Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Επίσκεψη για ζεστό τσάι και φλεγματικό χιούμορ στον «Πύργο του Downton»

Χιου Μπόνεβιλ, Ελίζαμπεθ ΜακΓκάβερν, Μισέλ Ντόκερι, Λόρα Κάρμαϊκλ, Αλεν Λιτς και Τζούλιαν Φέλοουζ.

Photo by Vianney Le Caer/Invision/AP
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Επίσκεψη για ζεστό τσάι και φλεγματικό χιούμορ στον «Πύργο του Downton»

  • A-
  • A+
Πήγαμε στο Λονδίνο για την επίσημη πρεμιέρα της θρυλικής, πια, σειράς, που μεταφέρθηκε στο σινεμά. Πριν πατήσουν το κόκκινο χαλί, ο εμπνευστής και σεναριογράφος του «Downton Abbey», Tζούλιαν Φέλοουζ, ο σκηνοθέτης Μάικλ Ενγκλερ και το γνώριμο καστ μας μίλησαν για «βρετανικότητα», αποκαλύπτοντας μυστικά μπροστά και πίσω από την κάμερα

Η ατμόσφαιρα στο κέντρο του Λονδίνου είναι… γεμάτη αντιθέσεις. Η πόλη και η χώρα ζουν στον ρυθμό της παράνοιας του Brexit, αλλά σε μια μικρή κυψέλη, που αγγίζει κάθε άκρη του κόσμου, η ταινία «Ο Πύργος του Downton» έχει την επίσημη πρεμιέρα της και όλοι οι συντελεστές είναι εκεί, έτοιμοι να μας μιλήσουν. Κι είναι και τα δύο στοιχεία εξίσου βρετανικά!

Ο εμπνευστής και σεναριογράφος της θρυλικής, πια, σειράς «Ο Πύργος του Downton», Τζούλιαν Φέλοουζ, συγκέντρωσε μαγικούς κινηματογραφικούς συντελεστές, σύσσωμο το γνώριμο καστ (από τη Μάγκι Σμιθ μέχρι τη γοργά ανερχόμενη Μισέλ Ντόκερι) και μια πλειάδα νέων προσκεκλημένων στην παρέα και έδωσε «συνέχεια» στη σειρά, που ολοκληρώθηκε ύστερα από έξι πρωτοφανώς πετυχημένες σεζόν με μια κινηματογραφική ταινία.

Στο φιλμ «Ο Πύργος του Downton», που υπογράφει ο σκηνοθέτης Μάικλ Ενγκλερ, υπεύθυνος για τα τελευταία επεισόδια της σειράς, το σπιτικό του λόρδου Γκράνθαμ βρίσκεται σε αναβρασμό. Η οικογένεια στο πάνω πάτωμα και το υπηρετικό προσωπικό, στο κάτω, λαμβάνουν μια επιστολή που τους ενημερώνει ότι τον Πύργο θα επισκεφτεί το βασιλικό ζεύγος – κι αυτή η είδηση σπέρνει από ενθουσιασμό και πανικό έως επαναστατικές ορμές και ερωτικά όνειρα!

Η συνάντηση με τους συντελεστές του κινηματογραφικού «Πύργου του Downton» μοιάζει περισσότερο με γιορτή: όλοι είναι ενθουσιασμένοι με την προοπτική του λανσαρίσματος της ταινίας στο διψασμένο κοινό και, κυρίως, με την ευκαιρία για ακόμα ένα reunion μεταξύ τους. Παρακάτω, μικρές ματιές σε όσα μας είπαν.

Ο Χιου Μπόνεβιλ (Ρόμπερτ Κρόλεϊ) βιάζεται να επισημάνει χαριτωμένα τη… βρετανικότητά του: «Τελευταία έχω ενσαρκώσει δύο αυθεντικά Βρετανούς ήρωες, στο “Downton” και στο “Πάντινγκτον”. Ηταν η ίδια ερμηνεία, με άλλα κοστούμια. Είμαι ένας μπαμπάς που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με την οικογένεια, στη μια περίπτωση αυτή είναι μια μαλλιαρή αρκούδα, στην άλλη η Μισέλ Ντόκερι!»

Το αχτύπητο δίδυμο Λέσλι Νίκολ (η μαγείρισσα κυρία Πάτμορ) και Σόφι ΜακΣίρα (Ντέιζι) αποκαλύπτει την απόλυτη αλήθεια: «Δεν ξέρουμε καθόλου να μαγειρεύουμε, αλλά μάθαμε να κάνουμε πάρα πολύ καλά… ότι μαγειρεύουμε. Η Λέσλι είναι ειδήμων στο να αλατοπιπερώνει και να δοκιμάζει, εγώ στο να ανακατεύω δυνατά. Είναι μια φανταστική χορογραφία, δεν έχουμε ιδέα τι κάνουμε, απλώς προσπαθούμε ν’ ακουμπάμε το τηγάνι στο σωστό μάτι».

Για τον πιο νεοφερμένο της παρέας, τον Μάικλ Φοξ (Αντι), η διαφορά από τη μικρή οθόνη στη μεγάλη ήταν καθοριστική και απολαυστική: «Οι σκηνές μας ήταν σκηνοθετημένες με μια μεγαλύτερη άνεση χρόνου, μια “πολυτέλεια” χρόνου· ήταν περισσότερο χορογραφημένες, ειδικά οι σκηνές με πολύ κόσμο, πάνω ή κάτω. Ηταν πολύ περισσότερο σαν ένα μπαλέτο, ένας χορός».

Η Πενέλοπι Γουίλτον (Ιζομπελ) δεν θα μπορούσε να συμφωνεί περισσότερο: «Οταν κάνεις μια σειρά, όπως όλοι ξέρουμε, η ταχύτητα είναι μεγάλη, πρέπει να βγάλεις πολλές σκηνές μέσα σε μια μέρα. Στο σινεμά έχεις περισσότερο χρόνο και, μ’ αυτή την έννοια, ήταν εξαιρετικά απολαυστικό».

Για τη Μισέλ Ντόκερι (Μέρι) το να δουλέψει στο σινεμά την… ηλέκτρισε! «Μοιάζει τόσο προνομιούχο, περάσαμε τόσο καιρό κάνοντας μια εκπληκτική σειρά και τώρα την κάνουμε ταινία. Μεγάλος ενθουσιασμός».

Δίπλα της, η μυθοπλαστική αδελφή της, Λόρα Κάρμαϊκλ (Ιντιθ), δηλώνει απτόητη: «Απόφασή μας ήταν να συνεχίσουμε όπως πριν, είναι τέλειο που η ταινία είναι τόσο πιστή στο συναίσθημα και το ύφος της σειράς κι εμείς, μετά τα πρώτα 20 λεπτά τρακ, κάναμε ακριβώς αυτό».

Κι όπως τονίζει ο Αλαν Λιτς (Τομ Μπράνσον), που ήδη προχωρά την καριέρα του στο Λος Αντζελες, «ο περισσότερος χρόνος σημαίνει και μεγαλύτερη τόλμη. Μπορείς να ρισκάρεις κάτι γιατί αν δεν πετύχει, μπορείς να το κάνεις αλλιώς. Υπέροχη πολυτέλεια».

Για τον Κέβιν Ντόιλ (Μόουζλι), η ταινία «Downton» ήταν μια ευκαιρία ν’ αναδείξει το κωμικό ταλέντο του, στην κωμική κορύφωση του φιλμ, όταν απευθύνει, με υστερική χαρά και μνημειώδη απρέπεια, ως σερβιτόρος, τον λόγο στον βασιλιά Γεώργιο Ε’: «Ηξερα ότι ήταν μια σημαντική σκηνή, γιατί μεγάλο μέρος της δράσης της ταινίας οδηγούσε προς τα εκεί. Είχα πολύ άγχος, συν το ότι ήταν όλοι εκεί μπροστά, όλο το καστ, το μεγάλο συνεργείο. Χάρηκα που τελείωσα, αυτό που θυμάμαι είναι ότι ήπια μια μεγάλη μπίρα μετά! Αν το πιστέψετε, αυτό που αντέγραψα για να υποκλιθώ στους βασιλείς είναι η αληθινά απίθανη αμηχανία της Τερέζα Μέι όποτε βρισκόταν μπροστά τους!»

Η Μισέλ Ντόκερι (Μέρι) έχει την ξεχωριστή ευκαιρία στην ταινία να μοιράζεται με την Dame Μάγκι Σμιθ μια σκηνή που θα μείνει… ιστορική για πολλούς λόγους: «Οποια σκηνή με τη Μάγκι τη θεωρώ προνόμιο», λέει. «Αυτή ειδικά ήταν πολύ ιδιαίτερη, μοναδική, συναισθηματικά φορτισμένη. Ημουν απόλυτα απορροφημένη. Είναι σκέτη χαρά να δουλεύεις μαζί της. Αυτή ήταν μια στιγμή στην καριέρα και στη ζωή μου που δεν θα ξεχάσω ποτέ».

Ο άνθρωπος που ευθύνεται και για την ιδέα και για την εκτέλεση και για τον θρίαμβο του «Πύργου του Downton», ο σεναριογράφος Τζούλιαν Φέλοουζ, μοιράζεται μαζί μας την έμπνευση για τη λαίδη Βάιολετ, την ηρωίδα που με μπρίο ενσαρκώνει η Μάγκι Σμιθ: «Βασίστηκε στη μεγαλύτερη αδελφή του παππού μου που την ήξερα πολύ καλά – τον παππού μου δεν τον γνώρισα γιατί πέθανε στον Μεγάλο Πόλεμο το ’29, αλλά η αδελφή του ζούσε όσο μεγάλωνα κι ήταν πολύ αυταρχική και πολύ πιο σκληρή, πιο ανθεκτική απ’ ό,τι όλοι εμείς οι υπόλοιποι. Ενα από τα πολύ ωραία πράγματα που ανακαλύψαμε ήταν ότι στη δημιουργία της Βάιολετ –κι όπως την αποτύπωσε η Μάγκι– αγγίξαμε ένα στερεότυπο. Εχω χάσει τον λογαριασμό πόσοι άνθρωποι κάθε εθνικότητας μου λένε: “όποτε βλέπω τη Βάιολετ βλέπω την πεθερά μου, τη θεία μου, την τάδε”, αυτές τις δυνατές γυναίκες που αναλάμβαναν τη ζωή όταν οι άντρες δεν ήταν εκεί, κυριολεκτικά ή μεταφορικά».

Από τους νέους συμμετέχοντες στην ταινία, ξεχωρίζει η («Βέρα Ντρέικ») Ιμέλντα Στόντον: «Θα μου άρεσε να είμαι στους “κάτω” και να κάνω τη ζωή του Κάρσον κόλαση, άλλωστε με τον Τζιμ είμαστε παντρεμένοι 30 χρόνια, αλλά είχα καλή παρέα επάνω, με τους συμπρωταγωνιστές μου, με τη Μάγκι, είναι σαν να είσαι στο σαλόνι με τον Φέντερερ και τον Ναδάλ».

Η κυρία του σπιτιού, η Ελίζαμπεθ ΜακΓκάβερν (Κόρα) φροντίζει να διαχωρίσει τη μυθοπλασία από… την πραγματικότητα: «Το “Downton” αντιπροσωπεύει μια επιστροφή στο ένδοξο παρελθόν κι αυτό αρέσει – μόνο που δεν υπάρχει αυτό το ένδοξο παρελθόν, είναι ψυχαγωγία και είμαι πολύ περήφανη που παίρνω μέρος σ’ αυτήν, αλλά δεν είναι ντοκιμαντέρ για τη ζωή στο 1920. Εχουμε, ευτυχώς, προχωρήσει τόσο πολύ από τότε».

Η Πενέλοπι Γουίλτον (Ιζομπελ) συμφωνεί: «Βλέπουμε τη Βρετανία μέσα από ροζ φίλτρο, όλα είναι υπέροχα και φοράμε ρούχα ασορτί. Αλλά μιλάμε για κάτι όχι αληθινό, παρότι το συναίσθημα είναι εκείνο ανθρώπων που πάντα προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο και ο κόσμος ταυτίζεται μ’ αυτό. Είναι καλοπροαίρετο, αλλά δεν νομίζω ότι μπορείς να το λες ρεαλιστικό».

Και η Ιμέλντα Στόντον (Μοντ) προσθέτει: «Η ιστορία πολλών από τους ήρωες έχει να κάνει με την τιμή και το καθήκον. Είτε ο λόρδος Γκράνθαμ προσπαθεί να είναι καλός άρχοντας, είτε ο Κάρσον να βάλει τα δυνατά του να είναι ο καλύτερος που μπορεί. Ολοι θέλουμε να είμαστε η καλύτερη βερσιόν του εαυτού μας και αυτή τη βλέπουμε στο Ντάουντον».

Ο Τζιμ Κάρτερ (Κάρσον), άλλωστε, εντοπίζει στο «Downton» κλασικές αξίες: «Δείχνουμε τα 20s με πολύ ρομαντικό τρόπο. Φυσικά στην πραγματικότητα οι εργαζόμενοι δεν είχαν καμία ασφάλιση. Ο Χιου είναι ο καλύτερος εργοδότης στον κόσμο, είναι πολύ δύσκολο να σε απολύσει, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπήρχε κανένα δίχτυ ασφαλείας. Για να πω όμως κι ένα κλισέ, αγαπώ τους καλούς τρόπους, δεν κοστίζουν τίποτα, αυτό θα κρατούσα από τα 20᾽s του “Downton”. Kαι τα αυτοκίνητα».

Για τον Μάικλ Ενγκλερ, που υπογράφει την ταινία ως σκηνοθέτης, βρήκε την έμπνευσή του επειδή «υπάρχει νοσταλγία για μια εποχή όπου οι άνθρωποι ένιωθαν δεσμούς κοινότητας, επειδή τώρα η κοινωνία μας είναι τόσο τεμαχισμένη, θέλουν να το βλέπουν τουλάχιστον στο σινεμά».

Με το χαρακτηριστικό του φλέγμα, άλλωστε, ο Τζούλιαν Φέλοουζ σχολιάζει το πού εντάσσεται ο «Πύργος του Downton» στη σύγχρονη, τεταμένη βρετανική πολιτική και κοινωνική σκηνή: «Η ταινία “Ο Πύργος του Downton” είναι, εύχομαι κι ελπίζω, ο τρόπος με τον οποίο όλοι μπορούν να γλιτώσουν για δύο ώρες από το Brexit. Εν τέλει, κάθε σειρά ή ταινία είναι πετυχημένη ανάλογα με το αν το κοινό ενδιαφέρεται για τους ήρωες. Είτε είναι διαφημιστές στη λεωφόρο Μάντισον είτε πολιτικοί στον Λευκό Οίκο. Αν ενδιαφέρεσαι τι θα κάνουν, θέλεις να τους δεις και την άλλη βδομάδα, θέλεις να τους δεις και στη μεγάλη οθόνη. Κι αν όχι, όχι. Ο κόσμος μιλά για τη “βρετανικότητα” του “Downton”, αλλά αυτό που κάναμε, μάλλον και συνειδητά και τυχαία, είναι ένα σύμπαν με ήρωες που οι άνθρωποι νοιάζονται γι’ αυτούς».

🎞 Info: Η ταινία «Ο Πύργος του Downton» προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου, από την Tulip Entertainment.

ΣΙΝΕΜΑ
Αγιογραφία Βαρουφάκη από Γαβρά και Χοακίν Φίνιξ για Οσκαρ
Ο Κώστας Γαβράς την πίστη που ο ίδιος νιώθει, στην ταινία «Ενήλικοι στην αίθουσα» δεν καταφέρνει στιγμή να τη μετουσιώσει κινηματογραφικά σε κάτι παραπάνω από ένα μονόπλευρο «λυσάρι» της ταραγμένης πολιτικής...
Αγιογραφία Βαρουφάκη από Γαβρά και Χοακίν Φίνιξ για Οσκαρ
ΣΙΝΕΜΑ
Τα 5 ζευγάρια της Μόστρα
Στην ιταλική πόλη έχουν φορέσει τα γιορτινά τους. Σήμερα ξεκινά η λαμπερή διοργάνωση από την οποία θα παρελάσουν κορυφαία ονόματα του κινηματογράφου. Ανάμεσά τους η Μέριλ Στριπ και ο Γκάρι Ολντμαν, η Κατρίν...
Τα 5 ζευγάρια της Μόστρα
ΣΙΝΕΜΑ
Συναρπαστικός Ταραντίνο, τρυφερός Γούντι Αλεν
Το «Once Upon a Time… in Hollywood» είναι η πανέμορφη, πανέξυπνη, σινεφιλική και εγκεφαλική απόδειξη ότι ο Ταραντίνο όχι απλώς έχει ωριμάσει αλλά κι ότι ενσαρκώνει την κινηματογραφική ιδιοφυΐα της εποχής μας....
Συναρπαστικός Ταραντίνο, τρυφερός Γούντι Αλεν
ΣΙΝΕΜΑ
Κάρλος Ακόστα: Από τις φτωχογειτονιές της Αβάνας στο παγκόσμιο χορευτικό στερέωμα
Ενας σύγχρονος θρύλος του χορού, ο Κάρλος Ακόστα, ο πρώτος μαύρος χορευτής που ερμήνευσε κλασικούς ρόλους στο «λευκό» μπαλέτο της Αμερικής και της Ευρώπης, βλέπει τη ζωή του να γίνεται ταινία, σε σενάριο του...
Κάρλος Ακόστα: Από τις φτωχογειτονιές της Αβάνας στο παγκόσμιο χορευτικό στερέωμα
ΣΙΝΕΜΑ
H Ζιλιέτ Μπινός χαμένη στα ψέματα του Facebook
Διασκευάζοντας το μυθιστόρημα της Καμίλ Λοράνς, ο Σαφί Νεμπού δοκιμάζει μια διατριβή στην πρόσφορη υποκρισία των social media. Στήριγμα η παρουσία και η ερμηνεία της Ζιλιέτ Μπινός, που μπορεί να κάνει κάθε...
H Ζιλιέτ Μπινός χαμένη στα ψέματα του Facebook
ΣΙΝΕΜΑ
Mια αλλιώτικη γυναίκα και η εξαφάνιση της Αγκαθα Κρίστι
Η ταινία του πολιτογραφημένου Δανού, ιρανικής καταγωγής, Αλί Αμπάσι, που κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στο «Ενα Κάποιο Βλέμμα» του προηγούμενου, 71ου Φεστιβάλ Κανών, είναι η πιο πρωτότυπη, τολμηρή ματιά στις...
Mια αλλιώτικη γυναίκα και η εξαφάνιση της Αγκαθα Κρίστι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας