Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αγιογράφοι, κομπιναδόροι και υπέροχοι

Αργύρης Μπακιρτζής, Δώρα Μασκλαβάνου, Δημήτρης Βλάχος

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αγιογράφοι, κομπιναδόροι και υπέροχοι

  • A-
  • A+

Ο τίτλος «Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε» είναι σίγουρα ο πιο διάσημος (και ωραίος) από όλο το έργο του Σταύρου Τσιώλη. H ίδια, πάντως, η ταινία, όσο καλτ κι αν έχει γίνει στο πέρασμα του χρόνου, μάλλον εξακολουθεί να ανήκει κυρίως στην επικράτεια των σινεφίλ. Viral από το Youtube σαν το ξεκαρδιστικό και αενάως αναβαπτιζόμενο στη λατρεία του κοινού «Ας περιμένουν οι γυναίκες» δεν έχει γίνει.

Μπορεί και να μη γίνει ποτέ. Δεν διαθέτει, βλέπετε, το αχτύπητο τρίο Μπακιρτζής - Μπουλάς - Ζουγανέλης, ο δεύτερος σε ρόλο πρασινοφρουρού, μπατζανάκηδες σε κυνήγι του έρωτα, κι άσε τις γυναίκες τους να περιμένουν, ούτε κάποια τόσο διάσημη ατάκα σαν εκείνη για «το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης, που επηρέασε την πολιτική ζωή» (και ήταν και έργο Μεϊμαράκη).

Με λίγα λόγια, δεν κλαις από τα γέλια με το «Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε». Αλλά, γιά σταθείτε, υπάρχουν χίλιοι δυο λόγοι που η ταινία αυτή του Τσιώλη μπορεί κάλλιστα να μπει στην κορφή της φιλμογραφίας του. Η «Εφημερίδα των Συντακτών» την προσφέρει το Σάββατο στους αναγνώστες της, δείτε την και απολαύστε την.

Με ηρεμία, αφού ο Τσιώλης εδώ μπλέκει το τρελό, σουρεαλιστικό χιούμορ του με έναν γλυκό στοχασμό για τα ανθρώπινα. Και με θαυμασμό, αφού είναι επιπλέον η πιο μεγάλη, προσεγμένη, καλοφτιαγμένη, όμορφη παραγωγή του. Και όχι επειδή είμαι Πελοποννήσια και με πιάνουν τα τοπικιστικά μου, βλέπω τη Δημητσάνα και λιώνω, ακούω τον Μπακιρτζή να φωνάζει στο τέλος «Βασίλισσα Καλαμάτα, πριγκίπισσα Κυπαρισσία, ερχόμαστε» και ψηλώνω μερικούς πόντους.

Κατ’ αρχάς να υπογραμμίσουμε, γιατί συνήθως ξεχνιέται, ότι το «Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε» έχει δύο σκηνοθέτες. Ο Σταύρος Τσιώλης τη συνυπογράφει με τον Χρήστο Βακαλόπουλο. Ο δεύτερος, ο διανοούμενος και θεωρητικός της παρέας, προφανώς έβαλε το στίγμα του στη γλώσσα της – πιο οργανωμένη και με παχνιδιάρικες κινηματογραφικές αναφορές.

Ο Τσιώλης, άλλωστε, μόλις ξεκινούσε τη μεγάλη, με έμφαση στην κωμωδία, καριέρα του. Πριν από το «Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε» δεν είχε παρά μόνο μία κωμωδία (ή περίπου κωμωδία), τον γλυκό, ερωτικό, μελαγχολικό, κεχαϊδικό «Ερωτα στη χουρμαδιά» (1990), για να μας εισαγάγει ομαλά στον μελλοντικό, χαρακτηριστικό κινηματογραφικό κόσμο του.

Αυτά τα περίεργα αρσενικά ζευγάρια του, κλόουν και μπεκετικοί τύποι μαζί, που χωρίς όρια, ταμπού και κομφορμισμούς, αλλά πλήρη αθωότητας, αναζητούν την ευτυχία και τις γυναίκες σε μια Ελλάδα εξίσου χύμα και μπερδεμένη. Εξίσου αμαρτωλή και αγαπησιάρικη. Κι αν σήμερα η οικονομική κρίση μάς σπρώχνει να ρίχνουμε μια πιο αυστηρή ίσως ματιά στους κομπιναδόρους ήρωες του Τσιώλη, ο ίδιος τούς προικίζει με τόση γοητεία και καλλιτεχνική τρέλα, που αμέσως την παίρνουμε πίσω.

Κλασικό παράδειγμα οι δυο άνδρες του «Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε», ταινία του 1992. Ο αγιογράφος Θεοφάνης, ιερή και μυθική προσωπικότητα για τους χριστιανούς της Πελοποννήσου, που τον παίζει άψογα ο ερασιτέχνης Δημήτρης Βλάχος, έμπορος εκ Τριπόλεως. Και ο βοηθός του Θεοδόσιος, δεύτερη εμφάνιση στην οθόνη του Αργύρη Μπακιρτζή, τραγουδιστή των «Χειμερινών Κολυμβητών» και αρχιτέκτονα ειδικευμένου στις βυζαντινές αρχαιότητες, εμβληματικού έκτοτε πρωταγωνιστή του Τσιώλη.

Alter ego του, θα ’λεγε κανείς. Οι δυο τύποι καταφτάνουν σε ιστορική μονή της Αρκαδίας, προσκεκλημένοι (και χρηματοδοτημένοι αδρά από τους επιτρόπους της) για να ξαναδώσουν ζωή στις φθαρμένες τοιχογραφίες της. Κι αυτοί, αφού στήσουν στην αυλή της εκκλησίας κανονικό τσαντίρι, υπέροχο και φτωχικό μαζί, αριστοκρατικό και κιτς, αφού δέχονται μεγαλοπρεπείς, με τα λευκά τους παπιγιόν, τις εκδηλώσεις λατρείας του πλήθους, την αράζουν και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.

Ερασιτέχνες αστρολόγοι παρατηρούν με τηλεσκόπιο τα αστέρια (και τις ερωτικές χήρες του χωριού), κάνουν παρέα με γύφτικες κομπανίες, κυνηγούν ακόμα και φαντάσματα, ζουν με διάφορες έξυπνες κομπίνες (πουλάνε σε δημοπρασία ακόμα και μια πολυθρόνα με ίχνη των δακρύων της βασίλισσας Ολγας), αμπελοφιλοσοφούν, θυμούνται τις παλιές ερωτικές τους ιστορίες.

Και τις τοιχογραφίες, με τις οποίες τους δένει διετές συμβόλαιο; Περισσότερο κάθονται και τις χαζεύουν, παρά τις αγγίζουν. Τη δε αθώα, νεαρή ζωγράφο, που το σκάει από τον άντρα της για να μαθητεύσει δίπλα στον Θεοφάνη (η Δώρα Μασκλαβάνου στις ομορφιές της) την κάνουν εξπέρ στο να ψήνει καφέδες και φακές, στο να νανουρίζει τον Θεοφανη με τραγούδια και ιστορίες...

Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, φθινόπωρο του 1992, τότε ακόμα υπήρχε μια Κριτική Επιτροπή που έδινε βραβεία. Τόσο πολύ άρεσε σε όλους, που Τσιώλης - Βακαλόπουλος πήραν μέσα σε θερμό χειροκρότημα τα σημαντικά, και θεωρούμενα «πιο καλλιτεχνικά», βραβεία Σκηνοθεσίας και Σεναρίου, ενώ ο Νίκος Κούνδουρος, που διαγωνιζόταν την ίδια χρονιά με τον «Μπάιρον: Μπαλάντα ενός δαιμονισμένου», διαμαρτυρόταν κι ας είχε μαζέψει εφτά συνολικά βραβεία. Λίγους μήνες μετά, τον Ιανουάριο του 1993, ο Χρήστος Βακαλόπουλος έφυγε από τη ζωή. Ηταν μόνο 37 χρόνων. Τον Μάιο του 2016 σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα και ο σπουδαίος διευθυντής φωτογραφίας Βασίλης Καψούρος, η δουλειά του στο «Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε» είναι κορυφαία και συγκινητική.

Ο Σταύρος Τσιώλης συνέχισε μόνος του με τις γυναίκες του. Από το 1992 μέχρι σήμερα ολοκλήρωσε μια τριλογία με το «Ας περιμένουν οι γυναίκες» (1998) και φέτος το «Γυναίκες που περάσατε από εδώ». Η τελευταία δεν έχει βγει ακόμα στις αίθουσες, ακατανόητο μας φαίνεται, ακριβώς γιατί η προβολή της τον περασμένο Νοέμβριο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ήταν ένας θρίαμβος.

 

ΣΙΝΕΜΑ
Η «Νύχτα με τη Σιλένα» στην «Εφ.Συν. - Σαββατοκύριακο»
Ένα ερωτικό φιλμ νουάρ του Δημήτρη Παναγιωτάτου (βασισμένο στη νουβέλα του Βασίλη Βασιλικού), προσφέρει αυτό το Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου, η «Εφημερίδα των Συντακτών - Σαββατοκύριακο». 
Η «Νύχτα με τη Σιλένα» στην «Εφ.Συν. - Σαββατοκύριακο»
ΣΙΝΕΜΑ
Φυλλομετρώντας το σινεμά της δεκαετίας που πέρασε
Μη χάσετε την ειδική έκδοση, ένα κινηματογραφικό χρονικό (2010-2019) με τις νέες τάσεις και τις ριζικές αλλαγές, τις ταινίες που ξεχώρισαν, ελληνικές και ξένες, τα πρόσωπα που κυριάρχησαν και το box office....
Φυλλομετρώντας το σινεμά της δεκαετίας που πέρασε
ΣΙΝΕΜΑ
Η αστική τάξη πέφτει σε λήθαργο
«Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας» είναι η προσφορά της «Εφημερίδας των Συντακτών» με το φύλλο του Σαββατοκύριακου, 9 Φεβρουαρίου. 40 χρόνια μετά τη δημιουργία της βλέπεται με το ίδιο ενδιαφέρον κι ας ανήκει...
Η αστική τάξη πέφτει σε λήθαργο
ΣΙΝΕΜΑ
Κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
Η πιο αγαπημένη ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου, «Αυτή η νύχτα μένει», ένα ερωτικό δράμα στα σκυλάδικα της επαρχίας, με τον Νίκο Κουρή και την Αθηνά Μαξίμου, είναι η νέα προσφορά της εφημερίδας μας. Ο...
Κι ήρθαν στον κόσμο ξένοι και καταδικασμένοι
ΣΙΝΕΜΑ
Ψάχνοντας την Ελλάδα μέσα από τον Θανάση Βέγγο
Ο Γιάννης Σολδάτος, ιστορικός κινηματογράφου, σκηνοθέτης, συγγραφέας και εκδότης, είχε ολόκληρο βουνό να ανέβει μέχρι να παραδώσει το βιβλίο του «Βέγγος: Ενας άνθρωπος παντός καιρού» και στη συνέχεια την...
Ψάχνοντας την Ελλάδα μέσα από τον Θανάση Βέγγο
ΣΙΝΕΜΑ
Το χωριό Μπελογιάννης ερημώνει
Συγκίνηση και Ιστορία μαζί στο «Καλή πατρίδα, σύντροφε» του Λευτέρη Ξανθόπουλου, που πήγε στην Ουγγαρία του 1985 για να γυρίσει το πολυβραβευμένο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του. Η «Εφ.Συν.» προσφέρει την...
Το χωριό Μπελογιάννης ερημώνει

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

ΚΛΕΙΣΙΜΟ