Αθήνα, 26°C
Αθήνα
Αίθριος καιρός
26°C
28.0° 24.2°
2 BF
45%
Θεσσαλονίκη
Ελαφρές νεφώσεις
26°C
26.7° 24.3°
3 BF
31%
Πάτρα
Αίθριος καιρός
23°C
23.7° 23.0°
4 BF
54%
Ιωάννινα
Ελαφρές νεφώσεις
22°C
21.9° 21.9°
2 BF
49%
Αλεξανδρούπολη
Ελαφρές νεφώσεις
20°C
19.9° 19.9°
2 BF
77%
Βέροια
Αίθριος καιρός
25°C
25.0° 24.6°
2 BF
57%
Κοζάνη
Αίθριος καιρός
21°C
21.4° 21.4°
2 BF
30%
Αγρίνιο
Αίθριος καιρός
22°C
21.8° 21.8°
2 BF
59%
Ηράκλειο
Αίθριος καιρός
24°C
24.1° 22.1°
5 BF
44%
Μυτιλήνη
Αίθριος καιρός
21°C
21.1° 20.1°
2 BF
56%
Ερμούπολη
Αίθριος καιρός
22°C
22.4° 20.5°
3 BF
64%
Σκόπελος
Ελαφρές νεφώσεις
23°C
22.7° 22.3°
2 BF
56%
Κεφαλονιά
Αίθριος καιρός
22°C
21.9° 21.9°
4 BF
60%
Λάρισα
Ελαφρές νεφώσεις
24°C
23.5° 23.5°
1 BF
41%
Λαμία
Σποραδικές νεφώσεις
22°C
23.5° 22.4°
2 BF
48%
Ρόδος
Ελαφρές νεφώσεις
22°C
22.1° 21.8°
5 BF
82%
Χαλκίδα
Αίθριος καιρός
26°C
29.0° 24.5°
2 BF
15%
Καβάλα
Ασθενείς βροχοπτώσεις
19°C
19.3° 19.3°
0 BF
73%
Κατερίνη
Αίθριος καιρός
25°C
26.7° 25.3°
2 BF
42%
Καστοριά
Αίθριος καιρός
17°C
16.7° 16.7°
3 BF
66%
ΜΕΝΟΥ
aliki kagialoglou
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αλίκη Καγιαλόγλου

«Στη σκηνή με κρατάει η ανάγκη να μοιραστώ ό,τι αγαπάω»

Από τις μεγάλες ερμηνεύτριες, ειδικά των Χατζιδάκι - Θεοδωράκη, αφοσιώθηκε σε σπουδαίους ποιητές και σημαντικούς συνθέτες, μελέτησε τα fados και τα σεφαραδίτικα και απόψε κάνει μία επιλογή από όλα, υποστηρίζοντας, σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, την παράσταση λόγου και μουσικής «Η Θαλασσινή Ωδή του Fernando Pessoa και τα fados της εφηβείας μου».

Είναι από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες και έχει καταπιαστεί με σπουδαίους ποιητές και σημαντικούς συνθέτες. Εχει μελετήσει τα fados και τα σεφαραδίτικα τόσο, ώστε να τα τραγουδάει λες και ανήκουν στη δική της παράδοση. Γι’ αυτό και δεν μας κάνει καμία εντύπωση πώς η Αλίκη Καγιαλόγλου του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη αποφάσισε όχι μόνο να «αυτονομηθεί» δισκογραφικά την τελευταία δεκαετία από τις δισκογραφικές εταιρείες, αλλά να δημιουργήσει τις δικές της ξεχωριστές παραστάσεις.

Τώρα, για ακόμη μια φορά, «συνθέτει» ερμηνευτικά επί σκηνής, σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, την παράσταση λόγου και μουσικής «Η θαλασσινή ωδή του Fernando Pessoa και τα fados της εφηβείας μου», η οποία θα είναι η αρχή μιας σειράς εμφανίσεων. Προσώρας, πάντως, η συγκεκριμένη θα είναι μόνο για μία ημέρα, απόψε (6/4).

Καταπιάνεστε με τον Πεσσόα όχι για πρώτη φορά. Εναν άνθρωπο, έναν σπουδαίο ποιητή και λογοτέχνη που έγραφε, ως Álvaro de Campos, πως πρέπει να πλένουμε το πεπρωμένο μας όπως πλένουμε το σώμα μας και πως πρέπει ν’ αλλάζουμε τη ζωή μας όπως αλλάζουμε ρούχα. Ωστόσο, ο ίδιος δεν έκανε ποτέ καμία αλλαγή στη ζωή του. Τι σας συγκινεί στον λόγο του;

Πράγματι δεν είναι η πρώτη φορά. Από την άνοιξη του 1998 που ήρθε στα χέρια μου η «Θαλασσινή Ωδή» του Πεσσόα στην εξαιρετική μετάφραση της Μαρίας Παπαδήμα (φρόντισε γι’ αυτό ο αείμνηστος Γιάννης Δουβίτσας όταν μου έστειλε το περιοδικό «Ποίηση» που εξέδιδε τότε η «Νεφέλη» του), η μεγαλειώδης αυτή σύνθεση που υμνεί την προσπάθεια του ανθρώπου να παραμείνει πνευματικά ελεύθερος, μου γέννησε την επιθυμία να τη μεταφέρω στη σκηνή. Για να γίνει όμως εφικτή η μεταφορά αυτού του παραληρηματικού κειμένου στη σκηνή (26 πυκνογραμμένες σελίδες, πλημμυρισμένες από μια καταιγιστική εναλλαγή εικόνων, ρυθμών και κόσμων φανταστικών και πραγματικών), αποφάσισα να τολμήσω μια επεξεργασία, δραματουργική. Καθόλου εύκολη υπόθεση…

Αυτό που με βοήθησε εντέλει και αφέθηκα σε αυτό ήταν η ήδη υπάρχουσα, έντονα φανερή, εναλλαγή του ρυθμού pianissimo - crescendo - pianissimo, τον οποίο και ακολούθησα. Επίσης, οι φράσεις που υπήρχαν στο κείμενο, με οδήγησαν να επιλέξω δέκα συγκεκριμένα fados από την αγαπημένη του Λισαβόνα (ένα από αυτά σε δικούς του στίχους).

Αυτός ο άγνωστος εν ζωή ποιητής αλλά και αυτά τα όχι πολύ γνωστά fados μιλούν με νοσταλγία για «ένα αύριο που δεν μπορούν να αποκτήσουν». Και αυτή η αίσθηση μου είναι εντελώς οικεία... Οσο για τον ίδιο τον Πεσσόα, ο λόγος του συναρπάζει, καθώς εκτοξεύει τα πράγματα σε άλλες διαστάσεις. Η σκέψη του πλάγια, λοξή, διαφορετική. Αυτή είναι η λέξη-κλειδί για μένα: διαφορετική. Δεν ξέρω αν άλλαξε κάτι στη ζωή του («μεταμορφώθηκε» σε 72 ετερώνυμους μέσω των έργων του), αλλά σίγουρα άλλαξε, πιστεύω, τις δικές μας. Τη δίκη μου οπωσδήποτε.

Εχετε καταπιαστεί με σπουδαίους ποιητές και τους σπουδαιότερους συνθέτες μας. Θέλετε να μας πείτε κάτι που έχετε κρατήσει από αυτές τις σημαντικές συνεργασίες;

Είναι αλήθεια ότι –τύχη αγαθή– το ένστικτο και η επιλογή με έφεραν κοντά σε σπουδαίους ποιητές και συνθέτες. Η συνύπαρξη μαζί τους μου άνοιξε τους ορίζοντες, με έκανε καλύτερη και μου έδωσε εφόδια μοναδικά γι’ αυτό το ταξίδι, το εν πολλοίς μοναχικό. Ισως κάποια στιγμή να γίνουν όλα αυτά βιβλίο...

Συνήθως, σε καιρούς κρίσης, παγκοσμίως, ξεπηδά νέα μουσική. Νέα, εντελώς πρωτοποριακή. Στην Ελλάδα ωστόσο από το 2010 και μετά δεν έχουμε ακούσει κάτι πραγματικά νέο,...

Ομολογώ ότι δεν παρακολουθώ πολύ τα της μουσικής. Με ενδιαφέρει περισσότερο το θέατρο, ο κινηματογράφος και η φωτογραφία. Μου άρεσε πολύ που «εξέθεσα» τον εαυτό μου μέσα από την έκθεση φωτογραφίας που έκανα τον περασμένο Νοέμβριο με τίτλο «Η Αλίκη στην οδό των Θαυμάτων» με φωτογραφίες που τράβηξα τα τελευταία δέκα χρόνια αποκλειστικά από τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, εστιασμένες στο τρίπτυχο «Καλλιτέχνες του δρόμου, παιδιά μοναχικά και σκυλιά περιποιημένα». Ωστόσο, πρέπει να πω ότι υπάρχουν εξαιρετικές νέες φωνές, κυρίως γυναικείες.

Ξαναγυρνώντας στην παράσταση, θα συνδυάσετε λόγο και μουσική: από τη μια ο Πεσσόα και από την άλλη τα fados. Από τη μια ένας «κλειστός», αγνώριστος ως ποιητής εν ζωή και από την άλλη λαϊκή μουσική αιώνων, μελαγχολική μουσική που μιλάει για την ελευθερία και τη ζωή των φτωχών, «μη γνωστών» ανθρώπων... Τι είναι αυτό που σας φέρνει κοντά σε αυτή την πραγματικότητα, που φαντάζει τόσο μακρινή όσο και οικεία;

Η παράσταση είναι ένας ζωντανός οργανισμός, που συνεχώς αλλάζει, ωριμάζει, πλουτίζει. Ξεκίνησα στην αρχή (πριν από 20 περίπου χρόνια) να διαβάζω δειλά τραγούδια από την Ισπανία και τη Λατινική Αμερική στα ρεσιτάλ μου (εξ ου και οι δύο ισπανόφωνοι δίσκοι μου), αλλά κι από την Πορτογαλία.

Το 2007 ηχογραφήθηκε η «Θαλασσινή Ωδή», ιδίοις αναλώμασι, και κυκλοφόρησε σε cd από την εταιρεία μου «Συν Αθηνἀ και χείρα κἰνει» και μετά ανέβηκε στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης για λίγες παραστάσεις, αλλά με μεγάλη επιτυχία. Εκτοτε, με την πολύτιμη συνεργασία του σπουδαίου σκηνοθέτη και αγαπημένου φίλου Δήμου Αβδελιωδη, ο οποίος οδηγεί με τον δικό του τρόπο τον λόγο σε πρώτο πλάνο, η παράσταση συνεχίζει, προσδοκώντας ν’ ακούγεται σαν ένα μεγάλο τραγούδι, απέραντο όπως η θάλασσα.

Δεν μας συστήνεστε τώρα. Αλλά είστε παρούσα. Και αυτό αρκεί – το έχετε κατακτήσει. Τι σας κρατάει στη σκηνή; Ειδικά με τα όσα διαδραματίζονται γύρω της (και εννοώ στην ελληνική κοινωνία); Και από πού πηγάζει η λέξη «τρυφερότητα», σε μια εποχή που δεν χρησιμοποιείται ποτέ σχεδόν στον δημόσιο διάλογο;

Αυτό που με κρατάει στη σκηνή σίγουρα δεν είναι... το χειροκρότημα. Είναι η επιθυμία να μοιραστώ ό,τι αγαπάω. Είναι η ανάγκη για συν-κίνηση. Γιατί κίνηση σημαίνει ζωή. Ειδικά όταν «γύρω από τη σκηνή», ο ψυχισμός μεγάλου μέρους της κοινωνίας λιμνάζει, κοιτάζοντας με θαυμασμό τα εσώρουχα και τα μπάνια των αδελφών Καρντάσιαν και όχι μόνον... Οσο για την «τρυφερότητα», αυτή είναι μια μαγική λέξη που πηγάζει από τον χρόνο που διαθέτεις, με όποιον τρόπο, για τον συνάνθρωπό σου. «Και δεν υπάρχει τίποτε ιερότερο από το να κοιτάζεις πολύ τους ανθρώπους» όπως έχει γράψει και ο Πεσσόα...

Πληροφοριες: Μόνο για μία βραδιά, απόψε 6/4/2024, στις 20.00, στο «STUDIO new star art cinema» (Σταυροπούλου 33, Τηλ.: 210-8220008, 210-8640054). Διάρκεια: 70΄. Προπώληση εισιτηρίων: www.ticketservices.gr, τηλ. 2107234567 και στα εκδοτήρια στην Πανεπιστημίου 39.

 
Google News ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ GOOGLE NEWS
«Στη σκηνή με κρατάει η ανάγκη να μοιραστώ ό,τι αγαπάω»

ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας