• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    38°C 36.2°C / 39.2°C
    2 BF
    25%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    37°C 32.6°C / 40.5°C
    2 BF
    38%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    38°C 34.5°C / 42.0°C
    1 BF
    36%
  • Ιωάννινα
    Ελαφρές νεφώσεις
    39°C 38.9°C / 40.9°C
    2 BF
    16%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    36°C 35.9°C / 35.9°C
    3 BF
    21%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    36°C 32.0°C / 39.7°C
    3 BF
    12%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    38°C 35.4°C / 39.8°C
    2 BF
    36%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    40°C 34.6°C / 40.7°C
    2 BF
    12%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    32°C 30.8°C / 36.5°C
    5 BF
    56%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    34°C 33.9°C / 36.9°C
    4 BF
    31%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    32°C 31.8°C / 32.4°C
    5 BF
    35%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    33°C 31.6°C / 32.7°C
    3 BF
    52%
  • Κεφαλονιά
    Αίθριος καιρός
    34°C 33.9°C / 38.9°C
    0 BF
    49%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    38°C 33.5°C / 37.9°C
    0 BF
    25%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    35°C 33.5°C / 40.6°C
    2 BF
    14%
  • Ρόδος
    Ελαφρές νεφώσεις
    34°C 33.2°C / 34.8°C
    3 BF
    35%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    38°C 36.4°C / 39.4°C
    3 BF
    16%
  • Καβάλα
    Αίθριος καιρός
    33°C 33.3°C / 33.3°C
    2 BF
    36%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    34°C 32.7°C / 40.6°C
    3 BF
    37%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    40°C 35.8°C / 40.2°C
    2 BF
    11%
Πέθανε η 90χρονη με τη νεανική καρδιά

Τελευταία εμφάνισή της στο Φεστιβάλ του Βερολίνου τον Φεβρουάριο

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πέθανε η 90χρονη με τη νεανική καρδιά

  • A-
  • A+
Κορυφαία σκηνοθέτις, φωτογράφος και εικαστικός, η Γαλλίδα με το «μισό ελληνικό αίμα» από τον Σμυρνιό πατέρα της θεωρείται προάγγελος της Νουβέλ Βαγκ, ενώ άφησε μεγάλες ταινίες και ντοκιμαντέρ. Ηταν όρθια και δραστήρια μέχρι τέλους.
Ακολουθήστε μας στο Google news

Τον Φεβρουάριο ήταν στο Φεστιβάλ Βερολίνου παρουσιάζοντας το ντοκιμαντέρ της «Varda by Agnès» (H Bαρντά από την Ανιές), ένα αυτοβιογραφικό, εξομολογητικό masterclass για τη ζωή και τη μεγάλη της τέχνη. Ζωηρή, με το δίχρωμο, περίεργο κούρεμά της και τα έντονα, τρελά της ρούχα και αθλητικά παπούτσια.

Εναν χρόνο πριν, στα Οσκαρ του 2018, ήταν στα 89 της η πιο ηλικιωμένη υποψήφια στην ιστορία του θεσμού, με το αριστουργηματικό ντοκιμαντέρ της «Πρόσωπα και ιστορίες», τελευταία μεγάλου μήκους ταινία της, που το είχε γυρίσει ακούραστη τριγυρνώντας τη Γαλλία με τον πενήντα πέντε χρόνια μικρότερό της διάσημο Γάλλο εικαστικό JR. Ελεγες ότι δεν θα φύγει ποτέ από τη ζωή, ότι η Ανιές Βαρντά θα ήταν πολλά χρόνια κοντά μας, πάντα δραστήρια, στο σινεμά, στη φωτογραφία, αλλά και στα εικαστικά, όπου εισήλθε θριαμβευτικά στα 70 της χρόνια.

«O κόσμος του Ζακ Ντεμί», (1995). Η Βαρντά με τον σύζυγό της

Κι όμως. Η είδηση ότι πέθανε τη νύχτα της Πέμπτης, στο Παρίσι, στα 90 της χρόνια, σκόρπισε συγκίνηση στον κόσμο του κινηματογράφου. Της τέχνης που, αναπάντεχα ακόμα και για την ίδια, σημάδεψε, όπως ελάχιστες ακόμα γυναίκες, με όλο της το έργο.

Γιατί ξεκίνησε σαν μια απλή φωτογράφος που αιχμαλώτιζε σκηνές από το Φεστιβάλ της Αβινιόν, καλεσμένη από τον φίλο της Ζαν Βιλάρ, και έχοντας ελάχιστα σπουδάσει, σχεδόν αυτοδίδακτη, όπως έλεγε, φωτογραφία στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι και Ιστορία Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου.

Η πρώτη της ταινία «La pointe courte» (1955), γυρισμένη τέσσερα χρόνια πριν από τα «400 χτυπήματα» του Τριφό και πέντε πριν από το «Με κομμένη την ανάσα» του Γκοντάρ, θεωρείται ο προάγγελος της Nouvelle Vague. Η «Κλεό από τις 5 έως τις 7» (1962), ένα -σε ζωντανό χρόνο- οδοιπορικό στο Παρίσι μιας νεαρής τραγουδίστριας που περιμένει τα αποτελέσματα ιατρικής εξέτασης, θεωρείται αξεπέραστο.

Και η πολυβραβευμένη ταινία της «Δίχως στέγη, δίχως νόμο» (1985), με τη Σαντρίν Μπονέρ στον ρόλο μιας περιπλανώμενης αλήτισσας, έριξε φως στους άστεγους της Γαλλίας. Αλλωστε η Βαρντά, πάντα με αριστερή ματιά, όπως όλη η γενιά και οι φίλοι της, πάντα ενδιαφερόταν στις ταινίες και στα ντοκιμαντέρ της για όσους ζουν στο περιθώριο της άγρια καταναλωτικής κοινωνίας μας - κορυφαία στιγμή της φιλμογραφίας της, το ντοκιμαντέρ «Μην πετάξεις τίποτα» (2000), για όσους ζουν μαζεύοντας τα υπολείμματα από τις υπαίθριες αγορές και τα θερισμένα χωράφια.

Γεννημένη στις 30 Μαΐου του 1928 στο Βέλγιο, χρωστάει το ελληνοπρεπές επώνυμό της στον Σμυρνιό πατέρα της Ευγένιο Ιωάννη Βάρδα. Η οικογένεια το 1940 ξέφυγε στη Γαλλία, στη Σετ, στις όχθες της Μεσογείου, και η θάλασσα, οι παραλίες της έγιναν κάποια στιγμή σήμα κατατεθέν του έργου της (όπως με το θαυμάσιο ντοκιμαντέρ «Les plages d' Agnès»).

H σχέση της με την Ελλάδα ήταν αρκετά θερμή. Είχε έρθει παλιότερα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μια πόλη που αγαπούσε, αλλά δεν μιλούσε ελληνικά. «Δυστυχώς ο πατέρας μου δεν μας έμαθε τη γλώσσα, ούτε μας έφερε ποτέ στην Ελλάδα. Κι όμως, είμαι μισή Ελληνίδα.

«Κλεό από τις 5 έως τις 7» (1962)

Αυτός ήρθε στη Γαλλία από τη Σμύρνη. Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε μέσα από τις γραμμές της Λεγεώνας των Ξένων και βγήκε από 'κεί με γαλλικό διαβατήριο· έγινε δηλαδή Γάλλος. Γαλλίδα και η μητέρα μου, έτσι κι εγώ γεννήθηκα Γαλλίδα. Πολύ λυπάμαι γι' αυτό», μας έλεγε τον Μάρτιο του 2018, σε συνέντευξή της στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Είχε ψάξει όμως πολύ τις ρίζες της και γύρισε το 1970 στο Παρίσι την αντιχουντική ταινία «Ναυσικά» με τη συμμετοχή πολιτικών εξορίστων (Κανιάρης, Κοροβέσης, Στάικος, Βότσης κ.ά.).

Εκτός από το σινεμά, ένας άνδρας υπήρξε στο κέντρο της ζωής της. Ο κορυφαίος σκηνοθέτης Ζακ Ντεμί, ο δημιουργός της «Λόλας» και των «Δεσποινίδων του Ροσφόρ». Εμειναν παντρεμένοι από το 1959 μέχρι τον θάνατό του από AIDS το 1990 κι έκαναν ένα παιδί, τον Ματιέ (η Βαρντά έχει και μια κόρη, τη Ροζαλί, από προηγούμενη σχέση της). Αφιέρωσε στον Ντεμί δύο ταινίες, τη φιξιόν «Jacquot de Nantes» (1991) και το ντοκιμαντέρ «L' univers de Jacques Demy» (1995), ενώ πάντα, ελεύθερη και αντισυμβατική, υπήρξε φεμινίστρια και αγωνίστρια. Ηταν μια από τις τολμηρές Γαλλίδες που υπέγραψαν το 1971 το «Μανιφέστο των 343», δηλώνοντας, με κίνδυνο να συλληφθούν, ότι έχουν κάνει έκτρωση και απαιτώντας τη νομιμοποίησή της.

ΣΙΝΕΜΑ
«Το μελό είναι η καταστροφή του συναισθήματος»
Τη δύσκολη σχέση μιας κόρης με τον πατέρα της, τα μυστικά και ψέματα που εμποδίζουν την επαφή ανάμεσά τους, προσεγγίζει θαυμαστά η σκηνοθέτις στην πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία, «Σελήνη, 66 Ερωτήσεις», που...
«Το μελό είναι η καταστροφή του συναισθήματος»
ΣΙΝΕΜΑ
Μονομαχία πατέρα - γιου στην άγρια φύση
Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης, Τζώρτζης Γρηγοράκης, μιλάει στην «Εφ.Συν.» για την ταινία του «Digger» που λαμβάνει μέρος στο online 61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Μονομαχία πατέρα - γιου στην άγρια φύση
ΣΙΝΕΜΑ
Να νιώσουμε αγάπη για τα νεκρά σώματα των ζώων
Με αφετηρία τα εικαστικά η νεαρή Ελληνίδα, Τζάνις Ραφαηλίδου, που δουλεύει κυρίως στην Ολλανδία, συμμετέχει με την ιδιαίτερη και τολμηρή ως φόρμα και θέμα πρώτη της ταινία, το «Kala azar», στο Διεθνές Τμήμα...
Να νιώσουμε αγάπη για τα νεκρά σώματα των ζώων
ΣΙΝΕΜΑ
Τα αδέσποτα της Αθήνας και οι φύλακες άγγελοί τους
Η ταλαντούχα σκηνοθέτιδα συμμετέχει με την ταινία «Οι άγνωστοι Αθηναίοι» στο online 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Τα σκυλάκια που προσπερνάμε, οι παθιασμένοι άνθρωποι που τα φροντίζουν, αλλά και η...
Τα αδέσποτα της Αθήνας και οι φύλακες άγγελοί τους

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας