Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενας αδίστακτος γκαλερίστας και ο διαβόητος serial killer Τεντ Μπάντι
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ενας αδίστακτος γκαλερίστας και ο διαβόητος serial killer Τεντ Μπάντι

  • A-
  • A+

Το αριστούργημά μου ★★½☆☆☆

(Mi Obra Maestro, Αργεντινή, Ισπανία, 2018, 100’) 

♦ σκηνοθεσία: Γκαστόν Ντουπράτ 
♦ ηθοποιοί: Αντρέα Ακάτο, Λουκάς Αράντα, Ραούλ Αρέβαλο 

Αν καθίσεις για ένα λεπτό να παρατηρήσεις ένα έργο τέχνης, σιωπηλά, τι περισσότερο θα καταλάβεις απ’ ό,τι αν το δεις φευγαλέα; Αυτό εξαρτάται από εσένα κι από τον καλλιτέχνη: από το πόση ειλικρίνεια χωράει στη μεταξύ σας σχέση. 

Αυτή την ιδέα μοιάζει να καλλιεργεί ο Γκαστόν Ντουπράτ στη νέα ταινία του, μετά το ελκυστικά κυνικό «Ο επιφανής πολίτης». Ενα φιλμ που ανασαίνει στον κόσμο της τέχνης, παίζει με την ιδέα της υπογραφής και της απάτης κι ακόμα περισσότερο με τα κλειδιά της ανδρικής φιλίας – για την ακρίβεια, οι γυναίκες δεν τον αφορούν καθόλου παρά ως συμπληρωματικές καρικατούρες. 

Ο Αρτούρο είναι ένας αδίστακτος γκαλερίστας, είναι αποφασισμένος να κάνει ή να πει οτιδήποτε προκειμένου να πουλήσει ένα κομμάτι, τον ενδιαφέρουν αποκλειστικά τα κέρδη του. Και λιγάκι ο παλιός, καλύτερος φίλος του, ο Ρένζο, διάσημος ζωγράφος τη δεκαετία του ’80 αλλά τώρα παρηκμασμένος, βυθισμένος στον μισανθρωπισμό του και τα χρέη του. Οταν ο Ρένζο τραυματιστεί σοβαρά σ’ ένα ατύχημα, οι δύο φίλοι θα σκαρφιστούν έναν τρόπο όχι απλώς για να επιβιώσουν μαζί, αλλά και για να ξαναγίνουν εξαιρετικά πλούσιοι. 

Από τη μια πλευρά, το φιλμ του Ντουπράτ είναι μια ταινία για την υποκρισία του κόσμου των εικαστικών και της κριτικής αναγνώρισης, σαν το «Τετράγωνο», αλλά πιο κοινότοπη. Ενας συνδυασμός κωμικότητας και δράματος που έχει πυροτεχνήματα οξυδέρκειας, αλλά κινείται περισσότερο στο προβλέψιμο, στο κλισέ, ακόμα και στους διαλόγους του. Σ’ αυτό δεν βοηθά και η μουσική των αδελφών Καουντερέρ, που έρχεται συχνά-πυκνά να ανεβάσει τις προσδοκίες με «γόνιμες μουσικές παύσεις» στη δράση.

Από την άλλη πλευρά, η γεμάτη περιεχόμενο και ουσία στιλιζαρισμένη φωτογραφία και σκηνογραφία, οι πραγματικοί πίνακες του Κάρλος Γκοριαρένα που φιγουράρουν σχεδόν σε κάθε σκηνή του φιλμ και, κυρίως, οι δύο πρωταγωνιστές της χτίζουν μια ταινία με χιούμορ και με συναισθηματική αλήθεια, έστω κι αν όλα γύρω της είναι, σκόπιμα ή μη, ψεύτικα. 

Τεντ Μπάντι, ένας γοητευτικός δολοφόνος ★★☆☆☆

(Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile, ΗΠΑ 2019, 110’) 

  • σκηνοθεσία: Τζο Μπέρλιντζερ 
  • ηθοποιοί: Λίλι Κόλινς, Ζακ Εφρον, Χέιλι Τζόελ Οσμεντ 

Ο υποψήφιος για Οσκαρ ντοκιμαντερίστας Τζο Μπέρλιντζερ ακολουθεί μ’ αυτή τη νέα, μυθοπλαστική ταινία του μια διαδρομή αντίθετη της πεπατημένης. Εκείνος ήταν που με το «West Memphis Three» γέννησε την ιδέα της true crime τηλεόρασης, προκαλώντας, μάλιστα και ανατροπή στην ίδια τη δικογραφία, και συνέχισε με άλλα συναρπαστικά ντοκιμαντέρ, όπως το «Metallica: Some Kind of Monster».

Εχει ήδη ασχοληθεί με τον Τεντ Μπάντι στη μίνι σειρά τεκμηρίωσης «Συζήτηση με έναν δολοφόνο: Τεν Μπάντι» για το Netflix και, μετά από όλη αυτή τη δυναμική πορεία στην εξερεύνηση της πραγματικότητας, κάνει στροφή προς τη μυθοπλασία, υπογράφοντας την πιο αδύναμη, ώς τώρα, δουλειά του. 

Η ταινία εκτυλίσσεται τη δεκαετία του ’70, πριν και κατά τη διάρκεια της δίκης του διαβόητου εγκληματία. Η αφορμή γι’ αυτό το ταξίδι είναι η Λιζ, μια επιφανειακά εύθραυστη αλλά υπογείως σιδερένια νεαρή γυναίκα, που βρίσκει στον Τεντ Μπάντι έναν πιθανό σύντροφο της ζωής της.

Ο Τεντ Μπάντι ήταν ο άνθρωπος εξαιτίας του οποίου επινοήθηκε ο όρος serial killer ή κατά συρροή δολοφόνος. Ηταν, επίσης, το πρώτο «πρόσωπο του Κακού» στην αμερικανική ιστορία του εγκλήματος που δεν ταίριαζε με τα αντίστοιχα πρόσωπα: όμορφος, οικείος, προσηνής, γοήτευσε την Αμερική, ακόμα και στη δίκη του, την πρώτη που μεταδόθηκε τηλεοπτικά. 

Προκειμένου να παίξει μ’ αυτές ακριβώς τις οριακές ισορροπίες της ταυτότητας του Κακού και της ισχυρής σαγήνης του, ο Μπέρλιντζερ, αξιοποιώντας δύο έτσι κι αλλιώς φωτογενείς ηθοποιούς, αποφασίζει, με μια σειρά από χειριστικά flash backs, να κρατήσει τη θέση ενός «δικηγόρου του διαβόλου» και να κινηθεί πάνω στο ενδεχόμενο της αθωότητας του Μπάντι.

Να μπει κι η ίδια του η ταινία, δηλαδή, στην ψυχοσύνθεση της Λιζ, ή ολόκληρου του αμερικανικού κοινού. Το μοναδικό αποτέλεσμα, ωστόσο, αυτής της δοκιμής είναι ένα φιλμ που τελικά δεν τολμά να αναδείξει τις πραγματικές συγκρούσεις, τα αληθινά απαιτητικά ανθρώπινα ένστικτα, μια ταινία χωρίς τόλμη και χωρίς βάθος χαρακτήρων, μ’ έναν, απλώς, χαλαρό σύνδεσμο με μια πραγματικότητα που την ξεπερνά κατά πολύ σε… ακραία φαντασία. 

Η κούκλα του Σατανά ★½☆☆☆☆

(Child’s Play, Γαλλία, Καναδάς, ΗΠΑ, 2019, 90') 

  • σκηνοθεσία: Λαρς Κλέβμπεργκ 
  • ηθοποιοί: Ομπρεϊ Πλάζα, Μαρκ Χάμιλ, Γκέιμπριελ Μπέιτμαν 

Μια τρυφερή μητέρα χαρίζει στον 13χρονο γιο της μια κούκλα για τα γενέθλιά του. Πού να φανταστεί η άμοιρη ότι η κούκλα διψάει για αίμα και δη το δικό τους.

Πού να φανταστεί κι ο θεατής ότι αυτή είναι η νέα βερσιόν, το reboot, του Τσάκι, της κούκλας του Σατανά, που αυτή τη φορά έχει και τεχνητή νοημοσύνη και μιλά με τη φωνή του Λουκ Σκάιγουοκερ. Η πλοκή παραμένει σχηματική, το σπλάτερ αφθονεί, αλλά από το φιλμ λείπουν το χιούμορ, οι τρομάρες και, τελικά, το νόημα της επανάληψης. 

Θεέ μου τι σου κάναμε; 2 ★☆☆☆☆ 

(Qu'est-ce qu'on a encore fait au bon Dieu?, Γαλλία, 2019, 99’) 

  • σκηνοθεσία: Φιλίπ ντε Σοβερόν 
  • ηθοποιοί: Κριστιάν Κλαβιέ, Σαντάλ Λομπί, Αρί Αμπιτάν 

Για να ήταν το σίκουελ της γαλλικής κωμωδίας που γνωρίσαμε πριν από πέντε χρόνια (και που έκανε θεαματική εισπρακτική επιτυχία και στην Ελλάδα) καλύτερο από το πρωτότυπο, θα έπρεπε να είναι… μια άλλη ταινία – και η δεύτερη και η πρώτη. 

Η πολυπληθής οικογένεια λαϊκών ρατσιστών συνεχίζει τις πολυπολιτισμικές περιπέτειές της. Τώρα που η καθεμιά από τις τέσσερις κόρες έχει παντρευτεί από έναν σύζυγο που μοιάζει με εφηβικό ανέκδοτο, έναν Ισραηλινό Εβραίο, έναν Αραβα, έναν Κινέζο κι έναν Γάλλο αφρικανικής καταγωγής, τώρα που οι γονείς με τα πολλά έχουν αποδεχτεί τη μοίρα τους και συμφιλιωθεί με το γεγονός ότι υπάρχει πολιτισμός κι εκτός της χώρας τους, οι όροι αντιστρέφονται: τα νεαρά ζευγάρια θέλουν να μετοικήσουν στους αντίστοιχους συζυγικούς τόπους επειδή η Γαλλία είναι, λένε, αφιλόξενη. 

Αυτή είναι η ταινία που αναπτύσσεται πάνω στο πρόσχημα όχι ότι οι ήρωές της είναι ρατσιστές, αλλά ότι αυτό είναι ο.κ., μια και ρατσιστές είναι όλος ο κόσμος. Ναι, σ’ αυτή τη δόση, έχοντας εξελιχθεί σε μια Γαλλία που τα τελευταία πέντε χρόνια βίωσε ισχυρές δονήσεις και συγκρούσεις, κάνει μια προσπάθεια να σαρκάσει και τα γαλλικά στερεότυπα, μεταξύ των άλλων.

Αλλά, στην ουσία, το φιλμ, εκτός της κοσμοθεωρίας του, είναι προχειρογραμμένο και σκηνοθετημένο με την ελάχιστη προσπάθεια, ενώ η κωμωδία του εντοπίζεται σε σκηνές που γυρίζουν το σινεμά στα πρώτα του βήματα, σαν εκείνη όπου ο… Ταλιμπάν κηπουρός, που η όψη του και μόνο τρομοκρατεί τους πάντες, θα φάει κατά λάθος μια κατακέφαλα με το φτυάρι και θα πέσει ξερός. Για να μην είμαστε… ρατσιστές, οι κακοφτιαγμένες συντηρητικές κωμωδίες είναι εξίσου κακές σε κάθε χώρα.

ΣΙΝΕΜΑ
Αγιογραφία Βαρουφάκη από Γαβρά και Χοακίν Φίνιξ για Οσκαρ
Ο Κώστας Γαβράς την πίστη που ο ίδιος νιώθει, στην ταινία «Ενήλικοι στην αίθουσα» δεν καταφέρνει στιγμή να τη μετουσιώσει κινηματογραφικά σε κάτι παραπάνω από ένα μονόπλευρο «λυσάρι» της ταραγμένης πολιτικής...
Αγιογραφία Βαρουφάκη από Γαβρά και Χοακίν Φίνιξ για Οσκαρ
ΣΙΝΕΜΑ
Ενας 15χρονος μαφιόζος σταρ
Η νέα ταινία του Κλαούντιο Τζιοβανέζι (του επιτυχημένου τηλεοπτικού «Gomorrha») φέρνει στην οθόνη το νέο best seller του Ρομπέρτο Σαβιάνο, στερώντας του τη δύναμη μιας καθόδου από τη γη στην κόλαση, αλλά...
Ενας 15χρονος μαφιόζος σταρ
ΣΙΝΕΜΑ
Τα 5 ζευγάρια της Μόστρα
Στην ιταλική πόλη έχουν φορέσει τα γιορτινά τους. Σήμερα ξεκινά η λαμπερή διοργάνωση από την οποία θα παρελάσουν κορυφαία ονόματα του κινηματογράφου. Ανάμεσά τους η Μέριλ Στριπ και ο Γκάρι Ολντμαν, η Κατρίν...
Τα 5 ζευγάρια της Μόστρα
ΣΙΝΕΜΑ
Μια βροχερή μέρα στο λαϊκό δικαστήριο
Το διάστημα μεταξύ 2017 και 2018, ο σχεδόν 85χρονος Γούντι Αλεν γύριζε, μετά από καιρό «ταξιδιωτικού» σινεμά, την 48η ταινία του στην αγαπημένη του πόλη, τη Νέα Υόρκη.
Μια βροχερή μέρα στο λαϊκό δικαστήριο
ΣΙΝΕΜΑ
Σκανταλιάρες Dames, 342 καρατίων
Είναι τέσσερις από τις σπουδαιότερες και πιο… σκανταλιάρες, οξυδερκείς, ατρόμητες Βρετανίδες ηθοποιούς. Είναι κι οι τέσσερις Dames, παρασημοφορημένες από τη βασίλισσα.
Σκανταλιάρες Dames, 342 καρατίων
ΣΙΝΕΜΑ
Οταν η εξουσία φέρνει διαφθορά και η εργασιομανία... εγκεφαλικό
Ο Μανουέλ Λόπεζ-Βιντάλ είναι ένας επιφανής Ισπανός πολιτικός, αναγνωρισμένος για το κύρος και τη δράση του (Ο έκπτωτος). Ενα υψηλόβαθμο στέλεχος πολυεθνικής εταιρείας, ο εργασιομανής Αλέν παθαίνει εγκεφαλικό...
Οταν η εξουσία φέρνει διαφθορά και η εργασιομανία... εγκεφαλικό

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας