Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Κρίστιαν Μπέιλ: «Δεν θα ήθελα να είχα τη δύναμη και την ευθύνη του Ντικ Τσένεϊ»

Κρίστιαν Μπέιλ και Εϊμι Ανταμς

AP Photo
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Κρίστιαν Μπέιλ: «Δεν θα ήθελα να είχα τη δύναμη και την ευθύνη του Ντικ Τσένεϊ»

  • A-
  • A+

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ

Πώς ο Ουαλός χαμαιλέοντας μεταμορφώθηκε στον ηλικιωμένο, κραταιό αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, που υποστήριξε τον πόλεμο κατά του Ιράκ και της τρομοκρατίας; Και πόση έρευνα χρειάστηκε για να μπει η όμορφη ηθοποιός στο πετσί της συντηρητικής μα και δυναμικής συζύγου του; Η μεταξύ τους χημεία σίγουρα «γράφει» και στην οθόνη

Είτε παίζει τον Μπάτμαν («Μπάτμαν: Η αρχή», 2005, «Ο σκοτεινός ιππότης: Η επιστροφή», 2012), τον καουμπόη («Το τελευταίο τρένο για τη Γιούμα», 2007), τον ήρωα της εργατικής τάξης («Τhe fighter», 2010, «Σκουριασμένη πόλη», 2013), τον στρατιώτη του 1800 («Ταξιδεύοντας με τον εχθρό μου», 2017), ή τον πρώην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Ντικ Τσένεϊ στην ταινία «Vice: Ο δεύτερος στην ιεραρχία» του Ανταμ ΜακΚέι -προβάλλεται τώρα στις ελληνικές αίθουσες-, χωρίς αμφιβολία ο Ουαλός ηθοποιός Κρίστιαν Μπέιλ κατέχει μια εκπληκτική ικανότητα να μεταμορφώνεται στους ρόλους του.

Με την άνεση που δίνει σε κάποιον η πολύχρονη εμπειρία (έγινε γνωστός από 13 χρόνων στην «Αυτοκρατορία του ήλιου» του Στίβεν Σπίλμπεργκ), ο Μπέιλ αιχμαλωτίζει κάθε φορά το κοινό με τη συγκινητική του αφοσίωση και το μοναδικό του ταλέντο να δίνει σάρκα και οστά στους χαρακτήρες που υιοθετεί. Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι αυτός ο όμορφος 44χρονος άνδρας κατάφερε να ενσαρκώσει τον ηλικιωμένο και παχύ Ντικ Τσένεϊ μέχρι που… βλέπουμε την ταινία. Στην οθόνη, η μεταμόρφωση είναι πλήρης και αξιοθαύμαστη.

Κρίστιαν Μπέιλ

• Ισως ο ρόλος σας στο «Vice» να δώσει στο κοινό έναν βαθμό γνώσης για το τι συμβαίνει στα παρασκήνια της παρούσας αμερικανικής κυβέρνησης.

Αν η παρούσα κυβέρνηση καταλάβαινε τον κυβερνητικό μηχανισμό με τον τρόπο που τον καταλάβαινε ο Τσένεϊ, τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο επικίνδυνα... (γέλια)

• Τι ήταν αυτό που σας κατέπληξε στον ρόλο του Ντικ Τσένεϊ;

Αυτό που σκέφτομαι αμέσως είναι ότι, παρ’ όλη την προετοιμασία, μου ήταν αδύνατον να καταλάβω στην εντέλεια τον βαθμό της εξουσιαστικής δύναμης αυτού του ανθρώπου – το γεγονός ότι κάθε μέρα που ξυπνούσε είχε όλη τη δύναμη αλλά και την ευθύνη στα χέρια του. Είναι κάτι που προσωπικά θα το απέφευγα με οποιονδήποτε τρόπο, όμως αυτός το ενστερνιζόταν απόλυτα. Συχνά υπάρχει η τάση να εμφανίζουν τους χαρακτήρες σε μια ταινία σαν άγιους ή εχθρούς -οι «κακοί» που δεν μπορούν να κάνουν τίποτα καλό.

Η ταινία όμως αναγνωρίζει ότι ακόμα και ένα τέρας –όπως πολλοί θεωρούν τον Τσένεϊ– δεν εμφανίζεται σαν τον Τσαρλς Μάνσον ή με σβάστικες σκαλισμένες στο κούτελο... Και κάτι ακόμα που βρίσκω απίθανο στην ταινία είναι ότι σε προβληματίζει: Τι θα έκανες εσύ αν είχες την ίδια δύναμη με τον Τσένεϊ; Φαντάζεσαι πρώτα πρώτα να θέλεις να καλυτερέψεις τον κόσμο και τη ζωή των ανθρώπων ή φαντάζεσαι να παίρνεις εκδίκηση για τις αδικίες που έχουν γίνει ώς τώρα; Γιατί πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί σαν τον Τσένεϊ ανάμεσά μας, οι οποίοι όμως δεν έχουν την ευκαιρία να πράξουν όπως αυτός.

• Πιστεύετε, λοιπόν, ότι το επόμενο βήμα στην εξέλιξή μας θα είναι να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή μας για το καλό όλης της ανθρωπότητας και του πλανήτη και όχι μόνο για το καλό ενός κόμματος ή έθνους;

Δεν είναι το επόμενο βήμα, είναι αυτό που ήδη θα έπρεπε να εφαρμόζουμε, δεν είναι; Απλά βρισκόμαστε σε μια παράξενη καμπή αυτή τη στιγμή όπου όλοι κοιτάζουν να αρπάξουν την εξουσία νικώντας στις μικρές μάχες αντί να σκέφτονται τα μεγαλύτερα οφέλη και την αγάπη. Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή, το μίσος μοιάζει να έχει νικήσει την αγάπη, δεν είναι έτσι; Αλλά η αλήθεια πάντα υπερισχύει. Πρέπει να το πιστεύουμε.

• Δεκαπέντε χρόνια μετά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ και δέκα χρόνια μετά την αποχώρηση του Τσένεϊ από την Ουάσινγκτον, με ποιο τρόπο νομίζετε ότι η ιστορία του σχετίζεται με το τι συμβαίνει σήμερα;

Κατ’ αρχήν ο Ντικ Τσένεϊ είχε τη μεγαλύτερη επιρροή όλων ως αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Αλλαξε το πολιτικό κλίμα στη Μέση Ανατολή και μάλιστα τώρα αντιμετωπίζουμε την πολιτική του εκεί. Συμμετείχε στις αλλαγές που έλαβαν χώρα στο κομματικό σύστημα προκαλώντας βαθύτερο διχασμό ανάμεσα στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικανούς.

Και ήταν πάντα ένας από τους πιο δυναμικούς παράγοντες, όχι ο μόνος βέβαια, αυτό θα ήταν αδύνατον, αλλά κάποιος με υψηλή ισχύ και επιρροή, με υπέρογκο πείσμα, χωρίς καμία τύψη για οτιδήποτε έπραττε. Ετρεφε την πεποίθηση ότι οι πράξεις του ήταν σωστές και ότι αυτοί που τον κατέκριναν δεν κατανοούσαν τη θέση του και το γεγονός ότι οι δύσκολες αποφάσεις πρέπει να παίρνονται από σκληρούς άνδρες.

• Λέγεται ότι για να μάθουμε την αλήθεια, πρέπει να παρακολουθούμε τις διαδρομές του χρήματος. Στην περίπτωση του Τσένεϊ, η εταιρεία του «Χαλιμπάρτον», που προσφέρει υπηρεσίες σε πετρελαϊκές εταιρείες, ήταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας πριν από τον πόλεμο στο Ιράκ. Ο πόλεμος στο Ιράκ σίγουρα ανανέωσε την οικονομική κατάσταση της εταιρείας, ίσως και του ίδιου του Τσένεϊ. Τι γνώμη έχετε γι’ αυτό;

Οπως δείχνει η ταινία, πραγματοποιήθηκαν ύποπτες συναντήσεις πριν από τον πόλεμο στο Ιράκ, όπου έγιναν σχέδια για τη μοιρασιά του Ιράκ, αν το έπαιρναν, και την ολοκλήρωση σχεδίων που δεν πραγματοποιήθηκαν στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου... Οσο για τη «Χαλιμπάρτον», ο Τσένεϊ δεν εισέπραξε κάτι παραπάνω από τα συμφωνημένα ποσά. Και παρ’ όλο που δεν μας αρέσει να ακούμε για δώρα και προμήθειες, ήταν όλα συμφωνημένα από πριν, και πρόκειται για κάτι που διαιωνίζει το ιστορικό κερδοσκοπίας των πολέμων, όπως με την εταιρεία «Ντιπόντ» παλιότερα.

• Πείτε μας για την τεχνική σας, πώς προσεγγίσατε ένα ρόλο τόσο περίπλοκο σαν αυτόν του Ντικ Τσένεϊ;

Κατ’ αρχήν γίνεται μια επεξεργασία που δεν είναι αυθόρμητη αλλά μια αξιολόγηση και ανάλυση των συναισθημάτων και της παρορμητικότητας του χαρακτήρα. Το επόμενο στάδιο είναι να προσπαθήσω να μετατρέψω αυτήν την ανάλυση πάλι σε ορμή και παρόρμηση. Δεν ασχολούμαι με τις σκηνές και τον διάλογο. Κανείς μας εξάλλου δεν το κάνει αυτό, αλλά ακολουθούμε μια εσωτερική ώθηση και τις πεποιθήσεις μας.

Για μένα, λοιπόν, η διαδικασία έγκειται στη μετατροπή της αναλυτικής επεξεργασίας σε μια ενστικτώδη εσωτερικότητα. Κάποιοι με ρωτούν αν ακολουθώ τη «μέθοδο». Θα έπρεπε να είχα σπουδάσει τον Στανισλάφσκι γι’ αυτό, αλλά εγώ δεν έχω σπουδάσει τίποτα, οπότε είμαι ένας «ηθοποιός-τίποτα».

Απλά κάθε φορά επεξεργάζομαι τον ρόλο όπως μου φαίνεται καλύτερα. Το μόνο που γνωρίζω με βεβαιότητα είναι ότι αναγνωρίζω την τύχη μου που μου επιτρέπει να κάνω κάτι που αγαπώ, να μην τεμπελιάζω αλλά να δίνω όλο μου τον εαυτό στη δουλειά.

Οι σκηνοθέτες είναι συνήθως πάρα πολύ απασχολημένοι, μ’ αρέσει λοιπόν να τους φέρνω ιδέες τις οποίες κάποτε απορρίπτουν και κάποτε υιοθετούν. Με τον Ανταμ ΜακΚέι συνεργαζόμαστε πολύ καλά, είναι πάντα ανοιχτός σε αλλαγές, πολλές φορές του αρέσουν κιόλας.

• Υπάρχει κάποια διαφορά στον τρόπο που δουλεύετε ένα ρόλο όταν πρόκειται για αληθινό πρόσωπο, όπως σ’ αυτήν την περίπτωση;

Αρχίζεις με τους τρόπους συμπεριφοράς αλλά πάλι δεν θέλεις να μείνεις στη μίμηση. Πρέπει να ανακαλύψεις την ουσία της προσωπικότητας. Υπάρχουν πολλοί που μπορούν να μιμηθούν τον Ντικ Τσένεϊ καλύτερα από μένα, αλλά δεν ήταν αυτός ο στόχος μας, θα ήταν εξάλλου μια πολύ επιφανειακή προσέγγιση.

Με μυθοπλαστικούς χαρακτήρες έχω πάντα τον φόβο ότι το εγώ μου επεμβαίνει απαιτώντας κάποτε να δώσω μια πιο εκκεντρική ερμηνεία. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν προσπαθώ υποσυνείδητα να τραβήξω την προσοχή, κάτι που δεν επιδιώκω ποτέ. Οταν όμως πρόκειται για αληθινό πρόσωπο, το βλέπω ότι δεν είναι οι ανασφάλειές μου που αγωνίζονται να επιβληθούν αλλά το ίδιο το πρόσωπο. Κι αυτό δίνει μια ορισμένη ελευθερία στον ηθοποιό.

Εϊμι Ανταμς:

«Ο Κρίστιαν βγάζει από μέσα μου το... τέρας»

Πριν από δέκα-δεκαπέντε χρόνια, όταν η Εϊμι Ανταμς άρχισε να εμφανίζεται σε μεγάλες παραγωγές και ρόλους, δίπλα σε βετεράνους ηθοποιούς σαν τη Μέριλ Στριπ («Αμφιβολία», 2008, «Τζούλι και Τζούλια», 2009), έδινε την εντύπωση μιας νεαρής ηθοποιού, ταλαντούχας και πολλά υποσχόμενης, αλλά επίσης μιας ηθοποιού που της έλειπε η ωριμότητα, η εμπειρία ζωής.

Με τον χρόνο, όμως, απέδειξε όχι μόνο την ευελιξία και την καταλληλότητά της για οποιοδήποτε κινηματογραφικό είδος, δραματικό ή κωμικό («Τhe fighter», 2010, «Οδηγός διαπλοκής», 2013), αλλά και μια αναζωογονητική τάση να εξελίσσεται ως ηθοποιός καλλωπίζοντας τους χαρακτήρες της με απροσδόκητες αποχρώσεις, όπως είδαμε τελευταία στις ταινίες «Η άφιξη» (2016), «Νυκτόβια πλάσματα» (2016), στην περίφημη τηλεοπτική σειρά «Sharp Objects» (2018) και τώρα στο «Vice» σαν τη συντηρητική, αν και δυναμική, σύζυγο του Ντικ Τσένεϊ, τη Λιν.

• Πείτε μας τι ανακαλύψατε για τη Λιν Τσένεϊ;

Δεν ήξερα πολλά στην αρχή, εκτός από κάποιες γνώμες τρίτων. Εκανα όμως πολλή έρευνα αρχίζοντας όχι μόνο από την παιδική της ηλικία αλλά από τους προγόνους της που ήταν μορμόνοι. Μεγάλωσε στο Γουαϊόμινγκ και από μικρή ήξερε ότι αν ήθελε να καταφέρει κάτι στη ζωή της, έπρεπε να δουλέψει σκληρά.

Ηταν για μένα πολύ ενδιαφέρον να αναπτύξω αυτή την πλευρά του χαρακτήρα της, την εργατικότητα. Αν είσαι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να φέρει κάποια αλλαγή στη ζωή σου, τι κάνεις, πώς συμπεριφέρεσαι; Ξέρω επίσης ότι είχε μεγάλη αγάπη για τη χώρα της και την οικογένειά της. Ως ηθοποιός έπρεπε να διεισδύσω στον ψυχισμό του χαρακτήρα και δεν μου επιτρεπόταν να την κατακρίνω. Προσπάθησα λοιπόν να την καταλάβω.

• Σας έχουμε δει να ωριμάζετε ως ηθοποιός τα τελευταία χρόνια. Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείτε από την έρευνα ώς την πραγματοποίηση ενός ρόλου και ποιες είναι συνήθως οι προσδοκίες σας από τον σκηνοθέτη;

Νομίζω πως ο τρόπος που εργάζομαι έχει αλλάξει με τα χρόνια. Εξάλλου ο κάθε ρόλος απαιτεί κάτι διαφορετικό. Εχω μια συνεργάτιδα που αποκαλώ «θεραπεύτρια χαρακτήρων» και μαζί αρχίζουμε να αναπτύσσουμε τον χαρακτήρα που υποδύομαι από τη μικρή του ηλικία.

Πολλές φορές χρειάζεται να χτίσω εγώ το ιστορικό του, αλλά όταν πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο, όπως η Λιν, έχω περισσότερες πληροφορίες. Ωστόσο, πάλι, για να φανταστώ πώς η Λιν θα αντιμετώπιζε μια κατάσταση, έπρεπε να διασταυρώσω πολλές πληροφορίες. Η προετοιμασία είναι λοιπόν κάθε φορά διαφορετική κι εκεί είναι που η συνεργασία μου με τον σκηνοθέτη φαίνεται χρήσιμη. Ο Ανταμ ΜακΚέι ήταν ένας από τους πιο καλά προετοιμασμένους σκηνοθέτες που ξέρω.

Του αρέσει όμως και ο αυτοσχεδιασμός. Πάνω απ’ όλα, το επίπεδο της έρευνάς του, όπως και του Κρίστιαν, ήταν εντυπωσιακό και πολύ βοηθητικό για μένα. Βασίστηκα σ’ αυτόν για να μην ξεφεύγω από τα δεδομένα. Ηταν ταυτόχρονα διασκεδαστικό και τρομακτικό, ειδικά γιατί πέφτω συχνά στην παγίδα τού να θέλω να τα κάνω όλα σωστά.

Αλλά ο Ανταμ είναι πολύ ελεύθερος και με ενθάρρυνε να παίρνω ρίσκα. Ενας από τους λόγους που μου δίνουν τη δυνατότητα να συνεχίσω την καριέρα μου, τώρα στα 44, είναι ότι είχα το προνόμιο να συνεργαστώ με καλούς σκηνοθέτες και να μάθω πολλά από αυτούς.

• Αυτή είναι η τρίτη φορά που δουλεύετε μαζί με τον Κρίστιαν Μπέιλ με επιτυχία. Τι έχετε να πείτε για τη σχέση σας;

Εχουμε πολλά κοινά, όπως το ότι και οι δύο είμαστε πολύ δεμένοι με τις οικογένειές μας και, γενικά, η οικογένεια παίζει σημαντικό ρόλο στην προσωπική μας ζωή. Επίσης και οι δύο δουλεύουμε σκληρά, αφοσιωνόμαστε στους ρόλους μας και μας αρέσει πολύ το γύρισμα. Εχω την εντύπωση ότι αν συμμετάσχεις στη δημιουργική του διαδικασία, θα μάθεις πολλά.

Πάντα αισθανόμουν ότι με ανεβάζει, με κάνει καλύτερη. Νιώθω ασφάλεια κοντά του. Ταυτόχρονα, λίγες φορές έχω αισθανθεί τόσο έντονα όσο κοντά του, γιατί πάντα προχωράει πολύ βαθιά. Στις τρεις ταινίες που έχω δουλέψει μαζί του ο χαρακτήρας μου κυριαρχεί, πράγμα που δεν ισχύει καθόλου στην πραγματικότητα (γέλια). Ισως όμως κρύβεται μέσα μου ένα τέρας που φανερώνεται μόνο στο γύρισμα με τον Κρίστιαν!

• Πρόσφατα σας είδαμε σαν Καμίλ, μια συγγραφέα με ψυχική διαταραχή που αναλαμβάνει την εξιχνίαση μυστήριων δολοφονιών, στη σειρά «Sharp Objects». Ηταν δύσκολος για σας ο ρόλος αυτός;

Επρεπε να γίνει ένα επεισόδιο με την οικογένειά μου για να εγκαταλείψω την Καμίλ και να επιστρέψω στον εαυτό μου. Ο ρόλος απαιτούσε όλο μου τον εαυτό και ήταν αρκετά βασανιστικός. Προσπάθησα να μην επηρεάζομαι αλλά γινόταν ασυναίσθητα, πολλές φορές μέσα στη νύχτα.

• Τελευταία βλέπουμε πολλές ταινίες που καταπιάνονται με κοινωνικο-πολιτικά θέματα. Πιστεύετε ότι τέτοιες ταινίες μπορούν να φέρουν πραγματικές αλλαγές, υπάρχει κάποια ταινία που σας έκανε να δείτε τα πράγματα από άλλη σκοπιά;

Η τέχνη αντικατοπτρίζει την κοινωνία. Αυτό που κάνει η καλή τέχνη, όμως, είναι να δημιουργεί συζητήσεις. Και, νομίζω, οι αλλαγές βγαίνουν μέσα από τις συζητήσεις. Πολλές είναι οι ταινίες που μου έχουν δώσει διαφορετικές προοπτικές των πραγμάτων. Θυμάμαι το «Τhe joy luck club».

Το είδα όταν ήμουν είκοσι και κάτι και δεν ήμουν πολύ καλά γιατί μου έλειπε η αυτοπεποίθηση. Με βοήθησε να δω τον εαυτό μου πιο θετικά γιατί ξαφνικά κατάλαβα το χάσμα των γενεών και πώς οι διαφορές γίνεται να μεταφερθούν από γενιά σε γενιά.

  

ART - ΝΕΑ
Εντεκα αφορμές για να πάμε στο Φεστιβάλ Ανδρου
Εντεκα παραγωγές, έντεκα αφορμές για να πάμε φέτος στο 5ο Φεστιβάλ Ανδρου, που οργανώνεται από τις 31 Ιουλίου έως τις 20 Αυγούστου, από την ΑΜΚΕ «Φίλοι Φεστιβάλ Ανδρου», με καλλιτεχνικό διευθυντή τον σκηνοθέτη...
Εντεκα αφορμές για να πάμε στο Φεστιβάλ Ανδρου
ART - ΝΕΑ
«Θεϊκός διάλογος» μεταξύ Πικάσο και αρχαιότητας στο Κυκλαδικής Τέχνης
Μια σπάνια και πρωτότυπη έκθεση, με τίτλο «Πικάσο και Αρχαιότητα. Γραμμή και πηλός» διοργανώνεται από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης από τις 20 Ιουνίου 2019 έως τις 20 Οκτωβρίου 2019. Περιλαμβάνει κεραμικά και...
«Θεϊκός διάλογος» μεταξύ Πικάσο και αρχαιότητας στο Κυκλαδικής Τέχνης
MEDIA
Ευρώπη και ΗΠΑ προειδοποιούν τον Ερντογάν - Ανυποχώρητη η Άγκυρα
Αρωμα Βενιζέλου και ΛΑΟΣ στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. - Κλιμακώνεται ο πόλεμος νεύρων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης / Ανήλικοι πρόσφυγες στις μυλόπετρες / Δίκη Χρυσής Αυγής: Το τάγμα της Νίκαιας στο εδώλιο.
Ευρώπη και ΗΠΑ προειδοποιούν τον Ερντογάν - Ανυποχώρητη η Άγκυρα
ΘΕΑΤΡΟ
Ενα μεγάλο γλέντι στη Μικρή Επίδαυρο
Μια ανάσα πριν από τις βουλευτικές εκλογές, στις 5 και 6 Ιουλίου, ένα γαμήλιο τραπέζι στρώνεται στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, σε μια παράσταση που αποτυπώνει τη διαδικασία της μετάβασης της εξουσίας...
Ενα μεγάλο γλέντι στη Μικρή Επίδαυρο
ART - ΝΕΑ
Ασκούμενοι βιβλιοθηκονόμοι «σώζουν» τη Βιβλιοθήκη
Από χθες η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος στη νέα της έδρα, στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, λειτουργεί με διευρυμένο ωράριο, έτσι, δηλαδή, όπως της αρμόζει. Δεν κλείνει τις πόρτες της στις 2 το...
Ασκούμενοι βιβλιοθηκονόμοι «σώζουν» τη Βιβλιοθήκη
MEDIA
Press Cafe: Ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος σε downtown καταστάσεις
★ Ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος έβγαλε καινούργιο βιβλίο. Είναι ακριβώς 60 ετών κι έχει να διηγηθεί προσωπικές ιστορίες από τη Ζάκυνθο στην οποία μεγάλωσε και την Αθήνα στην οποία ζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Press Cafe: Ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος σε downtown καταστάσεις

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας