Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Γιατί δεν έχει τελειώσει τόσα χρόνια η δίκη για τη δολοφονία Φύσσα;»

Μανώλης Γλέζος

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Γιατί δεν έχει τελειώσει τόσα χρόνια η δίκη για τη δολοφονία Φύσσα;»

  • A-
  • A+

Ενας πολύ νέος σκηνοθέτης, με ελληνικό αίμα, αλλά γεννημένος και μεγαλωμένος στο Λονδίνο, ο Ανδρέας Χατζηπατέρας, που δεν μιλάει καλά καλά ελληνικά («μου φαίνεται ότι χειροτέρεψαν τώρα που ήρθα στην Ελλάδα», έλεγε χθες χαμογελώντας αμήχανα), κατάφερε να γυρίσει το πιο φρέσκο, το πιο ζωντανό, το πιο αληθινό και ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για τον Μανώλη Γλέζο. Κι ας μην είναι βαριά πολιτικό και απροκάλυπτα έκθαμβο μπροστά στον πρωταγωνιστή του. Με τίτλο «Ο τελευταίος παρτιζάνος», βγαίνει την επόμενη Πέμπτη στις αίθουσες.

Ο,τι και να πιστεύετε για τον Γλέζο και τις ιδέες του, όσα κι αν νομίζετε ότι ξέρετε γι' αυτόν τον ζωντανό θρύλο, πηγαίνετε να το δείτε. Περισσότερο και από τον ήρωα και τον αγωνιστή είναι ο άνθρωπος Γλέζος που βγαίνει από το φιλμ, με όλα του τα χαρίσματα και τις αδυναμίες του, πότε χαριτωμένες, πότε ανυπόφορες. Ή και τα δύο μαζί, όπως η μεγάλη του ισχυρογνωμοσύνη, που ο ίδιος την αποδίδει στην αναρχική απεραθίτικη ανατροφή του, που έβαλε τον Χατζηπατέρα στα δύσκολα, αλλά ίσως και να έδωσε τελικά στην ταινία του τη ζωντάνια και αμεσότητά της.

Πώς έγινε και εμπιστεύτηκε αυτό το νέο παιδί, και μάλιστα στην πρώτη του ταινία, ο Μανώλης Γλέζος, τόσο χορτασμένος πια από προβολή και φιλμ, ελληνικά και ξένα; Αυτή ήταν η πρώτη απορία μας. «Μα, ακριβώς επειδή ήταν νέος και δεν ήξερε τίποτα για τον Μανώλη», μας την έλυσε χθες η σύζυγός του Τζώρτζια, που τον συνόδευε στον «Δαναό» για μια συνάντηση με τους δημοσιογράφους μετά την προβολή της ταινίας.

Θα 'λεγε κανείς ότι άβυσσος χωρίζει τον Μανώλη Γλέζο από τον νεαρό, μετρημένο, συνεσταλμένο Λονδρέζο (της γνωστής για τους καλλιτέχνες της, οικογένειας Χατζηπατέρα, με τον εικαστικό Μαρκ Χατζηπατέρα και την τεράστια ηθοποιό Κάθριν Χάντερ) που καμιά σχέση, γνώση, μπορεί και ενδιαφέρον δεν είχε για την ελληνική πολιτική σκηνή, παλιά και σημερινή. Κι όμως, ο «τελευταίος παρτιζάνος» αισθάνθηκε χθες την ανάγκη να τονίσει «τη μεγάλη φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ τους». «Ηταν ο μόνος κίνδυνος που αντιμετωπίσαμε στη διάρκεια της ταινίας», εξήγησε ο Μανώλης Γλέζος, «έπρεπε να πάρουμε αποστάσεις για να κάνουμε τη δουλειά μας». Και συμπλήρωσε: «Οι νέοι άνθρωποι, η νέα γενιά είναι αυτή που μου δίνει δύναμη».

Επειδή όμως είναι, φαίνεται, μοιραίο (εκτός κι αν σε λένε Ανδρέα Χατζηπατέρα) να τρελαίνεις τον Μανώλη Γλέζο στις ιστορικές και πολιτικές ερωτήσεις, η χθεσινή συνέντευξη Τύπου εξελίχθηκε στο αντίθετο της προσωποκεντρικής ταινίας. Ο Μανώλης Γλέζος, πάντως, δεν αρνήθηκε να απαντήσει σε καμία, χρησιμοποιώντας σχεδόν πάντα για να υπογραμμίζει τις απόψεις του ωραίες ιστορίες.

Για τον τελευταίο λόγο του (στα αρχαία ελληνικά) στο Ευρωκοινοβούλιο. Για τον μενσεβίκο Ιωάννη Πασαλίδη, μετέπειτα πρόεδρο της ΕΔΑ, και τη σύγκρουσή του με τον Στάλιν. Και για τη Μελίνα Μερκούρη, που ήθελε να ψάξει να βρει υπολείμματα της γερμανικής σημαίας κάτω από την Ακρόπολη, εκεί που την είχαν ρίξει οι Γλέζος και Σάντας, αλλά αυτός δεν την άφησε για να μην κινδυνέψει από το σκάψιμο ο σχιστολιθικός βράχος και πέσει... «Γιατί την κατέβασαν;», ρωτήθηκε για άλλη μία φορά. «Είχε βγάλει ο Χίτλερ έναν λόγο στο Ράιχστανγκ και είχε πει: "Η Ευρώπη λευτερώθηκε". Ε, λοιπόν, είπαμε με τον Λάκη, έτσι λέει; Θα του δείξουμε κι εμείς ότι από αυτή τη στιγμή αρχίζει ο αγώνας».

Κάποιες πάντως απαντήσεις του έχουν ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον και αφορούν το σήμερα, όπως για:

● Τον σοσιαλισμό, πρώην «υπαρκτό», αλλά και μελλοντικό: «Στη Σοβιετική Ενωση σε ελάχιστες περιπτώσεις εκφραζόταν η θέληση του λαού. Αλλά, πιστεύω, σαν γνήσιος θαλασσινός, ότι η ανθρωπότητα, παρ' όλες τις δυσκολίες, θα περάσει και τον σημερινό κάβο και θα πάει παραπέρα».

● Τον Αλέξη Τσίπρα: «Εχω μαζί του πάρα πολλές διαφωνίες, αλλά η Ελλάδα δεν είναι ο Τσίπρας, ένας πρωθυπουργός είναι μόνο. Κάνω την εξής πρόταση: Ολα τα στελέχη, οι υπουργοί και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να φέρουν έστω για δύο χρόνια στην Ελλάδα τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό. Να αποδείξουν ότι κάνουν το χρέος τους ως Ελληνες απέναντι στην πατρίδα τους. Και ακόμα μία: Ολοι οι Ελληνες της διασποράς να στείλουν στους συγγενείς τους στην Ελλάδα από χίλια ευρώ σε κάθε οικογένεια. Δεν θα είναι χρήμα που θα διαχειριστεί η κυβέρνηση, αλλά οι ίδιοι οι πολίτες. Φανταστείτε τι μεγάλο ποσό θα είναι και πόσο θα βοηθήσει την οικονομία».

● Την Ακροδεξιά στην Ελλάδα: «Η μόνη κάθαρση που δεν έχει γίνει είναι στη Δικαιοσύνη, το έχω πει και στους ίδιους, έπρεπε να έχουν αποβάλει από τους κόλπους τους τα νεοναζιστικά στοιχεία. Είναι τυχαίο που τόσα χρόνια τώρα δεν έχει τελειώσει η δίκη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα;».

● Τις επόμενες εκλογές: «Πολιτική ζωή χωρίς συμμετοχή στις εκλογές δεν νοείται. Εγώ είμαι μαζί με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τη Νάντια Βαλαβάνη. Είμαστε σε συνεχείς συζητήσεις, θα δούμε τι θα κάνουμε».

● Το πείραμα άμεσης δημοκρατίας στο χωριό του, τ' Απεράθου της Νάξου: «Τέτοιες παραδόσεις υπάρχουν στον τόπο μας, φτάνει να τις αξιοποιήσουμε και πάλι. Αυτές μας συγκροτούν ως έθνος κι αυτές μας σώσανε, μαζί με τη γλώσσα μας, την Εκκλησία και τη στάση του κλήρου».

   

ΣΙΝΕΜΑ
Τα αδέσποτα της Αθήνας και οι φύλακες άγγελοί τους
Η ταλαντούχα σκηνοθέτιδα συμμετέχει με την ταινία «Οι άγνωστοι Αθηναίοι» στο online 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Τα σκυλάκια που προσπερνάμε, οι παθιασμένοι άνθρωποι που τα φροντίζουν, αλλά και η...
Τα αδέσποτα της Αθήνας και οι φύλακες άγγελοί τους
ΣΙΝΕΜΑ
Θερμόμετρο, κλακέτα, πάμε
Το ελληνικό σινεμά αλλά και οι συμπαραγωγές με ξένες χώρες ετοιμάζονται. Τα πλατό τους περιμένουν. Με αυστηρά μέτρα προφύλαξης, αλλά και περιορισμούς έκφρασης. Τέσσερις Ελληνες παραγωγοί έχουν τον λόγο.
Θερμόμετρο, κλακέτα, πάμε
ΣΙΝΕΜΑ
Από τη χώρα του Κιαροστάμι στους δρόμους της Αθήνας
Μπορεί κάποιοι να παραξενεύτηκαν. Ποιος είναι αυτός ο Σιαμάκ Ετεμάντι; Ζει στην Ελλάδα από το 1995, έχει κάνει στρατιωτική θητεία και είναι Ελληνας πολίτης, κινηματογραφικά είναι ένας κανονικότατος Ευρωπαίος...
Από τη χώρα του Κιαροστάμι στους δρόμους της Αθήνας
ΣΙΝΕΜΑ
Ενα Στραντιβάριους στα χέρια του Μπέργκμαν
Ο ηθοποιός, που ταυτίστηκε με τα αριστουργήματα του μεγαλύτερου Σουηδού σκηνοθέτη, αλλά άνοιξε τα φτερά του και στο αμερικανικό σινεμά, περνώντας με άνεση από την «Εβδομη Σφραγίδα» στον «Εξορκιστή», πέθανε στα...
Ενα Στραντιβάριους στα χέρια του Μπέργκμαν
ΣΙΝΕΜΑ
«Και μόνο που κάνουμε ταινίες είναι μια πράξη φωτεινή»
Ο Γιάννης Οικονομίδης παρουσιάζει την πέμπτη ταινία του. Μια γκανγκστερική μαύρη κωμωδία είναι η «Μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς», με όλες τις γνωστές εμμονές του, με όλη τη γοητεία και τη μαεστρία του ταλέντου...
«Και μόνο που κάνουμε ταινίες είναι μια πράξη φωτεινή»
ΣΙΝΕΜΑ
«Η κρίση ήταν αφορμή διαλόγου με το παρελθόν»
Ενας νέος της εποχής σαν όλους τους άλλους, με τα πάρτι, τους φίλους, τους έρωτες και τα άγχη. Κυρίως, αυτά. Της κρίσης και της ανεργίας. Να προσπαθεί να ξεκινήσει μια start up με εσπρεσιέρες, να αναγκάζεται...
«Η κρίση ήταν αφορμή διαλόγου με το παρελθόν»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας