Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Πάνω στη σκηνή αφουγκράζομαι την κοινωνία

Πάνω στη σκηνή αφουγκράζομαι την κοινωνία

  • A-
  • A+

Οι αναμνήσεις από τα γλέντια του χωριού και οι πρώτες αγχωμένες εμφανίσεις στην πλακιώτικη ταβέρνα «Λητώ».

Οι ανεπανάληπτες στιγμές από τον Λυκαβηττό και οι συγκινητικές περιοδείες της δεκαετίας του ‘80 με τον Νίκο Παπάζογλου στην Αυστραλία και την Αμερική όπου οι Ελληνες τους υποδέχονταν με σημαίες σαν να ήταν ολυμπιονίκες.

Τα μυθικά στέκια, όπως οι «Νταλίκες» και το υπόγειο «Ελυζέ» του Συντάγματος, όπου για χρόνια γίνονταν οι ζυμώσεις στο ελληνικό τραγούδι. Ο θαυμασμός και το δέσιμο με την κουμπάρα της, Ελένη Βιτάλη.

Η ζεστασιά των μικρών χώρων που προτιμά, ο παλμός μιας πολυπληθούς συναυλίας στην οποία παραδίνεται. Η σταθερή της σχέση με το κοινό στο Ισραήλ και η μαγεία της Ιερουσαλήμ.

Οταν ξεκινάς να κουβεντιάζεις με τη Γλυκερία ξέρεις πως θα ακούσεις ιστορίες για όλα τα παραπάνω, θα εντυπωσιαστείς και θα συγκινηθείς, αλλά στο τέλος θα καταλήξεις ότι η πολυτιμότερη αρετή της είναι αυτή η γήινη οικειότητα που αποπνέει.

Με τη δύναμη που της δίνουν τα βιώματα 35 χρόνων στο τραγούδι, η ανόθευτη αγάπη για τη μουσική και η πεποίθηση ότι παρά τα διαρκή σκαμπανεβάσματα στο μουσικό στερέωμα εκείνη δεν πρόδωσε ποτέ το ένστικτό της, η Γλυκερία ετοιμάζει μεθαύριο Τετάρτη στο Βεάκειο τη μοναδική συναυλία που θα δώσει στην Αττική το φθινόπωρο.

Χαμηλών τόνων, χειμαρρώδης στην αφήγηση και πολύ ανθρώπινη στην προσέγγιση, η Γλυκερία με την υπέροχη φωνή και την αγαπησιάρικη σχέση με την παράδοση, από τα εμπορικότερα άλμπουμ της ελληνικής δισκογραφίας («Στην όμορφη νύχτα»), μεθαύριο με την έξοχη παρέα της (Ελένη Βιτάλη, Ντιλέκ Κοτς, Αρετή Κετιμέ) θα επιχειρήσουν ένα μουσικό οδοιπορικό με τίτλο «Σμυρναίικο μινόρε».

Αμέσως μετά τη συναυλία θα ετοιμάσει τις τελευταίες λεπτομέρειες του νέου της δίσκου όπου συνυπάρχουν νέα τραγούδια και διασκευές σε έντεχνα (ανάμεσά τους ένα ντουέτο με τη Βιτάλη στο «Τα τραγούδια μια σταλιά» του Μίλτου Πασχαλίδη και μια δική της ερμηνεία στο «Γιατί πολύ σ’ αγάπησα» του Ορφέα Περίδη) και θα καταλήξει στο σχήμα με το οποίο θα πορευτεί τον φετινό χειμώνα.

Η Γλυκερία Κωτσούλα γεννήθηκε στο χωριό Αγιο Πνεύμα Σερρών. Στα δέκα της χρόνια μετακόμισε με την οικογένειά της στις Σέρρες, έπειτα στη Θεσσαλονίκη και αργότερα στην Αθήνα, όπου έγινε και η πρώτη επίσημη γνωριμία με το τραγούδι.

Από όταν άρχισα να καταλαβαίνω τον κόσμο, άρχισα να καταλαβαίνω και τη μουσική, αλλά δεν ήξερα τι σημαίνει να είσαι τραγουδίστρια, ούτε είχα ποτέ σκεφτεί ότι αυτό θα ακολουθήσω.

»Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η μητέρα μου με καταγωγή από την Κρήτη τραγουδούσε πολύ ωραία, όπου ο μπαμπάς με ρίζες στη Μικρά Ασία ψιλοσκάλιζε ένα μπουζούκι και είχε γνώσεις βυζαντινής μουσικής, αλλά ντρεπόταν να ψέλνει στην εκκλησία. Ηταν ένας ντροπαλός ερασιτέχνης που με έμαθε να αγαπώ το παραδοσιακό τραγούδι. Γενικά στο χωριό στήνονταν ατελείωτα γλέντια με κάθε ευκαιρία. Νομίζω πως η σχέση με την παράδοση που προέκυψε χρόνια μετά στη δισκογραφία προϋπήρχε στα κύτταρά μου

• Ποιος σας είπε πρώτος ότι έχετε καλή φωνή;

Το κακό σε μια οικογένεια καλλίφωνων είναι ότι δεν ξεχωρίζεις εύκολα. Νομίζω ότι έχω το χρώμα της μαμάς μου και τον τραγουδιστικό τρόπο του μπαμπά μου. Ολο ήρθε πολύ φυσιολογικά. Στο σχολείο μπήκε αρχικά το σαράκι καθώς τραγουδούσα πάντοτε στις εκδρομές και στα πούλμαν. Επειτα ήρθαν τα κομπλιμέντα από καθηγητές και το μικρόβιο μπήκε.

Η πρώτη μου δουλειά ήταν στην ταβέρνα «Λητώ» στην Πλάκα. Ηταν η εποχή που τελείωνε το Νέο Κύμα, που ο Λοΐζος κι ο Μούτσης είχαν βγάλει τα μεγάλα τους τραγούδια. Επειδή τραγουδούσα καλά τον Τσιτσάνη και τα ρεμπέτικα, μου είχαν δώσει μεγάλο μέρος στο λαϊκό πρόγραμμα. Μεγάλη επιτυχία!

• Αρα το βίωμα ήταν το πρώτο εφόδιο.

Δεν πήγα ποτέ σε δάσκαλο και σχολεία. Στη σκηνή τα έμαθα όλα. Για κάποιους μπορεί και να μη φτάνει αυτό, εμένα μου αρκούσε. Δεν θέλω να πω στα νέα παιδιά ότι η εκπαίδευση είναι περιττή, αλλά εγώ εμπειρικά πορεύτηκα. Ακολουθώ τον ίδιο δρόμο, με ελάχιστες αποκλίσεις. Εγινα μεν επαγγελματίας γιατί πρέπει αυτό που παρουσιάζω στο κοινό να μην είναι πρόχειρο, αλλά από την πρώτη μέρα μέχρι σήμερα επένδυσα στο συναίσθημα. Μου αρέσει να λειτουργώ με το ένστικτο.

• Το οποίο δεν σας πρόδωσε ποτέ;

Αν δεν είχα τον σύζυγό μου θα την είχα πατήσει. Είναι πιο προσγειωμένος και πραγματιστής. Εγώ το μόνο που μπορώ να κάνω για τη δημόσια εικόνα μου είναι να είμαι καλή και προσιτή. Είναι οι μόνες δημόσιες σχέσεις που κάνω στον εαυτό μου.

• Ο Απόστολος Καλδάρας, με τον οποίο κάνατε το 1978 τον δίσκο «Μην κάνεις όνειρα», ήταν ο πρώτος που πίστεψε σε εσάς;

Φυσικά. Κατ’ αρχάς έδωσε αγώνα για να συνεργαστεί μαζί μου. Με είχε ακούσει στα στούντιο της Κολούμπια όπου έκανα φωνητικά και ρωτούσε να μάθει: «Αυτή η κοπελίτσα ποια είναι; Πώς τη λένε;». Εκείνοι, θέλοντας να προβάλουν τις τραγουδίστριες με τις οποίες είχαν συμβόλαια, του έδιναν διάφορες εναλλακτικές λύσεις.

Αλλά εκείνος επέμεινε: «Οχι, αυτή θέλω, πώς τη λένε;», και τελικά ήρθε και με βρήκε. Επίσης μετά τον δίσκο που κάναμε άρχισα τις μεγάλες συνεργασίες με τον Γιώργο Νταλάρα, τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Μανώλη Ρασούλη.

Επειτα από τη δύναμη που απέκτησα με τις σημαντικές αυτές συμπράξεις έκανα το αδιανόητο για την εποχή βήμα να πάω να τραγουδήσω σε ένα κέντρο στο Γαλάτσι. Μπορεί σήμερα η «Γλυκερία στην Ομορφη νύχτα» να είναι ένας κλασικός δίσκος, αλλά τότε ήταν κίνηση «αποκέντρωσης».

Δεν ήταν καθόλου αυτονόητο να φύγεις από τα μεγάλα κέντρα και να πας με μια νέα ορχήστρα σε μια λαϊκή συνοικία. Κι όμως, έμεινα εκεί επτά ολόκληρες, υπέροχες σεζόν. Οι πάντες είχαν περάσει τότε από εκεί. Εκτός από καλλιτέχνες όπως ο Μητσάκης ή ο Παπάζογλου με τους οποίους δούλεψα εκεί, είχαν έρθει για διασκέδαση από τον Παπαμιχαήλ και τη Βουγιουκλάκη ώς τον Τσαρούχη. Τότε αισθάνθηκα για πρώτη φορά τι σημαίνει μεγάλη επιτυχία.

• Ησασταν η εναλλακτική της εποχής;

Δεν το σκέφτηκα έτσι, αλλά μετά κατάλαβα ότι δεν ήταν αυτονόητο να φύγω από τις μεγάλες μουσικές πιάτσες και τη σιγουριά ενός μεγάλου, γνωστού κέντρου.

• Σας έχει μείνει «απωθημένο» στο τραγούδι;

Ούου, πολλά. Μακάρι να είχε προκύψει να βρεθούμε επί σκηνής με τη Χαρούλα Αλεξίου και την Ελένη Βιτάλη, τις οποίες ξεχωρίζω από όλες. Θα ήθελα να είχαμε προλάβει με τον Μάριο Τόκα να κάνουμε το άλμπουμ που ονειρευόμασταν.

Πολύ θα ήθελα επίσης να ζω στην εποχή του Τσιτσάνη ή του Λοΐζου και να πω αυτά τα θεία τραγούδια πρώτη. Θα ήθελα επίσης να μου έδινε τραγούδια ο Μούτσης, αν και δεν νομίζω ότι θα το κάνει ποτέ.

• Σας αρέσει που συνήθως λένε για σας ότι είστε χαμηλών τόνων;

Δεν είμαι ούτε χαμηλών ούτε υψηλών τόνων. Είμαι ο εαυτός μου. Το να δηλώνεις χαμηλών τόνων είναι σταριλίκι από την ανάποδη. Μου αρέσει το πηγαίο πράγμα και η αληθινή προσέγγιση.

Μπορεί να μη μου βγήκε πάντα σε καλό, μπορεί να είχα κερδίσει πολλαπλάσια αν διεκδικούσα περισσότερα, αλλά προτίμησα την ομορφιά του αθώου. Θέλω να δίνω χαρά και συγκίνηση στους ανθρώπους.

Για παράδειγμα, στις συναυλίες δεν θέλω να βγαίνω και να τραγουδάω μόνο τα νέα μου τραγούδια για να διαφημίζω τους καινούργιους μου δίσκους. Θέλω να ξυπνήσω μνήμες και συναισθήματα, να του δώσω σε δυο ώρες μια παρακαταθήκη που θα την έχει ως εφόδιο σε μια δύσκολη στιγμή.

• Εσείς στις δύσκολες στιγμές πού ανατρέχετε;

Στην ψυχική μου δύναμη και στο μότο της ζωής μου: Αυτό που σήμερα φαίνεται ανυπέρβλητο, σε δυο-τρεις μέρες θα έχει ξεθωριάσει. Ο,τι περνάει στο παρελθόν για μένα τελειώνει.

• Χτίζοντας το πρόγραμμα μιας συναυλίας, ποια τραγούδια βάζετε πρώτα;

Από τις εμφανίσεις μου πια δεν λείπει το «Σε μια σχεδία», το «Μέχρι να βρούμε ουρανό», το «Ο,τι αγαπώ είναι δικό σου» και το «Δεν έχω πολλά» του Χατζηγιάννη.

Μου αρέσει επίσης να αφιερώνω ένα μέρος του προγράμματος στους φίλους μου, κυρίως αυτούς που λείπουν ή αυτούς με τους οποίους νιώθω να συγγενεύω συναισθηματικά. Μου αρέσει να θυμάμαι τον Νίκο Παπάζογλου ερμηνεύοντας το «Κανείς εδώ δεν τραγουδά» ή τον Μάριο Τόκα και τον Δημήτρη Μητροπάνο με το «Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη».

• Αδυναμία στα ζεϊμπέκικα διακρίνω.

Μου αρέσει πολύ ο χορός. Στις στιγμές που φτάνω στο αμήν, κλείνομαι μόνη σε ένα δωμάτιο και βάζω δυνατά ένα ζεϊμπέκικο. Χορεύω, βάζω τα κλάματα και ύστερα από αυτό το διονυσιακό δρώμενο, όλα φαίνονται αλλιώς.

• Με το πολιτικό τραγούδι γιατί δεν ταυτιστήκατε ποτέ;

Γιατί όταν μπήκα στη δισκογραφία είχε περάσει η εποχή του. Ακόμα και στο άλμπουμ με τραγούδια του Θεοδωράκη που έκανα, επέλεξα τα λαϊκά του.

Θεωρούσα ότι καλύτερα να τα πουν εκείνοι που τα έζησαν. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το ρεπερτόριο που επιλέγεις είναι εντυπωσιακό πώς η εκάστοτε πολιτική κατάσταση αντανακλά στο κοινό. Οταν ανεβαίνω στη σκηνή την αφουγκράζομαι την κοινωνία.

• Και τι σας «λέει» πλέον το κοινό;

Μου «λέει» ότι πλέον πρέπει να καταβάλω μεγαλύτερη προσπάθεια και να αντλήσω επιπλέον δύναμη για να το καταφέρω να χαρεί. Παλαιότερα το κοινό ήταν πιο αυθόρμητο, σήμερα πιο καχύποπτο και προβληματισμένο.

Αυτό που γλίτωσα, ήταν το κοινό της ξιπασιάς, εκείνη την περίφημη περίοδο της ψεύτικης ευημερίας. Καθώς το κοινό μου ήταν πάντα πιο λαϊκό και προσγειωμένο, δεν το έζησα έντονα.

• Παρ’ όλα αυτά πρόσφατα πήρατε θέση για τις πολιτικές εξελίξεις, όπως για παράδειγμα στο δημοψήφισμα.

Ναι, και το μετάνιωσα φρικτά. Θεώρησα ότι ήταν μια πολύ καίρια στιγμή για τη χώρα κι ότι πρέπει όλοι να πάρουμε θέση. Το σκυλομετάνιωσα. Λυπάμαι πάρα πολύ και ντρέπομαι για την κοροϊδία που υπέστη ο ελληνικός λαός.

Δεν θέλω πια να είμαι με κανέναν. Εχω μεγάλο δίλημμα αν στις επερχόμενες εκλογές θα πάω καν να ψηφίσω»

ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Πιστεύω στα μικρά θαύματα της ζωής»
Ανήμερα των γενεθλίων της η αγαπημένη τραγουδίστρια παρουσίασε τον νέο της δίσκο επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά ότι τολμά να πειραματίζεται, να εμπιστεύεται νέους δημιουργούς αλλά και να αφουγκράζεται τις...
«Πιστεύω στα μικρά θαύματα της ζωής»
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Ο Χατζιδάκις μού είχε πει να μην κάνω τραγούδια με τραγουδιστές - σταρ»
Το «Ελληνικό Σχέδιο» παρουσιάζει ένα νέο συμφωνικό έργο του Δημήτρη Παπαδημητρίου, σε σπονδυλωτή μορφή. Πρόκειται για 14 Συμφωνικές Μινιατούρες που παρουσιάζονται ως σύνολο, με τίτλο «Οι πλανόδιοι των...
«Ο Χατζιδάκις μού είχε πει να μην κάνω τραγούδια με τραγουδιστές - σταρ»
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Σπάνιος και ποιητικός Χατζιδάκις
Τρία σπουδαία έργα του Μάνου Χατζιδάκι αποκαλύπτονται στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο πλαίσιο του Κύκλου Μάνος Χατζιδάκις. Τα «Τραγούδια της αμαρτίας»θα ερμηνεύσουν ο Π. Κιμιωνής...
Σπάνιος και ποιητικός Χατζιδάκις
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Με μουσική συνταγή Μαρινέλλας
Η μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα: ένας ζωντανός θρύλος με διαδρομή που ξεπερνά τις έξι δεκαετίες. Δίπλα της, ο Κώστας Μακεδόνας, με τα μισά της χρόνια στο τραγούδι, συνεπής στις επιλογές του....
Με μουσική συνταγή Μαρινέλλας
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Μετράμε αντίστροφα για τα «Μαϊμούδια»
Oι προσευχές και η αντίστροφη μέτρηση τελείωσαν. Λιγότερο από 24 ώρες απομένουν για να γίνει πραγματικότητα ένα συναυλιακό όνειρο ετών. Οι Arctic Monkeys είναι ήδη στην Αθήνα και αύριο λίγο μετά το σούρουπο...
Μετράμε αντίστροφα για τα «Μαϊμούδια»
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Δεν με ενδιαφέρει να υποδύομαι ρόλους εκτός σκηνής»
Ιδανική ερμηνεύτρια του Μότσαρτ αλλά και ροκ, τραγουδίστρια αλλά και ακτιβίστρια, τελειομανής αλλά και χαλαρή, η Αμερικανίδα μέτζο σοπράνο, Τζόις ΝτιΝτονάτο, έρχεται στην Αθήνα για να ερμηνεύσει ένα πρόγραμμα...
«Δεν με ενδιαφέρει να υποδύομαι ρόλους εκτός σκηνής»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας