Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τρεις ταινίες στον αστερισμό των Οσκαρ

«Αν η Οδός Μπιλ Μπορούσε να Μιλήσει» του Μπάρι Τζένκινς

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τρεις ταινίες στον αστερισμό των Οσκαρ

  • A-
  • A+

Αν η οδός Μπιλ μπορούσε να μιλήσει ★★★½☆☆

(If Beale Street Could Talk, ΗΠΑ, 2018, 119') 

  • Σκηνοθεσία: Μπάρι Τζένκινς 
  • Ηθοποιοί: ΚίΚι Λέιν, Στίβεν Τζέιμς, Ρετζίνα Κινγκ, Κόλμαν Ντομίνγκο 

Δύο χρόνια μετά το αριστουργηματικό «Moonlight», ο Μπάρι Τζένκινς επιστρέφει με μια ταινία εξίσου μαγευτική εικαστικά, εξίσου υπόγεια πολιτική, αλλά στηριγμένη περισσότερο στη φόρμα της, παρά στο σενάριό της. 

Διασκευή του ομότιτλου, διάσημου βιβλίου του Τζέιμς Μπόλντγουιν, η ταινία εξιστορεί μια φορτισμένη φέτα ζωής μέσα στο Χάρλεμ της δεκαετίας του 1970. Οι Αφροαμερικανοί Τις και Φόνι, πριν καλά καλά βγουν από την εφηβεία τους, είναι πολύ ερωτευμένοι. Οταν ο Φόνι συλλαμβάνεται, κατηγορούμενος για έναν βιασμό που δεν έχει διαπράξει, η Τις κινητοποιεί την πρόθυμη, δεμένη οικογένειά της κι έναν λευκό δικηγόρο για να τον αθωώσουν, την ίδια στιγμή που ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος. Υποψήφια για τρία Οσκαρ, διασκευασμένου σεναρίου, μουσικής και β' γυναικείου ρόλου (για τη Ρετζίνα Κινγκ, που τιμήθηκε και με τη Χρυσή Σφαίρα), η ταινία ξετυλίγεται μ’ ένα παιχνίδι στον χρόνο: με επίκεντρο τη σύλληψη του Φόνι, γυρίζει σε flash backs στο παρελθόν της τρυφερής, μεταξύ παιδικότητας κι ενηλικίωσης, σχέσης τους και τρέχει σε flash forwards στον τρόπο με τον οποίο η ρατσιστική, σκληρή πραγματικότητα μπορεί να ταπεινώσει το ομορφότερο όνειρο. 

Αυτή είναι μια ταινία όπου όλα τα εύσημα ανήκουν στο art direction. Η φωτογραφία κινείται στα ζεστά χρώματα που, από τη μία, αντιπροσωπεύουν την εμβληματική αισθητική και μόδα του Χάρλεμ του 1970 και, από την άλλη, αντλούν από τα πανέμορφα μελοδράματα του Ντάγκλας Σερκ – τόσο στο ύφος όσο και στον σκοτεινό πυθμένα τους. Την ατμόσφαιρα διακόπτουν δημιουργικά και αιχμηρά φωτογραφικά ντοκουμέντα από περιστατικά βίας εναντίον της Μαύρης κοινότητας της εποχής, όπως θα έκανε ένας νεότερος Σπάικ Λι. 

Το όραμα του Μπάρι Τζένκινς υποστηρίζει μεγαλειωδώς η μουσική του Νίκολας Μπρίτελ, αλλά και οι ερμηνείες, βελούδινες και με εσωτερική δύναμη. Είναι το σενάριο και, κυρίως, οι διάλογοι που αναχαιτίζουν τον ειρμό της ταινίας, την κάνουν αργόσυρτη και της στερούν φυσικότητα. Ο λόγος, που αποδίδει τις σελίδες του βιβλίου, μοιάζει επιτηδευμένος, περισσότερο θεατρικός, στοχαστικός, χαρακτηριστικά που μπορεί να ξυπνούν το ενδιαφέρον στην αρχή, αλλά δεν το συντηρούν στην πορεία. Εκείνο που μένει στη μνήμη είναι όχι η ιστορία της Τις και του Φόνι, αλλά μια λυρική, ονειρική αίσθηση μελαγχολικού ρομαντισμού και μια πολιτική, αντιρατσιστική σκέψη που διατυπώνεται όχι ως μανιφέστο, αλλά ως βίωμα. 

TOWN CINEMAS, ΑΙΓΛΗ, ΔΑΝΑΟΣ, ΕΛΛΗ, ΖΕΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ. 

Θα μπορούσες ποτέ να με συγχωρέσεις; ★★★½☆☆

(Can You Ever Forgive Me?, ΗΠΑ, 2018, 106') 

  • Σκηνοθεσία: Μάριελ Χέλερ 
  • Ηθοποιοί: Μελίσα ΜακΚάρθι, Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ 

Τη δεκαετία του 1970 και στις αρχές του 1980, η Λι Ισραελ ήταν μια εξαιρετικά πετυχημένη, όσο και αντικοινωνική, επιθετική, φανατική γατόφιλη, βιογράφος διασημοτήτων. Οταν η δουλειά της άρχισε να μην έχει ζήτηση, η Ισραελ μετέτρεψε το επάγγελμά της σε απάτη, κατασκευάζοντας ψεύτικες επιστολές των σταρ, για να βγάζει τα προς το ζην, χωρίς να γίνει ούτε στο ελάχιστο πιο… συμπαθής. Την ιστορία της Λι Ισραελ και του φίλου και συνεργάτη της, Τζακ Χοκ, καταγράφει η Μάριελ Χέλερ, σε σενάριο της Νικόλ Χολοφσένερ, υποψήφιο για Οσκαρ, όπως και οι δύο ηθοποιοί, για Α' Γυναικείο και Β' Ανδρικό Ρόλο αντίστοιχα. Με μια συναρπαστική πραγματική ιστορία στα χέρια της, που γίνεται υλικό σκέψης για τη σκοτεινή πλευρά της τέχνης, ειδικά όταν συνδέεται με την ανάγκη επιβίωσης, η Χέλερ κάνει μια αξιοπρεπή, συμβατική ταινία που, ωστόσο, απογειώνεται από την εκπληκτική, δραματική, αιχμηρή ερμηνεία τής κατά τα άλλα κωμικού Μελίσα ΜακΚάρθι και από τον Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ που, κάτω από το μπρίο του, έχει μια ευαισθησία που σπάει κόκαλα, τουλάχιστον στη μία, καθηλωτική σκηνή του. 

NOVACINEMA ODEON ΓΛΥΦΑΔΑ, NOVACINEMA ODEON ΕΜΠΑΣΣΥ, ODEON STARCITY, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX. 

Η σύζυγος  ★★½☆☆☆

(The Wife, Ην. Βασίλειο, Σουηδία, ΗΠΑ, 2017, 99') 

  • Σκηνοθεσία: Μπιορν Ρούνγκε 
  • Ηθοποιοί: Γκλεν Κλόουζ, Τζόναθαν Πράις, Μαξ Αϊρονς 

«Η Τζόαν είναι η αγάπη της ζωής μου». Αυτή είναι η ατάκα που επαναλαμβάνεται και στέκεται στο μυαλό σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, καθώς ο Τζο προσδιορίζει τη σύζυγό του, την Τζόαν, πάντα σε συνάρτηση με τον εαυτό του. Ο Τζο είναι διάσημος συγγραφέας που, επιτέλους, καλείται να βραβευτεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Σουηδία. Οσο ο Τζο βρίσκεται στο προσκήνιο τόσο, στο παρασκήνιο, η Τζόαν, αποφασισμένη μια ζωή να τον υποστηρίζει αφανώς, αρχίζει να ασφυκτιά και ν’ αμφισβητεί την ορθότητα της επιλογής της.

Ενα ενδιαφέρον θέμα, όχι τόσο της ισότητας των φύλων, αλλά κυρίως των ορίων της ανοχής και των ρόλων που ο άνθρωπος καλείται ή αποφασίζει να παίξει, γίνεται μια μέτρια ταινία από τον Ρούνγκε, μ’ ένα σενάριο με ροπή προς την υπερβολή. Το οποίο καμία σημασία δεν έχει, γιατί στη «Σύζυγο» κανείς προσέχει μόνο την Γκλεν Κλόουζ, στην, υποψήφια για Οσκαρ, πιο λεπτοδουλεμένη, συναρπαστική, μινιμαλιστική ερμηνεία της, που θυμίζει τρανταχτά πόσο σπουδαία ηθοποιός είναι. 

TOWN CINEMAS, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ 3D DIGITAL, ΑΙΓΛΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΙΝΤΕΑΛ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ ΑΙΓΑΛΕΩ, ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΣΙΝΕΡΑΜΑ, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ. 

Σοφία   ★★½☆☆☆

(Sofia, Γαλλία, Κατάρ, Βέλγιο, 2018, 80') 

  • Σκηνοθεσία: Μεριέμ Μπενμπαρέκ 
  • Ηθοποιοί: Μαχά Αλεμί, Λούμπνα Αζαμπάλ, Σάρα Πέρλες 

Μόνη εναντίον όλων –με μοναδική υποστηρίκτρια την πιο χειραφετημένη ξαδέρφη της– η 20χρονη Σοφία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις καταστροφικά πατριαρχικές αρχές του Μαρόκου. Με ένα νεογέννητο μωρό στην αγκαλιά, πρέπει να βρει… έναν πατέρα να το αναγνωρίσει προκειμένου το μαιευτήριο να μην την καταδώσει στην αστυνομία.

Στην Καζαμπλάνκα της ταινίας ο ήλιος λάμπει, αλλά η ταξική ανισότητα και η καταπίεση της γυναίκας βυθίζουν την κοινωνία στο σκοτάδι: σ’ αυτό το περιβάλλον, η Σοφία ξεκινά την οδύσσειά της. Συνδυασμός κοινωνικού κατηγορώ και μιας ιδιαίτερης ταινίας επιβίωσης, η «Σοφία» εναλλάσσει το χιούμορ με τον τρόμο, το θρίλερ με την αθωότητα, σ’ ένα φιλμ, βραβευμένο στο «Eνα Kάποιο Bλέμμα» του Φεστιβάλ των Κανών, πρωτότυπο και δυναμικά σύγχρονο, παρά τις σεναριακές ευκολίες και τους συμβολισμούς στους οποίους στηρίζεται, για να ολοκληρώσει την ιστορία της αξέχαστης ηρωίδας της. 

ΑΑΒΟΡΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΑΝΔΟΡΑ, ΔΙΑΝΑ, ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ, ΟΣΚΑΡ. 

Εξόριστος συγγραφέας  ★★½☆☆☆

(Dovlatov, Ρωσία, Πολωνία, Σερβία, 2018, 126') 

  • Σκηνοθεσία: Αλεξέι Γκερμάν ο νεώτερος 
  • Ηθοποιοί: Μίλαν Μάριτς, Ντανίλα Κοζλόφσκι, Ελένα Σουτζέκα 

Στο Λένινγκραντ του 1971, μόλις ο Μπρέζνιεφ έχει επιβάλει τη νέα «κάθαρση» των τεχνών, ο Σεργκέι Ντοβλάτοφ, ακόμα φέρελπις συγγραφέας (μία δεκαετία, περίπου, πριν αυτομολήσει στην Εσθονία), μαζί με του άλλους νέους λογοτέχνες συντρόφους και φίλους του, σαν τον ποιητή Γιόζεφ Μπρόντσκι, προσπαθεί ν’ ανακαλύψει ψήγματα δημιουργικής ελευθερίας. Στις έξι μέρες της δράσης της ταινίας, ο Ντοβλάτοφ προσπαθεί να κερδίσει μια θέση στο σωματείο του, που θα του επιτρέπει να εκδίδει τα έργα του, περιπλανιέται στα καλλιτεχνικά καφενεία της πόλης, αγωνίζεται να διασώσει τον γάμο του και τα λέει με την πεντάχρονη κόρη του. 

Ο πάντα εστέτ Αλεξέι Γκερμάν (γιος του αντιφρονούντα σκηνοθέτη Αλεξέι Γκερμάν), με την υποστήριξη των μεγάλων πλάνων του λευκού, γυμνού χειμώνα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, φωτογραφημένων από τον Λούκας Ζαλ του «Ida», αποφεύγοντας συνειδητά κάθε συσχετισμό με τη λογοκρισία στη σημερινή Ρωσία, κάνει την πιο προσβάσιμη κι ανθρώπινη, ώς τώρα, ταινία του, χωρίς, ωστόσο, ν’ αποχωρίζεται τον εκλεκτικό εαυτό του και τον αργό ρυθμό που αγαπά.

Ο σεισμός   ★★½☆☆☆

(Skjelvet, Νορβηγία, 2018, 106') 

  • Σκηνοθεσία: Τζον Αντρέας Αντερσεν 
  • Ηθοποιοί: Κρίστοφερ Γιόνερ, Ανε Νταλ Τορπ 

Το Οσλο ακινητοποιείται από τον τρόμο. Οταν, το 1904, ένας τεράστιος σεισμός συγκλόνισε την πόλη, με πηγή το «Ρήγμα του Οσλο» που εκτείνεται κάτω από τη νορβηγική πρωτεύουσα, οι επιστήμονες προέβλεψαν ότι η περιπέτεια δεν τελείωσε. Κι αν ο επόμενος θανατηφόρος σεισμός έρθει αύριο; Με άλλο σκηνοθέτη, ο παραγωγός κι οι σεναριογράφοι του «Κύματος» του 2017, παρουσιάζουν ακόμα μία ταινία καταστροφής, φιλόδοξη μεν, αλλά ούτε αντάξια των αμερικανικών παρόμοιων block busters ούτε και με την ενδοσκοπική, σκοτεινή, «ευρωπαϊκή» ματιά που θα του έδινε κάποιον ιδιαίτερο χαρακτήρα. 

Το σκυλάκι της βασίλισσας  ★★☆☆☆

(The Queen’s Corgi, Βέλγιο, 2019, 92') 

  • Σκηνοθεσία: Μπεν Στάσεν 
  • Με τις φωνές των: Παναγιώτη Αποστολόπουλου, Ντίνου Σούτη, Φώτη Πετρίδη 

Ο μικρούλης Ρεξ, το πιο αγαπημένο, νεοαποκτηθέν σκυλάκι ράτσας κόργκι της βασίλισσας Ελισάβετ, χάνεται έξω από το παλάτι. Η οδύσσεια της επιστροφής του θα τον φέρει σε επαφή με μια παρέα σκύλων που θα γίνουν φίλοι του, αποκαλύπτοντάς του τη σημασία της ομαδικότητας και της ακεραιότητας, ανεξαρτήτως… ράτσας. 

Οσο αξιολάτρευτη και διασκεδαστική και ν’ ακούγεται η ιδέα μιας ταινίας animation για σκυλάκια εν γένει και για τα σκυλάκια της βασίλισσας Ελισάβετ ειδικότερα, αυτή, η νέα ταινία του δημιουργού του «Γιου του Μεγαλοπατούσα» δεν καταφέρνει ούτε ένα ενδιαφέρον κινούμενο σχέδιο ούτε εγγύτητα με τους τετράποδους ήρωες ούτε να ξεφύγει από παρωχημένα στερεότυπα. 

Ο φαροφύλακας 

(The Vanishing, Ην. Βασίλειο, 2018, 101') 

  • Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Νάιχολμ 
  • Ηθοποιοί: Τζέραρντ Μπάτλερ, Πίτερ Μάλαν, Κόνορ Σουίντελς 

Τρεις φαροφύλακες πηγαίνουν για έξι εβδομάδες σε ένα ακατοίκητο νησί, 20 μίλια μακριά από τις δύσβατες ακτές της Σκοτίας. Καθώς προσαρμόζονται στη συνηθισμένη, μοναχική ρουτίνα τους, ένα μυστηριώδες εύρημα στην ακτή θα απειλήσει την ίδια τους την επιβίωση. Βασισμένη στο υπαρκτό «μυστήριο των Νήσων Φλάναν», ατμοσφαιρικό θρίλερ από τον σκηνοθέτη του αυθεντικού τηλεοπτικού «The Killing».

ΣΙΝΕΜΑ
Λίγο απ’ όλα και... μια τρύπα στο νερό
Ο Γκιγέρμο ντελ Τόρο με τη «Μορφή του Νερού» ήταν ο μεγάλος νικητής της βραδιάς. Ωστόσο, παρ’ όλες τις προσδοκίες της υφηλίου, η 90ή τελετή απονομής ήταν άνευρη από πλευράς κοινωνικού σχολιασμού, χάθηκε η...
Λίγο απ’ όλα και... μια τρύπα στο νερό
ΣΙΝΕΜΑ
Αυτό το Οσκαρ ποιος θα το πάρει;
Την Κυριακή 4 Μαρτίου, ξημερώματα Δευτέρας, θα παρακολουθήσουμε, με τα μάτια κολλημένα στη μικρή οθόνη, την 90ή Τελετή Απονομής των Βραβείων Οσκαρ, με παρουσιαστή, όπως και πέρσι, τον Τζίμι Κίμελ, βγαλμένο από...
Αυτό το Οσκαρ ποιος θα το πάρει;
ΣΙΝΕΜΑ
Δύσκολες οι συνθήκες για τις... Μαρίνες της Χιλής
Αποκάλυψη αποδείχτηκε η 28χρονη Χιλιανή διεμφυλική ηθοποιός Ντανιέλα Βέγα, πρωταγωνίστρια στην ταινία του Σεμπαστιάν Λέλιο «Μια Φανταστική Γυναίκα», όπου ερμηνεύει μια νεαρή τρανσέξουαλ, αντιμέτωπη με την...
Δύσκολες οι συνθήκες για τις... Μαρίνες της Χιλής
ΣΙΝΕΜΑ
Ενθουσίασε ο Αλεξάντερ Πέιν
Το 74ο Φεστιβάλ Βενετίας, η φετινή Μόστρα, άνοιξε χθες την αυλαία της και ώς τις 9 Σεπτεμβρίου θα συγκεντρώσει στο Λίντο της Βενετίας κάποια από τα μεγαλύτερα καλλιτεχνικά επιτεύγματα του φετινού παγκόσμιου...
Ενθουσίασε ο Αλεξάντερ Πέιν
ΣΙΝΕΜΑ
Ποιος έδωσε λάθος φάκελο στον Γουόρεν Μπίτι;
Ερευνα θα φωτίσει πώς έγινε η επική γκάφα να ανακοινωθεί το «La La Land» ως Καλύτερη Ταινία, αντί του «Moonlight», προκαλώντας μεγάλη αναστάτωση, που όμως δεν σκίασε τη χαρά όλων των βραβευμένων. Μια τελετή...
Ποιος έδωσε λάθος φάκελο στον Γουόρεν Μπίτι;
ΣΙΝΕΜΑ
Θείε Οσκαρ, δώσ’ τα όλα!
Με δεδομένες τις εκπλήξεις, τόσο στους νικητές των βραβείων όσο και στους παρουσιαστές και τη σκηνοθεσία της τελετής, σημειώνουμε τα δέκα πράγματα που προς το παρόν περιμένουμε με αγωνία να δούμε στην 89η...
Θείε Οσκαρ, δώσ’ τα όλα!

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας