Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η αγάπη δεν φτάνει… για το ελληνικό σινεμά
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Η αγάπη δεν φτάνει… για το ελληνικό σινεμά

  • A-
  • A+

Οι ελληνικές ταινίες, χωρίς ίχνος υπερβολής, δυσκολεύονται σήμερα να βρουν τρόπο να γίνουν. Εκτός από την ιδιωτική πρωτοβουλία, τα βασικά εργαλεία για να γίνει μια ελληνική ταινία είναι το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, η ΕΡΤ (η κρατική τηλεόραση) και ο νεοσύστατος ΕΚΟΜΕ του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής. Η ΕΡΤ εδώ και καιρό δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της, αναζητώντας το πρόσωπο και τη μέθοδό της μέσα από διοικήσεις και επιτροπές που διαδέχονται η μία την άλλη.

Ο ΕΚΟΜΕ (υπεύθυνος για το cash rebate) έχει στη διάθεσή του ένα μεγάλο κεφάλαιο, 25.000.000 ευρώ, λειτουργεί ωστόσο ως αυτοματοποιημένο σύστημα αναχρηματοδότησης, ένα πρακτικό εργαλείο που, θαυμάσια, τροφοδοτεί τους εργαζόμενους στον κινηματογράφο, όχι το όραμά του. Το ΕΚΚ, ο φορέας που χαράζει το προφίλ και τη στρατηγική του ελληνικού κινηματογράφου, βάσει καλλιτεχνικών, κυρίως, κριτηρίων, ως επιλεκτικό σύστημα χρηματοδότησης, έχει στη διάθεσή του 2.500.000.

Οι κρατικοί αυτοί φορείς είναι απαραίτητοι για να γίνουν ταινίες, όχι μόνο για τη χρηματοδότησή τους, αλλά επειδή η συμμετοχή τους θεωρείται προϋπόθεση για κάθε συμπαραγωγή Ελλήνων με ξένους παραγωγούς ή φορείς: χωρίς κάποιο ή όλα αυτά, δεν υπάρχει συζήτηση. Και οι τρεις αυτοί οργανισμοί μεταξύ τους ή με τα υπόλοιπα υπουργεία που με σημαντικότερο ή δευτερεύοντα ρόλο σχετίζονται με την ελληνική κινηματογραφική παραγωγή, δεν δύνανται να συνεργαστούν, να συνομιλήσουν, ώστε να προστατεύσουν και να ενισχύσουν φυσιολογικά τις ελληνικές ταινίες.

Αυτό, εν ολίγοις, αιτήθηκαν οι Eλληνες παραγωγοί και σκηνοθέτες, σε μια συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της ΕΣΠΕΚ (Ενωση Σκηνοθετών-Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου), με έναν τίτλο χαριτωμένης παράκλησης, «Δώσε λίγη αγάπη στον ελληνικό κινηματογράφο», αλλά μια αγωνία καθόλου χαριτωμένη, αντίθετα, με την αίσθηση του κατεπείγοντος.

Στη συζήτηση, που συντόνισε ο Μάρκος Χολέβας, σκηνοθέτης, παραγωγός και επικεφαλής της λειτουργίας του Film Commission το 2007, μίλησαν κάποιοι από τους σημαντικότερους ενεργούς ανθρώπους του ελληνικού σινεμά: οι σκηνοθέτες-παραγωγοί Αλέξης Αλεξίου («Τετάρτη 04:45», Φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι, Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου), Βασίλης Κεκάτος («Η σιγή των ψαριών όταν πεθαίνουν», Διαγωνιστικό Τμήμα Μικρού Μήκους Φεστιβάλ Λοκάρνο, βραβευμένο στα Φεστιβάλ Δράμας, Νύχτες Πρεμιέρας), Μαργαρίτα Μαντά («Για πάντα», «Ο μεγάλος περίπατος της Αλκης»), Δώρα Μασκλαβάνου («Πολυξένη», τέσσερα βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου), Πέννυ Παναγιωτοπούλου («Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: Ο μπαμπάς μου», «September»), Παναγιώτης Φαφούτης («Παράδεισος»), Ελίνα Ψύκου («Ο γιος της Σοφίας», Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Φεστιβάλ Τραϊμπέκα) και οι παραγωγοί Κωνσταντίνος Βασίλαρος («Loving Vincent», «Zizotek»), Μαρία Δρανδάκη («A Blast», «Interruption», συμμετοχή στα Φεστιβάλ Κανών, Βενετίας), Φένια Κοσσοβίτσα («Πολυξένη», «Ετερος εγώ», συμπαραγωγός στο «Μποέμικη ψυχή» του Τονί Γκατλίφ, στο βραβευμένο στις Κάνες «The Stopover») με επιστολή της, μια και δεν μπόρεσε να παρευρεθεί λόγω γυρίσματος, και Αμάντα Λιβανού («Οίκτος», Φεστιβάλ Σάντανς).

Συγκροτημένα και συνοπτικά, εξέθεσαν τα προβλήματα της κινηματογραφικής παραγωγής στην Ελλάδα, από την ασυνεννοησία και έλλειψη συνεργασίας μεταξύ των κρατικών φορέων ώς τη μη συνειδητοποίηση ότι οι ελληνικές ταινίες είναι το πρόσωπό μας στο εξωτερικό, το εργαλείο μας για να ασκήσουμε εξωτερική πολιτική. Θεωρούμε ότι αυτό ήταν ένα πρώτο βήμα συστάσεων κι ότι θα ακολουθήσουν άλλα, αναγκαστικά πιο επιθετικά.

Oπως δήλωσε η παραγωγός Αμάντα Λιβανού που έκλεισε τη συζήτηση, «δεν θέλουμε να είμαστε γκρινιάρηδες, εσωστρεφείς, θέλουμε να κάνουμε σινεμά και ν’ αγαπιέται. Δεν είμαστε αισιόδοξοι, αλλά είμαστε μαχητές».

  

ΣΙΝΕΜΑ
Η Φραν Λίμποβιτς βολτάρει με τον Σκορσέζε και μια ποπ κομεντί από τη νέα Ιαπωνία
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας. Προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι: «Pretend it’s a City» του Μάρτιν Σκορσέζε και «Η διπλή ζωή της Ασάκο» του Ριγιουσούκε Χαμαγκούτσι.
Η Φραν Λίμποβιτς βολτάρει με τον Σκορσέζε και μια ποπ κομεντί από τη νέα Ιαπωνία
ΣΙΝΕΜΑ
Ρεβεγιόν με τον Λόρενς, την Τάρα και τ’ άλλα παιδιά
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Δείτε πέντε επιλογές γι’ αυτήν την εβδομάδα.
Ρεβεγιόν με τον Λόρενς, την Τάρα και τ’ άλλα παιδιά
ΣΙΝΕΜΑ
Πιάνο, ψυχανάλυση και η συναρπαστική Κορίνα Χάρφουχ
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Παρακάτω πέντε επιλογές γι’ αυτή την εβδομάδα.
Πιάνο, ψυχανάλυση και η συναρπαστική Κορίνα Χάρφουχ
ΣΙΝΕΜΑ
Ο «Πολίτης Κέιν» και η «αρχή» του σινεμά
Αυτή τη βδομάδα βλέπουμε ένα νέο, κινηματογραφικό αριστούργημα που περιμέναμε καιρό: το «Mank» του Ντέιβιντ Φίντσερ, μια ταινία για την αρχή του σινεμά με την έννοια του σεναρίου, εκείνου από το οποίο ξεκινούν...
Ο «Πολίτης Κέιν» και η «αρχή» του σινεμά
ΣΙΝΕΜΑ
Σε μικρή οθόνη Στιβ ΜακΚουίν, Ρον Χάουαρντ και ελληνικά φεστιβάλ
Τα σινεμά της Ελλάδας παραμένουν κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Δείτε τις πέντε επιλογές γι’ αυτή την εβδομάδα.
Σε μικρή οθόνη Στιβ ΜακΚουίν, Ρον Χάουαρντ και ελληνικά φεστιβάλ
ΣΙΝΕΜΑ
Από τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας ώς την Ελλάδα του Εμφυλίου
Τα σινεμά της Ελλάδας είναι κλειστά μέχρι νεωτέρας – μας λείπουν, ανυπομονούμε να ξανανοίξουν, αλλά προς το παρόν βολευόμαστε με εναλλακτικές για το σπίτι. Παρακάτω πέντε επιλογές γι’ αυτήν την εβδομάδα.
Από τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας ώς την Ελλάδα του Εμφυλίου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας