Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Τρελαίνομαι για τραγικές ερωτικές ιστορίες»

Ο Μπράντλεϊ Κούπερ με τη Lady Gaga σε σκηνή της ταινίας

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Τρελαίνομαι για τραγικές ερωτικές ιστορίες»

  • A-
  • A+

Σεναριογράφος, σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής στο ριμέικ του «Ενα αστέρι γεννιέται», ο δημοφιλής Αμερικανός δηλώνει ότι η επιτυχία ή αποτυχία της ταινίας θα είναι όλη δική του. Λίγο πριν από την προβολή της στις ελληνικές αίθουσες, μας εξηγεί γιατί ερωτεύτηκε τα μάτια και τη φωνή της Lady Gaga, πόσο τον επηρέασε ο Νιλ Γιανγκ και πώς κατάφερε να παίξει στο Φεστιβάλ του Γκλάστονμπερι μπροστά σε 80.000 άτομα

Ξανθός και γαλανομάτης, ωραίος και παλικαρίσιος, ο Μπράντλεϊ Κούπερ έχει σιγά σιγά καταφέρει να κατακτήσει τις ρομαντικές ψυχές των Αμερικανών και όλου του κόσμου. Με σίγουρο ταλέντο στην κωμωδία, που ωστόσο δεν τον έχει περιορίσει εκεί, ανέβηκε στο προσκήνιο μετά από επιτυχημένες φαρσοκωμωδίες όπως οι «Γαμο-Μπελάδες» (2005) και «Τhe hangover» (2009).

Ομως δεν βρήκε το «ταίρι» του, τον άνθρωπο που θα τον αναδείκνυε περισσότερο από όλους τους άλλους, μέχρι που συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Ντέιβιντ Ο. Ράσελ. Οι τρεις ταινίες με τον Ράσελ και τη συνάδελφό του, τη μεγα-σταρ Τζένιφερ Λόρενς («Οδηγός αισιοδοξίας» 2012, «Οδηγός διαπλοκής» 2013, «Joy» 2015), συντέλεσαν στη δημιουργία της ταυτότητάς του ως ηθοποιού πολύπλευρου, ικανού να ανεβάσει το ηθικό του θεατή με το γέλιο αλλά και τη συγκίνηση. Στον αντίποδα του «Οδηγού διαπλοκής» στάθηκε η ταινία του Κλιντ Ιστγουντ «Ελεύθερος σκοπευτής»(2014), όπου ο Κούπερ μεταμορφώθηκε σε μοντέρνο Ράμπο, χάνοντας στιγμιαία το χιούμορ του.

Joel C Ryan/Invision/AP

Με την ίδια σοβαρότητα, αν και σε άλλο κόσμο, μπορεί να ιδωθεί και η παρούσα ταινία «Ενα αστέρι γεννιέται» (από την ερχόμενη Πέμπτη στις ελληνικές αίθουσες), όπου ο Κούπερ έπαιξε τον τριπλό ρόλο του σεναριογράφου, του σκηνοθέτη και του ηθοποιού, δίπλα στο αστέρι της ποπ Stefani Germanotta ή Lady Gaga. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μαθαίνουμε πως η πραγματοποίηση της ταινίας αυτής (αναφέρεται στην «πτώση» ενός επιτυχημένου μουσικού και στην «άνοδο» της αγαπημένης του τραγουδίστριας) ήταν ένα μεγάλο όνειρο του Κούπερ εδώ και πολύ καιρό.

Συνέντευξη

• Πότε αποφασίσατε ότι θέλετε να σκηνοθετήσετε; Και γιατί διαλέξατε ένα θέμα από τον χώρο της μουσικής και του θεάματος;

Πάντα αισθανόμουν πως είχα έξι χαρακτήρες μέσα μου –ακούγεται περίεργο αυτό–, από τότε που ήμουν παιδί. Αισθανόμουν ότι θα μπορούσα να παίξω έναν μουσικό μια και αγαπώ τη μουσική τόσο πολύ. Υπήρχε κάτι βαθιά μέσα μου που μου έλεγε ότι μπορούσα – και τρελαίνομαι για τραγικές ερωτικές ιστορίες!

Ηξερα ότι κάποτε θα σκηνοθετούσα αλλά και ότι θα έπρεπε να καταπιαστώ με ένα θέμα που με απασχολεί προσωπικά. Οταν κάποιοι με παρακινούσαν να κάνω μια μικρού μήκους ταινία ή ένα τηλεοπτικό επεισόδιο, δεν μπορούσα να φανταστώ από πού θα άρχιζα, ακριβώς γιατί μου έλειπε μια προσωπική προοπτική. Εχοντας όμως γράψει το σενάριο του «Ενα αστέρι γεννιέται» μαζί με τον Ερικ Ροθ και τον Γουίλ Φέτερς, ήξερα τη σκηνοθετική μου προσέγγιση. Εξάλλου με βοήθησαν οι καλές μου σχέσεις με τον Ντέιβιντ Ο. Ράσελ, τον Κλιντ Ιστγουντ και τον Τοντ Φίλιπς, σκηνοθέτες που μου επέτρεψαν να συμμετάσχω στη δημιουργική διαδικασία, ειδικά ο Ντέιβιντ που με κάλεσε να ασχοληθώ με την παραγωγή και να παρακολουθήσω το μοντάζ.

Οταν έγινα 41 χρόνων, ένιωσα την πίεση του χρόνου και τότε αποφάσισα να το τολμήσω. Ημουν όμως και τυχερός που είχα τη δυνατότητα να προτείνω την ταινία στο στούντιο Warner Brothers, που μου έδειξαν την εμπιστοσύνη τους και μου έδωσαν την ελευθερία να παίρνω όλες τις αποφάσεις. Η επιτυχία ή αποτυχία της ταινίας θα είναι λοιπόν όλη δική μου!

• Μιλήστε μας για τη συνεργασία σας με τη Lady Gaga. Εχετε πει ότι επέμεινε να κινηματογραφήσετε τα τραγούδια λάιβ.

Η αλήθεια είναι ότι έτσι κι αλλιώς εκεί θα καταλήγαμε αφού δεν θα μου άρεσε η αίσθηση μιας ψεύτικης παράστασης. Τώρα δεν θα μπορούσα ούτε να φανταστώ τη διαδικασία του συγχρονισμού εικόνας-ήχου. Πριν από εφτά χρόνια πήγα σε συναυλία των Metallica όπου ανέβηκα στη σκηνή και απόλαυσα από εκεί τη μεγάλη έκσταση της παράστασης. Από την αρχή, λοιπόν, αποφάσισα να μην εγκαταλείψω τη σκηνή, ώστε να δώσω στον θεατή αυτή την αίσθηση της θέας προς το κοινό. Αυτό όμως σήμαινε να καταγράψουμε τις σκηνές λάιβ...

Η Lady Gaga ήταν απίστευτη, και μάλιστα συμμετείχε στο σενάριο. Υιοθετήσαμε πολλές από τις σκέψεις και ιδέες της. Εξάλλου όλη η μουσική είναι πρωτότυπη, την οποία γράψαμε μαζί με άλλους σπουδαίους μουσικούς. Ετσι απέκτησα πεποίθηση στις μουσικές μου ικανότητες και ανακάλυψα τη φωνή του Τζάκσον, του χαρακτήρα που υποδύομαι στην ταινία. Η Lady Gaga, από την άλλη, μη έχοντας πείρα στον κινηματογράφο, μου ανέθεσε να την καθοδηγήσω, βάζοντας βέβαια όλα της τα δυνατά.

Μια τέτοια ιστορία θα έπεφτε στο κενό αν δεν είναι πιστευτή και αληθινή, ειδικά όσον αφορά τη σχέση αυτών των δύο ανθρώπων. Πρόκειται λοιπόν για μια ανταλλαγή σε κάποιο βαθμό: εγώ την εμπιστεύτηκα να με βοηθήσει να αναπτύξω τον χαρακτήρα του Τζάκσον Μέιν ως μουσικού, ενώ αυτή με εμπιστεύθηκε να τη βοηθήσω να αναπτύξει την ερμηνευτική ικανότητά της ως ηθοποιού.

• Η Σακίρα, η Μπιγιονσέ και η Τζένιφερ Λόπεζ διεκδίκησαν τον ρόλο που τελικά δόθηκε στη Lady Gaga. Πώς πήρατε την απόφαση;

Ημουν σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση όπου η Lady Gaga τραγούδησε το «La vie en rose». Εμεινα άναυδος. Την επόμενη μέρα ρώτησα τον ατζέντη της αν θα μπορούσα να τη συναντήσω. Ακόμα θυμάμαι πως κατέβηκε τα σκαλιά του σπιτιού της μοιάζοντας με τη... Lady Gaga. Δεν είχα όμως προσέξει ώς τότε τα μάτια της, τα πανέμορφα.

Και ήταν τόσο ανοιχτόκαρδη που αισθανθήκαμε καλά μαζί από την αρχή. Της είπα τότε ότι στην ταινία θα πρέπει να τραγουδήσουμε μαζί και της πρότεινα να κάνουμε μια δοκιμή εκεί, στο πιάνο της. Ηταν μια μαγική σκηνή. Πήγαμε στο στούντιο και τους είπα «δεν υπάρχει ερώτημα, αυτή θα πάρει τον ρόλο»! Μετά ακολούθησαν δοκιμές και το γύρισμα μιας σκηνής για να τους πείσουμε. Αλλά η απόφαση είχε παρθεί από την πρώτη μας συνάντηση.

• Ανακαλύψατε, όπως είπατε, τα μάτια της και τη φωνή της. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα που την κάνει αξιαγάπητη;

Τα πάντα. Είναι ένας απίστευτος άνθρωπος, ανοιχτόκαρδη, υψηλής νοημοσύνης, με μια θεϊκή φωνή. Κάθε μέρα που τραγουδούσε στο γύρισμα, όλο το συνεργείο αισθανόταν δέος. Είναι πολύ καλύτερη τραγουδίστρια απ’ ό,τι είχα φανταστεί, πραγματικά πιστεύω ότι πρόκειται για μια από τις σπουδαίες φωνές της γενιάς μας. Αλλά είναι και πολύ συμπαθητική και αξιαγάπητη. Εχουμε κοινή ιταλική καταγωγή. Τη φωνάζω με το όνομά της – Στέφανι. Η χημεία μεταξύ μας ήταν απίστευτη, ίσως η καλύτερη που έχω ώς τώρα αισθανθεί με συμπρωταγωνίστριά μου.

• Νιώσατε κάποια μουσική ανεπάρκεια δίπλα σε μια τόσο επιτυχημένη τραγουδίστρια;

Ισως θα έπρεπε αλλά δεν το αισθάνθηκα έτσι. Ηταν τιμή μου που την είχα δίπλα μου. Ωστόσο φοβόμουν ότι δεν θα έπειθα το κοινό ως μουσικός, που είναι προϋπόθεση για να λειτουργήσει η ταινία. Γι’ αυτό και δούλεψα πολύ σκληρά.

• Αυτή είναι η τρίτη φορά που ερμηνεύεται η ίδια ιστορία στον κινηματογράφο. Την ίδια περίπου πλοκή και τον ίδιο τίτλο «Ενα αστέρι γεννιέται» έχει η πρώτη εκδοχή του 1954 με την Τζούντι Γκάρλαντ και η επόμενη, του 1976, με την Μπάρμπαρα Στράιζαντ και τον Κρις Κριστόφερσον. Τι είναι αυτό που την κάνει διαχρονική;

Νομίζω ότι έχει να κάνει με την καταπληκτική δομή της ιστορίας αλλά και ένα θέμα που αφορά όλους. Είναι μια ιστορία που μπορεί να προσαρμοστεί σε κάθε εποχή.

• Μιλάτε για το δίπολο ο ένας πρωταγωνιστής ανεβαίνει ενώ ο άλλος κατεβαίνει;

Ναι, νομίζω, αν και σ’ αυτήν την ταινία έδωσα περισσότερη έμφαση στον έρωτα και τη σχέση του ζευγαριού. Νομίζω ότι το τραγούδι είναι ο πιο αγνός τρόπος έκφρασης, ειδικά όσον αφορά την αγάπη και την απελπισία.

• Είχατε ενδοιασμούς για το γεγονός ότι η ταινία είναι ριμέικ;

Κανέναν. Αν μου λέγατε να κάνω το τέταρτο ριμέικ του «Ενα αστέρι γεννιέται», θα σας έλεγα ότι δεν είναι πολύ καλή ιδέα (γέλια)... Αλλά όταν άρχισα να δουλεύω την ταινία, αισθανόμουν βαθιά μέσα μου ότι δεν είχα άλλη επιλογή. Ενιωθα προσωπική επαφή με το θέμα της και αυτό με κινητοποιούσε ώς το τέλος. Το ίδιο έχει συμβεί με όλες τις μεγάλες εμπειρίες μου. Συνήθως οι άλλοι σε συμβουλεύουν να μην το κάνεις και τότε ξέρεις ότι είναι το σωστό.

• Δεν βλέπουμε πολλές τέτοιες ιστορίες πια, συνήθως είναι δευτερεύουσες σε κάποια μεγαλύτερη πλοκή. Γιατί νομίζετε ότι τις έχουμε ξεχάσει;

Σωστά. Νομίζω ότι ο έρωτας και ο χαμός του έρωτα είναι απαραίτητες εμπειρίες στη ζωή μας, αυτές που μας γονατίζουν αλλά και που μας ανυψώνουν, που μας εξανθρωπίζουν και μας ζωντανεύουν ή μας απομονώνουν. Πιστεύω ότι ο κινηματογράφος ασκεί κάποια κοινή θεραπευτική επιρροή σε μας, γι’ αυτό άλλωστε αγαπώ τόσο πολύ τη δουλειά μου. Δεν βρίσκω λοιπόν καλύτερο θέμα από την αγάπη μεταξύ δύο ανθρώπων.

• Αναφερθήκατε σε συγκεκριμένους μουσικούς για την ανάπτυξη του χαρακτήρα του Τζάκσον που ερμηνεύετε;

Ηξερα πώς ήθελα να παίζει κιθάρα. Ηθελα να έχει αυτό τον αγνό, όχι πολύ ρευστό, αλλά δυναμικό ήχο που έχει η κιθάρα του Νιλ Γιανγκ. Οσο για τη φωνή, υπήρξαν πολλές αναφορές. Κάποιος με ρώτησε ποιο είναι το είδος της μουσικής που παίζει ο Τζάκσον. Δεν είναι ούτε κάντρι, ούτε ακριβώς ροκ... Ισως, αν είχα περισσότερο χρόνο να προετοιμαστώ, να καταλήγαμε σε ροκ ή ακόμη και χέβι μέταλ (γέλια)...

Ο Εντι Βέντερ και ο Νιλ Γιανγκ, νομίζω, μου έδωσαν μια αισθητική κατεύθυνση. Κάποιος άλλος μίλησε για τον Τομ Πέτι ή τον Μπρους Σπρίνγκστιν. Αλλά οι επιρροές μου δεν σταματούν εκεί. Ο Τομ Γιορκ και οι Radiohead και άλλοι πολλοί... νομίζω πως ο Τζάκσον Μέιν είναι το συνονθύλευμα 43 χρόνων ακουσμάτων και αγάπης για τη μουσική.

• Γυρίσατε τις σκηνές τις συναυλίας στο θρυλικό Φεστιβάλ Κοατσέλα. Πώς σας φάνηκε αυτό;

Ηταν καταπληκτικό. Τα γυρίσματα διήρκεσαν πέντε ημέρες και οι σκηνές ήταν οι αληθινές σκηνές του φεστιβάλ! Μάλιστα, το αρχικό κομμάτι της ταινίας το γυρίσαμε σε διάστημα 8 λεπτών ανάμεσα στην παράσταση του Τζέιμι Τζόνσον και του Γουίλι Νέλσον. Ο τελευταίος μάς έδωσε 8 λεπτά από τον χρόνο του, οπότε έτρεξα στη σκηνή και είπα στο κοινό ποιος ήμουν και για ποιον λόγο ήμουν εκεί, και γυρίσαμε τη σκηνή επιτόπου...

Ακόμα πιο θρυλικό μέρος για τους μουσικούς είναι η σκηνή Pyramid στο Φεστιβάλ του Γκλάστονμπερι, μπροστά σε 80.000 άτομα. Ονειρευόμουν ότι και ο Τζάκσον θα είχε παράσταση εκεί. Πήγαμε πέρσι το καλοκαίρι με την υπόσχεση ότι θα ξεκλέβαμε λίγα λεπτά από κάπου για να γυρίσουμε τη σκηνή. Ετυχε να παίζει ο Κρις Κριστόφερσον –ανατριχιάζω μόνο που το λέω– ο οποίος μας δώρισε 4 λεπτά από τον χρόνο του.

Κατάφερα λοιπόν έτσι να ανέβω στη σκηνή και να παίξω μπροστά σε 80.000 κόσμο! Και ακόμα πιο ωραία ήταν η στιγμή που ανακοίνωσα την είσοδο του Κρις Κριστόφερσον. Ηταν σαν όνειρο!

• Πώς αισθάνεστε τώρα που βρίσκεστε σε αυτό το σταυροδρόμι της ζωής σας;

Είναι καταπληκτικό να μπορείς να δημιουργείς και να έχεις κοινό. Νιώθω ευγνώμων. Εκανα την ταινία που ήθελα να κάνω. Αν αυτό δεν ήταν αλήθεια, θα φοβόμουν. Τώρα όμως ό,τι γίνει έγινε - εγώ έβαλα όλα μου τα δυνατά.

 

ΣΙΝΕΜΑ
Οι υποψηφιότητες της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Τις υποψηφιότητες για τα Βραβεία Ίρις για το 2018 ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Τη φετινή τελετή απονομής θα παρουσιάσουν οι ηθοποιοί Μάκης Παπαδημητρίου και Γιώργος...
Οι υποψηφιότητες της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
ΣΙΝΕΜΑ
Η ακτιβίστρια Ντολόρες Φόνζι και οι επικίνδυνες πτήσεις του Τομ Κρουζ
Σεναριογράφος του Πάμπλο Τρουέμπα, σκηνοθέτης του «Φοιτητή» το 2011 και του «La Cordillera» φέτος, ο Αργεντίνος Σαντιάγο Μίτρε, με το βραβευμένο στο Φεστιβάλ Κανών πριν από δύο χρόνια «Παουλίνα», απέδειξε ότι...
Η ακτιβίστρια Ντολόρες Φόνζι και οι επικίνδυνες πτήσεις του Τομ Κρουζ
ΣΙΝΕΜΑ
Ενας Αργεντίνος νομπελίστας, η Σκάρλετ Τζοχάνσον και η Δαλιδά
Βραβείο ανδρικής ερμηνείας στη Βενετία και βραβείο κοινού στη Θεσσαλονίκη, για τον «επιφανή πολίτη», μια ταινία που παγιδεύει, με ένα σενάριο-κόσμημα και κυνικό χιούμορ, την αιώνια πάλη τέχνης και ζωής που...
Ενας Αργεντίνος νομπελίστας, η Σκάρλετ Τζοχάνσον και η Δαλιδά
ΣΙΝΕΜΑ
«Νύχτες Πρεμιέρας» για όλους
Με φρέσκια ματιά, ανανεωτική διάθεση, κάλεσμα σε αποκλεισμένες κοινωνικές ομάδες και προβολές 180 ταινιών ξεκινά σε λίγες μέρες το καθιερωμένο φθινοπωρινό ραντεβού των σινεφίλ. Για την πρεμιέρα επέλεξαν την...
«Νύχτες Πρεμιέρας» για όλους
ΣΙΝΕΜΑ
Ο Τζάρμους υμνεί το δώρο της ζωής
Είναι εύκολο να είσαι φλύαρος, δύσκολο να είσαι περιεκτικός. Και στην τέχνη είναι πρόκληση να φτάσεις στην απλότητα, τεμπελιά να τη «γεμίσεις με τόση ομορφιά». Ο Τζιμ Τζάρμους έχει κερδίσει αυτήν την πρόκληση...
Ο Τζάρμους υμνεί το δώρο της ζωής
ΣΙΝΕΜΑ
Με Γούντι Άλεν ανοίγει αυλαία το 69ο Φεστιβάλ Κανών
Το 69ο Φεστιβάλ των Κανών ξεκινά με ταινίες των Αλμοδοβάρ, Τζάρμους, Λόουτς, Νταρντέν, αλλά και με ελληνικό χρώμα, καθώς θα προβληθούν και δύο ταινίες με ελληνικό χρώμα, «Η Τελευταία Παραλία» των Αναστόπουλου...
Με Γούντι Άλεν ανοίγει αυλαία το 69ο Φεστιβάλ Κανών

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας