Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Σκοτεινός φόνος στο λευκό χιόνι του Γουαϊόμινγκ

«Στα Ίχνη του Ανέμου» του Τέιλορ Σέρινταν

Σκοτεινός φόνος στο λευκό χιόνι του Γουαϊόμινγκ

  • A-
  • A+

Στα ίχνη του ανέμου ★★★☆☆

(Wind River, ΗΠΑ, Καναδάς, Μεγ. Βρετανία, 2017, 107’)

  • σκηνοθεσία: Τέιλορ Σέρινταν
  • ηθοποιοί: Τζέρεμι Ρένερ, Ελίζαμπεθ Ολσεν, Γκιλ Μπέρμιγχαμ

Με ένα γουέστερν από την ανάποδη ξεκινά τη σκηνοθετική του καριέρα ο Τέιλορ Σέρινταν (πρεμιέρα στο Σάντανς, βραβείο σκηνοθεσίας στο Ενα Κάποιο Βλέμμα στις Κάνες), αφού προκάλεσε αίσθηση ως σεναριογράφος με τα «Sicario» και «Hell or High Water» και απέδειξε ότι γνωρίζει καλά και την αμερικανική ιδιοσυγκρασία του μικρού, αυτόνομου ανθρώπου και την αυτοσυγκράτηση στο σινεμά.

Η ταινία ξετυλίγεται στα σκληρά, αφιλόξενα βουνά του Γουαϊόμινγκ, γεμάτα χιόνι και σιωπή, δίπλα σ’ έναν ινδιάνικο οικισμό. Εκεί θα φτάσει από το Λας Βέγκας η πρόθυμη αλλά άπειρη πράκτορας του FBI, Τζέιν Μπάνερ, για να διερευνήσει τον θάνατο μιας έφηβης Ινδιάνας που βρέθηκε κακοποιημένη στο πουθενά, και θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον Κόρι Λάμπερτ, κυνηγό στο επάγγελμα, λευκό αλλά με στενούς δεσμούς με την ινδιάνικη κοινότητα.

Σ’ αυτό εδώ το γουέστερν, όπου το χωρίς διαλείμματα λευκό του χιονιού αντικαθιστά το καφέ της ερήμου της Δύσης, ο λευκός είναι ο ξένος κι ο αταίριαστος, η γυναίκα είναι ο κινητήριος μοχλός της ιστορίας και το έγκλημα δίνει την αφορμή για την κοινωνική παρατήρηση του πόσο εγκαταλειμμένοι είναι οι αυτόχθονες Ινδιάνοι στην Αμερική τού σήμερα.

Ο Τζέρεμι Ρένερ χτίζει έναν ήρωα στα κλασικά πρότυπα ενός Γκάρι Κούπερ, είναι ο «strong silent type» που καλύπτει με αρρενωπότητα την ευαισθησία του και, μπροστά σε κάθε αντιξοότητα, είναι αποφασισμένος να κάνει το σωστό, με χαμηλό προφίλ. Απέναντί του, η πάντα ελκυστική Ελίζαμπεθ Ολσεν αναλαμβάνει το αντίβαρο, με ελαφρύ χιούμορ και επιδεξιότητα.

Ο Σέρινταν αποτυπώνει τέλεια την αίσθηση της υπαρξιακής μοναξιάς στο ανοιχτό τοπίο που κλείνει μέσα του τόσα σκοτεινά μυστικά, κινείται με ησυχία και προσήλωση, σαν κυνηγός κι αυτός, απλώνοντας στην ταινία του μια σοβαρή, επιβλητική ατμόσφαιρα, χωρίς ευκολίες, σεναριακές ή σκηνοθετικές και χωρίς προθέσεις εντυπωσιασμού.

Εάν παίζει με το μελόδραμα προς το φινάλε του, εάν κατά στιγμές η ταινία αγκομαχά για να σηκώσει το coolness του κεντρικού της ήρωα, εάν η τάση της είναι υπέρ της αυτοδικίας, είναι κι αυτά στοιχεία βαθιά ριζωμένα στην αμερικανική ιδιοσυγκρασία, της οποίας ο Σέρινταν σχεδιάζει γοητευτικά το σκοτεινό, χιονισμένο πορτρέτο.

ΦΙΛΟΘΕΗ, ΑΙΓΛΗ ΖΑΠΠΕΙΟ, ΦΙΛΙΠ, ΤΡΙΑΝΟΝ ΣΑΡΩΝΙΔΑ, ΑΛΟΜΑ, ΔΕΞΑΜΕΝΗ, ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ, ΛΙΛΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΜΑΡΙΕΛ

Το στέμμα των Ινδιών ★½☆☆☆☆

(Viceroy’s House, Μεγ. Βρετανία, Ινδία, Σουηδία, 2017, 106’)

  • σκηνοθεσία: Γκούριντερ Τσάντα
  • ηθοποιοί: Χιου Μπόνβιλ, Τζίλιαν Αντερσον, Μανίς Νταγιάλ

Η νέα ταινία της σκηνοθέτριας του «Κάν’ το όπως ο Μπέκαμ» δεν έχει καμία σχέση με εκείνη την παλιότερη ταινία της, αλλά ούτε και με την πραγματικότητα!

Ενα δια-θρησκευτικό ρομάντζο ξετυλίγεται στην Ινδία του εμφυλίου του 1947, ανάμεσα στον Τζιτ, ακέραιο υπασπιστή από το Πουντζάμπι, και την πανέμορφη δασκάλα Αλία, που είναι όμως μουσουλμάνα. Η ιστορία παρατηρείται κυρίως μέσα από την έπαυλη όπου εγκαθίσταται ο λόρδος Μάουντμπατεν με τη γυναίκα και την κόρη του και με αποστολή να πραγματοποιήσει με ειρηνικό και ομαλό τρόπο την αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ινδία.

Οι Βρετανοί αριστοκράτες είναι εξαιρετικοί άνθρωποι, οι Ινδοί τρώγονται μεταξύ τους, οι όροφοι της έπαυλης απεικονίζουν την κοινωνική διαστρωμάτωση και όλες οι σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, από τον Νεχρού μέχρι τον Γκάντι, περνούν από τους κήπους και λένε σημαντικά πράγματα πίνοντας ένα ντρινκ. Το φιλμ έκανε την πρεμιέρα του εκτός συναγωνισμού στη φετινή Μπερλινάλε και προσφέρει μια α-πολιτίκ, αλλά με την αισθητική ποιότητα μιας καλής παραγωγής του BBC, εκδοχή Αρλεκιν με ιστορικό φόντο, κάτι σαν μετακόμιση του «Ντάουντον Αμπεϊ» προς την Ασία και την ανοησία.

Σουζάνα, με σκοτώνεις

(Me Estàs Matando, Susana, Μεξικό, Καναδάς, 2016, 100’)

  • σκηνοθεσία: Ρομπέρτο Σνάιντερ
  • ηθοποιοί: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Βερόνικα Ετσεγκι, Ασλεϊ Γκρέις

Ο Ελίχιο, μικροκαμωμένος, παρλαπίπας αλλά αξιολάτρευτος ηθοποιός στο Μεξικό, ταξιδεύει στις Κεντροδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, στην Αϊόβα, για να βρει τη γυναίκα του, τη Σουζάνα, που τον εγκατέλειψε ξαφνικά. Μαζί με τη Σουζάνα, θα ανακαλύψει ένα σύμπαν όπου νιώθει έντονα αταίριαστος, αλλά και μια νέα σχέση μαζί της, καθώς εκείνη έχει αλλάξει, ενώ εκείνος όχι. Χαριτωμένη κομεντί, με πολιτικό υπόβαθρο κι έναν εξαιρετικά λαμπερό Μπερνάλ.

Ο Μαύρος Πύργος ★½☆☆☆☆

(The Dark Tower, ΗΠΑ, 2017, 95’)

  • σκηνοθεσία: Νικολάι Αρσέλ
  • ηθοποιοί: Ιντρις Ελμπα, Μάθιου ΜακΚόναχεϊ, Τομ Τέιλορ

Η πολυαναμενόμενη για τους fans, που αριθμούν εκατομμύρια, μεταφορά στο σινεμά του 8τομου magnum opus του Στίβεν Κινγκ έφτασε – παρότι, τελικά, θα μπορούσε να έχει παραμείνει στις σελίδες και να μην κάνει τον κόπο.

Δύο εμβληματικές φιγούρες μάχονται για το καλό και το κακό. Ο Μαυροντυμένος Αντρας θέλει να καταστρέψει τον Μαύρο Πύργο που διατηρεί την ισορροπία του Σύμπαντος. Ο Ρόλαντ, ο τελευταίος πιστολέρο, θέλει να τον σκοτώσει (όχι με το χέρι, αλλά με την καρδιά) και να διασώσει την ανθρωπότητα. Στο πλευρό του, απρόσμενος σύμμαχος, στέκεται ο Τζέικ, ένα αγόρι με μεγάλη «λάμψη», δηλαδή ενεργειακή δεινότητα.

Ενα σύμπαν που διατρέχει από τον κόσμο του φανταστικού μέχρι αυτόν του κλασικού γουέστερν, μέσω σύγχρονης Νέας Υόρκης, δεν είναι αρκετό για να κάνει την ταινία του Αρσέλ ενδιαφέρουσα. Ειδικά εφέ που κάνουν τον «Dr. Strange» να μοιάζει μεγαλειώδης, διάλογοι φλύαροι και άστοχοι, ένα αμήχανο χιούμορ (του «ξένου» πιστολέρο στον σημερινό κόσμο της Κόκα Κόλα) δεν πετυχαίνει τα κωμικά διαλείμματά του και οι ίδιοι οι ήρωες παιδεύονται μάταια να γίνουν συναρπαστικοί.

Ο Ιντρις Ελμπα αξιοποιεί το εκτόπισμά του, αλλά ο Μάθιου ΜακΚόναχεϊ μοιάζει να μην ξέρει τι και πώς να παίξει και καταλήγει σε καρικατούρα, μαυρισμένη κυρίως από σολάριουμ. Δεν είναι ότι οι fans θα απογοητευτούν, είναι ότι το κινηματογραφικό «Dark Tower» δεν στέκεται στο ύψος του ούτε ως τυχαία ταινία φαντασίας.

Ιρις ★★☆☆☆

(Iris, Γαλλία, Βέλγιο, 2016)

  • σκηνοθεσία: Ζαλίλ Λεσπέρ
  • ηθοποιοί: Ρομέν Ντουρίς, Σαρλότ Λε Μπον, Ζαλίλ Λεσπέρ

Ενας πλούσιος και ισχυρός τραπεζίτης αναζητά τη γυναίκα του, θύμα απαγωγής. Μια όμορφη, μυστηριώδης πόρνη ζητά τη συνδρομή ενός κατεστραμμένου από τα χρέη γκαραζιέρη στην οργάνωση ενός στημένου φόνου. Μια αστυνομικός κι ο συνεργάτης της διερευνούν ένα έγκλημα που μοιάζει να έχει μόνο υπόπτους και καμία απόδειξη. Ο Ζαλίλ Λεσπέρ διασκευάζει το «Chaos» του Χιντέο Νακάτα σ’ ένα νουάρ θρίλερ με αισθητική πολυτελείας. Η ένταση ανεβαίνει στα σωστά σημεία, όμως η ενοχική προσέγγιση του σαδομαζοχισμού από τον Λεσπέρ κι η αδιάκοπη «ατμοσφαιρική» μουσική που δεν αφήνει κανέναν να ησυχάσει κάνουν σιγά σιγά το μυστήριο να ξεθωριάσει σ’ έναν επιτηδευμένο φόρο τιμής στο δήθεν.

Σε απόσταση ασφαλείας ★½☆☆☆☆

(Security, ΗΠΑ, 2017, 87’)

  • σκηνοθεσία: Αλέν Ντεροσέρ
  • ηθοποιοί: Αντόνιο Μπαντέρας, Μπεν Κίνγκσλεϊ

Ο Εντι Ντίκον, πρώην αστέρι των ειδικών δυνάμεων, πιάνει δουλειά ως σεκιούριτι σ’ ένα εμπορικό κέντρο. Ομως όλα του τα πρότερα ένστικτα και οι εξαιρετικές ικανότητες στην άμυνα και την επίθεση θα αφυπνιστούν, όταν ένα κορίτσι ζητά την προστασία του και το εμπορικό κέντρο, ξαφνικά, πολιορκείται από ιδιωτικό εχθρικό στρατό. Η εκρηκτική δράση χωρίς απαιτήσεις είναι το ζητούμενο σ’ αυτήν την περιπέτεια και η ταινία το παραδίδει, κυρίως χάρη στον Αντόνιο Μπαντέρας που με άνεση χειρίζεται τον ρόλο του, τοποθετώντας τον κάπου ανάμεσα στον Μπρους Γουίλις του «Die Hard» και τον Λίαμ Νίσον της «ώριμης» περιόδου των «Taken».

ΣΙΝΕΜΑ
Ο Φρέντι Μέρκιουρι νίκησε τη Lady Gaga
Χλιαρά βραβεία σε μια χλιαρή τελετή, με το «Bohemian Rhapsody» να παίρνει το βραβείο Καλύτερης Ταινίας-Δράμα, αφήνοντας την απογοήτευση στο φαβορί «A Star Is Born», που από τις 5 υποψηφιότητες κέρδισε μόνο...
Ο Φρέντι Μέρκιουρι νίκησε τη Lady Gaga
ΣΙΝΕΜΑ
Ο Αβορίγινας φυγάς
Οταν η άφατη βία, η εξοργιστική αδικία μεταφέρονται στο σινεμά με τρόπο ήσυχο, σιωπηλό, εικαστικά λυρικό, σπάνε κόκαλα και συνειδήσεις: μια τέτοια περίπτωση είναι η ταινία του Αυστραλού Γουόρικ Θόρντον που...
Ο Αβορίγινας φυγάς
ΣΙΝΕΜΑ
«Η Χρυσή Αυγή εκπροσωπεί το τέλος της δημοκρατίας»
Ο Φατίχ Ακίν και η Νταϊάν Κρούγκερ μιλούν στην «Εφ.Συν.» για την ταινία «Μαζί ή τίποτα», ένα θαρραλέο εγχείρημα, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, που βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Ξενόγλωσσης Ταινίας και χάρισε...
«Η Χρυσή Αυγή εκπροσωπεί το τέλος της δημοκρατίας»
ΣΙΝΕΜΑ
18 ταινίες για να καλοδεχτούμε το 2018 με ανοιχτή καρδιά
Παραμονές του τέλους του 2017, φτιάχνουμε τη δική μας λίστα με ταινίες χριστουγεννιάτικες και πρωτο­χρονιάτικες: όχι απαραίτητα κυριολεκτικά, παρότι πολλές από αυτές εκτυλίσσονται στην ίδια εορταστική εποχή....
18 ταινίες για να καλοδεχτούμε το 2018 με ανοιχτή καρδιά
ΣΙΝΕΜΑ
Το «Τετράγωνο» βγήκε από την οργή μου για τα media
Το τρομερό παιδί του σουηδικού σινεμά μιλά για τη νέα του ταινία, που βραβεύτηκε με Χρυσό Φοίνικα φέτος στις Κάνες και αποτελεί σχόλιο στην αλαζονεία της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας. Εγκεφαλικό ώς τα άκρα και...
Το «Τετράγωνο» βγήκε από την οργή μου για τα media
ΣΙΝΕΜΑ
Δολοφονημένες γυναίκες και εμμονές του καθολικισμού
Μια πόλη-λαβύρινθος, δυο ήρωες παγιδευμένοι στους εαυτούς τους και ειδεχθή εγκλήματα ως αφορμή για κοινωνική και ψυχαναλυτική εξερεύνηση του «κανονικού», φέρνουν την ταινία στο σύμπαν του Φίντσερ, μαζί με τον...
Δολοφονημένες γυναίκες και εμμονές του καθολικισμού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας