Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Ο συνδυασμός βίας και θράσους χαρακτηρίζει την εποχή μας»

Νάταλι Πόρτμαν

Photo by Richard Shotwell/Invision/AP
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Ο συνδυασμός βίας και θράσους χαρακτηρίζει την εποχή μας»

  • A-
  • A+
Εντυπωσιακή ποπ σταρ στη νέα ταινία της «Vox Lux» που μόλις βγήκε στις αίθουσες, ενώ, στο «Lucy In The Sky» που θα ακολουθήσει, υποδύεται μια γυναίκα αστροναύτη. Στην πραγματική της ζωή όμως η πανέμορφη Ισραηλινο-αμερικανίδα ηθοποιός ούτε σταρ νιώθει ούτε πετάει στα σύννεφα.

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ

Ολα τα αγόρια του κόσμου ερωτεύονται τη Νάταλι Πόρτμαν. Ο συνδυασμός κουκλίστικης ομορφιάς και μυθικών ρόλων σαν της Πάντμε Αμιντάλα στο «Star Wars» (1999, 2002, 2005), της Τζέιν Φόστερ στο «Thor» (2011, 2013) ή της Νίνα στον «Μαύρο κύκνο» –για τον οποίο βραβεύτηκε με το Οσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου το 2010– έχει θεμελιώσει το όνομα της 37χρονης ηθοποιού στη μνήμη μας μαζί και με ερμηνείες απλών, καθημερινών και αξιαγάπητων γυναικών, όπως στα έργα «Εξ επαφής» (2004) του Μάικ Νίκολς, «Μόνο το σεξ δεν φτάνει» (2011) του Ιβάν Ράιτμαν και «Knight of cups» (2016) του Τέρενς Μάλικ.

Με την ταινία στην εβραϊκή γλώσσα «Ιστορία αγάπης και σκότους» (2016) –βασισμένη στα απομνημονεύματα του σπουδαίου Ισραηλινού συγγραφέα Αμος Οζ– η Πόρτμαν πήρε την πρωτοβουλία να ξανοιχτεί στον χώρο της συγγραφής σεναρίου και της σκηνοθεσίας, ενώ στην τελευταία της ταινία «Vοx Lux» (2018) του Μπρέιντι Κόρμπετ τολμάει να ερευνήσει τις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ψυχής μέσα από τον ρόλο μιας τραγουδίστριας της ποπ που παλεύει με τους δαίμονες του παρελθόντος της.

Μέσα από ένα φρικτό μακελειό λίγο πριν από την αλλαγή του αιώνα, μια έφηβη κοπέλα παγιδεύει την καρδιά της Αμερικής και εξελίσσεται σε τεράστια ποπ σταρ, όταν γράφει ένα τραγούδι για την εμπειρία της μαζί με την αδερφή της. Μέσα από την πορεία της Σελέστ διαγράφεται η πορεία της δημόσιας εικόνας στη Δύση του 21ου αιώνα.

• Η ταινία έχει πολλά να πει για την κοινωνία του θεάματος. Ηταν κάτι που συζητήσατε με τον σκηνοθέτη, Μπρέιντι Κόρμπετ;

Ο Μπρέιντι ήθελε να θέσει την ταινία ανάμεσα στους πολέμους της εποχής μας – τα επεισόδια με πυροβολισμούς στα σχολεία και την τρομοκρατία. Ηθελε να δείξει πώς αυτές οι δύο μορφές βίας επηρεάζουν τη ζωή μας, πώς απεικονίζονται από την κουλτούρα μας και τι επιρροή μπορεί να έχει ο πολιτισμός σ’ αυτά.

Υπάρχει ένα σημαδιακό κομμάτι διαλόγου όταν ο χαρακτήρας μου, η Σελέστ, δίνει συνέντευξη σ’ έναν δημοσιογράφο που τη ρωτάει αν βλέπει κάποια σχέση μεταξύ του εαυτού της και των τρομοκρατών, κι αυτή απαντάει ότι δεν αντιλαμβάνεται κάποια ομοιότητα εκτός από το γεγονός ότι αν σταματήσουν να της δίνουν σημασία, θα πάψει να υπάρχει. Η προσοχή είναι αυτό που δίνει στη σταρ της ποπ ή στον βίαιο εκτελεστή όλη τους τη δύναμη. Νομίζω ότι ο συνδυασμός της βίας και του θράσους είναι χαρακτηριστικός της ιστορικής στιγμής που βιώνουμε, στις ΗΠΑ τουλάχιστον.

• Περιγράψτε μας καλύτερα το πώς η ταινία παρουσιάζει την εποχή μας ειδικά στις ΗΠΑ.

Ηταν σημαδιακός, νομίζω, ο καβγάς της Σελέστ με την αδελφή της, όπου η αδελφή της απειλεί ότι θα πει πως αυτή μεγάλωσε την κόρη της και πως αυτή έγραψε όλα τα τραγούδια, και η Σελέστ τής απαντάει ότι δεν την αφορά – ποιος θα νοιαστεί έτσι κι αλλιώς; Αισθάνομαι ότι κάπως έτσι ζούμε – μπορείς να κάνεις κάτι τρελό, σκανδαλώδες ή διαβολικό και κανείς δεν ενδιαφέρεται, δεν θα πάθεις τίποτα.

Με τη Ράφι Κάσιντι στο «Vox Lux»

Αυτό έχει να κάνει με την πλημμύρα των πληροφοριών η οποία υποβαθμίζει τη σημασία της επικαιρότητας. Μπορείς να ακούσεις ένα μεγάλο νέο, ύστερα από δύο δευτερόλεπτα ένα άλλο μεγάλο νέο και έπειτα από άλλα δύο κάποιος κάτι σου πουλάει τηλεοπτικά – έχει σχέση με την εμπορευματοποίηση της επικαιρότητας και τον καπιταλισμό. Οταν πουλάς την επικαιρότητα είναι φυσικό να θες συνεχώς κι άλλα... όμως όσο πιο πολλά τόσο λιγότερη αξία έχουν.

• Πώς εξηγείτε το απότομο άλμα της ηρωίδας στο «Vox Lux», από ένα αθώο κορίτσι σε μια γυναίκα κατεστραμμένη από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά;

Ηταν απαραίτητο να έχουμε διαφορετικούς ηθοποιούς που παίζουν τις δύο διαφορετικές ηλικίες, γιατί η ταινία ξαναβρίσκει τη Σελέστ 20 χρόνια μετά, όταν έχει χάσει την αθωότητά της και έχει πια αλλοτριωθεί.

Πιστεύω ότι ήταν μια καλή επιλογή του Μπρέιντι να παραλείψει τη μεταβατική περίοδο της ηρωίδας, γιατί τέτοιες έχουμε δει επανειλημμένα σε ταινίες για την πτώση των ινδαλμάτων με αλκοόλ και ναρκωτικά. Με κατέπληξε όμως όταν αποφάσισε να βάλει την ίδια ηθοποιό στον ρόλο της έφηβης Σελέστ και της κόρης τής Σελέστ. Στην αρχή μού φαινόταν σαν μια τρέλα, μετά όμως είδα ότι δούλεψε πολύ ωραία το να έχει η ηρωίδα πάντα δίπλα της τον νεανικό της εαυτό και να συμπεριφέρεται στην κόρη της σαν να είναι η ίδια, μικρότερη.

• Είστε μια σταρ που παίζει τον ρόλο μιας σταρ. Πώς θεωρείτε ότι μπορεί να γίνει μια τέτοια μεταστροφή σαν αυτή που διαδραματίζεται στην ταινία;

Είναι φανερό, ελπίζω, ότι αισθάνομαι πολύ διαφορετικά από τη γυναίκα που ενσαρκώνω στην ταινία. Επίσης νομίζω ότι είναι πολύ διαφορετική η ζωή της ηθοποιού από αυτήν της σταρ της ποπ. Η σταρ της ποπ «παίζει» πάντα τον εαυτό της, ενώ η ηθοποιός προσπαθεί να υποδυθεί κάποιαν άλλη. Οταν επιστρέφω στην καθημερινότητά μου, οι θεατές δεν περιμένουν να με δουν σαν μια τρελή μπαλαρίνα όπως στον «Μαύρο κύκνο» ή κάτι τέτοιο, κι αυτό βοηθάει εν γένει τους ηθοποιούς να ξεχωρίζουν την ιδιωτική τους ζωή από το δημόσιο πρόσωπό τους.

Ωστόσο αυτός ο διαχωρισμός του ιδιωτικού και του δημόσιου προσώπου τείνει να με απασχολεί στη δουλειά μου ακόμα κι αν δεν γίνεται εντελώς συνειδητά. Στον «Μαύρο κύκνο», για παράδειγμα, με απασχόλησε το θέμα της περφόρμανς σε αντίθεση με τη δημιουργική διαδικασία μέσα από την οποία φτιάχνεις την ταυτότητά σου.

Σε σκηνή από την ταινία «Lucy In The Sky»

Πώς συμπεριφέρεσαι διαφορετικά σε μια συνέντευξη, με τους πιο κοντινούς σου, με ξένους που σε αναγνωρίζουν στον δρόμο, και πώς όλα αυτά ενώνονται στο ίδιο πρόσωπο; Η συμπεριφορά μας με το παιδί μας, τον γονιό, τον φίλο και τον ξένο αλλάζει και κάθε μια εκδοχή είναι σαν ένας διαφορετικός ρόλος, μια διαφορετική παράσταση.

• Νιώθετε ότι η διασημότητα είχε κάποιο τίμημα στον εσωτερικό σας κόσμο;

Δεν το αισθάνομαι τόσο βαρύ το τίμημα της φήμης. Εχει να κάνει περισσότερο με το χάσιμο της ιδιωτικότητας, τη συναίσθηση του πώς σε βλέπουν οι άλλοι, όπως και μια τάση να θες να ικανοποιήσεις τις προσδοκίες των άλλων. Ωστόσο, νομίζω ότι έχω επωφεληθεί από τη διασημότητα, επίσης. Δεν θα είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω, να γνωρίσω τόσους ανθρώπους και να δουλέψω με δημιουργούς που άλλαξαν την κοσμοθεωρία μου.

• Αισθάνεστε ότι μάθατε κάτι καινούργιο κάνοντας την ταινία;

Ο Μπρέιντι κατάφερε να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα που μας επέτρεπε να κινηματογραφήσουμε ολόκληρες τις σκηνές, κάτι που είναι σπάνιο στο φιλμ και μοιάζει πιο πολύ με το θέατρο. Ισως το έχετε παρατηρήσει ότι οι λήψεις είναι συνεχείς, συνήθως με μια κάμερα στο χέρι που με ακολουθεί στον χώρο. Αυτός ο τρόπος κινηματογράφησης μας έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάζουμε διαφορετικές ερμηνείες με την κάθε λήψη, μόνοι μας ή και σε συνεργασία με τους άλλους ακολουθώντας τη ροή της σκηνής ελεύθερα.

• Στο «Vox Lux» συνεργαστήκατε για τέταρτη φορά με τον Τζουντ Λο. Πώς έχει εξελιχθεί η επαγγελματική σας σχέση;

Αισθάνομαι πολύ τυχερή που έχω δουλέψει μαζί του, πρώτα στην ταινία «Επιστροφή στο Cold Mountain» όταν ήμουν 19 χρόνων, σχεδόν 20 χρόνια πριν. Δουλέψαμε επίσης στο «Εξ επαφής» και στο «My Blueberry Nights: Οι νύχτες μου μακριά σου» του Γουόνγκ Καρ Γουάι, παρ’ όλο που δεν είχαμε σκηνές μαζί στο τελευταίο.

Νομίζω ότι ο Τζουντ είναι ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς. Αλλά είναι και άνθρωπος με καλοσύνη, με κάνει πάντα να αισθάνομαι άνετα στο γύρισμα. Ως ηθοποιός είναι από αυτούς που τους δίνεις κάτι και σ’ το ανταποδίδουν αμέσως. Αυτό ακριβώς θέλουμε, συνεργάτες που δοκιμάζουν πράγματα, που τους αρέσει το παιχνίδι και είναι δημιουργικοί.

• Θεωρείτε σημαντικό μέρος της ταυτότητάς σας την εβραϊκή σας καταγωγή και την ιουδαϊκή θρησκεία;

Ναι, ασκώ την ιουδαϊκή θρησκεία και μεγαλώνω τα παιδιά μου στην εβραϊκή παράδοση. Δεν νομίζω όμως ότι αυτό επηρεάζει τη δουλειά μου και τις επιλογές μου. Στη δουλειά μου, προτιμώ να εξερευνώ εμπειρίες που δεν έχω αποκτήσει στη ζωή μου. Προτιμώ να μην παίζω μια εκδοχή του εαυτού μου. Ισως η πίστη μου παίζει κάποιο ρόλο σ’ αυτό.

• Σε μια από τις επόμενες ταινίες («Lucy In The Sky»), γίνεστε αστροναύτης και πετάτε στο Διάστημα. Τελευταία έχουμε δει αναζωπυρωμένο το ενδιαφέρον για την εξερεύνηση του Διαστήματος. Πιστεύετε ότι οι προσπάθειες της επιστήμης στον τομέα αυτό θα αποδώσουν οφέλη για την ανθρωπότητα;

Ηταν μια απίστευτη εμπειρία. Η ταινία δεν είναι επιστημονικής φαντασίας, αλλά για μια γυναίκα αστροναύτη η οποία όταν επιστρέφει στη Γη δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην καθημερινότητα. Ναι, νομίζω ότι είναι κρίσιμες οι προσπάθειες της επιστήμης ειδικά όσον αφορά την περιβαλλοντική καταστροφή του πλανήτη μας αλλά και τη βαθύτερη γνώση του Σύμπαντος.

H ταινία βασίζεται στην ιδέα του αστρονόμου Καρλ Σάγκαν, ότι αν δεις πού βρισκόμαστε από το Διάστημα και αν σκεφτείς ότι όλες μας οι εμπειρίες, τα συναισθήματα, οι αντιθέσεις και οι ανταλλαγές μας εμπεριέχονται σε μια κουκκιδίτσα μέσα στο πελώριο Διάστημα, αλλάζει η προοπτική σου και γίνεσαι απευθείας υπαρξιστής (γέλια).

• Θα ταξιδεύατε στο Διάστημα;

Βέβαια! Ηταν παιδικό μου όνειρο να γίνω αστροναύτης.

ΣΙΝΕΜΑ
Τρεις ταινίες στον αστερισμό των Οσκαρ
Δύο χρόνια μετά το αριστουργηματικό «Moonlight», ο Μπάρι Τζένκινς επιστρέφει με μια ταινία εξίσου μαγευτική εικαστικά, εξίσου υπόγεια πολιτική, αλλά στηριγμένη περισσότερο στη φόρμα της, παρά στο σενάριό της. 
Τρεις ταινίες στον αστερισμό των Οσκαρ
ΣΙΝΕΜΑ
Παβλικόφσκι, Κουαρόν, Κόρε-Εντα και οι άλλοι
Tα ξενόγλωσσα Οσκαρ κάθε χρονιά βιάζονται, είναι και τόσο πολλές οι υποψηφιότητες. Ογδόντα εφτά χώρες υπέβαλαν φέτος τη δικιά τους «καλύτερη» ταινία· εμείς την «Πολυξένη» της Δώρας Μασκλαβάνου. Ετσι, γίνεται...
Παβλικόφσκι, Κουαρόν, Κόρε-Εντα και οι άλλοι
ΣΙΝΕΜΑ
Ο οσκαρικός σκηνοθέτης και η δυναμική Λατίνα «χήρα» του
Στιβ ΜακΚουίν - Μισέλ Ροντρίγκες: Ο δημιουργός τού «12 χρόνια σκλάβος» επέστρεψε με το ιλιγγιώδες σύγχρονο θρίλερ «Οι χήρες» και μαζί με την πρωταγωνίστριά του μας μιλούν για το πώς είναι να μεγαλώνεις, να...
Ο οσκαρικός σκηνοθέτης και η δυναμική Λατίνα «χήρα» του
ΣΙΝΕΜΑ
Λίγο απ’ όλα και... μια τρύπα στο νερό
Ο Γκιγέρμο ντελ Τόρο με τη «Μορφή του Νερού» ήταν ο μεγάλος νικητής της βραδιάς. Ωστόσο, παρ’ όλες τις προσδοκίες της υφηλίου, η 90ή τελετή απονομής ήταν άνευρη από πλευράς κοινωνικού σχολιασμού, χάθηκε η...
Λίγο απ’ όλα και... μια τρύπα στο νερό
ΣΙΝΕΜΑ
Nτελ Τόρο, Όλντμαν και Μακντόρμαντ οι μεγάλοι νικητές των Όσκαρ
Στα φαβορί τα βραβεία των περισσότερων κατηγοριών στα Όσκαρ, όπου καλύτερης ταινίας αναδείχτηκε η «Μορφή του Νερού». Γκάρι Όλντμαν, Φράνσις Μακντόρμαντ, Άλισον Τζάνεϊ και Σαμ Ρόκγουελ τιμήθηκαν για τις...
Nτελ Τόρο, Όλντμαν και Μακντόρμαντ οι μεγάλοι νικητές των Όσκαρ
ΣΙΝΕΜΑ
Αυτό το Οσκαρ ποιος θα το πάρει;
Την Κυριακή 4 Μαρτίου, ξημερώματα Δευτέρας, θα παρακολουθήσουμε, με τα μάτια κολλημένα στη μικρή οθόνη, την 90ή Τελετή Απονομής των Βραβείων Οσκαρ, με παρουσιαστή, όπως και πέρσι, τον Τζίμι Κίμελ, βγαλμένο από...
Αυτό το Οσκαρ ποιος θα το πάρει;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας