Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο Μπραντ Πιτ εκτοξεύεται στο Διάστημα και στα Οσκαρ

«Ad Astra» του Τζέιμς Γκρέι

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο Μπραντ Πιτ εκτοξεύεται στο Διάστημα και στα Οσκαρ

  • A-
  • A+

Ad Astra ★★½☆☆☆

(ΗΠΑ, Κίνα, Βραζιλία, 2019, 122’)

• σκηνοθεσία: Τζέιμς Γκρέι
• ηθοποιοί: Μπραντ Πιτ, Λιβ Τάιλερ, Ρουθ Νέγκα, Τόμι Λι Τζόουνς, Ντόναλντ Σάδερλαντ

Ο Ρόι ΜακΜπράιντ (του Μπραντ Πιτ) είναι ένας αστροναύτης που επιφορτίζεται με μια καίρια αποστολή: να ταξιδέψει στο Διάστημα, ν’ ανακαλύψει τι απειλεί τη Γη και την ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά και τι συνέβη στην τελευταία αποστολή που αναζητούσε εξωγήινη ζωή κι εξαφανίστηκε μυστηριωδώς. Ο στόχος γίνεται τόσο πιο προσωπικός, καθώς σ’ εκείνη, την αγνοούμενη ομάδα, επικεφαλής ήταν ο πατέρας του.

Δύο είναι τα ξεκάθαρα πλεονεκτήματα της νέας ταινίας του Τζέιμς Γκρέι («Μικρή Οδησσός», «The Yards», «We Own the Night» τα παλιότερα και καλύτερα φιλμ του), που έκανε την πρεμιέρα του στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας. Το πρώτο και κυριότερο είναι ο Μπραντ Πιτ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο οποίος αποδεικνύει, ήδη στον δρόμο για τα φετινά Οσκαρ, πως όταν έχεις φτάσει πολύ ψηλά, μπορείς να φτάσεις ακόμα ψηλότερα.

Ολο και πιο όμορφος, στα 55 χρόνια του, μοιάζει να περνά μια δεύτερη άνθηση της καριέρας του (όχι ότι μαράθηκε ποτέ η πρώτη) και βρίσκει στη μελαγχολία και την εσωστρέφεια του ήρωά του ιδανικό έδαφος για να επενδύσει ερμηνευτικά. Το δεύτερο είναι οι αισθητικές επιλογές του Γκρέι, που δημιουργεί έναν ονειρικό, υπαρξιακό τόπο από πρώτα χρώματα, τόσο στο βιομηχανικό γήινο περιβάλλον όσο και στα άστρα.

Το «δικό του» Διάστημα δεν είναι μόνο ο υπέρτατος τόπος εξερεύνησης, αλλά και το απόλυτο κενό που προσφέρεται για ενδοσκόπηση, για μια κινηματογραφική αναμέτρηση του (όποιου) ήρωα με τη θνητότητα, την υστεροφημία και με τη θέση του στο Σύμπαν. Ενώ, ωστόσο, η ταινία θέτει όλες τις σημαντικές, αρχέγονες ερωτήσεις, οι απαντήσεις όπου την οδηγεί ο πάντα συντηρητικός Γκρέι είναι εύκολες και κοινότοπες.

NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, TOWN CINEMAS, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΛΣΟΣ Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΑΡΤΕΜΙΣ ΠΑΠΑΓΟΥ, ΑΡΚΑΔΙΑ ΒΥΡΩΝΑΣ, ΑΤΤΙΚΟ ΑΛΣΟΣ, ΔΕΞΑΜΕΝΗ, ΕΛΛΗΝΙΣ CINEMAX, ΘΗΣΕΙΟ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, ΜΑΡΙΕΛ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ, ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΝΙΡΒΑΝΑ CINEMAX, ΟΡΦΕΑΣ ΣΑΡΩΝΙΔΑ, ΡΙΑ ΒΑΡΚΙΖΑ, ΣΙΝΕ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΣΙΝΕ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ, ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ, ΣΙΝΕ ΠΕΡΑΝ, ΣΙΝΕ ΨΥΧΙΚΟ, ΣΙΝΕΑΚ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΤΥΜΒΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ, ΦΛΟΙΣΒΟΣ, ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

Ο φιλοξενούμενος ★★½☆☆☆

(L’Ospite, Ιταλία, 2018, 94’)

  • σκηνοθεσία: Ντούτσιο Κιαρίνι
  • ηθοποιοί: Ντανιέλε Παρίζι, Σίλβια ντ' Αμίκο, Ανα Μπελάτο

Ο Γκουίντο είναι ένας συμπαθής αναπληρωτής καθηγητής λογοτεχνίας, που ζει τη ζωή του απροβλημάτιστος, μαζί με την κοπέλα του, την Κιάρα. Η προοπτική μιας εγκυμοσύνης, όμως, τους βρίσκει σε αντίθετα στρατόπεδα, χωρίζουν κι ο Γκουίντο βρίσκεται χωρίς σπίτι, φιλοξενούμενος από δω κι από κει, αβέβαιος για το πώς ξαναξεκινά κάποιος τη ζωή του.

Ιταλική κομεντί με μια πετυχημένη ισορροπία χιούμορ και μελαγχολίας που, μ’ έναν ακαταμάχητα διασκεδαστικό πρωταγωνιστή, εκθέτει με χαμηλούς τόνους και μεγάλη ευστοχία την αμηχανία που προκαλεί η κρίση όχι σε μια σχέση, αλλά σ’ έναν ολόκληρο κόσμο και η φιλοσοφική προσέγγισή του.

Η καρδερίνα ★★½☆☆☆

(The Goldfinch, ΗΠΑ, 2019, 149’)

  • σκηνοθεσία: Τζον Κρόουλι
  • ηθοποιοί: Ανσελ Ελγκορτ, Οουκς Φέγκλεϊ, Νικόλ Κίντμαν, Σάρα Πόλσον, Λουκ Γουίλσον

Στα είκοσι χρόνια του, ο Θίο Ντέκερ δεν ξέρει αν θέλει τη ζωή του και τι ρόλο θέλει να παίζει σ’ αυτήν. Στην πολυτάραχη διαδρομή του, η μοναδική σταθερά του είναι ένας πίνακας, η «Καρδερίνα», που έμεινε στα χέρια του τη μέρα που, ως παιδί, έχασε τη μητέρα του σε τρομοκρατική επίθεση στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης.

Το ογκώδες, υπέροχο, βραβευμένο με Πούλιτζερ, ομότιτλο μυθιστόρημα της Ντόνα Ταρτ αντιστέκεται σθεναρά στην κινηματογραφική μεταφορά του. Καθώς η πλοκή του είναι κατακερματισμένη, προκειμένου οι 800 σελίδες του βιβλίου της Ταρτ, γεμάτες πολυάριθμους ήρωες και διαφορετικές χρονικές περιόδους, να χωρέσουν στις δύο ώρες του φιλμ, όσοι δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο δεν θα καταλάβουν τίποτε κι όσοι το έχουν, θα νιώσουν τη συναρπαστική δομή του προδομένη.

Παρά το καστ των επώνυμων και θαυμάσιων ηθοποιών, παρά την αισθητική πολυτέλεια, τη σκηνοθεσία του Τζον Κρόουλι του «Μπρούκλιν», τη φωτογραφία του μετρ Ρότζερ Ντίκινς, το σενάριο του Πίτερ Στρον που αναμετρήθηκε με το «Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι» και κέρδισε, η κινηματογραφική «Καρδερίνα» μένει στην Ιστορία (γιατί όχι και στα τεχνικά Οσκαρ) ως ένα φωτογενές, αργόσυρτο, αδιέξοδο, γοητευτικό χάος.

Το τελευταίο μάθημα ★★½☆☆☆

(L’heure de la sortie, Γαλλία, 2018, 104’)

  • σκηνοθεσία: Σεμπαστιάν Μαρνιέ
  • ηθοποιοί: Λοράν Λαφίτ, Εμανουέλ Μπερκό

Ο Πιερ είναι δάσκαλος: το νέο του πόστο τον φέρνει σ’ ένα ιδιωτικό σχολείο, για να πάρει τη θέση του προκατόχου του, που αυτοκτόνησε μπροστά στα μάτια των μαθητών του. Η τάξη των ειδικά προικισμένων παιδιών είναι γι’ αυτόν ιδιαίτερη πρόκληση.

Εκτός από μια διάχυτη υπεροψία και κάποια μυστηριώδη συμπτώματα βίας, τα παιδιά μοιάζουν να συνωμοτούν για κάτι ιδιαίτερα σκοτεινό. Ο Πιερ θα αποφασίσει να το ανακαλύψει. Με μια εναρκτήρια σκηνή που κόβει την ανάσα, το φιλμ προχωρά ως ένα πρωτότυπο, τελολογικό θρίλερ, με ερεθίσματα που διατρέχουν το φάσμα από την αριστεία ώς την οριστική περιβαλλοντική καταστροφή. Ακόμα και μ’ ένα αμφιλεγόμενο, ιδεολογικά, φινάλε, η σκοτεινή γοητεία του δεν ξεθωριάζει εύκολα.

Κρίση πανικού ★★½☆☆☆

(Atak Paniki, Πολωνία, 2017, 100’)

  • σκηνοθεσία: Πάβελ Μασλόνα
  • ηθοποιοί: Αρτουρ Ζμιγέφσκι, Ντορότα Σέγκντα, Νίκολας Μπρο

Μια πολωνική τραγικωμωδία σε επτά μέρη και δεκάδες σημεία ταύτισης με τον θεατή. Μια γυναίκα συναντά στο ίδιο βράδυ και τους δύο πρώην της, ένα ζευγάρι τυχαίνει να καθίσει στις χειρότερες θέσεις στο αεροπλάνο, μια κοπέλα κινδυνεύει να εκτεθεί στις κολλητές της ως πορνοστάρ, μια νύφη γεννά στη διάρκεια του γάμου της, ένα αγόρι μαστουρώνει για πρώτη φορά κι ένας άντρας βλέπει τη ζωή του να κρέμεται από τις επιθυμίες της μητέρας του.

Οπωσδήποτε άνιση, η ταινία, ωστόσο, γεμάτη ενέργεια και κέφι, αποτυπώνει με μαύρο χιούμορ τις διαφορετικές πλευρές της άσκησης πίεσης του σύγχρονου κόσμου και, μ’ έναν ανατρεπτικό τρόπο, τις ξορκίζει.

Το τραγούδι των σκορπιών ★★☆☆☆

(The Song of Scorpions, Ινδία, Γαλλία, Ελβετία, 2017, 119’)

  • σκηνοθεσία: Ανούπ Σιγνκ
  • ηθοποιοί: Γκολσιφτέ Φαραχάνι, Ιρφάν Χαν

Η Νουρά είναι πανέμορφη, ατίθαση κι ανεξάρτητη. Η σοφή γιαγιά της τη διδάσκει πώς να γίνει θεραπεύτρια και να εξουδετερώνει το μοιραίο τσίμπημα του σκορπιού με το τραγούδι της. Ο καμηλέμπορας Αντάμ ερωτεύεται τη Νουρά κεραυνοβόλα, αλλά πριν ο έρωτάς τους πυροδοτηθεί, εκείνη ξεκινά ένα μεγάλο ταξίδι εκδίκησης. Ινδικό παραμύθι/μελόδραμα εποχής, γεμάτο πάθη, θρύλους και υπερβατικούς ήρωες, τόσο camp που καταλήγει ώς και απολαυστικό.

ΣΙΝΕΜΑ
Ο απαγορευμένος έρωτας δύο γυναικών και η ταραγμένη ζωή του Μαραντόνα
Η Σελίν Σιαμά, η σπουδαία Γαλλίδα σκηνοθέτις, εξερευνά με τρόπο μαζί αιχμηρό και αγνό την απελευθέρωση από τις επιταγές του φύλου. Ο οσκαρικός ντοκιμαντερίστας Ασίφ Καπάντια αντλεί από 500 ώρες υλικού από τα...
Ο απαγορευμένος έρωτας δύο γυναικών και η ταραγμένη ζωή του Μαραντόνα
ΣΙΝΕΜΑ
Ο Λάνθιμος γράφει Ιστορία
Μεγάλη επιτυχία, ιστορικό ρεκόρ για Ελληνα σκηνοθέτη. Ο Γιώργος Λάνθιμος κατάφερε το αδιανόητο με την «Ευνοούμενη», που διεκδικεί Οσκαρ στις περισσότερες, συνολικά 10 κατηγορίες, μαζί με το «Ρόμα» του Αλφόνσο...
Ο Λάνθιμος γράφει Ιστορία
ΣΙΝΕΜΑ
Χορός θανάτου στο Ισραήλ και μια μαύρη πολιτική σάτιρα για το Κρεμλίνο
Δύο βήματα μπροστά, δύο πλάι. Δύο βήματα πίσω, δύο πλάι. Φοξ τροτ, ο κομψός, μινιμαλιστικός χορός, όπου από την έναρξη ώς το τέλος της στροφής έχεις βρεθεί ακριβώς στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησες.
Χορός θανάτου στο Ισραήλ και μια μαύρη πολιτική σάτιρα για το Κρεμλίνο
ΣΙΝΕΜΑ
Ρεκόρ για «La La Land», στη μάχη και ο «Αστακός»
Δύο συμμετοχές με χρώμα ελληνικό, οι Γιώργος Λάνθιμος και Ευθύμης Φιλίππου στο Πρωτότυπο Σενάριο και η φοιτήτρια Δάφνη Ματζιαράκη στις Μικρού Μήκους Ταινίες. Φαβορί, το μιούζικαλ του Ντέιμιεν Σαζέλ, υποψήφιο...
Ρεκόρ για «La La Land», στη μάχη και ο «Αστακός»
ΣΙΝΕΜΑ
Ανάμεσα στο καθήκον και την ανθρωπιά
Η δανέζικη «Απόφαση», που ήταν υποψήφια για ξενόγλωσσο Οσκαρ, είναι ένα ενδιαφέρον ψυχογράφημα μιας χώρας αβέβαιης για την αποστολή στρατευμάτων της στο Αφγανιστάν σημειωτέον ότι η Δανία βρίσκεται εκεί από το...
Ανάμεσα στο καθήκον και την ανθρωπιά
ΣΙΝΕΜΑ
Τα 10 πράγματα που δεν θα ξεχάσουμε από την Berlinale
Η Μέριλ Στριπ χρωμάτισε ολόκληρο το Φεστιβάλ με τον αέρα, την προσωπικότητα και τα λόγια της. Δεν έδωσε καμία συνέντευξη, έδωσε όμως ένα απολαυστικό masterclass στους 300 νέους ηθοποιούς, σκηνοθέτες και...
Τα 10 πράγματα που δεν θα ξεχάσουμε από την Berlinale

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας