Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κάποιες ταινίες μπορούν να αλλάξουν το κατεστημένο

Βενσάν Λεντόν

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κάποιες ταινίες μπορούν να αλλάξουν το κατεστημένο

  • A-
  • A+
Ο σπουδαίος Γάλλος ηθοποιός ερμηνεύει έναν συνδικαλιστή σε απεργία στη νέα ταινία του Στεφάν Μπριζέ και εξηγεί γιατί όχι μόνο η εργατική τάξη αλλά και όλοι μας βρισκόμαστε «Σε πόλεμο».

Ο Βενσάν Λεντόν είναι ένας από τους διασημότερους Γάλλους ηθοποιούς – και από τους πιο ακριβοθώρητους, κατά συνειδητή επιλογή.

Οταν πριν από τρία χρόνια συνεργάστηκε με τον Στεφάν Μπριζέ για την ταινία «Ο νόμος της αγοράς» –το πορτρέτο ενός άντρα που βρίσκεται, ξαφνικά, άνεργος και αναγκάζεται να ξεκινήσει από την αρχή (ή καθόλου)–, ο Λεντόν όχι απλώς τιμήθηκε με το Βραβείο Ερμηνείας στις Κάνες, αλλά και παγίδευσε, με τα ελάχιστα λόγια του και το αποστομωτικό, σαρωτικό βλέμμα του, όλη τη θλίψη και την απόγνωση της οικονομικής κρίσης, της ανεργίας, της τάξης των εργαζομένων που δεν καταφέρνει, σήμερα, να δικαιωθεί.

Η νέα ταινία των Μπριζέ και Λεντόν, «Σε πόλεμο», καταπιάνεται και πάλι με τα εργατικά δικαιώματα, αλλά από άλλη πλευρά και με άλλο ύφος. Ο Λεντόν υποδύεται τον υποκινητή και επικεφαλής μιας τεράστιας, επίμονης, βίαιης απεργίας εργατών στη Νότια Γαλλία. Κι εκεί όπου η προηγούμενη ταινία έκανε σιωπηλή επίθεση στις αισθήσεις, ετούτη εδώ, γυρισμένη σε ντοκιμαντερίστικο στιλ με τρεις κάμερες στο χέρι, αδιάκοπα ανάμεσα στα σώματα των απεργών, φωνάζει δυνατά και απαιτητικά.

Ο Βενσάν Λεντόν είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που πιστεύουν ότι το σινεμά μπορεί να κάνει τη διαφορά: «Κάποιες φορές, οι ταινίες όντως φέρνουν αλλαγή στα πράγματα», εξηγεί. «Δεν μπορώ να προβλέψω τι αποτελέσματα θα έχει αυτή εδώ η ταινία, γιατί εξαρτάται από τη δημοσιότητα που θα πάρει. Και αυτό εξαρτάται και από εσάς, τους δημοσιογράφους. Αν γράψετε δυο φράσεις για την ταινία και οι υπόλοιπες σελίδες σας είναι αφιερωμένες στον “Πόλεμο των Αστρων”, μην παραπονιέστε για τη σημερινή κατάσταση.

»Το λέει κι ένας ήρωας στην ταινία: ζεις με όσα σε περικυκλώνουν, ζεις μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο κι έχεις ευθύνη να τον φτιάξεις όπως θέλεις. Αν οι αναγνώστες σας διαβάζουν μόνο για τον “Πόλεμο των Αστρων” και όχι για μια ασιατική ταινία, για μια διαφορετική ταινία, για μια πολιτική ταινία, δεν θ’ αλλάξει ποτέ τίποτα· όλοι πρέπει να κάνουμε την προσπάθειά μας. Εγώ προσπαθώ, κάνοντας αυτή την ταινία. Δεν μπορώ να κάνω περισσότερα πράγματα μόνος μου, από εκεί και πέρα εναπόκειται και στους υπόλοιπους».

Η μεγάλη, φαινομενικά πηγαία, φυσικότητα με την οποία ο Λεντόν αποδίδει τους ρόλους του είναι, στην πραγματικότητα, αποτέλεσμα αυστηρής, μεθοδικής δουλειάς: «Οταν κάνω μια ταινία προτιμώ να γυρίζουμε με τη φυσική χρονολογική σειρά γιατί τότε σκέφτομαι όπως κι ο ήρωας, σταδιακά.

»Προσπαθώ να ξεχνώ την εξέλιξη ή το φινάλε της ιστορίας, γιατί διαφορετικά αυτό με επηρεάζει και παίζω γνωρίζοντας τα αποτελέσματα των πράξεων του ήρωα, ενώ στη ζωή αυτό δεν συμβαίνει. Ποτέ δεν προσθέτω δικά μου στοιχεία στους ήρωες που ενσαρκώνω. Αλλοι ηθοποιοί έχουν ανάγκη να ξέρουν από πού έρχεται ο ήρωάς τους, πού πηγαίνει, ποια είναι η γυναίκα του, τι θα ψωνίσει στο σούπερ μάρκετ, τι αυτοκίνητο οδηγεί. Εμένα μ’ ενδιαφέρουν μόνο τα εργαλεία που μου δίνονται στο σενάριο».

Ως προέκταση αυτής της μεθόδου, αλλά και της σκηνοθετικής άποψης του Στεφάν Μπριζέ, ο συνδικαλιστής που ενσαρκώνει ο Λεντόν στην ταινία παραμένει, ώς και το τέλος της, αφαιρετικός: «Ο ήρωάς μου είναι σε εμπόλεμη κατάσταση», λέει ο ηθοποιός. «Είναι σε περίοδο πολέμου, ρίχνεται στη μάχη. Στη Γαλλία έτσι γίνεται, όταν ο κόσμος ξεκινά μια απεργία, παραμένει σ’ αυτή την κατάσταση ώσπου να κερδίσει αυτό που θέλει. Δεν κοιμούνται, δεν ξοδεύουν ενέργεια σε άλλες πτυχές της ζωής, είναι απόλυτα συγκεντρωμένοι σ’ αυτό που συμβαίνει. Γι’ αυτό και στην ταινία δεν βλέπουμε πολλά πράγματα για την υπόλοιπη ζωή του ήρωα, την οικογένειά του, τις σχέσεις και τις συνήθειές του».

Αλλά ο Λεντόν βλέπει καθαρά πως τα μηνύματα της ταινίας δεν περιορίζονται στη γαλλική πραγματικότητα: «Θεωρώ ότι η ταινία, παρότι εξαιρετικά γαλλική, αναφέρεται σ’ ολόκληρη την Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο, όπου οι συνθήκες δουλειάς της εργατικής τάξης γίνονται όλο και χειρότερες. Αν δεν κάνουμε κάτι, αν συνεχίσουμε να ζούμε έτσι, ο κόσμος θα καταστραφεί, αυτό πιστεύω, με κάθε ειλικρίνεια».

Και τι κάνει ο Βενσάν Λεντόν; Διαφυλάττει την ιδιωτική ζωή του και συνεχίζει με αυστηρές επιλογές: «Κάνω ό,τι θέλω από την αρχή της καριέρας μου, όχι τώρα που έχω γίνει γνωστός. Ημουν ανέκαθεν πολύ ελεύθερος άνθρωπος. Δεν έχω συμβιβαστεί ποτέ. Είτε δεν θα κάνω κάτι καθόλου είτε θα το κάνω ολοκληρωτικά, με απόλυτη αφοσίωση, οπότε πρέπει να το θέλω πραγματικά. Ζούμε μόνο μία φορά. Δεν έχω κάνει ποτέ διαφημίσεις, ποτέ μεταγλώττιση για ταινία της Pixar, ποτέ εκπομπές στην τηλεόραση, δεν δίνω συνεντεύξεις σε μέσα που αντιπαθώ, δεν δέχομαι δώρα, δεν πηγαίνω σε γιορτές και εγκαίνια και πρεμιέρες, οπότε κανείς δεν μπορεί να μου πει πώς να ζήσω. Ετσι είμαι, απ’ όταν γεννήθηκα».


Ιnfo: Η ταινία του Στεφάν Μπριζέ, «Σε πόλεμο», προβάλλεται στις αίθουσες από τη Seven Films.

ΣΙΝΕΜΑ
Η τελετή σε νούμερα
Πόσες από τις 10 υποψηφιότητές της θα κερδίσει η «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου και πόσες το «Ρόμα» του Αλφόνσο Κουαρόν που διαγωνίζεται για ισάριθμα βραβεία; Θα κερδίσει η Lady Gaga το ένα από τα δύο Οσκαρ...
Η τελετή σε νούμερα
ΣΙΝΕΜΑ
Μια εμμονική δασκάλα και οι ρομαντικοί Ταβιάνι
Η Λίσα Σπινέλι είναι μια γυναίκα που ακροβατεί στο χείλος του γκρεμού. Σύζυγος και μητέρα στο εργατικό προάστιο του Στάτεν Αϊλαντ, έχει δυο παιδιά στην εφηβεία που αδιαφορούν γι’ αυτήν, έναν περιποιητικό...
Μια εμμονική δασκάλα και οι ρομαντικοί Ταβιάνι
ΣΙΝΕΜΑ
Εδώ είναι Βαλκάνια;
Καθώς οι ταινίες, ειδικά ενός ανέκαθεν πολιτικά συνειδητοποιημένου και μάχιμου φεστιβάλ όπως η Berlinale, δίνουν όλο και μεγαλύτερη σημασία στην έννοια και τις προεκτάσεις της ταυτότητας, εθνικής, φύλου,...
Εδώ είναι Βαλκάνια;
ΣΙΝΕΜΑ
Η πολυπολιτισμική εικόνα της βίας
Εχοντας φτάσει σχεδόν στη μέση της Berlinale, οι ταινίες που έχουν ξεχωρίσει είναι λίγες, αλλά δυνατές σαν γροθιές, ή ακόμα πιο πολύ, αφού η καθεμιά τους προσεγγίζει τη βία μ’ έναν τρόπο κοντινό στην κουλτούρα...
Η πολυπολιτισμική εικόνα της βίας
ΣΙΝΕΜΑ
Σε πρώτο πλάνο οι γυναίκες
Αυλαία για την 69η Berlinale και όλα τα φλας πάνω στην υπέροχη Ζιλιέτ Μπινός, πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής, η οποία μίλησε για #metoo και Γουάινστιν. Εφαρμόζοντας την ισότητα των φύλων, η διοργάνωση...
Σε πρώτο πλάνο οι γυναίκες
ΣΙΝΕΜΑ
Σέξι θρίλερ στη διχασμένη Ιερουσαλήμ και ο κλασικός εκδικητής Λίαμ Νίσον
Μια παλαιστινιακή ταινία, βραβευμένη στο Φεστιβάλ του Ρότερνταμ, με τη μορφή του θρίλερ (με πολιτικές και κοινωνικές παραμέτρους φυσικά), καταφέρνει να μιλήσει πολύ καλύτερα από όποιο δράμα για τη σημασία και...
Σέξι θρίλερ στη διχασμένη Ιερουσαλήμ και ο κλασικός εκδικητής Λίαμ Νίσον

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας