Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μια Καταλανή χορεύει την απώλεια

Λάλι Αϊγουαδέ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Μια Καταλανή χορεύει την απώλεια

  • A-
  • A+
Η Λάλι Αϊγουαδέ με το «iU an Mi» (Εσύ κι Εγώ) μιλά για την αντίδραση του ανθρώπου στον θάνατο. Κάθε ανθρώπου. Γιατί η Βαρκελωνέζα με τη διεθνή καριέρα ως χορεύτρια, και τώρα ως χορογράφος, πιστεύει ότι ο χορός ενώνει τους ανθρώπους.

Από σήμερα η Καλαμάτα ξαναμπαίνει για εικοστό πέμπτο καλοκαίρι σε χορευτικό κλίμα. Η θάλασσα να σε περιμένει, οι υπαίθριες ταβερνούλες να απλώνουν δέντρα και λουλούδια για να σου σερβίρουν καγιανά και κορφάδες, κι εσύ, Καλαματιανός ή ξένος, να τραβάς από νωρίς για το Μέγαρο Χορού. Για να δεις μια τέχνη πρωτοπόρα και σύγχρονη που, ποιος θα το ’λεγε, πριν είκοσι πέντε χρόνια, ότι θα γινόταν μέρος της ζωής της ανήσυχης επαρχιακής πόλης.

Με τη Λίντα Καπετανέα, χορεύτρια και χορογράφο με ξεχωριστή διαδρομή εδώ και στο εξωτερικό, να βρίσκεται στην ηγεσία του θεσμού για δεύτερη χρονιά, το 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Καλαμάτας Χορού Καλαμάτας (μέχρι 28 Ιουλίου) διάλεξε για θέμα του τον Χρόνο και το πώς επιδρά στο ανθρώπινο σώμα και την έκφραση του καλλιτέχνη.

Συγκέντρωσε ξένες και ελληνικές ομάδες. Δελέασε με τη φήμη του και την ομορφιά του τόπου σταρ του χορού, όπως τον Ακραμ Καν και τον Γιόζεφ Νατζ. Κατάφερε να βγάλει από την «απομόνωσή» του έναν ζωντανό μύθο του σινεμά, τον Ούγγρο Μπέλα Ταρ, για να μιλήσει για τη σχέση της τέχνης του με τον χρόνο (καρφίτσα δεν θα πέφτει στο Στούντιο του Μεγάρου Χορού την Παρασκευή 26 Ιουλίου). Εκανε και την κεντρική πλατεία Βασιλέως Γεωργίου από χώρο βόλτας, ποτού και «φρυγανιάς» σε προχωρημένα στέκια, μεγάλη σκηνή για υπαίθριες παραστάσεις.

Φεστιβάλ σημαίνει «ανακαλύπτω». Οι συγκινήσεις στην τέχνη είναι συναντήσεις με νέα, άγνωστα πρόσωπα. Ενα από αυτά στο Φεστιβάλ Καλαμάτας είναι η Λάλι (βγαίνει από το τόσο ελληνικό Eulalia) Αϊγουαδέ. Ισπανίδα, ή καλύτερα Καταλανή, γεννημένη στη Βαρκελώνη όπου έχει σήμερα την έδρα της. Στην πρώτη της εμφάνιση στη Καλαμάτα (όχι όμως και στην Ελλάδα, «είχα έρθει πριν χρόνια με ένα από τα πρώτα έργα μου», μας λέει) παρουσιάζει με την ομάδα της τη χορογραφία «iU an Mi» (Υοu and me).

«iU an Mi»

Η ίδια δεν χορεύει, αν και δεν πάει πολύς καιρός που η «Γκάρντιαν» την ανακήρυσσε ένα από τα χορευτικά ονόματα της χρονιάς. Ηταν χορεύτρια και διέπρεπε δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ευρωπαϊκού χορού.

«Μετά τις σπουδές μου ένιωθα ότι είχα ανάγκη να εξελίξω την τεχνική μου στον χορό. Υπήρχαν πράγματα τότε, πάνε και χρόνια, που η Ισπανία δεν μπορούσε να μου δώσει», λέει. Και ανακάλυψε το καλύτερο. «Ενα σχολείο στο Βέλγιο», λέει και εννοεί το περίφημο PARTS της Αν Τερέζα Ντε Κεερσμάκερ στις Βρυξέλλες.

Την περίοδο εκείνη είναι που γνώρισε και τη Λίντα Καπετανέα, σταρ της χορευτικής ομάδας του Βιμ Βαντεκέιμπους, του άλλου μεγάλου Βέλγου χορογράφου. Στη συνέχεια συνέχισε τον δρόμο της, Δανία, Λονδίνο. Εγινε μέλος της ομάδας του Ακραμ Καν, διαπρέποντας επί χρόνια σε εμβληματικά του έργα. Χόρεψε δημιουργίες του Χόφες Σέχτερ. Και τώρα έχει στήσει την ομάδα της στη Βαρκελώνη σε μια Ισπανία διαφορετική.

«Τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα για τον χορό, υπάρχουν θέατρα και οργανισμοί που στηρίζουν τη δουλειά μας. Σήμερα, άλλωστε, είναι διαδεδομένες και απαραίτητες οι συνδέσεις και συνεργασίες με όλες τις χώρες της Ευρώπης. Κανένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να κάνει έργο χωρίς κάποιας μορφής συμπαραγωγή».

Πόσο μάλλον που από κάποιο σημείο και πέρα στράφηκε στη χορογραφία, σε μια δική της ομάδα. Γιατί; «Μου άρεσε να χορεύω, για μένα ήταν και μια συνεχής μαθητεία στο πλευρό σπουδαίων χορογράφων. Από την άλλη, όμως, πάντα πίστευα ότι είναι σημαντικό για έναν καλλιτέχνη να παίρνει αποφάσεις, να δείχνει τη θέση του, το πώς βλέπει και χειρίζεται ο ίδιος ένα συγκεκριμένο θέμα».

Η καταλανική της ταυτότητα παίζει άραγε κάποιο ιδιαίτερο ρόλο σε όλα αυτά; «Γίνονται, βέβαια, τόσο πολλά στη Βαρκελώνη και βαθιά μέσα μου νιώθω Καταλανή -για χίλιους δύο λόγους. Οταν μιλάω, όταν εκφράζομαι έχω έναν ιδιαίτερο τρόπο. Οταν, όμως, χορεύω, νιώθω ότι τίποτα δεν με ξεχωρίζει από τους άλλους ανθρώπους, ό,τι κι αν είναι, Ισπανοί, Γερμανοί ή Ελληνες. Ο χορός μάς μαθαίνει να σκεφτόμαστε με το σώμα. Και το σώμα είναι το ίδιο για όλους».

Θα μπορούσε να ορίσει τη χορευτική της γλώσσα; «Παίζω πολύ με την αφαίρεση της κίνησης, τη λατρεύω γιατί μας πάει πολλές φορές σε υπερρεαλιστικά επίπεδα. Αλλά πάντα θέλω να την εντάσσω σε μια απτή, χειροπιαστή συνθήκη, που με βοηθάει να δίνω έμφαση στα αισθήματα και τις συγκινήσεις πάνω στη σκηνή. Δεν υποτιμώ, δηλαδή, καθόλου, τις απλές, καθημερινές, συνηθισμένες κινήσεις των ανθρώπων, εμάς τους χορευτές μπορούν να μας πάνε πολύ πιο πέρα».

Αυτή η σχέση μεταξύ της ρεαλιστικής και μη ρεαλιστικής πλευράς της πραγματικότητας βρίσκεται και στην καρδιά του έργου που φέρνει στην Καλαμάτα. «Το “iU an Mi” έχει θέμα τον θάνατο και πώς τον αντιμετωπίζουμε, πώς αντιδρούμε σε αυτόν, πώς ξαναβρίσκουμε μέσα μας τι μας συνδέει με αυτόν που έφυγε, αναμνήσεις που μας έχουν διαμορφώσει. Με πρόσχημα μια κηδεία μιλά για συναισθήματα που έχουν χαθεί κάτω από συμβάσεις. Αλλά και για βαθύτερα πράγματα, για την ανάγκη μας να έχουμε αναφορές σε Θεό, Ψυχή, Πνεύμα, μετά θάνατον ζωή. Γιατί είναι ένας τρόπος μέσα από φαντασιώσεις να συμφιλιωθούμε με την πραγματικότητα».

🔺 Info: Πέμπτη 25 και Παρασκευή 26 Ιουλίου, 19.30, Στούντιο Μεγάρου Χορού

ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Ωδή στο χιπ χοπ, μάγισσες και θρύλοι
Με επιτυχία και σημαντικές στιγμές ξεκίνησε το 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, με μεγάλα θεάματα στην Κεντρική Σκηνή του Μεγάρου Χορού, τολμηρές προτάσεις στο Στούντιο και δωρεάν διασκέδαση για όλους...
Ωδή στο χιπ χοπ, μάγισσες και θρύλοι
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Θέλω να πάρουν οι θεατές δύναμη και κουράγιο»
Λίντα Καπετανέα, η νέα καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, σημαντική χορεύτρια και χορογράφος η ίδια, έχει τη χαρά να βλέπει τη διοργάνωση να ξεκινάει με ορμή και επιτυχία.
«Θέλω να πάρουν οι θεατές δύναμη και κουράγιο»
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Για να επιζήσω έμαθα να επινοώ έναν παράλληλο τρόπο ζωής»
Ο χορογράφος, Γιόζεφ Νατζ, έρχεται για πέμπτη φορά στη χώρα μας για να παρουσιάσει στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας το φρέσκο έργο του, «Penzum». Θέμα του η μεταμόρφωση. Φοράει μάσκα και γυναικεία ρούχα και παίζει...
«Για να επιζήσω έμαθα να επινοώ έναν παράλληλο τρόπο ζωής»
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
Με την αδρεναλίνη στα όρια
Η νέα καλλιτεχνική διευθύντρια, η καταξιωμένη χορογράφος και χορεύτρια Λίντα Καπετανέα, ετοίμασε ήδη ένα πλούσιο πρόγραμμα με έντονο διεθνή χαρακτήρα και τουλάχιστον δύο σταρ - τον Γιόζεφ Νατζ και τον Βιμ...
Με την αδρεναλίνη στα όρια
ΜΟΥΣΙΚΗ - ΧΟΡΟΣ
«Οι νέοι του Γιοχάνεσμπουργκ χορεύουν την εξέγερσή τους»
Η ανερχόμενη Νοτιοαφρικανή χορογράφος παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας μια πολύ ελεύθερη, πολιτική διασκευή τού «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Αυτός παλεύει με τη σεξουαλικότητά του. Αυτή είναι δυνατή και...
«Οι νέοι του Γιοχάνεσμπουργκ χορεύουν την εξέγερσή τους»

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας