοποιός αλλά και ως τραγουδίστρια της ποπ με το όνομα J.Lo.

Τζένιφερ Λόπεζ

Πάνω από όλα έχει σφραγίσει το Χόλιγουντ με μια εικόνα που διήρκεσε δύο δεκαετίες και συνεχίζει να αντανακλά λάμψη: αυτή της πιο ωραίας και σεξουαλικής σταρ. Μια εικόνα που η ίδια τροφοδότησε με την πλούσια σε γκλάμουρ προσωπική ζωή της, την επιτυχία στον χώρο της ψυχαγωγίας και ενεργητικούς κινηματογραφικούς ρόλους κυμαινόμενους ανάμεσα στη δράση και την κωμωδία -παρότι ποτέ δεν έφτασε να τη βραβεύσει με τις διακρίσεις που χαίρονται οι πρωτοπόροι συνάδελφοί της.

Ωστόσο το γεγονός αυτό είναι πιθανόν να ανατραπεί με την τελευταία ταινία της «Hustlers», σε σκηνοθεσία Λορίν Σκαφάρια (τώρα στις ελληνικές αίθουσες με τίτλο «Επικίνδυνες κυρίες»), στην οποία η Τζένιφερ Λόπεζ ξαναβρίσκει τον εαυτό της όχι μόνο ως μια ώριμη, γοητευτικότατη όμως κυρία «ελευθέρων ηθών», αλλά και ως μια δυναμική γυναίκα έτοιμη να πάρει τη μοίρα στα χέρια της, διεκδικώντας για την ίδια και τις φίλες της τον πλούτο και την αναγνώριση που τους οφείλονται.

• Ερευνώντας τη ζωή των γυναικών που κάνουν στριπτίζ, μάθατε κάτι καινούργιο;

Κατ’ αρχάς διασκέδασα πολύ παρατηρώντας τα κορίτσια αυτά και πώς μερικές έκαναν τη δουλειά με μισή καρδιά, ενώ άλλες μεταμορφώνονταν σε σταρ της βραδιάς. Πρόσεξα ειδικά ένα κορίτσι, την Κρίσταλ, που τραβούσε το κοινό μπροστά σαν μαγνήτης και μου έδωσε την έμπνευση για τον χαρακτήρα της Ραμόνα. Πολλές μού είπαν πως δεν ντρέπονταν γι’ αυτό που έκαναν, αντίθετα, ένιωθαν περήφανες για το σώμα τους. Μία από αυτές ήταν ανύπαντρη μητέρα και μία άλλη φοιτήτρια. Γι’ αυτήν το στριπτίζ ήταν κάτι σαν εθισμός. «Κάθε βράδυ νομίζεις ότι θα πιάσεις την καλή. Κάθε φορά που προσπαθώ να σταματήσω», μου είπε, «γυρίζω πάλι... Καμιά φορά κερδίζεις 40 και άλλοτε 5 χιλιάδες δολάρια». Πρόκειται για την ίδια αίσθηση που σου δίνει το καζίνο. Ετσι φαντάστηκα και τη Ραμόνα: μια χαρτοπαίχτρα που ξέρει να μιλάει στους άλλους και να τους κερδίζει. Τέλειος χαρακτήρας για μένα!

• Πείτε μας τους λόγους που σας φάνηκε τέλειος ένας τέτοιος ρόλος για σας.

Μια ταινία σαν κι αυτή μου θυμίζει «Τα καλά παιδιά» του Σκορσέζε ή τις «Ξέφρενες νύχτες» του Αντερσον, όπου εισχωρείς σε έναν υπόκοσμο που είναι μαγευτικός και επικίνδυνος μαζί. Αλλά δεν βλέπουμε συχνά έναν τέτοιο κόσμο μέσα από τη ματιά μιας γυναίκας. Σε αυτό συμφωνήσαμε με τη Λορίν Σκαφάρια, πως θα ανακαλύπταμε τον κρυφό αυτό κόσμο της νύχτας γυναικών και αντρών. Πάντα μου άρεσαν αυτές οι ταινίες και το να συμμετέχω σε μία από αυτές ήταν για μένα ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Πέρα από αυτό, το να έχεις συμπρωταγωνίστριες γυναίκες, γυναίκα σκηνοθέτρια και γυναίκες παραγωγούς δεν είναι κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα.

• Μήπως όμως υπάρχουν και κάποια κοινά σημεία του χαρακτήρα σας με αυτόν της Ραμόνα; Κι εσείς αρχίσατε την καριέρα σας με τον χορό και αναλάβατε τη ζωή σας εξ ολοκλήρου. Οπως και η Ραμόνα, έτσι κι εσείς ακούμε πως είστε πολύ υποστηρικτική προς τις συνεργάτριές σας...

Ναι, υπάρχουν κάποιες ομοιότητες. Εχω μια μητρική τάση, μου αρέσει να τους φροντίζω όλους στο γύρισμα, ειδικά όταν είμαι παραγωγός. Αλλά κι όταν παίζω μόνο, μου αρέσει να δημιουργώ μια άνετη ατμόσφαιρα. Ξέρω ότι, αφού πια είμαι συνήθως από τις μεγαλύτερες σε ηλικία στο γύρισμα, οι πράξεις μου επηρεάζουν τους υπόλοιπους. Αλλά και η φιλοδοξία της και η δύναμη και το γεγονός ότι η Ραμόνα είναι ανύπαντρη μητέρα – σε όλα αυτά μοιάζουμε.

Η σκοτεινότερη πλευρά της όμως ήταν κάτι που έπρεπε να καλλιεργήσω, γιατί εγώ ήμουν πάντα νομοταγής και σωστή. Αντίθετα η Ραμόνα είναι μια γυναίκα που ζει χωρίς να βασανίζεται από ενοχές, παρ’ όλο που οι πράξεις της είναι παράνομες και βλαπτικές. Μάλιστα όταν είδα την ταινία σε ένα από τα πρώτα στάδια του μοντάζ, με έπιασε αναγούλα και παραλίγο να βγω από την αίθουσα. Αναρωτήθηκα ποιος ο λόγος γι’ αυτή την έντονη αντίδρασή μου και τότε κατάλαβα ότι μου ήταν πολύ δύσκολο να με βλέπω να υποδύομαι αυτή τη γυναίκα, γιατί στην ουσία διαφέρουμε πολύ.

Επεισα όμως τον εαυτό μου να μη φύγω, ήξερα πως οι παραγωγοί και η σκηνοθέτρια ήταν εκεί για μένα και σιγά σιγά ηρέμησα, παρ’ όλο που με τάραξε η προσωπικότητα της Ραμόνα. Στο γύρισμα βέβαια ούτε που το σκέφτηκα γιατί εστίασα όλη μου την προσοχή στον χαρακτήρα ενός θηλυκού νταβατζή, που πήρε τις γυναίκες αυτές υπό την προστασία της, αλλά και που τις εξουσίαζε σύμφωνα με τη θέλησή της.

• Ηταν δύσκολη η τεχνική τού pole dancing;

Οταν πήγα στο πρώτο μάθημα φορούσα κολάν και μακρυμάνικο, και η δασκάλα μού είπε αμέσως να γδυθώ και να μείνω μόνο με τα εσώρουχά μου γιατί το δέρμα πρέπει να κολλάει στον στύλο. Με κοροϊδεύεις, της είπα (γέλια). Ο Αλεξ (σ.σ. Ροντρίγκεζ, ο αρραβωνιαστικός της Λόπεζ), ξαφνιάστηκε πόσο καλή έγινα, ενώ στην αρχή δεν μπορούσα ούτε να σκαρφαλώσω στον στύλο. Το διασκέδασα, αλλά δεν ήταν εύκολο.

Γυρνούσα από το γυμναστήριο με τεράστιες μελανιές στα πόδια και στους ώμους. Επρεπε να κάνω πολλή εξάσκηση για να αναπτύξω δύναμη στο πάνω μέρος του σώματος και τους κοιλιακούς... Ανησυχούσα γιατί είχα μόνο έξι εβδομάδες για να μάθω τις κινήσεις που άλλες γυναίκες θέλουν χρόνια για να μάθουν και να φαίνεται πως ήταν κάτι φυσικό για μένα, σαν να το έκανα σε όλη μου τη ζωή. Οπότε συγκεντρώθηκα και αποφάσισα να βάλω τα δυνατά μου, παρότι ήξερα πως θα πονούσα!

• Πώς βλέπετε την επόμενη δεκαετία της ζωής σας; Εχετε πει ότι χρειάζεστε ένα διάλειμμα. Ισχύει αυτό;

Εχω την κατάρα της δημιουργίας. Τέτοιοι άνθρωποι δημιουργούν ακόμα κι όταν ξεκουράζονται. Κι όταν μπαίνεις μέσα στη δημιουργική διαδικασία, τότε δεν μπορείς παρά να σκέφτεσαι μόνο αυτό που κάνεις. Δεν κοιμόμουν για εβδομάδες πριν από το γύρισμα, όταν πήγαινα στις πρόβες όλη μέρα ενώ το βράδυ μού έρχονταν ιδέες. Κι αμέσως μετά το «Hustlers» άρχισα πρόβες για την περιοδεία μου. Είναι κουραστικό αλλά και πολύ ικανοποιητικό να βλέπεις το αποτέλεσμα και να έχεις ολοκληρώσει ένα επιτυχημένο τουρ στη διάρκεια του οποίου έχεις μοιραστεί τόση αγάπη και χαρά με τόσο κόσμο. Αυτή είναι η δουλειά μου και ο σκοπός της ζωής μου.

• Δεν σκοπεύετε να σταματήσετε δηλαδή;

Οχι. Εχω πολλές ευκαιρίες στη ζωή μου αυτή τη στιγμή κι αισθάνομαι καλύτερα από ποτέ, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ποιος ο λόγος να σταματήσω;

ΣΙΝΕΜΑ
Η Μαρία του Οκτώβρη
Η ταινία (1959) διαδραματίζεται στη Γαλλία αμέσως μετά τον Β′ Παγκόσμιο Πόλεμο και δημιουργήθηκε λίγα χρόνια μετά.
Η Μαρία του Οκτώβρη
ΣΙΝΕΜΑ
Δώδεκα μέρες, 90 ταινίες, ένα φεστιβάλ
To 9o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αιγαίου επιστρέφει τον Ιούλιο, με αφετηρία την Πάρο (9-14/7), και λίγες μέρες αργότερα ταξιδεύει στην Πάτμο (16-21/7), αναδεικνύοντας έτσι το Αιγαίο ως διεθνή κινηματογραφικό...
Δώδεκα μέρες, 90 ταινίες, ένα φεστιβάλ
ΣΙΝΕΜΑ
Ελληνικές ταινίες δίνουν χρώμα στα γενέθλια
Πολύ πλούσιο το πρόγραμμα του ελληνικού τμήματος του 60ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με πολυαναμενόμενες ταινίες να κάνουν την πρεμιέρα τους (Αλ. Βούλγαρη, Ρηνιώς Δραγασάκη, Π. Πορτοκαλάκη, Β....
Ελληνικές ταινίες δίνουν χρώμα στα γενέθλια
ΣΙΝΕΜΑ
Σαραντάρηδες με παιδικούς εφιάλτες
Το δεύτερο κεφάλαιο του «It», βασισμένο στη συνέχεια της ιστορίας όπως την εμπνεύστηκε και την έγραψε ο Στίβεν Κινγκ, είναι όπως ακριβώς θα έπρεπε: συναισθηματικό, νοσταλγικό και τόσο δημιουργικά τρομακτικό...
Σαραντάρηδες με παιδικούς εφιάλτες
ΣΙΝΕΜΑ
Ταινίες επίγνωσης και έκκλησης σε δράση
Το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (31 Οκτωβρίου-10 Νοεμβρίου), το οποίο από τότε που ανέλαβε τα ηνία του ο Ορέστης Ανδρεαδάκης προσπαθεί να συνδέει (και να ψάχνει) τις ταινίες του Διαγωνιστικού...
Ταινίες επίγνωσης και έκκλησης σε δράση
ΣΙΝΕΜΑ
Θερινό σινεμά στην ταράτσα
Οι προβολές στο θερινό σινεμά στην ταράτσα της Εργατικής Λέσχης Νέας Σμύρνης ξεκινούν με πλούσιο πρόγραμμα έως το τέλος Αυγούστου και πρώτο σταθμό, στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.
Θερινό σινεμά στην ταράτσα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας