Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το best seller ενός νεκρού πιτσαδόρου
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το best seller ενός νεκρού πιτσαδόρου

  • A-
  • A+

Ο Ρεμί Μπεζανσόν, από τους δημοφιλέστερους της νέας γενιάς Γάλλων δημιουργών, μετά από θαυμάσιες αλλά διαφορετικές ταινίες σαν την αξέχαστη ιστορία ενηλικίωσης «Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου» ή το ακαταμάχητο παιδικό «Μεγάλο ταξίδι της Ζαράφα», στρέφεται στην (όχι και τόσο) κλασική γαλλική ιστορία μυστηρίου με χάρη κι έναν ευχάριστο κυνισμό.

Το μυστήριο του κυρίου Πικ ★★★☆☆

(Le mystère Henri Pick, Γαλλία, Βέλγιο, 2019, 100’) 

● σκηνοθεσία: Ρεμί Μπεζανσόν 
● ηθοποιοί: Φαμπρίς Λουκινί, Καμίγ Κοτέν 

Ο Ρεμί Μπεζανσόν, από τους δημοφιλέστερους της νέας γενιάς Γάλλων δημιουργών, μετά από θαυμάσιες αλλά διαφορετικές ταινίες σαν την αξέχαστη ιστορία ενηλικίωσης «Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου» ή το ακαταμάχητο παιδικό «Μεγάλο ταξίδι της Ζαράφα», στρέφεται στην (όχι και τόσο) κλασική γαλλική ιστορία μυστηρίου με χάρη κι έναν ευχάριστο κυνισμό. 

Μια νεαρή, φιλόδοξη υπάλληλος μεγάλου εκδοτικού οίκου ανακαλύπτει σε μια επαρχιακή βιβλιοθήκη… ανεπιθύμητων λογοτεχνικών έργων, που δεν συνάντησαν ποτέ το κοινό, ένα σκονισμένο αριστούργημα: σ’ αυτό βρίσκει την ευκαιρία της να αναγνωριστεί ως εκδότρια και πράγματι, τα καταφέρνει το βιβλίο, από τα αζήτητα, καταλήγει best seller.

Το μυθιστόρημα έχει την υπογραφή του -νεκρού πια- πιτσαδόρου μιας μικρής παραθαλάσσιας πόλης της Βρετάνης, του κυρίου Πικ, ο οποίος, παραδόξως, μοιάζει να μην είχε ποτέ του διαβάσει λογοτεχνία ή γράψει μια γραμμή της προκοπής. Ενας μικρόψυχος, ανταγωνιστικός, διάσημος κριτικός βιβλίων, ο Ζαν-Μισέλ Ρους, το βάζει σκοπό του ν’ αποδείξει ότι η υπογραφή του κυρίου Πικ είναι πλαστή. Εμπόδιο και, παραδόξως, σύμμαχο θα βρει στην πορεία του την κόρη του φερόμενου ως συγγραφέα, την παρορμητική Ζοζεφίν. 

Κινηματογραφική διασκευή του ήδη επιτυχημένου ομότιτλου μυθιστορήματος του Νταβίντ Φενκινός, η ταινία, χωρίς ιδιαίτερη πρωτοτυπία ή φιλοδοξία, αποτελεί μια ιδανική περίπτωση σκεπτόμενου ψυχαγωγικού σινεμά. Το ντεκόρ της Βρετάνης με τα ατμοσφαιρικά τοπία, βγαλμένα κι αυτά λες από σελίδες κλασικής ρομαντικής λογοτεχνίας, δίνει αέρα στους δύο πρωταγωνιστές που αγκαλιάζουν τους ήρωές τους με λεπτότητα και πάθος.

Το κλίμα είναι κωμικό, ελαφρώς ειρωνικό, ειδικά προς τον πνευματικό ελιτισμό, την υπαρξιακή φλυαρία της κριτικής, την ουσιαστική ταυτότητα ενός έργου τέχνης. Την ίδια στιγμή το «μυστήριο» κρατά το σασπένς του και τα καλά φυλαγμένα μυστικά του ώς το τέλος. Μια ταινία με θέμα το ψέμα αποδεικνύεται εξαιρετικά… έντιμη στις προθέσεις της απέναντι στον θεατή. 

ΑΙΓΛΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΔΑΝΑΟΣ, ΔΙΑΝΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΟΝΑΡ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΙΝΕΡΑΜΑ 

Euforia ★★½☆☆☆

(Ιταλία, 2018, 115’) 

  • σκηνοθεσία: Βαλέρια Γκολίνο 
  • ηθοποιοί: Ρικάρντο Σκαμάρτσιο, Βαλέριο Μασταντρέα, Τζασμίν Τρίνκα 

Ο Ματέο και ο Ετορε είναι αδέλφια, αγαπημένα, αλλά απολύτως διαφορετικά στις επιλογές της ζωής τους. Ο πρώτος, νέος, φιλόδοξος, επιτυχημένος επιχειρηματίας, ζει πληθωρικά, επιπόλαια, με εφήμερες σχέσεις, ναρκωτικά, μέσα στη μεγάλη ομορφιά και τη λάμψη. Ο δεύτερος ζει ακόμα στη μικρή γενέτειρά τους ως παντρεμένος δάσκαλος.

Οταν ο Ετορε, σοβαρά άρρωστος, χρειαστεί να συγκατοικήσει με τον αδελφό του στη Ρώμη για να κάνει θεραπείες, η σχέση μεταξύ των δύο θα αγγίξει τα άκρα της αντίθεσης αλλά και της αγάπης. Στη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά της η Γκολίνο, οπλισμένη με δύο εξαιρετικά φωτογενείς αλλά και ικανούς πρωταγωνιστές, εμφανίζεται πιο φιλόδοξη, τουλάχιστον αισθητικά και σκηνοθετικά.

Αυτό ωστόσο το κοσμικό και στιλάτο, τρυφερό δράμα για την αληθινή αξία (ή τίμημα) της ζωής, καλοπροαίρετο αλλά και προβλέψιμο, δεν φτάνει την πρώτη της ταινία, το «Miele», τελικά πιο ζεστή κι ανθρώπινη, παρά εγκλωβίζεται στην επιφάνεια που στην ουσία θέλει να σχολιάσει. 

AIΓΛΗ, ΔΑΝΑΟΣ, ΙΝΤΕΑΛ, ΚΗΦΙΣΙΑ 1-2 Cinemax, ΚΗΦΙΣΙΑ 3 Cinemax Class, ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Η πιο μεγάλη απάτη ★★☆☆☆

(J.T. Leroy, ΗΠΑ, Ην. Βασίλειο, Κανδάς, 2018, 108’) 

  • σκηνοθεσία: Τζάστιν Κέλι 
  • ηθοποιοί: Κρίστεν Στιούαρτ, Λόρα Ντερν, Νταϊάν Κρούγκερ, Τζιμ Στέρτζες 

Στην καρδιά της δεκαετίας του ’90, στο απόγειο της εποχής όπου η εκκεντρικότητα, οι πειραγμένες ταυτότητες, το διαφορετικό, το «ό,τι δηλώσεις», ήταν τα απαραίτητα εφόδια της διασημότητας, το μυθιστόρημα «Sarah» και τα διηγήματα της συλλογής «The Heart Is Deceitful Above All Things», ημι-αυτοβιογραφικές αφηγήσεις της εφηβείας ενός αγοριού, θύματος κακοποίησης και εγκατάλειψης, υπογεγραμμένα από τον JT Leroy, έγιναν best-sellers και ευαγγέλια της generation-x.

Οπως αποκαλύφθηκε χρόνια αργότερα, ο JT Leroy δεν ήταν παρά το άβαταρ της πραγματικής συγγραφέως, της Λόρα Αλμπερτ, και στις απανωτές, αισθαντικές, δημόσιες εμφανίσεις του (ακόμα και στην ερωτική σχέση του με την Αζια Αρτζέντο ή στις απρόθυμες συνεντεύξεις του) τον υποδύονταν η Σαβάνα Κνουπ, νύφη της Αλμπερτ. Αυτή η «απάτη» και οι αληθινοί χαρακτήρες των πρωταγωνιστών της αποτελούν την ιστορία της ταινίας, βασισμένης στα απομνημονεύματα, όντως αυτή τη φορά, της Κνουπ. 

Ξεκάθαρα ενδιαφέρουσα και ως σύλληψη και ως δομή, μια ταινία -και μια ιστορία- που διαγράφει κύκλους γύρω από το τι είναι αληθινό και τι όχι, αλλά και το τι αποτελεί τέχνη ή τι είναι άξιο θαυμασμού, υποφέρει από το ίδιο της το εύρημα.

Παρά τη φιλότιμη ερμηνεία της Κρίστεν Στιούαρτ αλλά και της Λόρα Ντερν, που μοιάζει μεν με καρικατούρα, στην ουσία όμως ενσαρκώνει πιστά την πραγματική Αλμπερτ, το φιλμ παιδεύεται να αποτυπώσει αισθήσεις και ν’ αφηγηθεί το ψέμα, χωρίς να καταφέρνει ν’ αγγίξει την αλήθεια των ηρώων, να τους κάνει πειστικούς ή ενδιαφέροντες, πέρα από το να αποδώσει «φωτογραφικά» το τραγικωμικό θράσος τους απέναντι στη ζωή. 

Μια ιδιαίτερη οικογένεια ★★☆☆☆

(Una especie de familia, Αργεντινή, Βραζιλία, Γαλλία, Πολωνία, Δανία, Γερμανία, 2017, 95’) 

  • σκηνοθεσία: Ντιέγκο Λέρμαν 
  • ηθοποιοί: Μπάρμπαρα Λένι, Γιανίνα Αβίλα, Ντανιέλ Αραόζ 

Η Μαλένα φροντίζει να είναι παρούσα στη γέννηση του μωρού που έχει συμφωνήσει να υιοθετήσει: θέλει να βρίσκεται στη ζωή του από την αρχή. Οταν όμως το μωρό γεννηθεί, η βιολογική οικογένειά του ξεκινά έναν χωρίς έλεος εκβιασμό και η Μαλένα θα βρεθεί διχασμένη σ’ ένα νομικό, ηθικό και συναισθηματικό πόλεμο.

Με μια δυνατή ερμηνεία από την Μπάρμπαρα Λένι, την πρωταγωνίστρια του «Magical Girl», στο κέντρο της, βραβευμένη στο Σαν Σεμπαστιάν, η ταινία έχει την πρόθεση να διερευνήσει το πολύπλοκο κεφάλαιο της υιοθεσίας, αλλά μοιάζει να προσπαθεί περισσότερο να είναι σκηνοθετικά εντυπωσιακή και αιχμηρή, να ασκεί έναν όντως αποτελεσματικό συναισθηματικό εκβιασμό με τις εικόνες και τις σεναριακές επιλογές της. 

UglyDolls: Τα Ασχημογλυκούλια 

(UglyDolls, Κίνα, Καναδάς, ΗΠΑ, 2019, 87’) 

  • σκηνοθεσία: Κέλι Ασμπερι 
  • με τις φωνές των: Ειρήνης Ψυχράμη, Αρη Πλασκασοβίτη, Τηλέμαχου Κρεβάικα 

Από τα ράφια της Hasbro, μια τραγουδιστική περιπέτεια με ήρωες όλα εκείνα τα λούτρινα κουκλάκια που… δεν είναι αρκετά ελκυστικά για να βγουν στην αγορά. Οι ήρωες ζουν στην Ασχημούπολη: εκεί όπου επικρατεί η ατέλεια κι έτσι κανείς δεν κρίνει τον άλλο. Τι θα γίνει όμως όταν τα Ασχημογλυκούλια επισκεφτούν την Τελειούπολη, όπου σημασία έχει πώς μοιάζεις κι όχι τι κρύβεις μέσα σου; Προβάλλεται μόνο μεταγλωττισμένη στα ελληνικά.

ΣΙΝΕΜΑ
Οι Κάνες πρέπει να είναι τέλειες...
Ο διευθυντής του Φεστιβάλ Κανών, Τιερί Φρεμό, δεν αντιμετωπίζει ποτέ την πλήρη αποδοχή στην παραδοσιακή συνέντευξη Τύπου που δίνει στην έναρξη του φεστιβάλ –κι η φετινή ήταν από τις πιο αιχμηρές.
Οι Κάνες πρέπει να είναι τέλειες...
ΣΙΝΕΜΑ
«Η καταστροφή είναι πάντα πιο διασκεδαστική»
Για μένα η Μίλα Γιόβοβιτς θα μείνει αξέχαστη στην ποιητική ταινία του Βιμ Βέντερς «Το ξενοδοχείο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων» (2000). Ισως γιατί στην ταινία του Βέντερς όπως και στο «Πέμπτο στοιχείο» (1997)...
«Η καταστροφή είναι πάντα πιο διασκεδαστική»
ΣΙΝΕΜΑ
Μια εμμονική δασκάλα και οι ρομαντικοί Ταβιάνι
Η Λίσα Σπινέλι είναι μια γυναίκα που ακροβατεί στο χείλος του γκρεμού. Σύζυγος και μητέρα στο εργατικό προάστιο του Στάτεν Αϊλαντ, έχει δυο παιδιά στην εφηβεία που αδιαφορούν γι’ αυτήν, έναν περιποιητικό...
Μια εμμονική δασκάλα και οι ρομαντικοί Ταβιάνι
ΣΙΝΕΜΑ
Εδώ είναι Βαλκάνια;
Καθώς οι ταινίες, ειδικά ενός ανέκαθεν πολιτικά συνειδητοποιημένου και μάχιμου φεστιβάλ όπως η Berlinale, δίνουν όλο και μεγαλύτερη σημασία στην έννοια και τις προεκτάσεις της ταυτότητας, εθνικής, φύλου,...
Εδώ είναι Βαλκάνια;
ΣΙΝΕΜΑ
Η πολυπολιτισμική εικόνα της βίας
Εχοντας φτάσει σχεδόν στη μέση της Berlinale, οι ταινίες που έχουν ξεχωρίσει είναι λίγες, αλλά δυνατές σαν γροθιές, ή ακόμα πιο πολύ, αφού η καθεμιά τους προσεγγίζει τη βία μ’ έναν τρόπο κοντινό στην κουλτούρα...
Η πολυπολιτισμική εικόνα της βίας
ΣΙΝΕΜΑ
Σε πρώτο πλάνο οι γυναίκες
Αυλαία για την 69η Berlinale και όλα τα φλας πάνω στην υπέροχη Ζιλιέτ Μπινός, πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής, η οποία μίλησε για #metoo και Γουάινστιν. Εφαρμόζοντας την ισότητα των φύλων, η διοργάνωση...
Σε πρώτο πλάνο οι γυναίκες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας