Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Σαν παλιό σινεμά... με νέες ταινίες

Κινηματογράφος ΘΗΣΕΙΟΝ 

Vasilios Koutroumanos
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σαν παλιό σινεμά... με νέες ταινίες

  • A-
  • A+
Οι εταιρείες διανομής μείωσαν δραστικά τις επαναλήψεις του χειμώνα και βγάζουν στα θερινά πρώτες προβολές, οι οποίες ωστόσο κόβουν λίγα εισιτήρια.

Η θερινή κινηματογραφική σεζόν στην Ελλάδα είναι σαν αγαπημένη θεία: απολαμβάνεις τις ιστορίες της από το παρελθόν, χαίρεσαι με ενθουσιασμό όταν έρχεται, μια φορά τον χρόνο, γελάς τρυφερά ή, καμιά φορά, συγκαταβατικά, που αρνείται επίμονα να «εκμοντερνιστεί», να ακολουθήσει πρότυπα διεθνή.

Θερινή σεζόν σημαίνει για την Ελλάδα θερινά σινεμά, ανοιχτά στον ουρανό και στ’ αστέρια, δροσερά, μυρωδάτα με τα γιασεμιά και το αγιόκλημα που ποτέ δεν θα υποτιμήσουμε ως μπανάλ, με χαμηλό ήχο για να μην ενοχλούν τους γείτονες, με εικόνα που, όσο κι αν ο εκάστοτε κινηματογράφος έχει ανακαινιστεί τεχνικά, ξεκινά πάντα αχνά στην πρώτη προβολή με το σούρουπο.

Μπραντ Πιτ, Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Once Upon a Time in Hollywood» του Κουέντιν Ταραντίνο 

Σημαίνει πολυπόθητη ξενοιασιά και ανάσα, πατατάκια, ξυπολησιά. Σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει αυστηρή ποιοτική επιλογή ταινίας: ο Ελληνας θα επιλέξει να πάει θερινό σινεμά και δευτερευόντως θα διαλέξει την ταινία, κάνοντας έκπτωση υπέρ του χώρου και της αίσθησης. Το ίδιο φυσικά και οι τουρίστες που αγαπούν και ξεχωρίζουν την ιδιαίτερη αυτή ατραξιόν.

Εχει περάσει μια δεκαπενταετία απ’ όταν, συντονισμένα όσο και χαμηλόφωνα, η θερινή σεζόν στην Ελλάδα άλλαξε στρατηγική. Οι εταιρείες διανομής ταινιών μείωσαν δραστικά τις επαναλήψεις των ταινιών του χειμώνα στα ανοιχτά σινεμά των καλοκαιρινών μηνών κι άρχισαν να βγάζουν στις αίθουσες νέες ταινίες, για μια «δυναμική δεύτερη σεζόν των ταινιών, όπως γίνεται στο εξωτερικό», που αποδείχτηκε εξαιρετικά αδύναμη.

Από τη μια πλευρά, οι εταιρείες διανομής, ολοένα και πιο ανταγωνιστικές μεταξύ τους, μαζεύουν αναγκαστικά πλήθος ταινιών σε κάθε αγοραστική συνάντηση, τις λιγότερο ελκυστικές από τις οποίες… αφήνουν για το καλοκαίρι, φτάνοντας σε παραδείγματα σαν το φετινό: η θερινή περίοδος άργησε να ξεκινήσει λόγω και πάλι των βροχών, αλλά απ’ όταν πήρε μπροστά, έξι με δέκα νέες ταινίες βγαίνουν στις αίθουσες κάθε βδομάδα και κατά κύριο λόγο συλλέγουν τόσο λίγα εισιτήρια που εξαφανίζονται, για να τις διαδεχτούν οι επόμενες.

Σελένα Γκόμεζ, Τιμοτέ Σαλαμέ, «Μια Βροχερή Μέρα στη Νέα Υόρκη» του Γούντι Άλεν 

Από την άλλη, προκειμένου να συμπέσουν με τις εξόδους των ταινιών στον υπόλοιπο κόσμο, ή να μην καθυστερήσουν ιδιαίτερα και πέσουν θύματα είτε καύσωνα είτε πειρατείας, μετά από μήνες εισπρακτικής αδράνειας, οι διανομείς επέλεξαν στις 22 Αυγούστου, ενώ οι θεατές καλά καλά δεν θα έχουν ξεπλύνει τα αλάτια από πάνω τους, να φέρουν στις αίθουσες την ίδια μέρα τρεις από τις πιο φιλόδοξες ταινίες της σεζόν, στον απόηχο του Δεκαπενταύγουστου: το πολυαναμενόμενο θρίλερ «Midsommer» του Αρι Αστερ (της φήμης του «Hereditary»), τον νέο Γούντι Αλεν («Μια βροχερή μέρα στη Νέα Υόρκη») που, υπό διωγμόν στην Αμερική κάνει τον γύρο των ευρωπαϊκών αιθουσών και, κερασάκι στη γρανίτα παγωτό, το «Κάποτε στο... Χόλιγουντ», το πανέμορφο κι απρόσμενα εγκεφαλικό νέο φιλμ του Κουέντιν Ταραντίνο. Καλώντας το καλοκαιρινό κοινό να βιαστεί να δει και να μπει σε εντατικό σινεφιλικό πρόγραμμα.

Πιστές στις προτιμήσεις του κοινού, οι ταινίες που κάνουν όντως επιτυχίες το καλοκαίρι, είναι και πάλι οι… επανεκδόσεις. Μια ποιοτική εγγύηση, μια νοσταλγική αίσθηση, μια ευκαιρία να καθαρίσεις τα μάτια σου μπροστά στην ομορφιά της οθόνης.

Οχι πάντα: δεν βγαίνουν όλες οι επανεκδόσεις «σε ψηφιακά ανακαινισμένες» κόπιες, παρά το καθόλου μειωμένο εισιτήριό τους, γι’ αυτό και ο θεατής θα κερδίσει αν επιλέξει την επανέκδοση που θα δει και με τεχνικά κριτήρια. Φέτος, για παράδειγμα, είχαμε την… ευτυχία να δούμε στα θερινά την «Ευτυχία» της Ανιές Βαρντά από το 1965, μια ταινία που δεν είχε προβληθεί ποτέ στην Ελλάδα κι έκανε το «ντεμπούτο» της σε πραγματικά αποκατεστημένες κόπιες.

Με διαφορετικό αλλά αντίστοιχο τρόπο του σεβασμού προς το εισιτήριο του κοινού, το «Πρόσκληση σε γεύμα από έναν υποψήφιο δολοφόνο», το θρυλικό κωμικό θρίλερ του Ρόμπερτ Μουρ από το 1976 με το all star cast του, βγαίνοντας και στην αρχή τού σερί των φετινών επανεκδόσεων, στα τέλη Ιουνίου, έφτασε ώς σήμερα να έχει συγκεντρώσει 115.000 εισιτήρια και να σημειώνει μία από τις μεγάλες επιτυχίες του καλοκαιριού, πράγμα που δεν θα περίμενε ούτε ο ίδιος ο Τρούμαν Καπότε.

Με τη σειρά τους, οι θερινές αίθουσες είτε κάνουν ό,τι απαραίτητες βελτιώσεις μπορούν, είτε αφήνονται στη βεβαιότητα της καλοκαιρινής διάθεσης χωρίς ανακαίνιση και εισιτήρια στις τιμές των χειμερινών αιθουσών. Υπάρχουν αίθουσες σαν το «Θησείον» ή το «Σινέ Παρί», στις πιο γραφικές περιοχές της Αθήνας και με θέα στην Ακρόπολη, που αξιοποιούν την παρουσία των τουριστών στην πόλη και προβάλλουν ακόμα και ξενόγλωσσες ή ελληνικές ταινίες με αγγλικούς υπότιτλους.

Υπάρχουν αίθουσες σαν το «Βοξ» στα Εξάρχεια, που κρατά γερά την ταυτότητα της βραδινής συνομιλίας με την πλατεία και επενδύει σ’ αυτήν και με τον καλλιτεχνικό προγραμματισμό του. Ή σαν την παλαιότερη, μάλλον, θερινή αίθουσα της πόλης, την «Αίγλη», που άνοιξε τον κήπο της στο Ζάππειο το 1903 και έχει μεταμορφωθεί σ’ ένα απολύτως σύγχρονο θερινό σινεμά τεχνικής, ακόμα και… γαστριμαργικής πολυτέλειας.

Κι όσο τα πολλά, παλιά θερινά σινεμά στις γειτονιές και στα προάστια μένουν κλειστά ή καταρρέουν, θύματα της κρίσης ή των τσακωμών των κληρονόμων (πόσο πικρή μια βόλτα από τον πειραϊκό «Απόλλωνα» ή την «Αφροδίτη» στο Γκάζι που κάποτε ανακαινίστηκε με εξαιρετικό στιλ, για να κάνει τη διαφορά), κάποια άλλα βρίσκουν το θάρρος να ξανανοίξουν, όπως πέρσι η πανέμορφη και δροσερή ταράτσα του «Ανεσις» στους Αμπελόκηπους, ή φέτος η «Κάρμεν» που γέμισε την Ελληνορώσων λουλούδια.

Αν τα θερινά σινεμά δυσκολεύονται να επιβιώσουν, άλλο τόσο και τα χειμερινά. Κι αν στη χειμωνιάτικη, «κανονική» σεζόν ένα από τα βασικά προβλήματα είναι η υπερπροσφορά ταινιών κι όσα αυτή συνεπάγεται, το ίδιο ισχύει και στη θερινή. Με το καλό, του χρόνου να βλέπουμε επανεκδόσεις στην ποιότητα που τους αξίζει και νέες ταινίες που αξίζει να δεις.

ΣΙΝΕΜΑ
Από τον «Μπακαλόγατο» στο «Polaroid»
Παρότι ο καλοκαιρινός κινηματογράφος είναι τόσο ταυτισμένος με την κοινωνική ζωή των Ελλήνων από τις αρχές του περασμένου αιώνα, οι φορές που εμφανίζεται σε πλάνα ταινιών είναι ελάχιστες, διακριτές και…...
Από τον «Μπακαλόγατο» στο «Polaroid»
ΣΙΝΕΜΑ
Η καλοκαιρινή σεζόν ξεκίνησε... χειμωνιάτικα
Η ψύχρα και οι απανωτές βροχές πριν από τον βασανιστικό καύσωνα και η αναίτια πληθώρα νέων ταινιών -χωρίς να είναι πάντα οι καλύτερες- δρουν ανασταλτικά για τους θεατές που σκέφτονται ακόμα και τα 7 ευρώ....
Η καλοκαιρινή σεζόν ξεκίνησε... χειμωνιάτικα
ΣΙΝΕΜΑ
Χίλιοι καλοί δεν χωράνε
Ταινίες με το τσουβάλι βγαίνουν το καλοκαίρι. Ταιριαστές ή για «ξεφόρτωμα» των διανομέων. Το κοινό μοιάζει ακόμα να θέλει επανεκδόσεις κλασικών τίτλων. Αλλά θριαμβεύουν πάντα οι κωμωδίες, φέτος η ιταλική «Πού...
Χίλιοι καλοί δεν χωράνε
ΣΙΝΕΜΑ
«Καίγε ρε ήλιε, ώσπου να μας κάψεις!»
Καλοκαίρι στην Ελλάδα σημαίνει πολλά πράγματα. Και το σινεμά τα έχει αποτυπώσει όλα: κέφι, ήλιος, ερωτισμός, μελαγχολία, πάθος, σκοτάδι, έκρηξη. Αναμνήσεις από περασμένα καλοκαίρια με οδηγό Έλληνες σκηνοθέτες,...
«Καίγε ρε ήλιε, ώσπου να μας κάψεις!»
ΣΙΝΕΜΑ
Μια βροχερή μέρα στο λαϊκό δικαστήριο
Το διάστημα μεταξύ 2017 και 2018, ο σχεδόν 85χρονος Γούντι Αλεν γύριζε, μετά από καιρό «ταξιδιωτικού» σινεμά, την 48η ταινία του στην αγαπημένη του πόλη, τη Νέα Υόρκη.
Μια βροχερή μέρα στο λαϊκό δικαστήριο
ΣΙΝΕΜΑ
Σκανταλιάρες Dames, 342 καρατίων
Είναι τέσσερις από τις σπουδαιότερες και πιο… σκανταλιάρες, οξυδερκείς, ατρόμητες Βρετανίδες ηθοποιούς. Είναι κι οι τέσσερις Dames, παρασημοφορημένες από τη βασίλισσα.
Σκανταλιάρες Dames, 342 καρατίων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας