Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οσο μεγαλώνω οι ρόλοι λιγοστεύουν, αλλά δεν έχω σκοπό να αποσυρθώ

Μπραντ Πιτ

Photo by Jordan Strauss/Invision/AP, File
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οσο μεγαλώνω οι ρόλοι λιγοστεύουν, αλλά δεν έχω σκοπό να αποσυρθώ

  • A-
  • A+
«Κάποτε... στο Χόλιγουντ», η πολυαναμενόμενη ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο βγαίνει την άλλη εβδομάδα στα θερινά σινεμά και ο διάσημος ηθοποιός, ακαταμάχητα γοητευτικός στα 55 του, μιλάει για τον ρόλο του κασκαντέρ που ερμηνεύει, για τη φιλία που τον δένει με τον συμπρωτα­γωνιστή του Λεονάρντο Ντι Κάπριο, αλλά και πώς κατάφερε να επιβιώσει στο ανταγωνιστικό Χόλιγουντ.

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ

Δεν ξέρω πώς γίνεται μια χώρα μεγάλη, πολυπληθής και πολυεθνική σαν αυτή να διαδίδει έναν τύπο ομορφιάς καθαρά αμερικανικό. Και κανείς άλλος δεν εκπροσωπεί τον τύπο αυτό καλύτερα από τον Μπραντ Πιτ. Ξανθοί και γαλανομάτες σαν αυτόν είναι πολλοί στις βόρειες χώρες της Ευρώπης, αλλά το αγορίστικο στιλ ακόμα και στα 55 του, το άτακτο βλέμμα και τα κουκλίστικα χαρακτηριστικά σε συνδυασμό με σχισμένα αλλά καλλίγραμμα τζιν παντελόνια φτιάχνουν μια εικόνα που γνωρίζουμε όλοι από τότε που ο Τζέιμς Ντιν έκαψε καρδιές σε όλη την υφήλιο.

Ωστόσο τη μοναδικότητα του «κούκλου Αμερικανού» δεν εχει καταφέρει κανείς να αντιγράψει με επιτυχία έξω από το Χόλιγουντ, αλλά αντίθετα το πρότυπο εξακολουθεί να είναι σήμα κατατεθέν της Αμερικής ακόμα και σ’ αυτήν την εποχή της παγκοσμιοποίησης του σινεμά και των ΜΜΕ.

Ομως όπως ο Τζορτζ Κλούνεϊ, έτσι και ο Μπραντ Πιτ δεν περιορίστηκε στο ακαταμάχητο παρουσιαστικό του ώστε να κατοχυρώσει την ταυτότητα ενός από τους πιο φημισμένους άντρες του Χόλιγουντ. Πηγαίνοντας πολλές φορές κόντρα στις συμβάσεις, ο ηθοποιός συχνά εμφανίζεται σε τολμηρούς ρόλους.

Με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και τον Κουέντιν Ταραντίνο στα γυρίσματα της ταινίας

 

ANDREW COOPER

Μετά τα κλασικά «Θέλμα και Λουίζ»(1991) και «Θρύλοι του πάθους»(1994) π.χ., πρωταγωνίστησε σε λιγότερο ασφαλείς ταινίες όπως «Οι 12 πίθηκοι» (1995) και «Fight club» (1999), εφορμώντας πότε στον χώρο της κωμωδίας και της φάρσας («Καυτό απόρρητο» 2008) και άλλοτε του καλλιτεχνικού (arthouse) κινηματογράφου («Βαβέλ», 2006, «Το δέντρο της ζωής», 2011). Ταυτόχρονα βέβαια συνέχισε να αναλαμβάνει μεγάλους εμπορικούς ρόλους, όπως στη σειρά ταινιών «Ocean’s» (2001-2007) ή το «Παγκόσμιος Πόλεμος Ζ» (2013).

Στο «Κάποτε... στο Χόλιγουντ» (βγαίνει την ερχόμενη Πέμπτη στις ελληνικές αίθουσες), την τελευταία ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο -με τον οποίο ο Πιτ συνεργάστηκε για δεύτερη φορά μετά το «Αδωξοι Μπάσταρδη» (2009)-, το πρότυπο του σέξι αστέρα του κινηματογράφου αυτοκαταστρέφεται μέσα στον ρόλο ενός άσημου κασκαντέρ, επιβεβαιώνοντας τις πραγματικές προτιμήσεις και επιλογές του ηθοποιού.

• Πολλοί δουλεύουν στο Χόλιγουντ ως κασκαντέρ ελπίζοντας ότι κάποτε θα γίνουν γνωστοί. Ποιες είναι οι σκέψεις σας για το γεγονός ότι για τον κάθε έναν επιτυχημένο ηθοποιό υπάρχουν εκατοντάδες που παλεύουν να επιβιώσουν στο επάγγελμα;

Καθώς έβλεπα την ταινία μας με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο και τη Μάργκοτ Ρόμπι, σκέφτηκα όλους τους εκατοντάδες άλλους στο συνεργείο που μας βοήθησαν να τη φτιάξουμε.

Νομίζω ότι αυτό που κατάφερε να δείξει καλά ο Κουέντιν Ταραντίνο είναι το πώς σ’ αυτόν τον χώρο μόλις τελειώνεις μια δουλειά, ψάχνεις να βρεις αμέσως την επόμενη. Το καλό με τη βιομηχανία του streaming είναι ότι ταλαντούχοι σεναριογράφοι, σκηνοθέτες, ηθοποιοί έχουν στη διάθεσή τους περισσότερες ευκαιρίες από ποτέ άλλοτε. Αυτός είναι και ο λόγος που βιώνουμε μια... έκρηξη ταλέντων. Παρατηρώντας άλλους ηθοποιούς, βρίσκω ότι τελευταία έχουν φανερωθεί πολλά ταλέντα που υπήρχαν ήδη αλλά δεν τα γνωρίζαμε.

Με την Μάργκοτ Ρόμπι στην λονδρέζικη πρεμιέρα 

Photo by Joel C Ryan/Invision/AP

• Είχατε ποτέ ειδική σχέση και φιλία με κάποιον κασκαντέρ που δούλεψε μαζί σας;

Νιώθω εκτίμηση και σεβασμό για τους κασκαντέρ, αυτοί αναλαμβάνουν τα δύσκολα, ενώ εγώ ξεκουράζομαι. Ωστόσο τα πράγματα είναι διαφορετικά σήμερα. Κάποτε οι ηθοποιοί και οι κασκαντέρ τους ήταν αχώριστοι. Η σχέση του Στιβ ΜακΚουίν και του Μπαντ Εκινς ήταν ξακουστή και διήρκεσε καθ’ όλη την καριέρα τους.

Ο Μπαντ Εκινς π.χ. ήταν αυτός που σχεδίασε το άλμα στη «Μεγάλη απόδραση». Οι σκηνοθέτες βασίζονταν σ΄ αυτόν και γενικά ο ένας βασιζόταν πιο πολύ στον άλλο. Τώρα οι σχέσεις είναι πιο φευγαλέες. Οι κασκαντέρ έχουν τη δική τους ομάδα, ίσως και από φόβο για δικαστικές αγωγές. Εξακολουθούν βέβαια να είναι καταπληκτικοί, όπως η Ζωή Μπελ και η ομάδα της για τούτη την ταινία.

• Ο Κουέντιν Ταραντίνο είπε πως εσείς και ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο είστε οι τελευταίοι αστέρες του Χόλιγουντ...

Σαν τα σούπερ μοντέλα της δεκαετίας του ’80... (γέλια)

• Η ταινία μιλάει για τη φιλία δύο αντρών...

Ναι, και για την αναζήτηση της πραγματικής αξίας της ζωής. Ο χαρακτήρας που ερηνεύει ο Ντι Κάπριο αμφιβάλλει για τον εαυτό του και δίνει αξία στα αποτελέσματα αντί για την εμπειρία αυτή καθαυτή. Για μένα -και ίσως το βλέπω έτσι γιατί έχω μεγαλώσει- η ταινία έχει να κάνει με την ανθρώπινη φύση.

Πολλές φορές αποπροσανατολιζόμαστε, ειδικά σε αυτή τη βιομηχανία, από τις αληθινές αξίες. Το να προσδιορίζουμε την αξία μας ανάλογα με το πού καταλήγουμε, πρόκειται για μια επιφανειακή αναζήτηση. Θα έπρεπε, αντίθετα, να την αναζητούμε μέσα μας, στις προσωπικές μας σχέσεις και στην καθημερινότητά μας.

• Ο τρόπος που οδηγεί και μιλάει ο χαρακτήρας σας στην ταινία δείχνει άνθρωπο που ζει χωρίς φόβο, με μια δόση υπεροψίας... Πώς θα περιγράφατε αντίστοιχα τον εαυτό σας; Ζείτε άφοβα;

Αν με τη λέξη «άφοβα» αναφέρεστε σε επικίνδυνες δραστηριότητες, όπως μια ανάβαση στο Εβερεστ, δεν μ’ ενδιαφέρουν πια αυτά. Για μένα θάρρος είναι το να μιλάμε έξω απ’ τα δόντια.

• Οταν ακούτε το όνομα «Χόλιγουντ», τι σας έρχεται κατά νου; Σας αρέσει η γειτονιά;

Μένω στο Χόλιγουντ, κάτω από την επιγραφή που γράφει Χόλιγουντ, θα πρέπει να μου αρέσει... Το Χόλιγουντ είναι για μένα ο τόπος όπου χτίζονται ιστορίες και φανερώνονται διαφορετικές φάσεις μας, όπου γελάμε, διδασκόμαστε και παρατηρούμε την ανθρώπινη φύση με το μικροσκόπιο. Υπάρχει βέβαια και η πλευρά του γκλάμουρ, που όμως ποτέ δεν με τράβηξε.

• Είναι αλήθεια ότι ανακοινώσατε πως σκοπεύετε να σταματήσετε να δουλεύετε;

Η δουλειά μου απαιτεί μεγάλη αφοσίωση και χρόνο. Μια ταινία μπορεί να διαρκέσει 3 με 6 μήνες και δεν σπανίζει η 14ωρη καθημερινή εργασία. Αναφερόμουν στο γεγονός ότι το επάγγελμα του ηθοποιού είναι πιο κατάλληλο για τους νέους, ότι όσο μεγαλώνεις οι ρόλοι λιγοστεύουν. Αλλά δεν έχω σκοπό να αποσυρθώ. Θα συνεχίσω έως ότου μου επιτρέπεται να παίζω.

• Την απολαμβάνετε ακόμα τη δουλειά σας λοιπόν;

Ναι, απολύτως! Ομως οι επαγγελματικές μου σχέσεις έχουν πάρει την πρώτη θέση. Αν πρόκειται να δώσεις όλον αυτό τον χρόνο, το με ποιους και γιατί παίζουν σημαντικό ρόλο στη δουλειά μου.

• Συνεργαστήκατε για πρώτη φορά με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Σας άρεσε η συνεργασία, γίνατε φίλοι;

Μπα όχι... (γέλια) Είναι καταπληκτικός κι έχει συνεισφέρει εξαιρετικά στον κινηματογράφο. Ξέρετε, καμιά φορά η ευθύνη της επιτυχίας βαραίνει στην πλάτη μας και πρόκειται για μεγάλη ανακούφιση όταν έχεις κάποιον του βεληνεκούς του Λέο να κρατάει την άλλη άκρη του τραπεζιού...

Εχουμε και οι δύο λίγο πολύ μεγαλώσει στο ίδιο κινηματογραφικό οικοσύστημα. Και οι δύο είχαμε να διαχειριστούμε την επιβίωσή μας. Μιλάω για «επιβίωση» γιατί η βιομηχανία αυτή μπορεί να σε μασήσει και να σε φτύσει πολύ γρήγορα. Χάρη σ’ αυτά τα βιώματά μας έχουμε κοινές αναφορές.

Εξάλλου έχουμε και οι δύο κάπως χάσει την ελευθερία της ιδιωτικής ζωής. Πάνω απ’ όλα είμαστε και οι δύο σε θέση να καταλάβουμε πώς μια φιλία μπορεί να ανθήσει μέσα σε μια βιομηχανία και έναν τόπο που πότε αγαπάμε πότε μισούμε, μα που τελικά λατρεύουμε. Από την πρώτη μέρα αισθανθήκαμε απόλυτα άνετα ο ένας με τον άλλο και νομίζω ότι μπορείτε να το δείτε αυτό και στην οθόνη. Δεν είναι ψέμα.

ΣΙΝΕΜΑ
«Θέλω οι θεατές να ζήσουν και να γευτούν την ταινία μου»
Δυναμική εκπρόσωπος του νέου ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου, η σκηνοθέτρια του «Lady Bird» «πετάει» τώρα στον 19ο αιώνα και μεταφέρει στην οθόνη το κλασικό μυθιστόρημα «Μικρές κυρίες» της Λουίζα Μέι...
«Θέλω οι θεατές να ζήσουν και να γευτούν την ταινία μου»
ΣΙΝΕΜΑ
Στα «Παράσιτα» το μεγάλο βραβείο του Σωματείου Ηθοποιών (SAG) των ΗΠΑ
Η κορεατική ταινία «Παράσιτα» έγραψε ιστορία στην 26η τελετή απονομής των SAG Awards 2020, δηλαδή των Βραβείων του Σωματείου Ηθοποιών στις ΗΠΑ, καθώς για πρώτη φορά ξενόγλωσση ταινία κέρδισε το μεγάλο βραβείο...
Στα «Παράσιτα» το μεγάλο βραβείο του Σωματείου Ηθοποιών (SAG) των ΗΠΑ
ΣΙΝΕΜΑ
Θηλυκό, μπλέ και ηλιόλουστο ελληνικό σινεμά
Με μότο «Femi­nine, sunny & blue» ξεκινά την Τετάρτη, και θα καταλάβει για πέντε μέρες τον ιστορικό κινηματογράφο Babylon, στο Mitte του Βερολίνου, το 5o Hellas Filmbox Berlin, το φεστιβάλ ελληνικών ταινιών...
Θηλυκό, μπλέ και ηλιόλουστο ελληνικό σινεμά
ΣΙΝΕΜΑ
Το αντιπολεμικό δράμα με τις... Χρυσές Σφαίρες
Η νέα ταινία του Σαμ Μέντες «1917», που θα πρωταγωνιστήσει στα φετινά Οσκαρ, είναι ένα φιλμ ρηξικέλευθο. Σίγουρα δεν είναι εξίσου αριστουργηματική, σεναριακά, ως μια αντιπολεμική ταινία, ειδικά ως νέα προσθήκη...
Το αντιπολεμικό δράμα με τις... Χρυσές Σφαίρες
ΣΙΝΕΜΑ
Στο «1917» του Μέντες τα μεγάλα βραβεία των Χρυσών Σφαιρών
Ο Σάμ Μέντες και ο Κουέντιν Ταραντίνο ήταν οι μεγάλοι νικητές των Χρυσών Σφαιρών, καθώς κέρδισαν τα μεγαλύτερα βραβεία της Κυριακής, δίνοντας ίσως και μια ιδέα τι θα συμβεί και στα Όσκαρ.  
Στο «1917» του Μέντες τα μεγάλα βραβεία των Χρυσών Σφαιρών
ΣΙΝΕΜΑ
Χριστουγεννιάτικα κινηματογραφικά ταξίδια
Τα Χριστούγεννα είναι αγάπη: αυθόρμητη, αν είσαι λίγο πιο μικρός, ελαφρώς ψυχαναγκαστική, αν είσαι λίγο πιο μεγάλος, πάντως είναι, τουλάχιστον, ο ανεκτίμητος χρόνος που μπορείς να περάσεις, ζεστά και ήσυχα,...
Χριστουγεννιάτικα κινηματογραφικά ταξίδια

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας