Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η 89χρονη Βαρντά με μπρίο σε road movie

Η 89χρονη Βαρντά με μπρίο σε road movie

  • A-
  • A+

Πρόσωπα & ιστορίες ★★★★☆ 

(Visages Villages, Γαλλία, 2017, 89') 
σκηνοθεσία: Ανιές Βαρντά, JR 

Η Ανιές Βαρντά, για πάντα σύζυγος του Ζακ Ντεμί, μια ιδιοσυγκρασιακή δημιουργός, με εξαιρετική χάρη και γοητεία, πρωτοπόρος της nouvelle vague, με δυνατά πατήματα στο γυναικείο κίνημα, μ' έναν τεράστιο όγκο έργου πίσω της, το οποίο ανέκαθεν υπέγραφε χωρίς καμία έκπτωση και κανένα ναρκισσισμό, πρέπει να διασκέδασε πολύ φέτος που το νέο της ντοκιμαντέρ (συν-σκηνοθετημένο και γραμμένο μαζί με τον νέο Γάλλο εικαστικό JR), ξεκινώντας από το Φεστιβάλ Κανών έφτασε ώς τα Οσκαρ. Κι αν αυτό έκανε την ταινία πιο ορατή σε ώς τώρα ανύποπτο κοινό, αυτό είναι κέρδος – όχι για τη Βαρντά, αλλά για το κοινό. 

Στο «Πρόσωπα & ιστορίες», η μικροσκοπική Βαρντά, ελαφρώς δυσκίνητη πια και με μια εκφυλιστική ασθένεια που σταδιακά της στερεί την όραση, αλλά με αδιάσειστο κέφι για ζωή και δρόμους, διασχίζει επαρχιακές πόλεις της Γαλλίας, παρέα με τον αεικίνητο, ψηλόλιγνο φωτογράφο JR. Συναντούν μέρη κι ανθρώπους, που είτε έχουν κάποια σημασία για τους ίδιους, είτε και όχι, τους αποτυπώνουν σε γιγαντιαίες φωτογραφίες, με τις οποίες κοσμούν άδειους και πρόσφορους τοίχους κτισμάτων. Μέσα σ' αυτό, το τόσο απλό road movie, χωρά ολόκληρη η βαρύτητα του φευγαλέου χαρακτήρα της ζωής, μικρές δόσεις κοινωνικής ή καλλιτεχνικής ιστορίας, πληθωρικό χιούμορ, τρυφερός ανθρωποκεντρισμός και μια βαθιά ανανεωτική συναισθηματική γενναιοδωρία. 

Οπως οι γιγάντιες φωτογραφίες, σταδιακά, σημαδεύονται και αλλοιώνονται από τα φυσικά στοιχεία, έτσι, υπαινίσσεται η Βαρντά, θα συμβεί και με το δικό της έργο, αλλά ποιος νοιάζεται, μια και η ζωή διαρκώς αναγεννιέται. 

Η ταινία τους, αυτού του πιο χαρούμενου και δημιουργικού αταίριαστου δίδυμου που έχουμε δει εδώ και καιρό, είναι ένα παιχνίδι: της φωτογραφίας και της ζωής, του «αποτυπώματος» και του χρόνου, του κενού που μπορεί να γεμίσει μια εικόνα ή μια ταινία. Και, ταυτόχρονα, όσο μοιάζει ελεύθερο, στη δομή και στο πνεύμα του, ελαφρύ και ρέον, τόσο, καθώς ολοκληρώνεται, συνειδητοποιεί κανείς τη δυσκολία και το μεγαλείο αυτής της απλότητας που γεμίζει ουσία και σοφή σύνοψη μιας ολόκληρης ζωής. 

Κι όπως φαίνεται προς το φινάλε της ταινίας, με μια απρόσμενη «συνάντηση» της Βαρντά με τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ, όσο η μνήμη γεμίζει το μυαλό με εμπειρίες, άλλο τόσο το κάνει στείρα σε δημιουργικότητα: το μπρίο και η ουσία βρίσκεται σ' αυτό που λέμε «νιάτα» και που καμιά φορά, σπάνια, όπως στην περίπτωση της 89χρονης Ανιές Βαρντά, καμία σχέση δεν έχει με την ηλικία. 

ΑΑΒΟΡΑ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ, ΑΤΤΑΛΟΣ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΔΙΑΝΑ, ΖΕΑ, ΙΝΤΕΑΛ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 

Μετά τον χωρισμό ★★★☆☆ 

(Jusqu' à la garde, 2017, 93') 
σκηνοθεσία: Ξαβιέ Λεγκράν 
ηθοποιοί: Λεά Ντρικέρ, Ντενί Μενοσέ, Τομά Τζοριά 

Στο ντεμπούτο του στη μεγάλου μήκους ταινία, που τιμήθηκε με τον Λέοντα Σκηνοθεσίας και το Βραβείο Πρώτης Ταινίας στο Φεστιβάλ Βενετίας, ο Ξαβιέ Λεγκράν (υποψήφιος το 2014 για Οσκαρ Μικρού Μήκους), στήνει με την πειθαρχία και το σασπένς ενός θρίλερ την τραγωδία τριών προσώπων γύρω από τον τρόμο της ενδοοικογενειακής βίας. Οταν ο Αντουάν και η Μίριαμ παίρνουν διαζύγιο και με τη μεγάλη κόρη τους να κοντεύει, πια, να ενηλικιωθεί, μοιράζονται την κηδεμονία του μικρού Ζουλιάν: ένα ακόμα όπλο για τον Αντουάν να μη χάσει επαφή με τη Μίριαμ.

Παγιδευμένος ανάμεσα στον φόβο της μητέρας του και την ψυχοπαθολογία του πατέρα του, ο Ζουλιάν δεν θα διστάσει, με καύσιμο την ανάγκη επιβίωσης, να φτάσει στα άκρα για να προφυλαχθεί. Η ένταση είναι υπόγεια, η φωτογραφία τόσο φωτεινή, όσο σκοτεινή είναι η αφαιρετικά δοσμένη δράση, ο φόβος απλώνεται σαν αδιόρατο πλέγμα, οι ερμηνείες είναι κέντημα και ο Λεγκράν τολμά να υποψιάζει, να υπαινίσσεται και να μην κρίνει.

Εστω ώς το τέλος, όπου με το ξέσπασμα της βίας, κάνει και τις εύκολες επιλογές που σ' όλη τη διάρκεια της ταινίας έχει αποφύγει. Ενα από τα ωραιότερα δείγματα νέου γαλλικού σινεμά. 
ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΝΔΟΡΑ, ΑΣΤΟΡ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΣΙΝΕΡΑΜΑ 

Τα μυστήρια της Σικελίας  ★★★☆☆ 

(Sicilian ghost story, Ιταλία, Γαλλία, Ελβετία, 2017, 122') 
σκηνοθεσία: Φάμπιο Γκρασαντόνια, Αντόνιο Πιάτσα 
ηθοποιοί: Γιούλια Γεντλικόφσκα, Γκαετάνο Φερνάντεζ, Κορίν Μουζαλάρι 

Το σκηνοθετικό δίδυμο του καθηλωτικού «Salvo» επανέρχεται (άνοιγμα της Εβδομάδας Κριτικής του τελευταίου Φεστιβάλ Κανών), με μια ακόμη ιστορία βγαλμένη από την ψυχή και την οδύνη της Σικελίας, αυτή τη φορά με τη μορφή ενός σκοτεινού παραμυθιού, που θα θύμιζε τον «Λαβύρινθο του Πάνα» στην απόδοση του υπέρτατου Κακού, αν δεν ήταν τόσο στηριγμένο, σεναριακά και υφολογικά, στην πραγματικότητα.

Μεταφέροντας στην οθόνη την πραγματική ιστορία της απαγωγής του 12χρονου Τζιουζέπε ντι Ματέο από τη Μαφία το 1993 (ως απειλή για τον πληροφοριοδότη πατέρα του), οι δημιουργοί φέρνουν ως ηρωίδα τη μικρή Λούνα, συμμαθήτρια του αγοριού και ερωτευμένη μαζί του, που τον αναζητά στο δάσος και που επιμένει να προσπαθεί, σ' έναν τόπο και μια χώρα όπου όλοι προτιμούν να κλείνουν τα μάτια σε μια παραδοχή του εγκλήματος.

Η ταινία, φωτογραφημένη μαγικά από τον Λούκα Μπιγκάζι, συνδέει τα παραμύθια των aδελφών Γκριμ με την αρχαιοελληνική μυθολογία, σε μια ταινία βγαλμένη από τη φαντασία, που σχολιάζει, πολιτικά και κοινωνικά, την πιο απάνθρωπη πραγματικότητα. 
ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ΔΑΝΑΟΣ, ΕΛΛΗ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ 

Tomb Raider: Lara Croft ★★½☆☆☆

(Ην. Βασίλειο, Η.Π.Α., 2018, 118') 
σκηνοθεσία: Ρόαρ Ούτχαουγκ 
ηθοποιοί: Αλίσα Βικάντερ, Ντόμινικ Γουεστ, Γουόλτον Γκόγκινς 

Ο Νορβηγός σκηνοθέτης του «Κύματος» δίνει την εκκίνηση σε μια, γιατί όχι, σειρά κινηματογραφικών περιπετειών της Λάρα Κροφτ, 17 χρόνια αφότου τη συναντήσαμε στην οθόνη με τη σέξι, ανίκητη μορφή της Αντζελίνα Τζολί. Αυτή τη φορά, η Λάρα, αναζητώντας τον αγαπημένο πατέρα της που αγνοείται, θ' ακολουθήσει μια σειρά ιαπωνικών γρίφων και ελλειπτικών σημειώσεων, που θα την οδηγήσουν σ' ένα μυθικό νησί όπου είναι θαμμένο το Κακό.

Πολύ μακριά από το χιούμορ, τον αισθησιασμό και τις, τότε, φεμινιστικές αξιώσεις της προηγούμενης κινηματογραφικής Λάρα Κροφτ, η ταινία είναι μια κλασικού τύπου περιπέτεια, μ' ένα ασύνδετο καστ αλλά σταθερό σασπένς κι εξωτικά ντεκόρ και τη Βικάντερ να ενσαρκώνει την ηρωίδα ως πεισματάρικο, καλογυμνασμένο αγοροκόριτσο, στοχεύοντας στο κοινό των gamers. 

Ο θεριστής  ★★½☆☆☆

(Le semeur, Γαλλία, Βέλγιο, 2017, 98') 
σκηνοθεσία: Μαρίν Φρανσέν 
ηθοποιοί: Πολίν Μπουρλέ, Αλμπάν Λενουάρ

Σ' ένα χωριό των Αλπεων, το 1852, ως αντίποινα για την εξέγερση εναντίον της μοναρχίας του Βοναπάρτη, όλοι οι άνδρες συλλαμβάνονται και κλείνονται στη φυλακή. Οι γυναίκες μένουν μόνες, να κάνουν τις αγροτικές εργασίες και να ζήσουν όπως μπορούν.

Μεταξύ τους, ένας όρκος: αν εμφανιστεί κάποιος άνδρας στο χωριό θ' ανήκει σε όλες. Η όμορφη και άπειρη Βιολέτ, σε ηλικία γάμου, θα δυσκολευτεί να υπακούσει τη συμφωνία. Σκηνοθετικό ντεμπούτο της Μαρίν Φρανσέν που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν, μια σαγηνευτική εξερεύνηση της δύναμης του πόθου, σκόπιμα φωτογραφημένη σαν διαδοχή από ιμπρεσιονιστικούς πίνακες. 

Τυφλή αγάπη ★★☆☆☆

(Hikari, Ιαπωνία, Γαλλία, 2017, 101') 
σκηνοθεσία: Ναόμι Καβάσε 
ηθοποιοί: Μασατόσι Ναγκάσε, Αγιάμε Μισάκι, Τατσούγια Φούτζι 

H Μιζάκο, μια νέα κι όμορφη κοπέλα που κάνει ηχητικές αποδόσεις ταινιών για τυφλούς θεατές, γνωρίζει τον Νακαμόρι, έναν μεγαλύτερό της φωτογράφο που, σταδιακά, χάνει την όρασή του. Στον ίδιο και στις φωτογραφίες του, η Μιζάκο θα βρει μια ιδιαίτερη σύνδεση, που όσο οδηγεί στο σκοτάδι τόσο φωτίζει την ψυχή της.

Η πάντα τρυφερή σκηνοθέτις του «Γλυκό Φασόλι», ξετυλίγει (με πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Κανών), μια παραβολή για το φως και την απουσία του που, ωστόσο, πέρα από την αισθητική φινέτσα του, δεν ξεπερνά το κλισέ ρομαντικό μελόδραμα. 

Μούσα  ★½☆☆☆☆

(Muse, Ισπανία, Ιρλανδία, Βέλγιο, Γαλλία, 2017, 107') 
σκηνοθεσία: Χάουμε Μπαλαγουερό 
ηθοποιοί: Ελιοτ Κάουαν, Φράνκα Ποτέντε, Ανα Ουλάρου 

Ο Σαμουέλ υποφέρει από αϋπνίες, μετά το θάνατο της συντρόφου του. Τα βράδια βλέπει, στον ταραγμένο ύπνο του, την τελετουργική δολοφονία μιας γυναίκας.

Οταν ο εφιάλτης του γίνει πραγματικότητα, ο Σαμουέλ θα προσπαθήσει να διαλευκάνει τον φόνο και την ταυτότητα της γυναίκας, με τη βοήθεια της Ρέιτσελ που έχει δεχτεί ακριβώς τις ίδιες «επισκέψεις». Ο σκηνοθέτης του ατμοσφαιρικού «Θυρωρού» του 2011 στήνει ένα σαφώς πιο συμβατικό θρίλερ, ίσα-ίσα για να καλύψει την επιθυμία του κοινού για νεο-γοτθικές τρομάρες. 

Ενας ξένος στην πόλη ★½☆☆☆☆

(Gringo, Αυστραλία, ΗΠΑ, 2018, 101') 
σκηνοθεσία: Νας Ετζερτον 
ηθοποιοί: Τζόελ Ετζερτον, Σαρλίζ Θέρον, Ντέιβιντ Ογιελόουο, Αμάντα Σάιφριντ 

Ο Χάρολντ, ένας «κανονικός» άνθρωπος, πετυχημένος στη δουλειά του και στον γάμο του –ή έτσι, τουλάχιστον, νομίζει– θα περάσει τα σύνορα από την Αμερική στο Μεξικό και, μαζί, από την τάξη στην ανατροπή της κι από τον νόμο στην παρανομία.

Μια κωμική περιπέτεια από τον αδελφό του Τζόελ Ετζερτον, μ' ένα καστ που υπερβαίνει τις δυνατότητες της ταινίας. Ενα σενάριο που κάνει αλλεπάλληλους κύκλους για να καταλήξει στο προβλεπόμενο, με αδύναμη δράση και χλιαρό χιούμορ, κερδίζει από τους πρωταγωνιστές του κι από το θερμό μεξικανικό ντεκόρ. 

Sideway 

(Yol Kenari, Τουρκία, Ελλάδα, 2017, 109') 
σκηνοθεσία: Ταϊφούν Πιρσελίμογλου 
ηθοποιοί: Τανσού Μπιτσέρ, Ναλάμ Κουρουκίμ, Τανέρ Μπιρσέλ 

Ενας νεαρός άνδρας φτάνει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Ενα μαύρο καράβι αγκυροβολημένο στα ανοιχτά, ένας διαπεραστικός ήχος που ακούγεται παντού, φωτιές, αγνοούμενοι και άλλες περίεργες ενδείξεις, οδηγούν τους κατοίκους της να πιστεύουν ότι έρχεται η μέρα της κρίσης. Μήπως, τότε, εκείνος είναι ο Μεσσίας; Ελληνοτουρκική συμπαραγωγή (τη φωτογραφία υπογράφει ο Ανδρέας Σινάνος και τη μουσική ο Νίκος Κυπουργός), για τη νέα ταινία του Πιρσελίμογλου, παραβολή πολιτικής κριτικής για τη σημερινή ανθρώπινη κατάσταση. 

  

ΣΙΝΕΜΑ
Η επιτυχία του «Joker», ο θρίαμβος των «Παράσιτων»
Οσκαρ 2020 - Οι υποψηφιότητες: Με 11 υποψηφιότητες η ταινία του Τοντ Φίλιπς ηγείται της κούρσας, ενώ η ξενόγλωσση του Μπονγκ Τζουν-χο διεκδικεί Οσκαρ σε 6 κατηγορίες, δείχνοντας τη διεθνή κατεύθυνση των...
Η επιτυχία του «Joker», ο θρίαμβος των «Παράσιτων»
ΣΙΝΕΜΑ
Μέντες, Ταραντίνο οι μεγάλοι νικητές, Σκορσέζε ο μεγάλος χαμένος
Χρυσές Σφαίρες 2020: Ο μεγάλος κινηματογραφικός νικητής της βραδιάς ήταν το «1917» του Σαμ Μέντες ● Οι εκκλήσεις για βοήθεια στην Αυστραλία είχαν τον πρώτο λόγο.
Μέντες, Ταραντίνο οι μεγάλοι νικητές, Σκορσέζε ο μεγάλος χαμένος
ΣΙΝΕΜΑ
Ο Φρέντι Μέρκιουρι νίκησε τη Lady Gaga
Χλιαρά βραβεία σε μια χλιαρή τελετή, με το «Bohemian Rhapsody» να παίρνει το βραβείο Καλύτερης Ταινίας-Δράμα, αφήνοντας την απογοήτευση στο φαβορί «A Star Is Born», που από τις 5 υποψηφιότητες κέρδισε μόνο...
Ο Φρέντι Μέρκιουρι νίκησε τη Lady Gaga
ΣΙΝΕΜΑ
Ο Αβορίγινας φυγάς
Οταν η άφατη βία, η εξοργιστική αδικία μεταφέρονται στο σινεμά με τρόπο ήσυχο, σιωπηλό, εικαστικά λυρικό, σπάνε κόκαλα και συνειδήσεις: μια τέτοια περίπτωση είναι η ταινία του Αυστραλού Γουόρικ Θόρντον που...
Ο Αβορίγινας φυγάς
ΣΙΝΕΜΑ
Λίγο απ’ όλα και... μια τρύπα στο νερό
Ο Γκιγέρμο ντελ Τόρο με τη «Μορφή του Νερού» ήταν ο μεγάλος νικητής της βραδιάς. Ωστόσο, παρ’ όλες τις προσδοκίες της υφηλίου, η 90ή τελετή απονομής ήταν άνευρη από πλευράς κοινωνικού σχολιασμού, χάθηκε η...
Λίγο απ’ όλα και... μια τρύπα στο νερό
ΣΙΝΕΜΑ
«Η κουλτούρα που ευθύνεται για την κρίση μιλάει αγγλικά!»
Ο σπουδαίος Τούρκος, βραβευμένος με Χρυσή Αρκτο, σκηνοθέτης μάς μίλησε για τη νέα του ταινία «Σπόρος» –στην οποία συνδέει τον μυστικισμό με την επιστήμη και την επιστημονική φαντασία– αλλά και για τον...
«Η κουλτούρα που ευθύνεται για την κρίση μιλάει αγγλικά!»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας